Tibetan
ཕགས་པ་གླུ་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་གྲགས་པ་འོ་ནི་སུའི་ལགས། དེས་སྨྲས་པ། བཙུན་མོ་རི་དགས་འཛིན་གྱི་མ་ས་ག་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་ན་བའི་སྨན་ཁྱེར་ནས་འགྲོ་སྟེ། སྒྲ་འོ་ནི་དེའི་ཡིན་ནོ། །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བཙུན་མོ་ཕྲེང་ལྡན་གྱིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ན་བའི་སྨན་གྱིས་བསྟབས་སོ་ཞེས་བདག་གི་མིང་གིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་བརྗོད་པའི་རིགས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། བཙུན་མོ་ལེགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་གང་ཞིག་ནད་པ་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ང་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་མིང་གིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་བསྟབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བཙུན་མོ་ཕྲེང་ལྡན་མ་ལ་ནད་མེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ཏེ་སྟན་ལས་ལངས་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་ དུ་སོང་སྟེ། རྒན་པའི་མཐར་འདུག་ནས་སྨྲས་པ། བཙུན་མོ་ཕྲེང་ལྡན་མས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ན་བའི་སྨན་གྱིས་བསྟབས་ཀྱིས། གང་ཞིག་སྨན་གང་འདོད་པ་དེ་སོང་ལ་སློངས་ཤིག །དགེ་སྐོས་ཀྱིས་བསྒོ་བ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཉེས་དམིགས་བཅུ་ཡོད་དོ་ཞེས་མ་གསུངས་སམ། དེ་ཇི་ལྟར་བདག་ཅག་གིས་སྨན་གྱི་ཕྱིར་བསླབ་པ་ལས་འདའ་བར་བྱ། དེ་སྤོབས་པ་མེད་ནས་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་སྟེ། དགེ་སློང་འགའ་ཡང་ཕྲེང་ལྡན་མ་ལས་སྨན་མི་སློང་ངོ་། །ཇི་ཙམ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀ་ཡང་བཙུན་མོ་ཕྲེང་ལྡན་མའི་དེར་སོང་བ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་མིང་གིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ན་བའི་སྨན་གྱིས་མ་བསྟབས་སམ། བཙུན་མོ་བསྟབས་སོ། །འཕགས་པ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཅིའི་སླད་དུ་དགེ་སློང་དག་མི་བྱོན། བཙུན་མོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཉེས་དམིགས་བཅུ་ཡོད་དོ་ཞེས་མ་གསུངས་སམ། དགེ་སློང་དག་འདིར་ཇི་ལྟར་འོང་། འཕགས་པ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བདག་གིས་འདི་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། བཙུན་མོ་ཚོང་དུས་པའི་ཚོང་པའི་ལག་ཏུ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དག་གཏད་ན། དགེ་སློང་གང་ཞིག་གང་འདོད་པ་དེ་དེ་ལས་དེ་སློང་གྲང་། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ལེགས་ཏེ་དེ་ལྟར་བགྱིའོ་ཞེས་ཚོང་འདུས་པའི་ཚོང་པའི་ལག་ཏུ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དག་གཏད་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་མི་འོང་གིས་དགེ་སློང་གང་ཞིག་གང་འདོད་པ་དེ་ལ་དེ་བྱིན་ཅིག །ཚོང་པས་རྒྱལ་མོའི་བཀས་ཀཱར་ཥཱ་པ་
Chinese
“圣者，这歌声和乐器的声音是谁的呢？” 他说：“是鹿野苑的母亲，名叫萨迦的比丘僧团，她带着生病用的药走来，这声音是她的。” 他说：“圣者，如果这样，那么王后花鬘已经以我的名义，用生病用的药供养了比丘僧团，这应该告诉比丘僧团。” 他说：“王后，很好。世尊也说过，谁照顾病人，就是照顾我。所以你应该以你的名义供养比丘僧团。”说完，就说：“愿王后花鬘没有疾病！”然后从座位上站起来走了。之后，他去了寺庙，坐在长老们旁边，说道：“王后花鬘已经用生病用的药供养了比丘僧团，谁想要什么药，就去拿吧！” 僧值发布命令，比丘们说：“具寿持日，世尊不是说过去王宫有十种过失吗？我们怎么能为了药而违背戒律呢？” 他因为没有勇气，所以什么也没说地坐着。没有比丘从花鬘那里要药。过了一会儿，具寿持日也去了王后花鬘那里，她说：“圣者，你没有以我的名义用生病用的药供养比丘僧团吗？” 王后说：“供养了。” “圣者，如果这样，为什么比丘们不来呢？” “王后，世尊不是说过，去王宫有十种过失吗？比丘们怎么会来这里呢？” “圣者，如果这样，我该怎么办呢？” “王后，你可以把迦尔沙波拏交给集市上的商人，哪个比丘想要什么，就从他那里拿。” 她说：“圣者，很好，就这么做。”于是把迦尔沙波拏交给集市上的商人，说道：“圣者们不来王宫，哪个比丘想要什么，就给他什么。” 商人奉王后的命令，用迦尔沙波拏
English
