Tibetan
་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཀྲཱི་ཀཱི་བཙུན་མོ་དང་། གཞོན་ནུ་དང་། བློན་པོ་དང་། ཕོ་བྲང་ འཁོར་གྱི་མི་དང་བཅས་པས་དེའི་སྐུ་གདུང་ལ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་པ་བྱས་ནས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞིའི་མཆོད་རྟེན་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་དཔག་ཚད་གཅིག་པ་ཕང་དུ་དཔག་ཚད་ཕྱེད་པ་གཅིག་བརྩིགས་སོ། །དེ་ན་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་ཞིག་དད་པ་སྐྱེས་ནས་སྲོག་ཤིང་ལ་མེ་ལོང་ཅིག་བཏགས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་མཆོད་རྟེན་ལ་དད་པ་སྐྱེས་ནས་སྲོག་ཤིང་ལ་མེ་ལོང་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པའི་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་དེ་ནི་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་འོད་བཟང་མ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་གང་འདིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་མཆོད་རྟེན་གྱི་སྲོག་ཤིང་ལ་མེ་ལོང་བཏགས་པ་དེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འོད་དང་ལྡན་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ལ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་ཁྱིམ་ཐམས་ཅད་འོད་ཀྱིས་སྣང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཤི་ནས་སྐྱེས་བུ་ལྔ་བརྒྱས་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བྱིན་ནས་དགའ་མགུར་སྤྱད་པ་དེ་ཡང་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་གྲོང་ཁྱེར་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་སྟེ། རྒྱལ་སྲིད་འབྱོར་པ་J01,Vo11,Po32A དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ། སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ། ཐབ་མོ་དང་། རྩོད་པ་དང་། ནང་འཁྲུག་དང་། འཁྲུག་གློང་རབ་ཏུ་ཞི་བ། ཆོམ་རྐུན་དང་། ནད་དང་བྲལ་བ་སཱ་ལུ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་དང་། བ་ལང་དང་། མ་ཧེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་ཆོས་བཞིན་བྱེད་དུ་འཇུག་གོ །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་གཟུགས་ཀྱིས་འཚོ་བ་བཟང་མོ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་བཟང་བ། མཛེས་པ། བལྟ་ན་སྡུག་པ། སྐྱེས་པའི་ཡིད་དུ་འོང་བ། སྔོན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་གྱི་ཞང་པོས་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་ཞིག་འདུག་གོ །རེ་ཞིག་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དགའ་འདུན་པ་ལྔ་བརྒྱ་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་མང་པོ་དག་སྦྱར་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་དོང་ནས་ཕན་ཚུན་ཤེས་ལྡན་དག་བདག་ཅག་གིས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ནི་བཤམས་ན་བུད་མེད་མེད་ཀྱིས་དོང་ལ་སྨད་འཚོང་འགའ་ཞིག་དགུག་གོ་ཞེས་ སྨྲས་པ་དང་། ལེགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་ན་སུ་ཞིག་དགུག །བཟང་མོའོ། །དེ་དག་བཟང་མོའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་བཟང་མོ་ཚུར་ཤོག །སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་འདོང་ངོ་། །དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་སྟོང་བྱིན་ན་འགྲོའི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་ཇེ་ཁྱེར་ཅིག །ལྔ་བརྒྱ་ནི་དགའ་མགུར་སྤྱད་ནས་སྦྱིན་ནོ། །དེས་སྨྲས་པ། ལེགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་བྱིན་ཅིག །དེ་དག་གིས་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བྱིན་ནས། དེས་སྨྲས་པ། དེང་ཤིག་དྲི་དང་། ཕྲེང་བ་དང་། གོས་དག་བགོས་ལ་འོང་ངོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། དེ་དག་དོང་ངོ་། །དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས་གལ་ཏེ་བདག་དགའ་འདུན་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་མགུར་སྤྱད་ན་བདག་གི་གནས་སྐབས་ཅི་འདྲ་བར་འགྱུར། བདག་གིས་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་ཞིག་ཀྱང་བླངས་ན་ད་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་པ་ལས། དེས་བདག་རྒྱལ་པོའི་ཞང་པོས་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པས་དེ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱབས་འཚལ་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེས་ནས་དེས་དེའི་གན་དུ་བྲན་མོ་མངག་གཞུག་མ་མངགས་ཏེ། བུ་མོ་རྒྱལ་པོའི་ཞང་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་ལ། སོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བདག་ངན་ཏེ་དགའ་འདུན་པ་ལས་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བླངས་ན་དགའ་འདུན་པ་དེ་དག་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་དེ། ཇི་སྟེ་བདག་དགའ་འདུན་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་མགུར་སྤྱད་པར་གྱུར་ན་བདག་གི་གནས་སྐབས་ཅི་འདྲ་བར་འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་བདག་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་དེའི་སླད་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས