Tibetan
ད་ན་སྨན་པའི་ཁྱེའུ་གང་གིས་ལྷའི་རིམ་གྲོ་བགྱིས་པ་དེ་ལ་བྱ་དགའ་སྩལ་བའི་རིགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཁྱེའུ་དེ་ལ་རྔན་པ་མང་དུ་བྱིན་ནོ། །འཚོ་བྱེད་ལ་ཡང་བརྒྱ་སྟོང་རི་བའི་རས་ཡུག་ཆེན་གྱི་གོས་བསྐུར་བ་དང་། འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་བསམས་པ། གོས་འདི་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་འོས་པ་ཡིན་ཏེ། སུ་ལ་སྦྱིན་སྙམ་ན་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བདག་གི་ཕ་ཡིན་པས་འདི་ལ་དབུལ་ལོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་དེས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ཆོས་ གོས་སུ་གྱིས་ལ་ང་ལ་ཕུལ་ཅིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་དེ་བླངས་ནས་བླངས་པ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་གོས་གསུམ་ལངས་པ་བས་ལྷག་པར་མཐོང་ནས་དེས་དྲུབ་པར་བརྩམས་ན་དེ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་གོས་གསུམ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་སྟོད་གཡོགས་སུ་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པ་དང་། སྒྲ་ཅན་ཟིན་གྱི་རྔུལ་ཟན་ཡང་ལངས་སོ། ། དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དྲི་བ་འདི་སྐད་དུ། བདག་པོ་རྒྱལ་པོ་གང་ཞིག་ནི། །ཆགས་ན་རྡུལ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། །རྡུལ་མེད་ན་ནི་རྡུལ་བྲལ་འགྱུར། །གང་གིས་འདིར་ནི་ཆགས་ཞེས་བརྗོད། ། བློ་ངན་ཇི་ལྟར་མྱ་ངན་བྱེད། །མཁས་པ་ཇི་ལྟར་དགའ་བར་འགྱུར། །གང་གིས་ལྡན་པ་ལས་བྲལ་ནས། །འདི་ན་གྲུབ་དང་བདེ་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་བྲིས་ཏེ། འདུག་པ་གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་སུས་ཀྱང་གཟུང་བར་ཡང་མི་ནུས། དེ་དག་གི་དོན་སྨྲ་བར་ཡང་མི་ནུས་སོ། །གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་དྲི་བ་དེ་དག་གཟུང་བར་ནུས་ཀྱི་དེ་དག་གི་དོན་སྨྲ་བར་ནི་མི་ནུས་སོ། །རེ་ཞིག་ཅིག་ན་གནོད་སྦྱིན་གྱི་བདག་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་བྱ་བ་ཞིག་གི་ཕྱིར་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷའི་ནང་དུ་སོང་བ་དང་། དེས་དྲི་བ་དྲིས་པ་དེ་དག་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ཏེ་དེ་བཟུང་ན་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མ་ནུས་ཏེ། དེས་དེ་དག་ཕོ་བྲང་ལྕང་ལོ་ཅན་དུ་ཁྱེར་ནས་སྤང་ལེབ་ལ་བྲིས་ཏེ་བཞག་གོ །དེའི་ཚེ་རྡོ་འཇོག་ཅེས་བྱ་བ་ན་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ཨེ་ལའི་འདབ་ཅེས་བྱ་བ་གནས་པ་དེ་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བདག་གིས་ནམ་ཞིག་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ཞེས་དེ་སྙམ་དུ་སྨོན་ཏོ། །དེའི་མཛའ་བོ་གནོད་སྦྱིན་གསེར་འོད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་བྱ་བ་ཞིག་གི་ཕྱིར་གནོད་སྦྱིན་གྱི་བདག་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ཕོ་བྲང་ལྕང་
Chinese
