Tibetan
་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཅི་རིངས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གསོས་པ་ཇི་སྲིད་ན་མཐོང་བར་འགྱུར། དེས་སྨྲས་པ། ལོ་བཅུ་གཉིས་ལོན་ནས་སོ། །དེ་དག་ཁྲོས་ནས་སྨྲས་པ། གསོས་པ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་སྐད་སྨྲ་བ་ལས་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁྱོད་ཀྱིས་ལྷ་བསད་ནས་བདག་ཉིད་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པར་འདོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་ཞག་བདུན་ན་ལྷ་ལྟར་ཡོད་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས་ཇི་སྟེ་མེད་ན་ནི་ངེད་ཀྱིས་གཞན་ཞིག་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། དེ་ཅང་མི་ཟེར་བར་ལག་པ་འགྲམ་པ་ལ་གཏད་དེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་པ་བ་ལང་སྐྱོང་གི་མ་ཞི་བས་ཐོས་ནས་བོས་ཏེ་དྲིས་པ། གསོས་པ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་ལག་པ་འགྲམ་པ་ལ་གཏད་དེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག །དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་མོ་བྲམ་ཟེ་དག་འདི་སྐད་ཅེས་མཆི་ན་ཇི་ལྟར་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་མི་མཆིས། དེས་སྨྲས་པ། གསོས་པ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་སོང་ལ་ནས་ཀྱི་ཆས་མར་དང་སྦྲང་རྩིས་བསྐུས་པ་གསེར་སྣོད་ཀྱི་ནང་དུ་ལུགས་ཏེ། རྟ་མང་ལག་ལ་རྒྱུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་མདུན་དུ་ཞོག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གང་ཞིག་ངེད་ཉིད་རྡོ་འཇོག་ཏུ་འགྲོ་བར་སྤྲོ་བ་དེ་ནས་ཀྱི་ཆས་མར་དང་སྦྲང་རྩིས་བསྐུས་པ་འདི་དག་ཟོ་ཤིག་ཅེས་སྨྲོས་ལ་དེ་ལྟར་བྱ་སྟེ་རྟ་བཟང་པོ་གང་གིས་ཟོས་པ་ངེད་ལ་སྦྲོན་ཅིག །གསོས་པས་ཇི་ལྟར་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་བྱས་ན་འགའ་ཡང་ཟ་བར་སྤྲོ་བ་མེད་དོ། །ཕྱོགས་གཞན་ཞིག་ན་རྟ་རིད་རྐེ་བ་ལུས་རྨྱ་བར་གྱུར་པ། ངན་མ་ཟ་བ། དབུགས་རྒོད་པ། རྣ་བ་ཆག་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེའི་དྲུང་དུ་དེ་སོང་སྟེ་མདུན་དུ་འདུག་ནས། གང་ཞིག་ངེད་ཉིད་རྡོ་འཇོག་ཏུ་འགྲོ་བར་སྤྲོ་བ་དེ་ནས་ཀྱི་ཆས་མར་དང་སྦྲང་རྩིས་བསྐུས་པ་འདི་དག་ཟོ་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་དེ་དག་ཟོས་སོ། །གསོས་པ་སོང་ནས། བ་ལང་སྐྱོང་གི་མ་ཞི་བ་ལ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། གསོས་པ་སོང་ལ་སྟོད་ཅིག །གལ་ཏེ་སྟོད་པའི་ཚེ་མི་སྲུན་བྱེད་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་འཇིགས་པར་དཔུང་སྐྱེད་ཅིག །སེམས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ལ་ནི་སུས་ཀྱང་མི་རྫིའོ། །དེ་སོང་ནས་དེ་བསྟད་པར་བརྩམས་པ་དང་། དེ་སྟོད་པའི་ཚེ་རབ་ཏུ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་སུ་བདག་ཉིད་སྤྲུལ་ནས། ཀྭའི་མི་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་ཆད་འདི་ལྟ་བུའི་རྟ་མཐོང་བ་འགའ་ཡོད་དམ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེས་རལ་གྲི་ཤུབས་ནས་ཕྱུང་སྟེ་བསྡིགས་ནས་ཀྭའི་རྟའི་སྲིན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་ཆད་རྟ་ཞོན་པ་སུ་ལ་ཡང་ལྕག་འདི་ལྟ་བུ་མཐོང་བ་ཡོད་དམ་ཞེ
Chinese
知道的人们什么时候才能见到他呢？他们说：‘侍者，什么时候才能见到他？’他说：‘十二岁的时候。’他们生气地说：‘侍者，你为什么这么说？与其不吃鬼，不如你杀了神，自己想当国王！’因此，暂时如果七天后像神一样存在，那样就好；如果不是，我们就另选他人为国王。’说完，他一言不发，手托着脸颊，陷入沉思。养牛的牧童没听到，就叫来问他：‘侍者，你为什么手托着脸颊，陷入沉思？’他说：‘如果神女和婆罗门们这样说，我怎么能不陷入沉思呢？’他说：‘侍者，如果是这样，你去把用酥油和蜂蜜涂抹的青稞糌粑，放在金器里，放在众多马匹中你熟悉的那匹马面前，这样说：‘谁愿意我们去投石，就吃这些用酥油和蜂蜜涂抹的青稞糌粑吧！’就这样做，哪匹好马吃了，就告诉我们。’侍者按照吩咐做了，但没有一匹马愿意吃。在另一个地方，有一匹瘦弱的马，脖子和身体都变得虚弱，不吃劣质食物，呼吸粗重，耳朵也断了。他走到那匹马跟前，坐在它面前，说：‘谁愿意我们去投石，就吃这些用酥油和蜂蜜涂抹的青稞糌粑吧！’
English