"Venerable, whose is this sound of singing and musical instruments?" He said, "It is the mother of the Deer Park, named Sakya, of the monastic community of monks, who is going with medicine for the sick; the sound is hers." He said, "Venerable, if that is so, then Queen Garland has offered medicine for the sick to the monastic community of monks in my name; this should be told to the monastic community of monks." He said, "Queen, it is good. The Blessed One has also said that whoever cares for the sick cares for me. So you should offer to the monastic community of monks in your name." Having said this, he said, "May Queen Garland be without illness!" Then he rose from his seat and left. After that, he went to the temple, sat next to the elders, and said, "Queen Garland has offered medicine for the sick to the monastic community of monks; whoever wants what medicine, go and take it!" The steward issued the order, and the monks said, "Reverend Udayin, didn't the Blessed One say that there are ten faults in going to the royal palace? How can we violate the precepts for the sake of medicine?" He, having no courage, sat silently without saying anything. No monk asked for medicine from Garland. After a while, the Reverend Udayin also went to Queen Garland, and she said, "Venerable, didn't you offer medicine for the sick to the monastic community of monks in my name?" The Queen said, "I offered it." "Venerable, if that is so, why don't the monks come?" "Queen, didn't the Blessed One say that there are ten faults in going to the royal palace? How will the monks come here?" "Venerable, if that is so, what should I do about this?" "Queen, if you entrust the karshapana to the merchant of the market, let whichever monk wants whatever take it from him." She said, "Venerable, it is good, I will do so." So she entrusted the karshapana to the merchant of the market and said, "Venerables do not come to the royal palace, give whatever any monk wants to him." The merchant, by the Queen's order, used the karshapana
Tibetan
ཎ་དག་བླངས་ཏེ་བཞག་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་མོ་ཕྲེང་ལྡན་མས་སྤོས་འཚོང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ལ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དག་གཏད་དེ། དགེ་སློང་གང་ཞིག་གང་འདོད་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྒོ་བ་ཐོས་ནས་སོང་ལ་བསླང་ངོ་སྙམ་མོ། །དེ་ན་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ནི་སོང་ནས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཁུར་སྐམ་དང་། ཁུར་བ་དང་། ཤ་ཁུ་དག་བྱོས་ལ་བྱིན་ཅིག །ཁ་ཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཁུར་བ་དང་ཤ་སྐམ་བྱིན་ཅིག །ཁ་ཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཤ་ཁུ་ཁྲོལ་བུ་དང་། ཚོག་པ་བྱིན་ཅིག །དེ་ དེ་དག་གིས་གཙེས་པ་དང་། སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་ནི་ཁུར་མཁན་ཡང་མ་ལགས་ཤ་གཡོས་མཁན་ཡང་མ་ལགས་པས། དབྱིག་འདི་སྣོམས་ཏེ་བཞུད་ལ་གང་ཞིག་གང་བཞེད་པ་དེས་དེ་བགྱིད་དུ་སྩོལ་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དབྱིག་མ་གནང་ངོ་། །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་ནི་སྤོས་འཚོང་སྟེ་ཚོང་འདུས་ཀྱིས་འཚོ་བ་ལགས་ན། དེ་ལྟ་ན་བདག་གི་འཚོ་བ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྦྱིན་བདག་ལ་ཡིད་བརྟན་ཏེ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དག་བླངས་ནས་ཅི་འདོད་པར་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཁྱིམ་པ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་པ་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་གིས་མཐོང་ནས་འཕྱ་བར་བྱེད་ཅིང་། འཕགས་པ་ཁྱེད་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་འདི་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་ཅེས་བྱས་པ་དང་། དེ་དག་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་འཕྱ་བ་ནི་ཐོག་ཏུ་བབ་བོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་གིས་ཁྱིམ་པ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདུག་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་པ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དགེ་ཚུལ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་པ་དགེ་བསྙེན་དག་གིས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱེད་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ལགས་ན། ཇི་ལྟར་དགེ་ཚུལ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྟན་གཅིག་ལ་བཞུགས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་དག་ནི་ཁྱིམ་པ་མ་
