Tibetan
་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་ཞིག་བླངས་ཏེ། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་དགའ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ལ་རྩེ་དགའ་སྤྱོད་ཀྱང་བུ་ཕོ་ཡང་མ་བྱུང་། བུ་མོ་ཡང་མ་བྱུང་ངོ་། །དེ་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་ནོར་ཟད་པར་གྱུར། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་ཟད་པར་གྱུར་ནས་དེས་ཆུང་མ་ལ་བཟང་མོ་ད་ནི་བདག་རྒས་པས་ནོར་བཙལ་བར་མི་ནུས་ཀྱིས་ཛེ་ཏའི་ཚལ་དུ་སོང་སྟེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྨས་པ་དང་། དེས་ཇོ་བོ་དེ་སྟེ་ཁྱོད་རབ་ཏུ་འབྱུང་ན། བདག་སུའི་དྲུང་ན་འདུག་གིས་བདག་ཀྱང་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་བཟང་མོ་ལེགས་ཀྱིས་འདོང་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་ཁྲིད་དེ་གཽ་ཏ་མཱི་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོའི་དྲུང་དུ་འོངས་ནས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། འཕགས་མ་རང་གི་སླས་འདི་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འཚལ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཤིག །བདག་ཛེ་ཏའི་ཚལ་དུ་མཆིས་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་ཆུང་མ་དང་བཅས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་ལེགས་ཏེ་རབ་ ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡོན་ཏན་ལྔ་མཐོང་བའི་མཁས་པས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ལ་མོས་པར་བྱ་བའི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྔ་མ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་པ་དང་། མཁས་པ་དང་། ཡང་དག་པར་སོང་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་ཀྱང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ནི་བསྟོད་ཀྱིས་ལེགས་ཏེ་རབ་ཏུ་དབྱུང་གིས་སོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་ཛེ་ཏའི་ཚལ་དུ་སོང་ནས་དགེ་སློང་དག་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེ་མཉན་དུ་ཡོད་པའི་ཚོང་དཔོན་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་མིང་དུ་གྱུར་ཏེ། བསོད་ནམས་ཆེན་པོས་ཐོབ་པ་ནི་ཆོས་གོས་དང་བསོད་སྙོམས་དང་། མལ་སྟན་དང་། ནད་ཀྱི་རྐྱེན་སྨན་ དཔྱད་དང་། ཡོ་བྱད་རྣམས་སོ། །དེ་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་སོ། །དེའི་ཆུང་མ་དེ་ཡང་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་དང་། དེའི་དུས་ན་མུ་གེ་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ་དེ་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་ཕོངས་སོ། །དེས་དེ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། སྲིང་མོ་ཇི་ལྟར་འཚོ་ཞིང་འདུག །དེས་འཕགས་པ་མུ་གེའི་དུས་ལ་བབ་པས་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཟས་སུ་ཡང་མི་སྟེར་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་འཚོ་མོད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྲིང་མོ་ང་ལ་བསོད་སྙོམས་འབྱོར་མོད་ཀྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནང་ན་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱེད་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ཅང་མི་ཟེར་བར་དབྱར་མོ་ཁང་དུ་སོང་ནས་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་མ་དག་ལ་སྨྲས་པ། དེ་དག་གི
Chinese
从同等地位中娶了一个妻子，他与她一同享受所有的欢乐。虽然享受了欢乐，却没有生下儿子，也没有生下女儿。在那之后的某个时候，财富耗尽了，享用也耗尽了，于是他对妻子说：“善良的女子，我现在年老了，不能再去寻找财富，去逝多林园出家吧。”她回答说：“老爷，您如果出家，我该在谁的身边待着呢？我也要出家。”他回答说：“善良的女子，很好，我们走吧。”于是带着她来到乔答弥·生主母的面前，双足顶礼，说道：“圣母，请允许这个您的侍女在您善说的法和律中出家，请让她出家吧。我前往逝多林园出家。”她说道：“儿子，你带着妻子发菩提心很好，但关于出家，世尊曾说过，有五种功德的智者，应当乐于出家。”从那以后，如同之前一样，佛陀和佛陀的声闻弟子，以及智者和已证悟者，还有圣人们，也以多种方式赞叹出家是很好的，请让她出家吧，于是让她出家了。他也前往逝多林园，从比丘们那里出家了，他因此得名为“住在舍卫城的商人出家了”。他以大福德获得的，是法衣、乞食、卧具、疾病的医药和用具。在那之后的某个时候，他为了乞食而外出。他的妻子也去乞食，那时发生了大饥荒，她乞食困难。他看到她后说道：“姐妹，你如何生活？”她回答说：“尊者，正值饥荒时期，没有人施舍乞食的食物，我痛苦地生活着。”他说道：“姐妹，我乞食到的食物很多，如果世尊允许，我可以分给你一半的乞食。”她什么也没说，而是去了夏安居处，对比丘尼们说了自己的遭遇。