བདག་དེ་དག་ལས་་J01,Vo11,Po32B ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པའི་རིགས་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག །བུ་མོ་དེས་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ཡང་རྒྱལ་པོ་ལ་རྟེན་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་ལས་དེ་ཕྲོགས་སོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་འབྱུང་བ་མེད་པ་ན་རང་སངས་རྒྱས་དམན་པ་དང་། ཕོངས་པ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ། བས་མཐའི་གནས་མལ་ལ་དགའ་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྦྱིན་གནས་གཅིག་པུར་གྱུར་པ་དག་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཤིག་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཕྱིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་རབ་ཏུ་དབེན་པར་གནས་པ་དེ་རབ་ཏུ་དབེན་པར་གནས་ཚོལ་ཞིང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། དགའ་འདུན་པ་དེ་དག་གིས་ལུས་མཛེས་པ་དང་། སེམས་མཛེས་པ་མཐོང་ནས་དེ་དག་གིས་བསམས་ པ། གར་བསྐོར་ཀྱང་ཡོན་གནས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་བ་བྱ་དགོས་སོ་སྙམ་ནས་དེ་དག་གིས་གཅིག་ལ་གཅིག་དྲིས་ཏེ། དེ་ལ་གཙང་ཞིང་བསོད་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དག་གིས་ལྷུང་བཟེད་བཀང་སྟེ་ཕུལ་ལོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནི་ངག་གིས་ཆོས་མི་སྟོན་གྱི་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་ཡིན་པས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ཏེ་འབར་བ་ད
Chinese
于法界中完全寂灭，国王克利吉（kṛkī）及其王妃、王子、大臣以及王宫 眷属等，以盛大的礼敬对他的遗体做了遗体供养，并用四种珍宝建造了一座周长一由旬，高半由旬的环绕的佛塔。那时，一位商人的女儿生起了信心，在塔的生命树上挂了一面镜子。比丘们，你们怎么想？那位对正等觉佛光守护（迦叶佛）的佛塔生起信心，并在生命树上挂了镜子的商人女儿，就是这位施主之妻光贤母。那时，在那时，她以对正等觉佛光守护（迦叶佛）的佛塔的生命树挂镜子的业力成熟，生来就带有光明，而且一生下来，整个家就被光明照亮了。还有，听着，那死后五百人给了五百嘎尔沙巴拿（kārṣāpaṇa），并欢喜享用的事。比丘们，过去在波罗奈斯（bārāṇasī）城，有一位名叫梵天施（brahmadatta）的国王在执政。王国富饶，J01,Vo11,Po32A 且繁荣，安乐，年成好，充满人民和众多人口，争吵、争论、内讧和冲突完全平息，没有盗贼和疾病，萨鲁（sālu）、甘蔗、牛和水牛丰盛，正法的国王如法执政。那时，在波罗奈斯（bārāṇasī），有一个靠姿色为生的名叫贤女的美女，她容貌美丽，漂亮，赏心悦目，令男子倾心，以前梵天施（brahmādatta）国王的舅舅享用过她。一次，在另一个时候，五百个享乐者准备了许多食物和饮料，然后去了花园，彼此有见识的人说，我们已经准备好了花园里的一切享受，但是没有女人，去叫一些妓女来吧。 他们说道。很好，如果那样做的话，叫谁呢？叫贤女吧。他们去了贤女那里，说：贤女，过来吧！我们去花园吧！她说道。
English
Having completely passed into nirvana in the realm of Dharma, King Kṛkī, his queen, prince, ministers, and the people of the palace retinue, with great reverence, made offerings to his relics and built a stupa of four kinds of precious materials, one yojana in circumference and half a yojana in height. Then, a merchant's daughter developed faith and hung a mirror on the life-tree of the stupa. Monks, what do you think? That merchant's daughter who developed faith in the stupa of the perfectly enlightened Buddha Light Protector (Kāśyapa) and hung a mirror on the life-tree is none other than this wife of the householder, Light Good Mother. At that time, at that time, due to the maturation of the karma of hanging a mirror on the life-tree of the stupa of the perfectly enlightened Buddha Light Protector (Kāśyapa), she was born with light, and as soon as she was born, the whole house was illuminated by light. Also, listen to the story of how five hundred men gave five hundred kārṣāpaṇas after death and enjoyed themselves with joy. Monks, in the past, in the city of Bārāṇasī, a king named Brahma-datta ruled the kingdom. The kingdom was prosperous, J01,Vo11,Po32A and flourishing, peaceful, with good harvests, filled with people and many inhabitants, quarrels, disputes, internal strife, and conflicts were completely pacified, free from thieves and diseases, with abundant sālu, sugarcane, cattle, and buffaloes, and the king of Dharma ruled according to Dharma. At that time, in Bārāṇasī, there was a beauty named Bhadra who lived by her looks, beautiful in appearance, pretty, pleasing to the eye, pleasing to men, who had previously been enjoyed by the uncle of King Brahma-datta. Once, at another time, five hundred pleasure-seekers prepared many foods and drinks and went to the garden. The knowledgeable ones said to each other, "We have prepared all the enjoyments of the garden, but there are no women. Let's call some prostitutes." They said. "Very well, if we do that, who should we call?" "Let's call Bhadra." They went to Bhadra and said, "Bhadra, come here! Let's go to the garden!" She said.
