Tibetan
ཉིད་ལ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་ཏོ། །ལས་རྣམས་སྟོར་བར་མི་འགྱུར་བ། །བསྐལ་པ་དག་ནི་བརྒྱར་ལོན་ཀྱང་། །དུས་དང་འཕྲོད་ནས་འཐོབ་པ་ནི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་འབྲས་བུར་སྨིན། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདིར་སྐྱེ་བོ་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བའི་སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་རྐང་པར་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། བླ་ན་མེད་པ་སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་མཁན་པོ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་འཁོར་མོ་འཇིག་གི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་དྲང་སྲོང་བཞིན་གྱི་ རི་དགས་གནས་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་དུས་ན་ཡུལ་འཁོར་མོ་འཇིག་ན་ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཞིག་གནས་ཏེ་ཕྱུག་པ། ནོར་མང་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། གནས་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། ངལ་བསོ་པོའི་བཞིན་ནོར་འདུས་པ། ངལ་བསོ་པོའི་ནོར་ལ་སྡོ་བ་དེས་ཆུ་བོ་བ་ར་ཀ་ཡའི་ཕ་རོལ་ཏུ་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་བརྩིགས་ཏེ་དེར་ཡུལ་སོ་སོ་ན་གནས་པའི་དགེ་སློང་དག་གནས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དེ་ལས་སྐྱེས་བུ་གྲོང་མི་དག་གིས་ཟོང་བླངས་ཤིང་འདོང་ངོ་། །དེ་ལ་གཅིག་གིས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཟོང་ཆུད་གསན་པ་དང་། དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་དྲིན་མེད་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྣོགས་ཏེ་བདག་གི་ཟོང་ལན་གསུམ་དུ་ཆུད་གསན་གྱིས་མ་བྱིན་གྱི་བར་དུ་མ་འགྲོ་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ང་ལན་གཅིག་སྩལ་ལ་དེ་ཆུད་གསན་ན་བདག་གི་བུ་གསུམ་དང་། བདག་ཆུང་མར་བཅས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་བྲན་དུ་སྣོམས་ཤིག་དེས་ཡང་ ཚིགས་རྒྱ་བྲིས་ནས་དེ་ལ་ཟོང་བྱིན་ནོ། །དེས་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ནུས་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཡང་ཆུད་གསན་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་དེ་ཆུང་མ་དང་བུར་བཅས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་དེའི་ལས་བྱེད་པར་ཕུལ་ལོ། །དེ་ཡུལ་འཁོར་མོ་འཇིག་ན་གནས་པས་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་ཆུ་བོ་རྒལ་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་འབྲས་ཆན་འཚེད་དེ། ཆུང་མ་དང་བུ་དག་ནི་ཕྱག་ཚང་བྱེད་དོ། །གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ན་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བྱེད་དེ། དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཆར་པ་བབ་པས་ཆུ་བོ་བ་ར་ཀ་ཆུས་གང་སྟེ། ལས་བྱེད་པ་བུ་དང་ཆུང་མར་བཅས་ཏེ་རིང་དུ་ཐོགས་པ་དང་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་འོངས་ནས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་གདུགས་ཚོད་འདི་ཙམ་འདས་ཀྱི་བར་དུ་ད་དུང་ཡང་ཁྱོད་མི་འོང་ན་ཅི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་
Chinese
您所做的善与不善之业已经成熟了！业不会遗失，即使经过数百万劫，一旦时机成熟，它们就会以果报的形式降临到众生身上。比丘们，过去在这个贤劫中，当人们的寿命达到两万岁时，有一位名叫光护的导师出现在世间，他是如来、阿罗汉、圆满正等觉、明行足、善逝、世间解、无上士、调御丈夫、天人师、佛、世尊，住在悦意城的鹿野苑。那时，在悦意城住着另一位富有的居士，他拥有大量的财富和广大的产业，聚集了许多仆人和财产，他嫉妒别人的财富，所以在瓦拉卡河的对岸建造了一座寺庙，让来自各地的比丘们住在那里。那些城镇居民从那位居士那里借了商品。其中一个人三次拖欠了商品款项。那人对他说：‘你这个忘恩负义的人，你贪婪地拖欠我的商品款项三次，不还清就别想走！’那人说：‘居士，请你再给我一次机会，如果我再拖欠，我就把我的三个儿子和妻子都卖给你做奴隶。’那人又写了字据，把商品给了他。但他还是无力偿还，再次拖欠了款项，于是那位居士就把他和他的妻子、儿子都送到了那座寺庙做工。因为他住在悦意城，所以每天都要渡河到寺庙为比丘僧团煮粥，他的妻子和儿子则负责打扫卫生。在那座寺庙里，有一位阿罗汉比丘负责僧团的事务。后来，有一次下雨，瓦拉卡河水上涨，那个做工的人和他的妻子、儿子被耽搁了很久，那位阿罗汉比丘来了，说道：‘喂，这位先生，已经过了这么久了，你还没来，那比丘僧团’
English
The virtuous and non-virtuous actions you have done have matured! Actions do not get lost. Even after hundreds of millions of kalpas, when the time is right, they will ripen as fruits for sentient beings. Monks, in the past, in this fortunate kalpa, when beings lived for twenty thousand years, a teacher named Light Protector appeared in the world. He was the Tathagata, Arhat, Perfectly Complete Buddha, endowed with knowledge and conduct, the Gone to Bliss, Knower of the World, Unsurpassed, Tamer of Beings, Teacher of Gods and Humans, Buddha, Bhagavan, residing in the Deer Park of the City of Delight. At that time, in the City of Delight, there lived another wealthy householder, rich, with much wealth, great possessions, a vast and spacious dwelling, a gathering of servants and property, and jealous of the wealth of others. He built a monastery across the Varaka River, where monks from various regions resided. The townsfolk borrowed goods from that householder. One of them defaulted on the goods three times. The householder said to him, 'You ungrateful person, you have greedily defaulted on my goods three times. Do not leave until you have paid me back!' The man said, 'Householder, give me one more chance. If I default again, I will give you my three sons and my wife as slaves.' The householder wrote another contract and gave him the goods. But he was still unable to pay and defaulted again. So the householder sent him, his wife, and his sons to work at the monastery. Because he lived in the City of Delight, he had to cross the river every day to cook rice porridge for the monastic community at the monastery, while his wife and sons cleaned. In that monastery, there was an Arhat monk who managed the affairs of the sangha. Later, one day it rained, and the Varaka River flooded. The worker, his wife, and his sons were delayed for a long time. The Arhat monk came and said, 'Hey, sir, it has been so long, and you still haven't come. What about the monastic community of monks?'