Tibetan
ཕྱེ་བ་ལ་བལྟར་མི་བཟོད་པ་བཞིན་བྲམ་ཟེ་དེ་དེ་རྣམས་ལ་ལྟ་ཞིང་འདུག་གོ །དེ་ནས་དེ་དག་ཕྱི་བཞིན་འདྲེ་དང་འདྲ་བའི་བྲན་མོ་ཆུ་ཆུན་མ་བཙུན་མོ་གཞན་ཞིག་གི་ཕྱི་བཞིན་འགྲོ་བ་མཐོང་བ་དང་དེའི་ལག་ནས་བཟུང་སྟེ། འདི་བདག་གི་ཆུང་མའོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་དེ་ཡིན་ན་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་བྲན་མོ་ཁྲིད་ནས་སྨྲས་པ། མཆོག་ལ་མཆོག་གི་ཡིད་ཀྱང་ཆགས། །འབྲིང་ལ་འབྲིང་གི་ཡིད་ཀྱང་ཆགས། །སྒུར་མོ་ལ་ཡང་བདག་ཡིད་ཆགས། །བཟང་མོ་བདག་ནི་འདྲེ་འདྲ་ཁྱོད་ཀྱང་འདྲེའོ། །ལྷ་དག་ཚལ་ན་དགའ་བཞིན་དུ་འདྲེ་མོ་ཚུར་ཤོག །བདག་ཀྱང་འདྲེ་ལྟ་བུ་སྟེ། བདག་ཅག་དགའ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པས་བློན་པོའི་མཆོག་སྨན་ཆེན་པོ་ཅི་ཞིག་ཉེས་ཏེ་སྤངས་སོ། །དེ་ན་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེར་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉི་མ་ཐུབ་པར་རྩེ་དགའ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ནས་བཙུན་མོ་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་བརྒྱ་སྟོང་རི་བ་བཀྲོལ་ཏེ། ཤིང་ཨ་ཤོ་ཀའི་ཡལ་ག་ལ་གཟར་ཏེ་བཞག་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་རྩེ་བ་ལས་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་བརྒྱ་སྟོང་རི་བ་དེ་བརྗེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཡང་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་དོང་ངོ་། ། J01,Vo11,Po83A དེ་ནམ་ཕྱེད་ན་བཙུན་མོ་དེས་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཉིད་དུ་ལུས་པར་དྲན་ནོ། །མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་དེ་ཡང་སྤྲ་མོས་ཁྱེར་ཏེ་ཤིང་ཁར་བཞག་གོ །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་མི་དག་ལ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་དེ་ལུས་ཀྱིས་མྱུར་དུ་སོང་ལ་ཁྱེར་ཏེ་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་དག་དེར་དོང་ན་མ་རྙེད་དོ། །རེ་ཞིག་ན་སྤྲང་པོ་ཞིག་དེ་ན་གཞན་གྱིས་ཟོས་པའི་ལྷག་མ་བོར་བ་ཚོལ་དུ་སོང་སོང་བ་ལས་ལྷག་མ་ས་ལ་རྙེད་པ་ཟོས་ཏེ། སྐྱེད་མོས་ཚལ་ནས་བྱུང་སྟེ་འགྲོ་བ་དང་། རྒྱལ་པོའི་མི་དེ་དག་གིས་སྤྲང་པོ་དེ་བཟུང་སྟེ་གཞན་ནི་འདི་ན་སུ་ཡང་མི་སྣང་ན་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་དེ་ཕུལ་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་མ་ཁྱེར་མ་མཐོང་ངོ་བདག་ནི་སྤྲང་པོ་སྟེ། ཟོས་པའི་ལྷག་མ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་འདིའི་ནང་དུ་འོངས་སོ། །དེ་དག་གིས་དེ་ཁུ་ཚུར་དང་དབྱུག་པས་བརྡེགས་ནས་བཙོན་རར་བཅུག་གོ །དེ་དེ་ན་བཀྲེས་པས་གཟིར་ཏེ་བསམས་པ། བདག་གིས་འདིར་ཐབས་ཤིག་མ་སྦྱར་ན་ནི་ ལྟོགས་ཏེ་འཆིའོ་སྙམ་ནས། དེས་བཙོན་སྲུང་དག་ལ་བདག་གིས
Chinese
就像无法忍受看到灰烬一样，婆罗门就那样看着他们坐着。然后，他们看到一个像鬼一样的女仆，拿着水罐，跟在另一个妃子后面走，就抓住她的手说：“这是我的妻子。”御医说：“如果是的话，你就带走吧。”那人领着女仆说：“上等的对上等的心生爱慕，中等的对中等的心生爱慕，我对驼背也心生爱慕，美丽的你像鬼一样，你也像鬼一样。众神在花园里高兴地玩耍，鬼女过来吧！我也像鬼一样，我们一起高兴吧！”说完就走了。后来，有一次，生主国王因为某事冒犯了大臣之首御医，就把他抛弃了。那时，生主国王和妃子一起来到花园，在那里和妃子一起尽情享受阳光下的嬉戏。然后，妃子解开了价值一百万的珍珠项链，挂在阿育王树的树枝上，和国王一起玩耍时，忘记了那条价值一百万的珍珠项链。国王也和妃子一起回到了王宫。 J01,Vo11,Po83A 那天半夜，妃子想起了珍珠项链还留在花园里。珍珠项链被猴子拿走，放在了树上。然后，国王命令人们：“你们快去花园把珍珠项链拿来！”他们去了那里，却没有找到。过了一会儿，一个乞丐去那里寻找别人吃剩的食物，吃掉了在地上找到的残羹剩饭，正从花园里出来，国王的人抓住了乞丐，命令道：“这里没有别人，把珍珠项链交出来！”乞丐说：“我没拿也没见过珍珠项链，我是乞丐，为了寻找吃剩的食物才到这里来的。”那些人用拳头和棍棒殴打他，把他关进了监狱。他在那里忍受着饥饿，心想：“如果我不在这里想个办法，就会饿死。”于是，他对狱卒们说：
English
Just as one cannot bear to look at ashes, the Brahmin sat looking at them like that. Then, seeing a maidservant like a ghost, carrying a water pot, walking behind another consort, he grabbed her hand and said, "This is my wife." The great physician said, "If so, take her away." That man led the maidservant and said, "The best are attached to the best, the middling are attached to the middling, I am also attached to the hunchback, beautiful one, I am like a ghost, you are also like a ghost. Gods are happily playing in the garden, come here, ghost