Tibetan
ཡིན་ཏེ། འདི་དག་དགེ་སྦྱོང་ཡིན་ན་འདི་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་དག་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་ སྩལ་པ། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་པར་མི་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དགེ་སློང་རྒན་པ་རྒན་པ་དག་གསར་བུ་གསར་བུ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་པས་གསར་བུ་རྣམས་རྒན་པ་རྣམས་ལ་མ་གུས་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒན་པ་དང་གསར་བུ་ལྷན་ཅིག་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་པར་མི་བྱའི། འོན་ཀྱང་བར་ན་ལོ་གསུམ་ཞུགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་པར་བྱ་སྟེ། ལོར་མ་ལོན་པ་དང་། ལོ་གསུམ་ལོན་པ་ཡང་ལྷན་ཅིག་འདུག་པར་བྱ་ཞིང་། ལོ་གཅིག་ལོན་པ་དང་། ལོ་བཞི་ལོན་པ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ལོ་དགུ་ལོན་པ་དང་། ལོ་བཅུ་གཉིས་ལོན་པའི་བར་ཡང་ལྷན་ཅིག་འདུག་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བར་ན་ལོ་གསུམ་ཞུགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་པར་བྱ་སྟེ། ལོར་མ་ལོན་པ་དང་། ལོ་གསུམ་ལོན་པ་ཡང་ལྷན་ཅིག་འདུག་པར་བྱ་ཞིང་། ལོ་གཅིག་ལོན་པ་དང་། ལོ་བཞི་ལོན་པ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ལོ་དགུ་ལོན་པ་དང་། ལོ་བཅུ་གཉིས་ལོན་པའི་བར་ཡང་ལྷན་ཅིག་འདུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བར་ན་ལོ་གསུམ་ཞུགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་ཡང་བར་ན་ལོ་གསུམ་ཞུགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་པར་མི་བྱེད་པས་དེས་སྟན་དག་མ་འབྱོར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་ནི་སློབ་དཔོན་དང་མཁན་པོ་དག་དང་ཡང་ལྷན་ཅིག་འདུག་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ།། །།སྡོམ་ནི། དགེ་ཚུལ་ཁྲིའུ་གཡོགས་མི་སྦྱིན་དང་། །དགེ་ཚུལ་ཁ་དྲང་མི་བྱ་དང་། །མནའ་དང་སྐུགས་འཛུགས་མི་བྱ་དང་། །སྟག་གི་གོད་མ་མི་བཟའ་བའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཉན་པའི་སྟན་བཤམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དགེ་ཚུལ་དག་ཀྱང་ཁྲིའུ་གཡོགས་མ་ ཅན་ལ་འདུག་ནས་ཆོས་ཉན་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གཉིད་ལོག་ནས་དེ་ཉིད་དུ་བཤང་གཅི་ཤོར་ཏེ་ཁྲིའུ་གཡོགས་མ་ཅན་དག་མ་རུང་བར་གྱུར་པའི་
Chinese
然而，如果这些人是出家人，那有什么冲突呢？当他们一言不发地坐着的时候，众比丘向世尊禀告，世尊开示说：不应与未受具足戒者同坐一席。世尊开示说不应与未受具足戒者同坐一席之后，当那些年长的比丘与年轻的比丘同坐一席时，年轻的比丘对年长的比丘不恭敬，众比丘向世尊禀告，世尊开示说：不应年长的和年轻的同坐一席，然而可以和中间相差三岁的人同坐一席，未满一年和满三年的人也可以同坐，满一年和满四年的人，乃至满九年和满十二年的人也可以同坐。世尊开示说可以和中间相差三岁的人同坐一席，未满一年和满三年的人也可以同坐，满一年和满四年的人，乃至满九年和满十二年的人也可以同坐。世尊开示说可以和中间相差三岁的人同坐一席之后，众比丘在家中也不和中间相差三岁的人同坐，因此没有得到座位，世尊开示说：在家中可以和导师和堪布们同坐，对此不应后悔。 总摄：沙发布施与否， 沙弥不应说谎言， 不应发誓与立桩， 不应食用虎之肉。 佛陀世尊住在舍卫城，胜幢王子的花园，给孤独长者的祇陀林中。世尊开示说应铺设听法的座位，沙弥们也坐在有沙发布施的座位上听法，他们睡着了，当场大小便失禁，那些有沙发布施的座位变得不适宜。
English
However, if these are renunciates, what conflict is there in this? When they were sitting without saying a word, the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One taught: One should not sit on the same seat with one who has not taken full ordination. After the Blessed One taught that one should not sit on the same seat with one who has not taken full ordination, when those older monks were sitting on the same seat with younger monks, the younger monks were disrespectful to the older monks, the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One taught: Older and younger should not sit on the same seat, but one may sit on the same seat with one who is three years apart in age. Those who are less than one year old and those who are three years old may also sit together, and those who are one year old and those who are four years old, up to those who are nine years old and those who are twelve years old, may also sit together. The Blessed One taught that one may sit on the same seat with one who is three years apart in age. Those who are less than one year old and those who are three years old may also sit together, and those who are one year old and those who are four years old, up to those who are nine years old and those who are twelve years old, may also sit together. After the Blessed One taught that one may sit on the same seat with one who is three years apart in age, the monks also did not sit with those who were three years apart in age in their homes, so they did not get seats. The Blessed One taught: In the home, one may sit with the teachers and preceptors, and one should not regret this. Summary: Whether to give a cloth covering or not, A novice should not lie, One should not swear or set up a stake, One should not eat tiger meat. The Buddha, the Blessed One, was staying in Shravasti, in the Jeta Grove of Prince Jeta, in the Garden of Anathapindika. The Blessed One taught that seats should be prepared for listening to the Dharma, and the novices also sat on seats with cloth coverings to listen to the Dharma. They fell asleep and immediately urinated and defecated, and those seats with cloth coverings became unsuitable.