When will the knowledgeable ones see him? They said, 'Servant, when will we see him?' He said, 'At the age of twelve.' They angrily said, 'Servant, why do you say such a thing? Rather than not eating ghosts, you killed the god and want to become king yourself!' Therefore, for the time being, if he exists like a god in seven days, that would be good; if not, we will appoint someone else as king.' Having said that, he said nothing, rested his hand on his cheek, and was lost in thought. The cowherd, not having heard, called and asked him, 'Servant, why are you resting your hand on your cheek and lost in thought?' He said, 'If the goddesses and Brahmins say such things, how can I not be lost in thought?' He said, 'Servant, if that is the case, go and put barley flour smeared with butter and honey in a golden vessel, and place it in front of the horse that you are familiar with among the many horses, and say this: 'Whoever is willing to go to throw stones for us, eat these barley flour smeared with butter and honey!' Do so, and tell us which good horse eats it.' The servant did as he was instructed, but none of the horses were willing to eat. In another place, there was a thin horse, its neck and body had become weak, it did not eat inferior food, its breathing was heavy, and its ears were broken. He went to that horse, sat in front of it, and said, 'Whoever is willing to go to throw stones for us, eat these barley flour smeared with butter and honey!'
Tibetan
ས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མི་སྔོན་མ་མཐོང་ངོ་། །དེས་ཀྱེ་རྟའི་སྲིན་པོ་གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་མི་སྲུན་མི་བྱེད་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཅི་སྟེ་བྱེད་ན་མགོ་དྲུངས་ནས་བཅད་དེ་ས་ལ་དོར་བར་བྱའོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མི་ཅི་སྟེ་དེ་ལྟ་ན་གལ་ཏེ་བདག་ཕྱིར་འདིར་ཁྲིད་དེ་མི་འོང་བར་དམ་འཆའ་ན་འགྲོའོ། །དེས་སྨྲས་པ། ལེགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུས་བྱས་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེས་དེ་ལ་ཞོན་ཏེ་སོང་ནས་རིམ་གྱིས་རྡོ་འཇོག་ཏུ་ཕྱིན་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། གསོས་པ་འོངས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་མཆིས་སོ། །དགོས་པ་ཅི་ཞིག་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱས་པ་དང་། དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྣམས་བརྗོད་དོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གསོས་པ་རེ་ཞིག་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་རྩེས་ལ་ཞག་བདུན་འདས་པ་དང་དུས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱས་ནས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་གཟུགས་ཀྱིས་འཚོ་བ་བཟང་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་མགུར་སྤྱད་དེ་ཞག་བདུན་འདས་ནས་སོང་ངོ་། །གཏུན་ཤིང་རིར་ཕྱིན་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་འདམ་བུའི་རི་བསྟད་པར་བརྩམས་པ་དང་། དེས་བསྟད་པ་ན་སྐད་ཕྱུང་བ། དེ་དང་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་ལྟས་མཁན་ལོང་བ་ཞིག་གནས་པ་དེས་ཐོས་ནས། དེས་སྨྲས་པ། གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་འདིའི་སྐད་དང་སྦྱར་ན། འདི་ནི་འདི་ནས་དཔག་ཚད་བརྒྱར་སོང་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ ལས་ཆུ་འཐུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་དང་གསོས་པ་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་འདམ་བུའི་རི་ལ་ཞོན་ཏེ་སོང་ངོ་། །རེ་ཞིག་ཅིག་ན་ཕྱོགས་ཞིག་ན་རྫ་མཁན་ཞིག་འདུག་པ་དེའི་སྣོད་སོ་མ་བཏང་བ་དག་ཅིག་འདམ་བུའི་རིའི་རྐང་པས་བརྫིས་ནས་རྫ་མཁན་གྱིས་མྱ་ངན་བྱ་བར་བརྩམས་པ་དང་། གསོས་པས་སྨྲས་པ། གང་དག་སས་འཚོ་བ་དེ་དག་ནི་འདི་ལྟར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོ་རྣམས་ནི་ཁྭ་བཞིན་ཁུ་འཕྲིག་ཟ་བ་ཡིན་པས་རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་གིས་བསམས་པ། གསོས་པ་འདི་བདག་ལ་ཟུར་ཟ་སྟེ། དེ་ཅི་བདག་གཅིག་པུ་སས་འཚོ་བ་ཡིན་ནམ་མཇལ་ཏོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཅང་མི་ཟེར་བར་སོང་ངོ་། །ཡང་ཕྱོགས་ཞིག་ན་ཐིང་རིལ་གྱིས་ལམ་ཀར་ཚང་བཅས་པ་དེའི་སྒོ་ང་དག་འདམ་བུའི་རིའི་རྐང་པས་བཅོམ་ནས་དེས་ཀྱང་མྱ་ངན་བྱ་བར་བརྩམས་པ་དང་། གསོས་པས་སྨྲས་པ། གང་དག་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ནི་འདི་ལྟར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་སྐྱེས་ནས་བསམས་པ། ཡང་འདི་བདག་ལ་ཟུར་ཟ་སྟེ། ཅི་སྨད་འཚོང་མ་བདག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནམ་མཇལ་ཏོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཅང་མི་ཟེར་བར་སོང་ངོ་། །ཡང་འདམ་བུའི་རི་ཤིང་དྲུང་ན་མར་སོང་བ་དང་། ཤིང་དེའི་ཡལ་ག་ལ་སྦྲུལ་ཞིག་གནས་པ་དེས་བསྙབས་ནས་རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་བཟའ་བར་བརྩམས་སོ། །རེ་ཞིག་ན་གསོས་པས་མཐོང་ནས་དེས་དེ་རལ་གྲི་ཤུབས་ནས་ཕྱུང་སྟེ་དུམ་བུ་དུམ་བུར་གཏུབས་ནས་ས་ལ་བོར་བ་དང་གཡོ་ཞིང་འགུལ་བ་གསོས་པས་བལྟས་ཏེ་སྨྲས་པ། གང་དག་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེ་དག་ནི་འདི་ལྟར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོ་རབ་སྣང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་སྐྱེས་ནས་བསམས་པ། འདི་བདག་ལ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཟུར་ཟ་སྟེ། ཅི་སྨད་འཚོང་མ་བདག་གིས་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་མཇལ་ཏོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཅང་མི་ཟེར་བར་སོང་ངོ་། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་འདམ་བུའི་རི་བང་ཐེག་སྟེ་སོང་ནས། རྒྱལ་པོས་དེ་བཟུང་བ་དང་མ་ཐུབ་ནས་གསོས་པས་སྨྲས་པ། ལྷ་བྲམ་ཟེ་ལྟས་མཁན་གྱིས་འདི་དཔག་ཚད་བརྒྱར་སོང་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལས་ཆུ་འཐུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་གྱི་དེའི་སླད་དུ་མྱུར་དུ་ཤིང་གི་ཡལ་ག་ལ་འཇུས་ ཏེ་གླང་པོ་ཆེ་ཐོང་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་དང་། དེས་མྱུར་བ་མྱུར་བར་ཤིང་གི་ཡལ་ག་ལ་འཇུས་སོ། །གསོས་པས་ཀྱང་ཤིང་གི་ཡལ་ག་ལ་འཇུས་པ་དང་འདམ་བུའི་རི་འདས་ཏེ་སོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོས་གསོས་པ་ལ་སྨྲས་པ། གསོས་པ་སོང་ལ་མ་ཚོར་བར་ཞི་བ་ལ་ལྷ་ནི་བྱོན་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ། །ཞེས་གྱིས་ཤིག །དེ་སོང་ནས་དེ་ལ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་གོ །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་སྟོར་ཁུང་ནས་འཛུལ་བར་བརྩམས་པ་ལས། རེ་ཞིག་ན་བུ་མོ་གཉིས་ཤིག་བཤང་སར་བྱུང་བ་དང་། དེ་ན་གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། གྲོགས་མོ་ལྷ་འོངས་སོ་ཞེས་གྲག་གོ །ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དེ་སྟོར་ཁུང་ནས་འཛུལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་དེས་བསམས་པ། གསོས་པ་ལ་བདག་གིས་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཚོར་བར་ཞི་བ་ལ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ན་དེས་ཁྱིམ་ན་འདུག་པ་རིལ་ལ་སྨྲས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ་དེ་ཁྲོས་ནས་དེས་གསོས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་དྲན་པར་བྱས་ནས་ཀླན་ཀ་བཙལ་བ། གསོས་པ་ཁྱོད་ཀོ་ང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པར་ཞུགས་པ་ལྟ་ང་གཅིག་པུ་སས་འཚོ་བ་ཡིན་ནམ། ཅི་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཁྱོད་ང་ལ་ཕྱོགས་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་གང་དག་སས་འཚོ་བ་དེ་དག་ནི་འདི་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟུར་ཟ། སྨད་འཚོང་མ་ངའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནམ་ཅི་ན་ཡང་ཕྱོགས་ཞིག་ཏུ་གང་དག་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ནི
Chinese
土地說了，他說：哎呀，以前沒見過人啊。他說：哎呀，馬的羅剎，如果暫時不作惡，那樣就好。如果作惡，就從頭砍斷扔到地上。他說：哎呀，人啊，如果那樣，如果發誓不再帶我到這裡來，我就走。他說：好的，就這樣約定了，想要這樣，說完，他就騎上它走了，漸漸地到了石堆那裡。暴虐的國王光明照見後說：痊癒者來了嗎？他說：神來了。問：有什麼需要？他就把發生的事情都說了。國王說：痊癒者暫時玩樂七天，七天過後，就知道時間了。這樣說完，七天裡和以美色為生的美女一起享樂，七天過後就走了。到了木樁山，自己開始鞭打象王泥山，他鞭打時發出聲音。離那裡不遠的地方，住著一個算命的瞎婆羅門，他聽到了，他說：如果把這個象王的聲音和起來，它會從這裡走一百個量度，到南方的大海裡喝水。之後，光明國王和痊癒者騎著象王泥山走了。有一次，在一個地方，有一個陶匠住在那裡，他沒有燒好的器皿被泥山的腳踩碎了，陶匠開始悲傷，痊癒者說：凡是靠土地為生的人，都會變成這樣。國王們像烏鴉一樣吃腐肉，光明國王心想：痊癒者這是在諷刺我，難道只有我一個人是靠土地為生嗎？想著要見他，就什麼也沒說走了。又在一個地方，百靈鳥在路上築巢，它的蛋被泥山的腳踩碎了，它也開始悲傷，痊癒者說：凡是不該享用的卻享用的人，都會變成這樣。光明國王也同樣產生了想法，心想：這又是在諷刺我，難道妓女不是我該享用的嗎？
English
The earth spoke, and it said: Alas, I have not seen a man before. It said: Alas, horse demon, if you do not act wickedly for a while, that would be good. If you do, I will cut off your head from the root and throw it on the ground. It said: Alas, man, if that is the case, if you vow not to bring me here again, I will go. It said: Good, let us make such an agreement, I want that, and having said that, it rode on it and left, gradually reaching the stone heap. The tyrannical King Rab Snang (Radiant Light) saw it and said: Has the healer come? It said: The god has arrived. He asked: For what purpose? And it told all that had happened. The king said: Let the healer play for seven days, and after seven days have passed, we will know the time. Having said this, for seven days he enjoyed himself with a beautiful woman who lived by her beauty, and after seven days he left. Having gone to the Stump Mountain, he began to whip the elephant king Mud Mountain himself, and when he whipped it, it made a sound. Not far from there, a blind Brahmin fortune teller lived, and he heard it. He said: If you combine the sound of this elephant king, it will go a hundred leagues from here and drink water from the great southern ocean. Then, King Rab Snang and the healer rode on the elephant king Mud Mountain and left. Once, in one place, there was a potter living there, and his unfired pots were crushed by the feet of Mud Mountain, and the potter began to grieve, and the healer said: Those who live by the earth will become like this. Kings eat carrion like crows, and King Rab Snang thought: The healer is mocking me, is it only I who live by the earth? Thinking of meeting him, he left without saying anything. Again, in one place, a lark had built a nest on the road, and its eggs were crushed by the feet of Mud Mountain, and it also began to grieve, and the healer said: Those who enjoy what is not to be enjoyed will become like this. King Rab Snang also had the same thought and thought: Again, this is mocking me, is not a prostitute to be enjoyed by me?