English
Having taken a wife from equal standing, he enjoyed all pleasures with her. Although he enjoyed pleasures, he had neither a son nor a daughter. Sometime after that, his wealth was exhausted, and his enjoyment was also exhausted, so he said to his wife, "Good woman, now that I am old, I cannot seek wealth anymore, so I will go to Jeta Grove and become a renunciate." She replied, "Master, if you become a renunciate, with whom shall I stay? I will also become a renunciate." He replied, "Good woman, very well, let us go." Then, taking her, he came to Gautami, the mistress of beings, and prostrated at her feet, saying, "Holy mother, please allow this maidservant of yours to become a renunciate in the Dharma and Vinaya that you have well-spoken, please let her become a renunciate. I will go to Jeta Grove and become a renunciate." She said, "Son, it is good that you have generated the mind of enlightenment with your wife, but concerning renunciation, the Blessed One has said that a wise person who sees five qualities should be inclined to renounce." From then on, as before, the Buddha and the Buddha's hearers, and the wise and those who have gone rightly, and the holy beings, also praised renunciation in many ways, saying, "It is good, please let her renounce," and so she let her renounce. He also went to Jeta Grove and became a renunciate from the monks, and he became known as "the merchant living in Shravasti who became a renunciate." What he obtained through great merit were robes, alms, bedding, medicine for sickness, and utensils. Sometime after that, he went out for alms. His wife also went for alms, and at that time a great famine occurred, and she was poor in alms. He saw her and said, "Sister, how are you living?" She replied, "Venerable, it is the time of famine, and no one gives food for alms, so I am living in suffering." He said, "Sister, I have plenty of alms, but if the Blessed One allows, I can give you half of my alms." She said nothing, but went to the summer retreat and told the nuns what had happened.
Tibetan
ས་དགེ་སློང་ལ་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་འདྲ་བའི་དགེ་སློང་མ་ལ་གང་དགེ་སློང་གིས་བསོད་སྙོམས་ཞིག་འབྱོར་ན་དགེ་སློང་དེས་མུ་གེའི་དུས་ན་དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱེད་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་འདྲ་བའི་དགེ་སློང་མ་ལ་གང་དགེ་སློང་གིས་བསོད་སྙོམས་ཞིག་འབྱོར་ན་དགེ་སློང་དེས་མུ་གེའི་དུས་ལ་བབ་པ་དང་། དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱེད་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེས་དེ་ལ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱེད་བཞག་པ་དང་། དེས་དེ་ཟ་ཤིང་སོང་ངོ་། །དེ་ལ་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་འཕྲལ་བྱིན་པའི་བསོད་སྙོམས་ཞིག་རྙེད་དེ། དགེ་ སློང་དེའི་དྲུང་དུ་མ་སོང་བ་དང་། དགེ་སློང་དེས་བསམས་པ། དེ་ནི་གུད་ནས་ཟས་རྙེད་དུ་ངེས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདིར་མ་འོངས་ན་འདི་སུའི་ཕྱིར་གཞག་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེས་དེ་མ་བཞག་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ཞིག་ན་དགེ་སློང་མ་དེ་ཡང་འོངས་ཏེ་དེས་སྲིང་མོ་ཁྱོད་མི་འོང་སྙམ་ནས། བདག་གིས་བསོད་སྙོམས་མ་བཞག་སྟེ། ཟས་འདི་ནི་བཞག་པ་ཞིག་ན། དེ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནང་ན་ནི་འདི་བདག་གིས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་དེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་དབྱར་མོ་ཁང་དུ་སོང་སྟེ། དེས་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་མ་དག་ལ་སྨྲས་ནས་དེ་དག་གིས་ དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་གིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་གིས་བཞག་པ་དགེ་སློང་མས་བྱིན་ལེན་བྱོས་ལ་བཟའ་བར་གནང་ངོ་། །གང་ཡང་དགེ་སློང་མས་བཞག་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་གིས་བྱིན་ལེན་བྱོས་ཤིག །འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མ་བྱེད་པར་དགེ་སློང་མས་ནི་དགེ་སློང་ལ་བྱིན་ལེན་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་གིས་ཀྱང་དགེ་སློང་མ་ལས་བྱིན་ལེན་བྱའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དགེ་སློང་དག་གིས་དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་དྲིས་པ་དང་། དེ་ངོ་ཚ་ནས་གདོང་སྨད་དེ་འདུག་གོ །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་གིས་དགེ་སློང་མ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་དྲི་བ་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་མ་ཉིད་ཀྱིས་དྲིས་ཤིག །དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་མ་ལ་དགེ་སློང་མ་དེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་འདྲི་ན་འདས་པ་ད
Chinese
地上对僧侣说：僧侣们祈请世尊，世尊对这样的比丘尼说，如果哪个僧侣得到布施，那么那个僧侣在饥荒时期应该把布施的一半分给她，不要对此犹豫。世尊对这样的比丘尼说，如果哪个僧侣得到布施，那么那个僧侣在饥荒时期到来时，应该把布施的一半分给她。说了之后，他把布施的一半分给她，她吃了就走了。后来，她得到了一份临时的布施，没有去那个僧侣那里。那个僧侣想：她肯定是从别处得到食物了，因此，如果她不来这里，我为谁留着呢？想着，他没有留下。过了一段时间，那个比丘尼也来了，她说：姐姐，你不会来了吧？我没有留下布施，如果这份食物是留下的，如果世尊允许，我就施舍给你。说完，她向他的脚致敬，然后去了夏安居处。她把发生的事情告诉了比丘尼们，那些比丘尼又告诉了僧侣们。僧侣们也祈请了世尊，世尊开示说：因此，僧侣们留下的东西，比丘尼可以接受并食用。凡是比丘尼留下的东西，僧侣可以接受。不要对此犹豫，比丘尼应该向僧侣布施，僧侣们也应该从比丘尼那里接受。故事的起因是在舍卫城，僧侣们在比丘尼僧团中询问了不共的障碍之法，她感到羞愧，低下了头。僧侣们把发生的事情告诉了世尊，世尊开示说：僧侣们不应该询问比丘尼不共的障碍之法，应该由比丘尼自己询问。如果僧侣向比丘尼询问她不共的障碍之法，那么就违犯了
English
The earth spoke to the monks: The monks prayed to the Blessed One, and the Blessed One said to such a bhikkhuni, if a monk receives alms, then that monk should give half of the alms to her in times of famine, do not hesitate about this. The Blessed One said to such a bhikkhuni, if a monk receives alms, then that monk should give half of the alms to her when times of famine arrive. After saying this, he left half of the alms for her, and she ate it and left. Later, she received a temporary alms and did not go to that monk. That monk thought: She must have obtained food from elsewhere, therefore, if she does not come here, for whom should I leave this? Thinking, he did not leave it. After some time, that bhikkhuni also came and said: Sister, you will not come, will you? I have not left any alms, if this food is left, if the Blessed One allows, then I will give it to you. After saying this, she paid homage to his feet and went to the summer retreat. She told the bhikkhunis what had happened, and those bhikkhunis told the monks. The monks also prayed to the Blessed One, and the Blessed One taught: Therefore, the things left by the monks, the bhikkhunis can accept and eat. Whatever is left by the bhikkhunis, the monks can accept. Do not hesitate about this, the bhikkhunis should give to the monks, and the monks should also receive from the bhikkhunis. The origin of the story is in Shravasti, when the monks asked about the uncommon Dharma of Obstructions in the midst of the bhikkhuni sangha, she felt ashamed and lowered her head. The monks told the Blessed One what had happened, and the Blessed One taught: The monks should not ask the bhikkhunis about the uncommon Dharma of Obstructions, the bhikkhunis themselves should ask. If a monk asks a bhikkhuni about her uncommon Dharma of Obstructions, then he has violated the