Tibetan
སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་ཚུལ་ལ་ཁྲིའུ་གཡོགས་མ་ཅན་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་ཚུལ་ལ་ཁྲིའུ་གཡོགས་མ་ཅན་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུའི་དགེ་ཚུལ་སྐུལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཆོས་ཉན་དུ་སོང་བ་དང་། དེ་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་ཁྲིའུ་རྐྱང་པ་ཞིག་བྱིན་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་བདག་ལ་ཁྲིའུ་རྐྱང་པ་སྦྱིན། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་ཚུལ་རྣམས་ལ་ཁྲིའུ་གཡོགས་མ་ཅན་བཀག་གོ །དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅི་ཁོ་བོ་ཡང་ཉེས་དམིགས་དེ་བྱེད་དམ། སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་ཚུལ་གང་དག་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་དེ་དག་ལ། ཁྲིའུ་གཡོགས་མ་ཅན་སྦྱིན་པར་བྱའི། གཞན་དག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དགེ་སློང་ཞིག་ལ་དགེ་ཚུལ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེས་ནན་ཏུར་བྱས་པ་དང་། དེ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་སྒོ་ན་ངུ་ཞིང་འདུག་གོ །དྲུག་སྡེ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་སྒོ་མི་སྟོང་པ་ཡིན་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་དགའ་སྒོ་ན་འདུག་པ་དེས་དེ་མཐོང་ནས་དེས་སྨྲས་པ། དགེ་ཚུལ་ཅིའི་ཕྱིར་ངུ་། དེས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཉེ་དགའ་བདག་མཁན་པོས་ནན་ཏུར་བྱས་སོ། །བུ་ཚུར་ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་དང་། ཆོས་གོས་དང་། དྲ་བ་དང་། ཕོར་བུ་དང་། སྐ་རགས་དང་། ཁྱོད་གང་དང་གང་གིས་ཕོངས་པ་དེ་དང་དེས་མི་ཕོངས་པར་བྱའོ་ཞེས་དེས་གནས་ཁང་དུ་ཁྲིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནན་ཏུར་བྱས་ནས་ཡལ་བར་དོར་བར་མི་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་སླར་དགུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས། དགེ་སློང་དེས་དགེ་སྦྱོང་དེ་ལ་དགེ་སློང་ཞིག་མངགས་ནས་དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ལ་མཁན་པོ་ཅི་དགོས། ཉེ་དགའས་ཁོ་བོའི་ ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་བས་མི་འགྲོའོ། །དགེ་སློང་དེ་འཕྱ་བར་བྱེད། གཞོགས་ཕྱས་བྱེད། སྨོད་པར་བྱེད་དེ། བདག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་བ་ཉེ་དགའས་ཁ་ཕྱུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་གིས་གཞན་གྱིས་དགེ་ཚུལ་ཁ་དྲང་བར་མི་བྱ་སྟེ་ཁ་འདྲེན་ན་དབྱེན་དང་ཉེ་བའི་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དྲུག་སྡེ་རྣམས
Chinese
那时，比丘们祈请世尊，世尊开示说：不要给沙弥带垫子的坐具。世尊开示说不要给沙弥带垫子的坐具之后，具寿舍利子的沙弥名叫策励者，他去听法，比丘们给了他一个光秃秃的坐具，他说：具寿们，为什么给我一个光秃秃的坐具？他们说：世尊禁止给沙弥们带垫子的坐具。他说：具寿们，难道我也是犯那个过失吗？那时，比丘们祈请世尊，世尊开示说：对于那些忆念安住的沙弥，可以给他们带垫子的坐具，对于其他的则不可以。故事的起因是在舍卫城。一位比丘有一个沙弥，他被比丘严厉训斥，于是在祇陀林园的门口哭泣着。由于六群比丘中的任何一个都不会让祇陀林园的门空着，所以具寿阿难陀在门口看见了他，于是他说：沙弥，为什么哭泣？他说：尊者阿难陀，我被我的堪布严厉训斥了。孩子，过来，我会让你的钵、法衣、网、碗、腰带，以及你所缺乏的任何东西都不缺乏，于是他把他带到住所。世尊开示说：被严厉训斥后不要抛弃，然而应该再次劝回。于是那位比丘派遣一位比丘去那位沙弥那里，那位比丘对他说，他说：我需要什么堪布？阿难陀已经供养了我所有的用具，我不会走的。那位比丘讥讽，嘲笑，辱骂说：我剃度的沙弥被阿难陀拐走了。那时，比丘们祈请世尊，世尊开示说：比丘不应该拐走别人的沙弥，如果拐走，会犯下接近僧残的重罪。故事的起因是在舍卫城。六群比丘们。
English
