Tibetan
ང་། གསལ་བ་དང་། ཆར་འབབ་པ་དང་། གློག་འགྱུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་བྱ་བར་བརྩམས་པ་དང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་དད་པར་འགྱུར་བས་ཤིང་རྩ་བ་ནས་བཅད་པ་བཞིན་དུ་ཞབས་ལ་གཏུགས་ནས་གང་བདག་ཅག་གིས་ཡང་དག་པའི་སྦྱིན་གནས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་ཅག་གཟུགས་ཀྱིས་འཚོ་བ་ལ་ཐ་ན་ཤི་ན་ཡང་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བྱིན་ནས་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། གཟུགས་ཀྱིས་འཚོ་བ་བཟང་མོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་འོད་བཟང་མ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་དགའ་འདུན་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ནི་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་གང་འདི་དག་གིས་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འདི་དག་གིས་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ན་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བྱིན་ཞིང་དགའ་མགུར་སྤྱད་དེ་ད་ལྟར་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མར་གྱུར་པ་ལས་J01,Vo11,Po33A ཤི་བའི་བར་དུ་ཡང་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བྱིན་ནས་དགའ་མགུར་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དགེ་སློང་དག་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་ཡིན། གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་དང་། འདྲེན་མ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་འདྲེན་མ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་གཅིག་ཏུ་གནག་པའི་ལས་རྣམས་དང་། འདྲེན་མ་རྣམས་སྤངས་ཏེ་གཅིག་ཏུ་དཀར་བའི་ལས་ཁོ་ན་ལ་བརྩལ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ཉེས་དམིགས་གང་ཅུང་ཟད་བྱུང་བ་ནི་དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་བ་ལས་ གྱུར་གྱིས། དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱ་བར་མཁྱེན་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་འོད་བཟང་མ་དགེ་སློང་མཐོང་ནས་རྟོག་པ་སྐྱེས་ཏེ་སྲོག་དང་བྲལ་བར་གྱུར་གྱིས་དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་གིས་གང་འདི་ལྟ་བུའི་ཉེས་དམིགས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནའོ། །དགེ་སློང་སྤོང་བ་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡང་དང་ཡང་དགོན་པའི་གནས་སུ་སོང་ནས་བསམ་གཏན་བྱེད་དོ། །དེར་དེ་ལ་བདུད་ཀྱི་རིས་ཀྱི་ལྷ་མོ་ཞིག་གིས་ཚུལ་མ་ཡིན་པར་སྤྱད་པ་བསྒུགས་པ་ལས་དེ་མ་བཏུབ་པ་དང་། དེས་འཕགས་པ་ཁྱོད་མ་བཏུབ་དང་གནོད་པར་བྱའོ། །དེས་སྨྲས་པ། སྲིང་མོ་ང་ནི་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་ཡིན་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་གནོད་པ་བྱར་ཅི་ཡོད། དེས་འཇལ་ཞེས་བྱས་ནས་དེ་ལ་གླགས་ཚོལ་བ་ལྷུར་ལེན་ཅིང་འདུག་གོ །དེས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་སྣམ་སྦྱར་པུས་ཁྱུད་ལྟར་མདུད་པ་བོར་ནས་གཉིད་ལོག་པར་གྱུར་པ་དང་། ལྷ་མོ་དེས་བསམས་པ། འདི་ལ་ཤ་གླན་པའི་དུས་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་དེས་དེ་བླངས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་སྟེང་གི་ཁང་བཟངས་ཀྱི་སྟེང་ན་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པའི་སྟེང་དུ་བོར་རོ། །དེ་སྔངས་ནས་གཉིད་སད་དེ་དེ་མཐོང་ནས་ཁྱོད་སུ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། དགེ་སྦྱོང་ངོ་། །དགེ་སྦྱོང་གི་ནང་ན་གང་ཞིག །ཤཱཀྱའི་བུའི་དགེ་སྦྱོང་ངོ་། །འཕགས་པ་ཁྱོད་ཇི་ལྟར་འདིར་འོང་། དེས་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ།J01,Vo11,Po33B འཕགས་པ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་གདུག་པ་མང་པོ་ཅན་གྱི་གནས་མལ་དུ་གནས། ཇི་སྟེ་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དད་པར་མ་གྱུར་ན་བདག་གིས་ཁྱོད་བསད་པར་འགྱུར་བའམ། བསྟན་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། དེ་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་གོ །སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཉེས་དམིགས་གང་ཅུང་ཟད་བྱུང་བ་ནི་དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བུའི་གདུག་ པ་མང་པོ་ཅན་གྱི་གནས་མལ་ན་གནས་པ་ལས་གྱུར་གྱིས། དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་གདུག་པ་མང་པོ་ཅན་གྱི་གནས་མལ་དུ་གནས་པར་མི་བྱ་བར་མཁྱེན་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་འཕྱ་བ་ནི་ཐོག་ཏུ་བབ་བོ། །དེ་བས་ན་དགེ་སློང་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་གདུག་པ་མང་པོ་ཅན་གྱི་གནས་མལ་དུ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་དེ་ལྟ་བུའི་གདུག་པ་མང་པོ་ཅན་གྱི་གནས་མལ་དུ་གནས་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནའོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་ཞིག་ཁ་ཟས་དང་སྤྱོད་ལམ་ཉེས་པ་ལས་འབྲས་ཞེས་བྱ་བའི་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ནས། དེ་ནད་ཀྱིས་གཟེར་བས་མཁུན་འབྱིན་ཅིང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བསྐོར་ནས་འདུག་གོ །ཇི་ཙམ་ན་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་འཚོ་བྱེད་འོངས་ཏེ། དེས་འཕགས་པ་དག་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཚོ་བྱེད་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་འདི་ནད་ཅིག་གིས་ཐེབས་ན་ནད་ཅི་
Chinese
我，开始了显示光明、降雨、闪电等神变，各自的众生因神变而生起信心，如同砍断树根一般触及（佛）足，我们对如此真正的布施处所行事的善根，以此愿我们以色身存活，乃至死去，也能获得五百金币（kārṣāpaṇa，梵文天城体：कार्षापण，梵文罗马拟音：kārṣāpaṇa，汉语字面意思：迦尔沙波拏）并欢喜享用。比丘们，你们怎么想？名为色身存活的贤女就是这位施主之妻光明贤女。当时的五百欢喜者就是这五百野人，当时他们向独觉佛供养食物并祈愿，以此业的成熟，他们在轮回中转生五百世，获得五百金币并欢喜享用，现在成为施主之妻，乃至死去也能获得五百金币并欢喜享用。因此，比丘们，完全是黑业的成熟也是完全是黑的，完全是白的和混合的也是混合的。因此，比丘们，应舍弃完全是黑的业和混合的业，只应努力于完全是白的业，比丘们，你们应如是学习。世尊想到比丘们去那样的家中所产生的过患，因此，比丘们，世尊知道不应去那样的家，并对比丘们说：比丘们，施主之妻光明贤女见到比丘后生起分别念而死去，因此，比丘们，比丘不应去会产生如此过患的家。比丘，去那样的家会犯重罪。故事发生在王舍城（Rājagṛha）。有一位比丘是弃绝者，他一次又一次地去寂静处禅修。在那里，他遇到了魔众的
English
I began to perform miracles such as showing light, raining, and lightning. Individual beings developed faith through miracles, and like cutting off the roots of a tree, they touched the feet (of the Buddha). With this root of virtue from our actions towards such a true place of giving, may we, while living in this body, even until death, receive five hundred karshapanas (kārṣāpaṇa, Devanagari: कार्षापण, Romanized Sanskrit: kārṣāpaṇa, literal meaning: karshapana) and enjoy them with joy. Monks, what do you think? The virtuous woman called 'living by form' is none other than this wife of the householder, Light Virtuous Woman. Those five hundred joyful ones of that time were these five hundred wild men. At that time, they offered alms to the Pratyekabuddha and made a prayer. Due to the maturation of that karma, they were reborn in samsara for five hundred lifetimes, receiving five hundred karshapanas and enjoying them with joy. Now, having become the wife of the householder, even until death, they receive five hundred karshapanas and enjoy them with joy. Therefore, monks, the maturation of completely black deeds is also completely black. The white and mixed ones are also mixed. Therefore, monks, abandoning completely black deeds and mixed deeds, one should strive only for completely white deeds. Monks, you should train yourselves in this way. The Blessed One, thinking about the faults that arise from monks going to such houses, therefore, monks, the Blessed One, knowing that one should not go to such houses, said to the monks: Monks, the wife of the householder, Light Virtuous Woman, seeing the monk, developed discriminatory thoughts and died. Therefore, monks, a monk should not go to a house where such faults may occur. Monk, going to such a house will result in a serious offense. The story takes place in Rajagriha (Rājagṛha). There was a renunciate monk who repeatedly went to secluded places to meditate. There, he encountered a host of demons.
