Tibetan
།གང་གི་ཚེ་རྙེད་པ་དེ་བགོས་ཟིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་འོངས་ནས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་དགེ་འདུན་ལ་དེ་ལྟར་ཅོ་དྲིའམ། དགེ་འདུན་ལ་གོ་བར་བྱས། གཎྜཱི་བརྡུངས་ཚུལ་ཤིང་བྲིམས་ན་ཁྱེད་ག་ལས་ད་གཟོད་འདིར་ཕྱིན། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་རྙེད་པ་ལྟ་ཕར་ཞོག །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཁོ་ བོ་ཅག་གིས་དགེ་འདུན་ཇི་ལྟར་ཅོ་དྲིས་པ་སྨྲོས་ཤིག །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་འདུན་ལ་གོ་བར་བྱས། གཎྜཱི་བརྡུངས། ཚུལ་ཤིང་བྲིམས་ན་དེ་ཅི་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་གི་བགོ་སྐལ་བསྟན་ཏམ། དེར་ཟད། རྙེད་པ་མེད་ཀྱང་བླ་འགྲོའོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་ལ་གོ་བར་བྱས། གཎྜཱི་བརྡུངས། ཚུལ་ཤིང་བྲིམས་ནས་གང་ཞིག་མི་སྣང་བ་དེའི་བགོ་སྐལ་བསྟན་ནས་བགོ་བར་བྱའོ། །བགོས་ཟིན་ཏེ་འོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་རྙེད་པ་སྦྱིན་པར་མི་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བགོས་ན་ལེགས་པར་བགོས་པ་ཡིན་པས་འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བགྱིའོ། །དགེ་སློང་གིས་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ་དེ་ལྟར་དགེ་འདུན་ལ་ཅོ་དྲི་བར་ཡང་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ་དགེ་འདུན་ལ་ཅོ་འདྲི་བར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །གང་གི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ནས་ཚོན་རྩིའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཕྱི་ནང་བཅས་ཏེ་རི་མོ་བྲིས་པ་དེའི་ཚེ་མཉན་ཡོད་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཚོན་རྩིའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཕྱི་ནང་བཅས་ཏེ་རི་མོ་བྲིས་ནས་མཆོག་ཏུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱས་པ་ཐོས་ཏེ། དེའི་ཚེ་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་སོང་ངོ་། །ཡང་དེའི་ཚེ་མཉན་ཡོད་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གནས་པ་དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་དང་། བློན་པོ་དང་། གྲོང་མི་རྣམས་བྲམ་ཟེ་འདི་མཛེས་སོ་ཞེས་མངོན་པར་དད་དེ་དེས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ནས་ཆེན་པོ་ལ་འོས་པའི་ལ་བ་ཞིག་ཐོབ་བོ། །དེས་དེ་བགོས་ནས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ལྟད་མོ་ལྟར་སོང་བ་དང་། དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཁོ་ནར་དད་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ནས་དེས་ལ་བ་དེ་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གོ
Chinese
当分完所得之物时，那些人来了，如实说道。众比丘说：具寿，你这样质问僧团吗？已告知僧团，敲了犍椎，分发木签，你从哪里现在才来？那些人说：具寿们，所得之物且放一边。如果那样，我们如何质问僧团，说来听听。如果你已告知僧团，敲了犍椎，分发木签，那么你是否已显示了我们的份额？仅此而已。在说“即使没有所得也要白白耗费”的时候，众比丘向世尊禀告，世尊开示说：告知僧团，敲了犍椎，分发木签后，对于那些不在场的人，显示他们的份额并进行分配。对于那些分完后才来的人，不应给予所得之物。如果那样分配，因为是妥善分配，所以不应为此后悔。比丘也不应特意考虑而那样质问僧团。如果比丘特意考虑而质问僧团，则会犯重罪。故事的起因是在舍卫城(舍卫城，公元前6世纪中叶-公元5世纪中叶古印度憍萨罗国首都)。当时，施主给孤独长者将祇陀林献给四方比丘僧团，并用各种颜色的颜料内外绘制了图画。当时，住在舍卫城(舍卫城，公元前6世纪中叶-公元5世纪中叶古印度憍萨罗国首都)的人们听说给孤独长者用各种颜色的颜料内外绘制了祇陀林，使其极其富丽堂皇。当时，成百上千的众生为了观看祇陀林而前去。又当时，住在舍卫城(舍卫城，公元前6世纪中叶-公元5世纪中叶古印度憍萨罗国首都)的一位婆罗门，国王、大臣和村民们都非常敬信这位婆罗门，认为他很美，因此他从国王的宫殿里得到了一件非常贵重的拉瓦（可能是指某种衣物或装饰品）。他把那件东西分了，像看戏一样去了祇陀林。他一见到祇陀林，就生起了极大的信心，于是把那件拉瓦献给了四方比丘僧团。世尊知道了。
English
When the acquired object has been divided, those people come and speak exactly as it is. The monks said: Venerable, do you question the Sangha in this way? Having informed the Sangha, having struck the ghaṇṭā (藏文：གཎྜཱི་，梵文天城体：घण्टा，梵文罗马拟音：ghaṇṭā，汉语字面意思：钟), having distributed the tally sticks, how did you only come here now? Those people said: Venerable ones, let alone the acquired object. If that is the case, tell us how we questioned the Sangha. If you have informed the Sangha, struck the ghaṇṭā (藏文：གཎྜཱི་，梵文天城体：घण्टा，梵文罗马拟音：ghaṇṭā，汉语字面意思：钟), distributed the tally sticks, then did you show our share to us? That's all. When it was said, "Even if there is no acquired object, it will be spent in vain," the monks requested the Blessed One, and the Blessed One spoke: Having informed the Sangha, having struck the ghaṇṭā (藏文：གཎྜཱི་，梵文天城体：घण्टा，梵文罗马拟音：ghaṇṭā，汉语字面意思：钟), having distributed the tally sticks, the share of whoever is not present should be shown and divided. The acquired object should not be given to whoever comes after it has been divided. If it is divided in that way, since it is well divided, there should be no regret about this. A monk should also not intentionally think and question the Sangha in that way. If a monk intentionally thinks and questions the Sangha, it will become a serious offense. The basis of the story is in Śrāvastī (舍卫城，公元前6世纪中叶-公元5世纪中叶古印度憍萨罗国首都). At the time when the householder Anāthapiṇḍada offered the Jeta Grove to the Sangha of monks from the four directions, and painted pictures inside and out with various colors of paint, at that time the assembly of people living in Śrāvastī (舍卫城，公元前6世纪中叶-公元5世纪中叶古印度憍萨罗国首都) heard how the householder Anāthapiṇḍada had painted the Jeta Grove inside and out with various colors of paint, making it extremely magnificent. At that time, hundreds of thousands of beings went near to see the Jeta Grove. Also at that time, a Brahmin lived in Śrāvastī (舍卫城，公元前6世纪中叶-公元5世纪中叶古印度憍萨罗国首都), and the king, ministers, and villagers greatly admired this Brahmin, thinking he was beautiful, so he received a very valuable lava (possibly referring to some kind of clothing or ornament) from the king's palace. He divided that thing and went to the Jeta Grove as if watching a show. As soon as he saw the Jeta Grove, great faith arose, and he offered that lava to the Sangha of monks from the four directions. The Blessed One knew.
Tibetan
ས་ཀྱི་རྙེད་པ་བྱུང་ན་ཐ་ན་མེ་མར་གྱི་སྙིང་པོའི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་ཡང་མཉམ་ པར་བགོའོ་ཞེས་གསུངས་པས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཚལ་བུ་ཚལ་བུར་བྱས་ནས་མཉམ་པར་བགོས་སོ། ། བྲམ་ཟེ་དེས་བསམས་པ། ལ་བ་དེ་ཆེན་པོ་ལ་འོས་པ་ཞིག་པས་བདག་གིས་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དག་ཕུལ་ལ་སླར་བླང་ངོ་སྙམ་སྟེ་དེ་ནང་པར་སྔར་ལངས་ནས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་བ་དང་། རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་སྒོ་ན་དགེ་སློང་མང་པོ་དག་ཅིག་འདུག་གོ །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ནད་མེད་ཅིག། འཕགས་པ་ལ་ལ་བ་ཕུལ་བ་དེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཅིར་བགྱིས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་གྱིས་ཤིག །ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མཉམ་པར་བགོས་སོ། །གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ནི་བགོ་སྐལ་ཞྭ་ལ་གླན་ནོ། །གཞན་ཞིག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ནི་ལྷམ་ཡུ་ཐུང་ལ་གླན་ནོ། །གཞན་ཞིག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ནི་སྟོད་ཀོར་ལ་གླན་ནོ། །གཞན་ཞིག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ནི་ལྷུང་བཟེད་ཕྱི་བར་བྱས་སོ། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ལ་བ་དེ་ཆེན་པོ་ལ་འོས་པ་ཞིག་ན་ཀྱེ་མ་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དག་ཏུ་བསྒྱུར་ལ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དག་བགོ་འདད་ཅིག་ཅེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བྲམ་ཟེ་དེ་ཟེར་བ་བདེན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་འདུན་ལ་གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དག་ཏུ་བསྒྱུར་ལ། ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དག་བགོ་བར་བྱའོ།། །།སྡོམ་ནི། རུང་བ་མ་ཡིན་ལྔ་དག་གི། །ལྷམ་ནི་དགག་པ་མཛད་པ་དང་། ། དོམ་ལྤགས་ཀྱི་ནི་ལྷམ་དག་དང་། །དེ་ཡི་སྟེང་གི་རིམ་པའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་བོ་བདག་ཅག་གིས་མཉན་ཡོད་དུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ལུས་པར་བཟའ་བའི་རིམ་བསླངས་ན། རྒྱལ་པོའི་གླང་པོ་ཆེ་འདུལ་བ་དེ་དག་གིས་ བདག་ཅག་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བྱིན་གྱིས་ཚུར་ཤོག་འདོང་ཅུང་ཟད་ཅིག་བསླང་ངོ་། །དེ་ན་ཁ་ཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ལེགས་ཏེ་དེ་ལྟར་བྱ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཐབས་ཤིག་བཤམ་པར་བྱའོ། །ཅི་ཞིག་བྱ། སེང་གེའི་པགས་པ་ལས་ལྷམ་བྱས་ལ་དེ་བགོས་ཏེ་རྫི་ཀར་འདུག་ནས་གླང་པོ་ཆེ་རྣམས་བསྐྲོག་པར་བྱའོ། །གཞན་དག་གིས་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་དེ་བཞིན་དུ
Chinese
如果获得了土地，即使是酥油的油渣也应共同分配。” 僧侣们将它切成碎片并共同分配。 那位婆罗门心想：“这个葫芦很大，应该值很多钱，我应该把迦尔沙波拏献给圣者们，然后再要回来。”第二天早上，他早早起床去了祇陀林。在祇陀林的门口，许多僧侣聚集在那里。 他说：“圣者们，顶礼了！ 婆罗门大人，您好！ 圣者们，你们用我献上的葫芦做什么了？” 僧侣们说：“婆罗门大人，请随喜吧！ 我们已经共同分配了。” 有人说：“我用我的那份补了帽子。” 另一个人说：“我用我的那份补了短靴。” 另一个人说：“我用我的那份补了上衣。” 另一个人说：“我用我的那份擦亮了钵。” 他说：“圣者们，这个葫芦应该值很多钱啊，哎呀，你们为什么不把它换成迦尔沙波拏，然后分配迦尔沙波拏呢？” 僧侣们将此事禀告了世尊。 世尊开示说：“僧侣们，那位婆罗门说的是真的。 因此，僧团获得的衣服等财物，应该换成迦尔沙波拏，然后分配迦尔沙波拏。” 偈颂总结： 五种不应做之事， 制鞋是被禁止的， 还有熊皮做的鞋子， 以及其上的装饰。 佛陀世尊住在舍卫城，胜者逝多林，给孤独长者的祇陀园。 六众说：“嘎瓦，近嘎瓦，我们已经在舍卫城向所有的人乞食，没有遗漏。 国王的调象师们一点东西也没给我们，回来吧，我们去乞讨一点东西。” 有些人说：“好啊，就这么做吧。 但是，我们应该想个办法。 怎么办呢？ 用狮子皮做成鞋子，穿上它，坐在路边，吓唬大象。” 另一些人说：“暂时就这样吧。”
English
He said, "If land is acquired, even the essence of ghee residue should be shared equally." The monks cut it into pieces and shared it equally. The Brahmin thought, "This gourd is worth a lot, I should offer karshapanas to the noble ones and then take it back." The next morning, he got up early and went to Jeta Grove. At the gate of Jeta Grove, many monks were gathered. He said, "Noble ones, I prostrate! Great Brahmin, are you well? Noble ones, what did you do with the gourd I offered?" The monks said, "Great Brahmin, rejoice! We have shared it equally." One said, "I used my share to patch my hat." Another said, "I used my share to patch my short boots." Another said, "I used my share to patch my upper garment." Another said, "I used my share to polish my bowl." He said, "Noble ones, this gourd is worth a lot, alas, why didn't you exchange it for karshapanas and then distribute the karshapanas?" The monks reported this matter to the Blessed One. The Blessed One said, "Monks, what that Brahmin said is true. Therefore, whatever the Sangha acquires, such as robes, should be exchanged for karshapanas, and then the karshapanas should be distributed." Summary: Of the five things that should not be done, making shoes is prohibited, as well as shoes made of bear skin, and the decorations on them. The Buddha, the Blessed One, was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove of Prince Jeta, in the Anathapindika's Park. The Six Groups said, "Gava, near Gava, we have begged for food from everyone in Shravasti without exception. The king's elephant tamers did not give us anything. Let's go back and beg for something." Some said, "Good, let's do that. But we should devise a plan. What should we do? Let's make shoes out of lion skin, wear them, sit by the roadside, and scare the elephants." Others said, "Let's do that for now."