At that time, the monks petitioned the Blessed One, and the Blessed One declared: "Do not give a novice a seat with a cushion." After the Blessed One declared that a novice should not be given a seat with a cushion, a novice of the Venerable Shariputra named Skul-byed went to listen to the Dharma. The monks gave him a bare seat, and he said: "Venerable ones, why do you give me a bare seat?" They said: "The Blessed One has forbidden novices to have seats with cushions." He said: "Venerable ones, am I also committing that offense?" At that time, the monks petitioned the Blessed One, and the Blessed One declared: "Those novices who are mindful and abide, they should be given seats with cushions, but not to others." The origin of the story is in Shravasti. A monk had a novice who was severely reprimanded by him, and he was crying at the gate of Jeta Grove. Since any one of the Group of Six would not leave the gate of Jeta Grove empty, the Venerable Ananda saw him at the gate and said to him: "Novice, why are you crying?" He said: "Venerable Ananda, I have been severely reprimanded by my preceptor." "Child, come here, I will make sure that your bowl, Dharma robes, net, bowl, belt, and whatever you lack will not be lacking," and he led him to his dwelling. The Blessed One declared: "One should not abandon someone who has been severely reprimanded, but should persuade them to return." So that monk sent a monk to that novice, and that monk said to him, and he said: "What need do I have for a preceptor? Ananda has provided all my necessities, I will not go." That monk ridiculed, mocked, and reviled, saying: "The novice I ordained has been seduced by Ananda." At that time, the monks petitioned the Blessed One, and the Blessed One declared: "A monk should not entice away another's novice; if he does, he commits a grave offense close to expulsion." The origin of the story is in Shravasti. The Group of Six.
Tibetan
་གང་དང་གང་དུ་དགོས་པར་མནའ་འདོར་བར་བྱེད་དེ། སངས་རྒྱས་ལ་མནའ་འདོར། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མནའ་འདོར། སློབ་དཔོན་དང་མཁན་པོ་ལ་མནའ་འདོར་བ་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། སློབ་དཔོན་དག་བདག་ཅག་ཁྱིམ་པ་ལགས་ཀྱང་། སྟོན་པ་ལ་མནའ་འདོར་བར་མི་བགྱིད་ན། ཁྱེད་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལགས་ན་ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་ལ་མནའ་འདོར་འདི་ནི་འཚམ་པ་མ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། དེ་དག་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་རྣམས་འཕྱ་བ་ནི་ཐོག་ཏུ་བབ་པོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བདེན་པའི་བསམ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་གིས་མནའ་འདོར་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་མནའ་འདོར་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དྲུག་སྡེ་དག་གང་དང་གང་དུ་དགོས་པར་ལྷུང་བཟེད་དང་། ཆོས་གོས་དང་། དྲ་བ་དང་། ཕོར་བུ་དང་། སྐ་རགས་དང་། གཞན་ཡང་དགེ་སྦྱོང་གི་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་རུང་བ་དག་སྐུགས་སུ་འཛུགས་པར་བྱེད་པ་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་འཕྱ་བར་བྱེད་ཅིང་འཕགས་པ་ཁྱེད་ཅི་ཁྱིམ་པ་དག་བཞིན་དུ་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པ་ཡོ་བྱད་སྐུགས་སུ་འཛུགས་སམ། དེ་ནི་འཚམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། སྒོག་སྐྱ་ཟོས་སམ། ཆང་འཐུངས་སམ། འདི་ལ་མི་འཚམ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་དག་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་འཕྱ་བ་ནི་ཐོག་ཏུ་བབ་པོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་གིས་སྐུགས་གཟུགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