现在，应该给那个为神做仪式的药童颁发奖赏。国王给了那个孩子很多赏赐。还给侍者赏赐了价值百万的丝绸衣物。侍者心想：这件衣服应该献给国王，但要送给谁呢？他心想，世尊在法性上是我的父亲，我应该供养他。于是他将衣服献给了世尊。世尊对具寿阿难陀说：阿难陀，把这做成袈裟献给我。具寿阿难陀接受了，接受后，他看到世尊的三件袈裟已经破旧，于是开始缝制。结果，不仅做成了世尊的三件袈裟，还做成了具寿阿难陀的上衣和下裙，以及一件吸汗的内衣。在兜率天，佛陀宣说了这样的问题：谁是那个主人国王？如果贪执，就与尘垢为伴。如果没有尘垢，就远离尘垢。谁在这里被称为贪执？愚笨的人如何悲伤？聪明的人如何快乐？摆脱了束缚，谁在这里被称为成就和快乐？写完这些问题后，在佛陀世尊没有降临世间的时候，没有人能够理解它们，也没有人能够解释它们的含义。在佛陀世尊降临世间的时候，虽然能够理解这些问题，却无法解释它们的含义。有一次，夜叉之主多闻天王为了某事去了兜率天，看到了那些被提出的问题。他感到非常惊讶，虽然拿到了问题，却无法理解其中的含义。于是他将这些问题带到柳树宫殿，写在草席上并放置在那里。当时，在名为石堆的地方，住着名叫艾拉叶的龙王，他长久以来一直渴望着：我何时才能见到佛陀世尊？他的朋友，名叫金光夜叉，因为某事去了夜叉之主多闻天王的柳树
English
Now, it is appropriate to bestow a reward upon the young medicine man who performed the divine service. The king gave the boy many gifts. He also bestowed upon the attendant a great silk cloth worth a hundred thousand. The attendant thought, "This garment is fitting for the king, but to whom should I give it?" He thought, "The Blessed One is my father in terms of Dharma, so I shall offer it to him." So he offered it to the Blessed One. The Blessed One said to the Venerable Ananda, "Ananda, make this into a Dharma robe and offer it to me." The Venerable Ananda took it, and having taken it, he saw that the Blessed One's three Dharma robes were worn out, so he began to sew. As a result, not only were the Blessed One's three Dharma robes made, but also the Venerable Ananda's upper and lower garments, and even a sweat-absorbing undergarment were made. In the abode of Tushita, the Buddha spoke this question: Who is the lordly king? If attached, he is with dust. If without dust, he becomes free from dust. Who here is called attachment? How does the foolish one grieve? How does the wise one become happy? Having separated from that which is possessed, who here is called accomplished and happy? Having written this, at the time when the Buddha, the Blessed One, had not appeared in the world, no one was able to grasp it, nor were they able to speak its meaning. At the time when the Buddha, the Blessed One, appeared in the world, although they were able to grasp those questions, they were not able to speak their meaning. Once, the lord of yakshas, Vaishravana, went to the midst of the gods of Tushita for some reason, and he saw those questions that had been asked. He was amazed, but although he grasped them, he was not able to understand their meaning. So he took them to the Willow Palace, wrote them on a grass mat, and placed them there. At that time, in a place called Stone Heap, there lived a naga king named Ela Leaf, who had long yearned, "When will I see the Buddha, the Blessed One?" His friend, a yaksha named Golden Light, went to the Willow Palace of the lord of yakshas, Vaishravana, for some business.
Tibetan
ལོ་ཅན་དུ་སོང་བ་དང་། དེས་དྲི་བ་དེ་དག་སྤང་ལེབ་ལ་བྲིས་པ་མཐོང་ནས་དེས་དེ་དག་བླངས་ཏེ་ཆུབ་པར་བྱས་ནས་དཔྱད་པར་བརྩམས་ན་དོན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་ནས་དེས་རྡོ་འཇོག་ཏུ་ཁྱེར་ཏེ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ཨེ་ལའི་འདབ་ལ་བྱིན་ནས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་དྲི་བ་འདི་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ན། འདི་དག་ནི་དོན་སུས་ཀྱང་མ་རྟོགས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་དག་དང་གསེར་འབུམ་ཁྱེར་ལ་གྲོང་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དུ་བསྐོར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་གང་གིས་དྲི་བ་འདི་ དག་གི་དོན་སྨྲ་ནུས་པ་དེ་ལ་ངས་གསེར་འབུམ་སྦྱིན་ཞིང་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་ཀྱང་རིམ་གྲོ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག །གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་གིས་སྨྲ་བར་ནུས་ན་དེ་ལ་གསེར་འབུམ་བྱིན་ཅིག །ཇི་སྟེ་མ་ནུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་རྡལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲོགས་ལ་གཞན་དུ་སོང་ཤིག །དེས་དེ་བཟུང་ནས་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས་ཏེ། བདག་ཉིད་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ནས། གསེར་འབུམ་ཁྱེར་ཏེ་གྲོང་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དག་ཏུ་བསྐོར་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ལམ་པོ་ཆེ་དང་། སྲོང་དང་། བཞི་མདོ་དང་། སུམ་མདོ་དག་ཏུ་ཤེས་ལྡན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་གྲོང་ན་གནས་པ་དང་། ཡུལ་སོ་སོ་ནས་འོངས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དག་ཉོན་ཅིག །བདག་གིས་དྲི་བ་འདི་དག་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་ཏེ་གང་ཞིག་འདི་དག་གི་དོན་སྨྲ་བར་ནུས་པ་དེ་ལ་ངས་གསེར་འབུམ་འདི་སྦྱིན་ཞིང་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་ཀྱང་རིམ་གྲོ་བྱའོ་ཞེས་བསྒྲགས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་མཁས་པ་སྙེམས། ཁ་ཅིག་ནི་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ནས་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་འདུས་ཀྱང་སུས་ཀྱང་དོན་སྨྲ་བར་མ་ནུས་སོ། །དེས་གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་རྡལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲགས་པར་བརྩམས་པ་དང་། བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་གནས་པའི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་གྲོང་དང་། གྲོང་རྡལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་སྒྲོགས་པར་བདག་ཅག་གི་སྐྱེ་བོས་ངེས་པར་བཀུར་བའི་དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དགོན་པའི་གནས་ན་འདུག་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཇེ་འོང་དུ་ཆུག་ལ་ཕྱིས་གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་རྡལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲོགས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། དེ་དག་གང་ཞིག་ཡིན། ན་ལ་ད་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་ལེགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་སྡོད་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ཞིག་ན་ན་ལ་ད་འོངས་སོ། །དེས་དེའི་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ་སྨྲས་པ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་བདག་གིས་དྲི་བ་འདི་དག་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་ཏེ། གང་ཞི
Chinese
到了年老的时候，他看到那些问题写在草垫上，于是他拿起来，背诵并开始研究，但没有理解其中的含义。于是他把它们带到石堆那里，交给龙王艾拉的树叶，说道：朋友，这些问题是佛陀所说的，但没有人理解其中的含义。你拿着这些问题和金瓶，绕着村庄、城镇和王宫转，这样说：谁能说出这些问题的含义，我就给他金瓶，并以极大的敬意来侍奉他。如果有人能说出来，就把金瓶给他。如果不能，就宣告这不是城市或城镇，然后离开。他拿着它们，全部背诵下来，然后把自己变成婆罗门童子的形象，拿着金瓶，绕着村庄、城镇和王宫转，然后去了瓦拉纳西（Varanasi）。他在瓦拉纳西的大道、十字路口、四岔路口和三岔路口说：有见识的瓦拉纳西居民和来自各地的民众请听着！我带着这些问题来了，谁能说出这些问题的含义，我就把这个金瓶给他，并以极大的敬意来侍奉他。有些人自以为是智者，有些人感到惊讶，聚集了成百上千的生物，但没有人能说出其中的含义。他正要宣告这不是城市或城镇时，住在瓦拉纳西的婆罗门和居士们说道：暂时不要宣告这不是村庄或城镇，让我们的人民一定尊敬的沙门和婆罗门，那些住在寺院里的人都来，然后再宣告这不是城市或城镇。他说：他们是谁？是纳拉达等等。他说：好的，就这样做。然后他停了下来，过了一会儿，纳拉达来了。他坐在他面前说道：伟大的仙人，我带着这些问题来了，谁