Chinese
心想：‘难道是相遇了吗？’于是便一言不发地走了。后来又走到一片芦苇丛生的山林树下，栖息在那棵树枝上的一条蛇突然袭击，开始吞噬国王光显。过了一会儿，侍者看到了，便从剑鞘中拔出剑，将蛇砍成碎片，扔在地上，蛇扭动着。侍者看着蛇，说道：‘那些不应该追求的事物，如果去追求，就会变成这样。’国王光显也同样产生了想法，心想：‘这家伙三次讽刺我。难道妓女不是我应该追求的吗？难道是相遇了吗？’于是便一言不发地走了。又过了一段时间，国王扛着芦苇山走了，国王抓住芦苇山却没能成功，侍者说道：‘神圣的婆罗门占卜师预言说，这芦苇山会延伸到一百由旬，然后从南方的大海里喝水。’为了这个缘故，赶快抓住树枝，放开大象吧。’侍者便迅速地抓住了树枝。侍者也抓住树枝，芦苇山便过去了。国王对侍者说：‘侍者，你去告诉寂静者，神已经降临，住在花园里了。’侍者去了，对寂静者说了这些话。寂静者听了很高兴，一言不发地坐着。国王也开始从洞里钻进去，过了一会儿，两个女孩到厕所来，其中一个说：‘朋友，听说神来了。’另一个说：‘他正从洞里钻进去呢。’国王听了，心想：‘我让侍者去告诉寂静者，不要让他察觉，难道他告诉了家里住着的哑巴吗？’于是国王很生气，回想起侍者之前做过的事，便开始找茬。侍者，你难道要害我吗？难道只有我一个人靠土地生活吗？为什么你总是讽刺我说，在某个地方，那些靠土地生活的人会变成这样？难道妓女不是我应该享用的吗？为什么你又讽刺我说，在某个地方，那些不应该享用的却去享用的人会变成这样？
English
Thinking, 'Could it be that we have met?' he went away without saying a word. Later, he went down to a grove of reeds and trees. A snake dwelling on the branch of that tree suddenly attacked and began to devour King Rab Snang. After a while, the attendant saw it and drew his sword from its sheath, chopped the snake into pieces, and threw it on the ground. The attendant watched the snake writhing and moving, and said, 'Those who pursue what should not be pursued will become like this.' King Rab Snang had a similar thought, thinking, 'This fellow has been sarcastic to me three times. Is it not right for me to pursue a prostitute? Could it be that we have met?' So he went away without saying a word. Another time, he carried a mountain of reeds and went away. The king grabbed it but couldn't hold on, so the attendant said, 'The divine Brahmin diviner has prophesied that this will go a hundred yojanas and drink water from the great southern ocean. For that reason, quickly grab the branch of the tree and release the elephant!' He quickly grabbed the branch of the tree. The attendant also grabbed the branch of the tree, and the mountain of reeds passed by. The king said to the attendant, 'Attendant, go and tell the silent one that the god has come and is residing in the garden!' He went and told him these words. He was delighted and sat without saying a word. The king also began to enter through the hole, but after a while, two girls came to the toilet. One of them said, 'Friend, it is said that the god has come!' The other said, 'He is entering through the hole!' The king heard this and thought, 'I told the attendant to tell the silent one without him noticing, but did he tell the mute one who lives at home?' So the king was angry, and remembering what the attendant had done before, he began to find fault. 'Attendant, are you trying to harm me? Am I the only one who lives off the land? Why do you always sarcastically say to me that in some place, those who live off the land will become like this? Is a prostitute not for me to enjoy? Why do you sarcastically say that in some place, those who enjoy what should not be enjoyed will become like this?'