་སྐུགས་འཛུགས་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ནི་ནང་པར་སྔར་ལངས་ནས་ཁང་ཐོག་ཏུ་འཛེགས་ཏེ་ཕྱོགས་བཞིར་བལྟ་ཞིང་དེ་དག་གང་ན་དུ་བ་འཐུལ་བའམ། བྱ་རྒོད་ལྡིང་བ་སྣང་བ་དེར་མྱུར་དུ་གོམ་པ་བསླང་སྟེ་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཉེ་དགའ་ནང་པར་སྔར་ཁང་ཐོག་ཏུ་འཛེགས་ཏེ་བལྟ་བར་བརྩམས་ན། དེས་བྱ་རྒོད་ལྡིང་བ་མཐོང་ནས་དེ་རིངས་པ་རིངས་པར་སོང་བ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་སྟག་གིས་ནགས་ཐིབས་པོའི་ས་ཕྱོགས་ཞིག་ཏུ་གོད་མ་ཞིག་སྦས་པ་མཐོང་ནས་དེ་དགའ་སྟེ། དེ་ཁྱེར་ནས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་བ་དང་། སྟག་དྲི་སྣོམ
Chinese
无论在何处需要发誓，就发誓。向佛发誓，向法和僧团发誓，向导师和堪布发誓。婆罗门和有信仰的居士们说：‘导师们，我们即使是居士，也不会向导师发誓，你们既然是出家人，怎么能向导师发誓呢？这不合适。’当他们沉默不语时，众比丘向世尊禀告。世尊开示说：‘比丘们，婆罗门和有信仰的居士们的指责是合理的。出家人应该具有真实的意念。因此，比丘不应该发誓。如果比丘发誓，就会犯重罪。’事情的起因是在舍卫城。六群比丘无论在何处需要，都将钵、法衣、网、碗、腰带以及其他任何沙门的用具作为赌注。婆罗门和居士们看到后指责说：‘尊者，你们怎么像居士一样用钵等用具作赌注呢？这不合适。’他们说：‘你们吃大蒜了吗？喝酒了吗？这有什么不合适的？’当他们沉默不语时，众比丘向世尊禀告。 世尊开示说：‘比丘们，婆罗门和居士们的指责是合理的。因此，比丘不应该设置赌注。如果比丘设置赌注，就会犯重罪。’事情的起因是在舍卫城。六群比丘的日常行为是，早上早起登上屋顶，向四方观看，看到哪里有烟升起或秃鹫盘旋，就迅速迈步前往。有一次，贤喜早上早起登上屋顶观看，他看到秃鹫盘旋，就急忙赶去。当他看到老虎在茂密的森林中藏了一块肉时，他很高兴，就拿走了那块肉，前往逝多林，闻着老虎的气味。
English
Wherever it was necessary to take an oath, they would take it. They would take oaths to the Buddha, to the Dharma and the Sangha, and to the teachers and preceptors. The Brahmins and faithful householders said: 'Teachers, even though we are householders, we would not take oaths to the teacher. Since you are renunciates, how can you take oaths to the teacher? This is not appropriate.' When they remained silent, the monks reported this to the Blessed One. The Blessed One said: 'Monks, the criticism of the Brahmins and faithful householders is justified. A renunciate should have truthful intentions. Therefore, a monk should not take oaths. If a monk takes an oath, he will commit a serious offense.' The origin of the story is in Shravasti. The group of six monks, wherever they needed to, would use their alms bowls, robes, nets, bowls, belts, and any other ascetic's belongings as stakes. The Brahmins and householders saw this and criticized them, saying: 'Venerable ones, why do you use alms bowls and other belongings as stakes, just like householders? This is not appropriate.' They said: 'Have you eaten garlic? Have you drunk alcohol? What is inappropriate about this?' When they remained silent, the monks reported this to the Blessed One. The Blessed One said: 'Monks, the criticism of the Brahmins and householders is justified. Therefore, a monk should not set up stakes. If a monk sets up stakes, he will commit a serious offense.' The origin of the story is in Shravasti. The daily practice of the group of six monks was to get up early in the morning, climb onto the roof, look in the four directions, and wherever they saw smoke rising or vultures circling, they would quickly take steps and go there. Once, Nanda got up early in the morning and started to climb onto the roof to look. He saw vultures circling and hurried there. When he saw that a tiger had hidden a piece of meat in a dense forest area, he was very happy, took the meat, and went to Jeta Grove, smelling the tiger's scent.