Chinese
一位天女等待着（他）不如法行事，但未能得逞。她（心想），我无法胜过这位圣者，我要加害于他。她说道：姐妹，我是一位持戒的比丘，你如何能加害于我？她说着“我将伺机而动”，并专心致志地寻找他的破绽。在另一时刻，他将僧裙像膝盖一样卷起，然后睡着了。那位天女心想：现在是报复的时候了！她拿走了他的僧裙，扔在了具身王（Rūpakāya）心髓之上的楼阁上，那时他正在睡觉。他惊醒后看到僧裙，问道：你是谁？她回答说：我是修行者。在修行者中，你是哪一种？我是释迦之子的修行者。圣者，您是如何来到这里的？他向她讲述了事情的经过。她说：J01,Vo11,Po33B 圣者，您为何住在如此充满邪恶的地方？如果我不信奉世尊，我就会杀了您，或者使您脱离教法。但他一言不发。当时，比丘们向世尊禀告此事。世尊心想：稍微出现过失，是因为比丘们住在如此充满邪恶的地方。因此，比丘不应住在如此充满邪恶的地方。知晓此事后，世尊对比丘们说道：比丘们，对具身王心髓的诽谤已经降临了。因此，比丘不应住在如此充满邪恶的地方。比丘如果住在如此充满邪恶的地方，就会犯下重罪。故事的起因是在王舍城（Rājagṛha）。当时，一位年轻的比丘因饮食和行为不当，患上了名为“འབྲས་”（'bras，瘤）的疾病。他因病痛而呻吟，比丘们围着他。这时，药王耆婆（Jīvaka）来了，他问道：圣者们，这是怎么回事？比丘们回答说：耆婆，这位年轻的比丘患上了一种疾病，不知是何种疾病。
English
A goddess waited for him to act improperly, but she could not succeed. She (thought), "I cannot overcome this noble one, I will harm him." She said, "Sister, if I am a monk with good conduct, how can you harm me?" She said, "I will find a chance," and focused on finding his fault. At another time, he rolled up his robes like a knee pad and fell asleep. The goddess thought, "Now is the time for revenge!" She took it and threw it on top of the palace above King Rūpakāya's heart essence, where he was sleeping. He woke up startled and saw it, asking, "Who are you?" She replied, "I am a practitioner." Among practitioners, which one? "I am a practitioner of the son of Shakya." "Noble one, how did you come here?" He told her what had happened. She said, "J01,Vo11,Po33B Noble one, why do you live in such an evil place? If I did not believe in the Blessed One, I would kill you or separate you from the Dharma." But he remained silent. At that time, the monks reported this to the Blessed One. The Blessed One thought, "Any slight fault that has occurred is because the monks live in such an evil place. Therefore, monks should not live in such an evil place." Knowing this, the Blessed One said to the monks, "Monks, the slander of King Rūpakāya's heart essence has fallen. Therefore, monks should not live in such an evil place. If a monk lives in such an evil place, he will commit a serious offense." The origin of the story is in Rājagṛha. At that time, a young monk, due to improper diet and behavior, was afflicted with a disease called "འབྲས་" ('bras, tumor). He groaned in pain from the disease, and the monks surrounded him. Then, the king of medicine, Jīvaka, came and asked, "Noble ones, what is this?" The monks replied, "Jīvaka, this young monk is afflicted with a disease, we don't know what kind of disease it is."
Tibetan
ཡིན་པ་དང་། དཔྱད་ཅི་བྱ་བ་ལྟོས་ཤིག །དེས་བལྟས་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་འབྲས་ཡིན་པས་བརྟོལ་ན་ཕན་ནོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་རྟོལ་ཅིག །དེས་དེ་ལ་བརྟོལ་བ་དང་། དེ་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱུང་ནས་དེས་དེར་གླན་པ་མ་བྱས་པར་སོང་ངོ་། །དེ་རབ་ཏུ་ན་བར་གྱུར་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གང་མཁས་པ་དེས་གླན་པ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ལ་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་གཞན་ཞིག་གིས་གླན་པ་བྱས་སོ། །འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་བསམས་པ། བདག་གིས་འཕགས་པ་དེའི་གླན་པ་མ་བྱས་པར་སླར་འགྲོའོ་སྙམ་ནས་དེ་སླར་ལོག་སྟེ་དྲིས་པ་འཕགས་པ་དག །འཕགས་པ་གང་ཞིག་བདག་གིས་འབྲས་བརྟོལ་བ་དེ་ག་རེ། དགེ་སློང་རྣམས་J01,Vo11,Po34A ཀྱིས་སྨྲས་པ། དེ་ཅི་ཞིག་བྱ། འཕགས་པ་གླན་པར་བགྱིའོ། །འཚོ་བྱེད་དེ་གླན་པ་བྱས་ཟིན་ནོ། །འཕགས་པ་སུས་བགྱིས། གཞོན་ནུ་འདིས་སོ། །འཕགས་པ་ཇི་ལྟར་བགྱིས་བལྟའོ། །ཞེས་དེ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་བལྟས་ན་ལེགས་པར་གླན་པ་མཐོང་ནས་དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་གླན་པ་ལེགས་ལགས་ཀྱིས་བདག་མ་མཆིས་ན་ཡང་སླན་ཆད་དེ་བཞིན་དུ་མཛོད་ཅིག །དེས་ སྨྲས་པ། འཚོ་བྱེད་འདི་ཡང་རེ་ཞིག་བདག་གིས་གནང་བ་མེད་པར་བྱས་ན་ཡང་བྱ་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནང་ངམ་མི་གནང་གི་གཏོལ་མེད་དོ། །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཅན་ལགས་པས་ཅིའི་ཕྱིར་གནང་བར་མི་འགྱུར། སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་གང་མཁས་པ་དེས་གློན་དུ་གནང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གང་མཁས་པ་དེས་གློན་དུ་གནང་ངོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དེ་དག་གིས་ཁྱམས་དང་། རྫིང་དྲུང་དང་། སྒོ་ཁང་དང་། བང་རིམ་དག་ཏུ་གླན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དབེན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱིས་ཤིག །གཞན་དུ་བྱས་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འོངས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་འཕགས་པ་བདག་ནད་འདི་ལྟ་བུ་དང་འདི་ལྟ་བུས་ཐེབས་ན་བདག་གིས་གཡར་ཟས་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་འཚལ་བར་བགྱི། སྨན་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསྟེན་པར་བགྱི་ཞེས་ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག་དྲིས་པ་དང་། དེ་ན་དགེ་སློང་གང་དག་མི་ཤེས་པ་དེ་དག་ནི་ཅི་ཡང་མི་སྨྲའོ། །ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ནས་མ་སྨྲས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད
Chinese
是这样的，看看该怎么处理。他看了之后说：‘圣者，这是脓疮，刺破了有好处。’众比丘说：‘如果是这样，那就刺破吧。’他就刺破了它。脓疮稍微好了一点，他没有包扎就走了。脓疮变得非常疼痛，比丘们说：‘诸位有道者，谁擅长就包扎一下吧。’这时，另一位年轻的比丘进行了包扎。医生想：‘我没有给那位圣者包扎就回去了。’于是他又回来问道：‘圣者们，我刺破的那个脓疮在哪里？’众比丘J01,Vo11,Po34A 说：‘那有什么事吗？’‘圣者，我想包扎一下。’‘那个医生，已经包扎好了。’‘圣者，是谁包扎的？’‘是这位年轻人。’‘圣者，我想看看是怎么包扎的。’说着，他走到那位比丘面前，看到包扎得很好，就说：‘圣者，包扎得很好，即使我不在，以后也请这样做。’ 他说：‘这位医生，即使暂时我没有允许，更不用说做事了，世尊允许还是不允许，我无法确定。’他说：‘圣者，世尊是慈悲的，为什么不会允许呢？’当时，比丘们向世尊禀告，世尊开示说：‘因此，允许擅长的比丘进行包扎。’世尊开示说允许擅长的比丘进行包扎之后，他们就在走廊、水池边、门口和台阶上进行包扎。世尊开示说：‘在僻静的地方做。如果在其他地方做，就会犯重罪。’事情的起因是在舍卫城。婆罗门和有信仰的居士来到寺院，问比丘们：‘圣者，我得了这种或那种病，我应该吃什么样的食物？应该服用什么样的药物？’询问食物的仪轨。那些不了解的比丘什么也不说。了解的比丘们犹豫不决，也没有说话。婆罗门和有信仰的居士
English
That is so. See what needs to be done. He looked and said, 'Venerable, it is an abscess, it would be beneficial to pierce it.' The monks said, 'If that is so, then pierce it.' He pierced it, and after it had improved a little, he left without bandaging it. It became very painful, and the monks said, 'Venerable ones, whoever is skilled, please bandage it.' Then another young monk bandaged it. The physician thought, 'I went back without bandaging that venerable one.' So he returned and asked, 'Venerable ones, where is the abscess that I pierced?' The monks J01,Vo11,Po34A said, 'What is the matter?' 'Venerable, I will bandage it.' 'That physician, it has already been bandaged.' 'Venerable, who did it?' 'This young man.' 'Venerable, I will see how it was done.' Saying this, he went to him and saw that it was well bandaged, and he said, 'Venerable, it is well bandaged, even if I am not here, please do so in the future.' He said, 'This physician, even if I have not allowed it for a while, what need is there to mention doing it? I cannot be certain whether the Blessed One allows it or not.' He said, 'Venerable, the Blessed One is compassionate, why would he not allow it?' At that time, the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One instructed, 'Therefore, allow the skilled monk to bandage it.' After the Blessed One instructed to allow the skilled monk to bandage it, they bandaged in the corridors, by the ponds, at the doorways, and on the steps. The Blessed One instructed, 'Do it in a secluded place. If it is done elsewhere, it will become a serious offense.' The origin of the story is in Shravasti. Brahmins and faithful householders came to the monastery and asked the monks, 'Venerable ones, if I am afflicted with such and such a disease, what kind of food should I seek? What kind of medicine should I take?' They asked about the ritual of food. Those monks who did not know did not say anything. Those who knew were hesitant and did not speak. Brahmins and faithful householders