Chinese
说：如果给一千嘎尔沙巴拿（梵文，karṣāpaṇa，梵文罗马拟音，karshaapana，汉语字面意思：一种古代货币单位），就走，否则就不走。他们说：拿走五百嘎尔沙巴拿吧，用五百来享乐后布施。她说：好的，就这样做了给吧。他们给了五百嘎尔沙巴拿后，她说：今天用香、花环和衣服打扮后来吧。他们就走了。她生起后悔心，想：如果我和五百个寻欢者一起享乐，我的处境会怎样？我拿了五百嘎尔沙巴拿，现在该怎么办呢？于是她生起这样的念头：我被国王的舅舅完全享用过，只能向他求救，不能向其他人求救。于是她没有派使女去，而是自己去了国王舅舅那里，去了之后这样说：我不好，从寻欢者那里拿了五百嘎尔沙巴拿，那些寻欢者有五百个，如果我和五百个寻欢者一起享乐，我的处境会怎样？你以前完全占有了我，因此你应该救我脱离他们。那个女子去了他那里说了之后，他也依仗国王，所以从那些人手中夺走了她。诸佛不出现的时候，独觉佛对卑劣者和贫穷者慈悲，喜欢边地的住所，成为世间唯一的布施处，他们出现在世间。之后，一位独觉佛游历到波罗奈（梵文，Vārāṇasī，梵文罗马拟音，Varanasi，今印度瓦拉纳西），那位伟大的、具有寂静自性、住在极度寂静之处的人，在寻找极度寂静的住所时，去了那个花园。那些寻欢者看到她身体美丽，内心美丽，他们心想：无论走到哪里，都应该像这样对福田做供养，于是他们互相询问，用干净和美味的食物装满钵，献给了他。那些伟人们不用语言说法，而是用身体说法，所以在上方的虚空中显现神变而燃烧。
English
She said, "If you give a thousand karshapanas (Sanskrit, karṣāpaṇa, Romanized Sanskrit, karshaapana, literal Chinese meaning: an ancient monetary unit), I will go, otherwise I will not." They said, "Take five hundred karshapanas, and after enjoying yourself with five hundred, give them away." She said, "Okay, do it that way." After they gave five hundred karshapanas, she said, "Come today dressed in fragrance, garlands, and clothes." They left. She felt remorse and thought, "If I enjoy myself with five hundred pleasure-seekers, what will my situation be like? I took five hundred karshapanas, what should I do now?" Then she had this thought: "I have been completely enjoyed by the king's uncle, so I can only seek refuge in him, not in anyone else." So she didn't send a maidservant, but went herself to the king's uncle, and after going, she said this: "I am bad, I took five hundred karshapanas from the pleasure-seekers, and there are five hundred of those pleasure-seekers. If I enjoy myself with five hundred pleasure-seekers, what will my situation be like? You have completely possessed me before, so you should save me from them." That woman went to him and said this, and he also relied on the king, so he snatched her from those people. When the Buddhas do not appear, the Pratyekabuddhas are compassionate to the inferior and the poor, they like remote dwellings, and they become the sole objects of offering in the world, they appear in the world. Then, a Pratyekabuddha traveled to Varanasi (Sanskrit, Vārāṇasī, Romanized Sanskrit, Varanasi, now Varanasi, India), that great one, with the nature of peace, dwelling in extreme solitude, while searching for an extremely solitary dwelling, went to that garden. Those pleasure-seekers saw her beautiful body and beautiful mind, and they thought, "Wherever we go, we should make offerings to such a field of merit," so they asked each other, filled the bowl with clean and delicious food, and offered it to him. Those great beings do not teach the Dharma with words, but teach the Dharma with their bodies, so they manifested miracles and burned in the sky above.