Chinese
拿了钱币放着，比丘们听到莲花天女吩咐某香贩说：把这些卡尔沙巴拿（kārṣāpaṇa，梵文，迦尔沙钵拿，一种古代印度钱币单位）交给某香贩，哪个比丘想要什么，你就布施给他。于是想，去乞讨吧。当时，一些比丘去了，说道：好人，请为我们做些干肉、肉和肉汤来布施吧！一些比丘说：请给我们肉和干肉吧！一些比丘说：请给我们肉汤、凝乳和奶酪吧！ 那些人被缠得没办法，说道：圣者，我不是搬运工，也不是厨师。请拿走这些东西，自己去，谁想要什么就让他自己做吧！那些人说：好人，世尊不允许这样做。他说：圣者，我是香贩，靠做买卖为生，如果那样，我的生计就要断绝了。当时，比丘们禀告世尊，世尊开示说：可以信任施主，拿了卡尔沙巴拿（kārṣāpaṇa，梵文，迦尔沙钵拿，一种古代印度钱币单位）后，可以随意享用，不要后悔。事情的起因是在舍卫城（mnyan yod，藏文地名，即古代的舍卫城，位于今印度北方邦）。六群比丘和在家人一起坐在同一张座位上，被婆罗门和有信仰的居士们看见，并加以嘲笑说：圣者，你们是出家人，行持梵行，怎么能和这些贪图享乐的人一起坐在同一张座位上呢？当时，他们一言不发地坐在那里，比丘们禀告世尊，世尊开示说：比丘们，婆罗门和有信仰的居士们的嘲笑是理所当然的。因此，比丘们不应该和在家人一起坐在同一张座位上，如果坐了，就会犯重罪。世尊开示说：不应该和在家人一起坐在同一张座位上。沙弥们和在家人一起坐在同一张座位上，被优婆塞们看见，说道：圣者，您是比丘，怎么能和沙弥们一起坐在同一张座位上呢？他们说：有寿命者，这些人不是在家人。
English
Having taken the coins and put them down, the monks heard the goddess Frengdenma instructing a certain incense seller: 'Entrust these karshapanas (kārṣāpaṇa, Sanskrit, a type of ancient Indian coin) to a certain incense seller, and whatever a monk wants, you should give it to him.' So they thought, 'Let's go and beg.' Then some monks went and said, 'Good sir, please make and give us some dried meat, meat, and meat broth!' Some said, 'Please give us meat and dried meat!' Some said, 'Please give us meat broth, curd, and cheese!' Those people, being harassed, said, 'Venerable ones, I am neither a porter nor a cook. Please take these things and go, and let whoever wants something do it themselves!' Those people said, 'Good sir, the Blessed One does not allow this.' He said, 'Venerable ones, I am an incense seller, living by trade. If that were the case, my livelihood would be cut off!' At that time, the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One instructed, 'Having trusted the benefactor and taken the karshapanas (kārṣāpaṇa, Sanskrit, a type of ancient Indian coin), you should use them as you wish, and you should not regret it.' The origin of the story is in Shravasti (mnyan yod, Tibetan place name, i.e., the ancient Shravasti, located in present-day Uttar Pradesh, India). The group of six were sitting together with laypeople on the same seat, and Brahmins and faithful householders saw them and ridiculed them, saying, 'Venerable ones, you are renunciates practicing celibacy, how can you sit on the same seat with these people who indulge in pleasures?' At that time, they sat there without saying anything, and the monks reported to the Blessed One, and the Blessed One instructed, 'Monks, the ridicule of Brahmins and faithful householders is justified. Therefore, monks should not sit on the same seat with laypeople, for if they do, it will be a serious offense.' The Blessed One instructed, 'One should not sit on the same seat with laypeople.' The novices were sitting together with laypeople on the same seat, and the lay followers saw them and said, 'Venerable ones, you are fully ordained monks, how can you sit on the same seat with novices?' They said, 'Long-lived ones, these are not laypeople.'