woman! I am also like a ghost, let us rejoice together!" Having said that, he left. Then, at a later time, King Skeypa abandoned the chief of ministers, the great physician, for some offense. Then, King Skeypa came to the garden with his consort, and there he and his consort fully enjoyed playing in the sun. Then, the consort untied a pearl necklace worth a hundred thousand, hung it on the branch of an Ashoka tree, and while playing with the king, forgot that pearl necklace worth a hundred thousand. The king also went to the royal palace with his consort. J01,Vo11,Po83A That midnight, the consort remembered that the pearl necklace was left in the garden itself. The pearl necklace was taken by a monkey and placed on a tree. Then, the king ordered the people, "Quickly go to the garden and bring the pearl necklace!" They went there, but did not find it. After a while, a beggar went there to search for leftovers that others had eaten, ate the leftovers found on the ground, and was coming out of the garden, when the king's men seized the beggar and ordered, "There is no one else here, hand over the pearl necklace!" The beggar said, "I have neither taken nor seen the pearl necklace, I am a beggar, I came here to search for leftovers to eat." Those men beat him with fists and sticks and put him in prison. There he was tormented by hunger and thought, "If I do not devise a plan here, I will starve to death." Then, he said to the jailers:
Tibetan
་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་དེ་བླངས་པ་བདེན་མོད་ཀྱི་དེ་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་མི་དེས་ཐོས་ནས་དེ་ཡང་དེར་བཀུག་སྟེ་གཉིས་ཀ་ཤིང་སྒྲོག་ཏུ་བཅུག་པ་དང་། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་དེའི་ཁྱིམ་ནས་ཁ་ཟས་སྣ་ཚོགས་འོངས་ཤིང་ཟ་བ་ལ་སྤྲང་པོས་བསླང་བ་དང་། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུས་སྤྱོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་ཁ་ཟས་ཀྱིས་གསོ་བར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རྐུར་སྦྱར་གྲང་སྟེ་ཡང་མི་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་ཟའོ། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་བཤང་བས་མི་བདེ་ནས་དེ་ལ་ལོངས་ཏེ་འདོང་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་བདག་གིས་མཉན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མི་འགྲོའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ད་ཕན་ཆད་ཇི་ལྟར་བདེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལ་ཚིག་འཇམ་པོ་དང་མནས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ཏེ་བཤང་བས་མི་བདེ་བ་ཡང་བཤངས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་དེ་ཉིན་མོ་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་དེས་ཁྱིམ་དུ་དེང་ཕན་ཆད་བདག་ཅག་མི་གཉིས་ཀྱི་ཟན་ཁྱེར་ཏེ་ཤོག་ཅེས་སྤྲིང་ངོ་། ། J01,Vo11,Po83B སྤྲང་པོ་དེ་བདེ་བར་གྱུར་པ་དང་། དེས་བསམས་པ། བདག་སྔན་ཆད་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་བསྐོར་ཀྱང་ལྟོ་འགྲངས་པར་མ་རྙེད་ན། ད་འདིར་བཟའ་བ་དང་། བཏུང་བ་ཞིམ་པོ་ཆོག་པར་ཡོད་མོད་ཀྱི་གྲོགས་ནི་འདི་གཅིག་པུས་མི་ཆོག་གིས་སྨད་འཚོང་མ་ཞིག་ཀྱང་དགུག་གོ་སྙམ་ནས། དེ་སྨད་འཚོང་མ་ཞིག་ལ་འདི་ཡང་ཁྱེར་བ་ལ་གཏོགས་ཀྱིས་ཟུང་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། རྒྱལ་པོའི་མིས་དེ་ཡང་བཙོན་རར་བཅུག་གོ །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ཞིམ་པོ་ཟོས་ནས་ཡང་སྨྲས་པ། ཇི་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་འདི་ལྟ་བུ་ལས་མ་ཐར་ཡང་བླའོ། །དེ་བཞིན་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱིས་ཡང་འདོད་པ་སྐྱེས་ཏེ་སྨད་འཚོང་མ་འདི་གཅིག་པུས་ཡང་མི་ཆོག་སྟེ། ནམ་འདོད་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེ་ན་དགའ་བ་རྒྱས་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་གྱིས་པི་བང་མཁན་གཅིག་ཀྱང་དགུག་གོ་སྙམ་ནས། སྤྲང་པོ་དེས་པི་བང་མཁན་ཅིག་ལ་འདིས་ཀྱང་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་ཁྱེར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་མི་དེས་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེར་བཅུག་གོ །དེ་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་དང་། སྨད་འཚོང་མ་དང་། པི་བང་མཁན་དང་བཙོན་ར་ན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བདེ་བ་སྤྱོད་ཅིང་རྩེ་དགའ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ནས་དུས་རིང་ཞིག་འདས་པ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲང་པོ་དེ་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་བདག་ཅག་ཐར་བར་གྱིས་ཤིག །བདག་ཅག་ ཐར་ན་ཁྱོད་ལ་ཅིས་ཀྱང་མི་བྲེལ་བར་འགྱུར་བ་དེ
Chinese
虽然拿走了珍珠的精髓，但确实给了名叫这个的商人儿子。”说完，国王的人听了，也把他叫来，两人都戴上了木枷。商人的儿子家送来各种食物，乞丐来乞讨，商人的儿子骂道：“你为了让我靠食物活命，才诬陷我偷东西，所以也不给你。”说着就吃了。之后，商人的儿子因腹泻不适，便对乞丐说：“扶我走。”乞丐说：“我没有听你的话，我不走。”商人儿子说：“从今以后，怎样能让你舒服就怎样做。”用温和的语言和誓言使他相信，腹泻的不适也排泄了。之后第二天，商人的儿子派人到家里说：“从今以后，把我们两个人的食物拿来。”乞丐变得舒适了，心想：“我以前即使走遍所有城市也找不到吃饱的，现在这里有充足的美味食物和饮料，只是一个朋友不够，还是找一个妓女来吧。”于是他吩咐一个妓女说：“这也包括拿走（珍珠的）精髓，一起享受吧。”国王的人也把她关进了监狱。她和他们一起吃了美味的食物和饮料后，又说：“即使十二年都不能从这种境况中解脱出来，也无所谓。”像这样尽情享乐之后，又生起了欲望，觉得一个妓女也不够，心想：“什么时候能满足欲望，什么时候就能体验到快乐的增长，还是找一个琵琶艺人来吧。”于是乞丐对一个琵琶艺人说：“他也拿走了珍珠的精髓。”之后，国王的人也像之前一样把他关了进去。商人的儿子、妓女和琵琶艺人一起在监狱里享受快乐，尽情嬉戏。之后过了很长时间，他们对乞丐说：“无论如何让我们解脱吧！我们解脱了，绝对不会给你添麻烦的。”
English
Although it is true that the essence of the pearl was taken, it was given to this merchant's son named so-and-so." Having said that, the king's man heard it, summoned him there as well, and put both of them in wooden stocks. Various foods came from the merchant's son's house, and when the beggar begged for food, the merchant's son scolded him, saying, "You framed me for stealing in order to have me sustained by food, so I won't give you any either." And he ate. Then, the merchant's son, feeling unwell from diarrhea, said to him, "Help me up and let's go." The beggar said, "I didn't listen to your words, I won't go." The merchant's son said, "From now on, I will do whatever makes you comfortable." He spoke to him with gentle words and made him believe with oaths, and the discomfort from diarrhea was also relieved. Then, the next day, the merchant's son sent a message home saying, "From now on, bring the food for the two of us." The beggar became comfortable and thought, "I couldn't find enough to eat even if I wandered through all the cities before, but now there is plenty of delicious food and drink here, but one friend is not enough, I should also get a prostitute." So he instructed a prostitute, saying, "This also includes taking the essence (of the pearl), let's enjoy it together." The king's man also put her in prison. After eating delicious food and drink with them, she said again, "Even if I can't be freed from this situation for twelve years, it doesn't matter." After enjoying themselves in this way, desire arose again, and they felt that one prostitute was not enough, thinking, "Whenever I am filled with desire, I will experience the increase of joy, I should also get a lute player." So the beggar said to a lute player, "He also took the essence of the pearl." Then, the king's man put him in there as before. The merchant's son, the prostitute, and the lute player enjoyed happiness together in prison, indulging in play and joy. After a long time had passed, they said to the beggar, "Please, by any means, free us! If we are freed, we will definitely not trouble you."