English
When he became old, he saw those questions written on a grass mat. He picked them up, recited them, and began to study them, but he did not understand their meaning. So he took them to the stone heap, gave them to the dragon king Ela's leaf, and said: Friend, these questions were spoken by the Buddha, but no one understands their meaning. You take these questions and the golden vase, and go around the villages, towns, and royal palaces, saying: Whoever can speak the meaning of these questions, I will give him the golden vase and serve him with great respect. If someone can speak it, give him the golden vase. If not, proclaim that this is not a city or town, and then leave. He took them, recited them all, and transformed himself into the form of a Brahmin boy. Carrying the golden vase, he went around the villages, towns, and royal palaces, and then went to Varanasi. He said on the main roads, crossroads, four-way intersections, and three-way intersections of Varanasi: Listen, wise residents of Varanasi and people from all over! I have come with these questions. Whoever can speak the meaning of these questions, I will give him this golden vase and serve him with great respect. Some pretended to be wise, some were surprised, and hundreds of thousands of creatures gathered, but no one could speak the meaning. As he was about to proclaim that this was not a city or town, the Brahmins and householders living in Varanasi said: For the time being, do not proclaim that this is not a village or town. Let the Shramanas and Brahmins whom our people certainly respect, those who live in monasteries, all come, and then proclaim that this is not a city or town. He said: Who are they? They are Narada and so on. He said: Okay, I will do so. Then he stopped, and after a while, Narada came. He sat in front of him and said: Great sage, I have come with these questions. Who
Tibetan
ག་འདི་དག་གི་དོན་སྨྲ་བར་ནུས་པ་དེ་ལ་གསེར་འབུམ་འདི་ཡང་སྦྱིན་ཞིང་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་ཀྱང་རིམ་གྲོ་བྱའོ། །ན་ལ་དས་དེ་དག་བཀླགས་ནས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལེགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ་སྨྲའོ། །ཡུན་ཇི་སྲིད་ཅིག་ན་ལོ་བཅུ་གཉིས་འདས་ནས་སོ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་དུས་དེ་ནི་རིངས་སོ། །དྲུག་ནའོ། །དེ་ཡང་རིངས་སོ། །གསུམ་ནའོ། །གཅིག་ནའོ། །ཟླ་བ་དྲུག་ནའོ། །ཟླ་བ་གསུམ་ནའོ། །ཟླ་བ་ནའོ། །ཟླ་བ་ཕྱེད་ནའོ། །ཞག་བདུན་འདས་ནའོ། ། ཨེ་ལའི་འདབ་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ལེགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱོས་ཤིག །དེ་བར་དུ་སྡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེ་སྡོད་པ་དང་། དྲང་སྲོང་ན་ལ་དའི་སྨོས་འདྲིན་དགེ་སློང་ལྔ་པོ་ཡིན་པས་དེ་དེ་དག་གི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཞིག་གིས་དྲི་བ་འདི་དག་དང་། གསེར་འབུམ་ཁྱེར་ནས་བདག་གི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ་གང་ཞིག་དྲི་བ་འདི་དག་གི་དོན་སྨྲ་ནུས་པ་དེ་ལ་གསེར་འབུམ་འདི་སྦྱིན་ཞིང་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་ཀྱང་རི་མོར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ན་དྲི་བ་འདི་དག་གི་དོན་མང་ལ་ཚིག་ཉུང་བས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་དཀའ་ན་འདི་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ན་ལ་ད་སོང་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་ཤིག། ཤེས་ལྡན་དག་ཅི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངམ། བྱུང་ངོ་། །གང་ན་བཞུགས། དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་ནའོ། །དེ་དགའ་བ་དང་མགུ་བ་སྐྱེས་ནས་མྱུར་བ་མྱུར་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་བ་དང་། ན་ལ་དས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་བཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་བཅུས་མཛེས་པར་བྱས་པ། འོད་འདོམ་གང་གིས་བརྒྱན་པ། ཉི་མ་སྟོང་བས་ལྷག་པའི་འོད་ཅན་རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་ཀུན་ནས་བཟང་བ་མཐོང་སྟེ། ཇི་ལྟར་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཐོག་མ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་ལྟར། ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་གོམས་པར་བྱས་པའམ། བུ་མེད་པས་བུ་རྙེད་པའམ། དབུལ་པོས་གཏེར་མཐོང་བའམ། རྒྱལ་སྲིད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཉམས་བདེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་བ་དང་། ཁམ
Chinese
誰能說出這些的意義，就把這個金瓶也給他，並且以極大的恭敬來供養他。那拉達讀了那些之後說：婆羅門的兒子善於這樣做而說。過了多久呢？十二年過去了。大仙人，那個時間太長了。六個嗎？那也太長了。三個嗎？一個嗎？六個月嗎？三個月嗎？一個月嗎？半個月嗎？七天過去了嗎？ 艾萊的樹葉，大仙人，好好地這樣做吧！在那之前住著，這樣說了之後，他就住下了。仙人那拉達所說的，是五個弟子，因此他到那些人那裡去，然後說：有智慧的人們，一個婆羅門的兒子拿著這些問題和金瓶來到我這裡，說誰能說出這些問題的意義，就把這個金瓶給他，並且以極大的恭敬來供養他，但是這些問題意義很多，詞語很少，難以理解，那麼對此該怎麼辦呢？他們說：那拉達，去請示釋迦牟尼薄伽梵吧！有智慧的人們，難道釋迦牟尼薄伽梵已經出現在世間了嗎？出現了。住在哪里呢？住在仙人所說的鹿野苑。他們生起了歡喜和喜悅，迅速地到了薄伽梵所在的地方。那拉達看見釋迦牟尼薄伽梵的身體裝飾著三十二大丈夫相，八十隨形好莊嚴，一尋光芒環繞，光芒勝過千個太陽，像一座移動的珍寶山一樣，一切都很好。就像以積累善根的心第一次見到佛陀一樣，或者十二年間習慣了寂止的心，或者沒有兒子的人得到了兒子，或者窮人見到了寶藏，或者對王位非常高興的人被授予王位，那樣的快樂並非如此。見到之後，也到了薄伽梵所在的地方，去到之後，以頭頂禮薄伽梵的雙足，然後坐在一旁。坐在一旁之後，薄伽梵知道了他的想法、習氣和界
English
Whoever can speak the meaning of these, this golden vase will be given to him, and he will also be honored with great reverence. Narada read those and said: The Brahmin's son is good at doing so and speaks. How long has it been? Twelve years have passed. Great sage, that time is too long. Six? That's too long too. Three? One? Six months? Three months? One month? Half a month? Have seven days passed? Leaves of Ela, great sage, do it well like this! Stay there until then, he said, and then he stayed. What the sage Narada said was the five disciples, so he went to those people and said: Wise ones, a Brahmin's son has come to me with these questions and a golden vase, saying that whoever can speak the meaning of these questions will be given this golden vase and will also be honored with great reverence, but these questions have many meanings and few words, making them difficult to understand, so what should be done about this? They said: Narada, go and ask Shakyamuni Bhagavan! Wise ones, has Shakyamuni Bhagavan appeared in the world? He has appeared. Where does he reside? He resides in the Deer Park spoken of by the sage. They felt joy and delight, and quickly went to where the Bhagavan was. Narada saw that the body of Shakyamuni Bhagavan was adorned with the thirty-two major marks of a great man, beautified by the eighty minor marks, surrounded by a fathom of light, with light surpassing a thousand suns, like a moving mountain of jewels, everything was good. Just like seeing the Buddha for the first time with a mind that has accumulated roots of virtue, or a mind that has been accustomed to tranquility for twelve years, or a sonless person has obtained a son, or a poor person has seen a treasure, or a person who is very happy with the kingdom has been granted the throne, such happiness is not like that. After seeing him, he also went to where the Bhagavan was, and after going there, he bowed his head to the feet of the Bhagavan and sat to one side. After sitting to one side, the Bhagavan knew his thoughts, habits, and realm