Tibetan
འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་དགེ་སློང་སྤོང་བ་པ་ཞིག་ལ་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་ཞིག་གིས་གནས་བཅས་པ་དང་། དེ་འདི་སྙམ་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་གདམས་ངག་མ་བྱིན་ཞིང་རྗེས་སུ་མ་བསྟན་པ་བས་ནི་ཤན་པ་བྱེད་ཀྱང་བླའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉེ་གནས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་སློབ་མ་ཡིན་ན། བདག་ཀྱང་སྤོང་བ་པ་ཞིག་པས་འདི་གང་ཞིག་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་འགའ་ཞིག་ལ་གཏད་དོ་སྙམ་བསམས་ནས་དེ་དགེ་སློང་ཞིག་གི་ཐད་དུ་སོང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གཞོན་ནུ་འདི་བསླབ་པར་གྱིས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་བདག་གི་གཡོག་བྱེད་ན་དམ་བཅས་ཏེ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེས་སྨྲས་པ། བསླབ་ཏུ་གསོལ་བགྱིའོ། །དེས་དེ་བསླབ་པར་བརྩམས་སོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་དེ་ན་བར་གྱུར་ནས་གནས་བཅས་པའི་སློབ་དཔོན་དེས་དེའི་ནད་གཡོག་བྱས་སོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་གནས་བཅས་པའི་སློབ་དཔོན་དེ་ན་བར་གྱུར་ན། དེས་དེ་སླར་མ་བལྟས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཡང་མ་བལྟས་ནས། དེས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་གཞན་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་སོང་ལ་གནས་ཆོས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་ པ་བདག་ཁྱོད་ཁོ་ནའི་དྲུང་དུ་མཆིས་ཏེ། བདག་ལ་ཕོངས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་མཆིས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་ཕོངས་པ་མེད་པ་ནི་བདེན་ན། འོན་ཀྱང་ཁོ་བོ་ཕོངས་ཏེ་ཁྱོད་ན་བར་གྱུར་པ་ན་ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ནད་གཡོག་བྱས་ན་ང་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ན་བར་གྱུར་པ་ན་ཅི་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་སླར་མ་བལྟས་ཀྱིས་སོང་ལ་གང་ཞིག་ཁྱོད་འདྲ་བའི་མ་གུས་པ་ལ་གནས་སྟེར་བ་དེ་ལ་གནས་ཆོས་ཏེ་འདུག་ཤིག །དེས་སྤོབས་པ་མེད་དེ་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་ནས་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གནས་པས་སློབ་དཔོན་ལ་རིམ་གྲོ་བྱའོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཀློག་པའི་སློབ་དཔོན་ན་བར་གྱུར་ན་དེས་སླར་མ་བལྟས་ཀྱི་གང་གི་ཚེ་སོས་པར་གྱུར་པ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་དེས་སྨྲས་པ། སློབ་དཔོན་བདག་ལ་ལུང་ཕོག་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་བོ་ན་བ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་རེས་འགའ་ཡང་སླར་མ་བལྟས་ཀྱིས་ཁྱོད་སོང་ལ་གང་ཞིག་ཁྱོད་ལྟ་བུ་མ་གུས་པ་ལ་ཀློག་ཏུ་འཇུག་པ་དེ་ལས་ལྷོགས་ཤིག །དེས་སྤོབས་པ་མེད་དེ་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་ནས་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་དག་
Chinese
一时，世尊住在舍卫城，胜林园给孤独的祇陀林中。在舍卫城，一位出家比丘处在一个年轻比丘那里。他这样想：世尊让比丘们出家并受具足戒后，如果不给予教导和指示，还不如让他们做屠夫。就像近侍一样，也是弟子。我想我也是一个出家人，应该把这个交给一些施主。想着，他走到一位比丘那里说：请您教导这位年轻的比丘。他说：如果你做我的仆人，我就答应教导。他说：请您教导我。他就开始教导他。过了一段时间，那位安住的老师生病了，他就照顾他。又过了多久，那位安住的老师生病了，他没有再看顾他，像这样三次都没有看顾。他对他说：具寿，你到别人那里去安住吧。他说：圣者，我只在您这里，我一点也不缺乏。他说：具寿，你不缺乏是真的，但我却缺乏，你生病的时候我照顾你，我三次生病的时候，你为什么不看顾我呢？走吧，去那些给像你这样不恭敬的人提供住处的地方安住吧。他没有勇气，一句话也没说就坐着。这时，比丘们向世尊禀告，世尊说：安住者应该服侍老师。又过了多久，一位诵经的老师生病了，他没有再看顾他，当他痊愈后，他走到他那里说：老师，请给我经文。他说：具寿，我生病的时候，你一次也没有看顾我，你走吧，去那些让像你这样不恭敬的人诵经的地方学习吧。他没有勇气，一句话也没说就坐着。这时，比丘们向世尊
English
At one time, the Blessed One was dwelling in the Jeta Grove, in Anathapindika's Park in Sravasti. In Sravasti, a renunciate monk was staying with a young monk. He thought to himself: 'The Blessed One ordains monks and gives them full ordination, but if he does not give them instruction and guidance, it would be better to let them be butchers. Just like a close attendant, who is also a disciple. I think I am also a renunciate, so I should entrust this to some benefactors.' Thinking this, he went to a monk and said: 'Please teach this young monk.' He said: 'If you serve me, I will promise to teach you.' He said: 'Please teach me.' So he began to teach him. After some time, the teacher who was staying there became ill, and he took care of him. After some time, the teacher who was staying there became ill, and he did not look after him again, not even for three times. He said to him: 'Venerable one, go and stay with someone else.' He said: 'Venerable one, I am only with you, and I have no lack at all.' He said: 'Venerable one, it is true that you have no lack, but I am lacking. When you were ill, I took care of you, but when I was ill three times, why did you not look after me? Go and stay with those who give lodging to disrespectful people like you.' He had no courage and sat there without saying a word. At that time, the monks reported this to the Blessed One, and the Blessed One said: 'The resident should serve the teacher.' After some time, a reading teacher became ill, and he did not look after him again. When he recovered, he went to him and said: 'Teacher, please give me the text.' He said: 'Venerable one, when I was ill, you never looked after me. Go and learn from those who allow disrespectful people like you to read.' He had no courage and sat there without saying a word. At that time, the monks reported this to the Blessed One.
Tibetan
གིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀློག་པའི་སློབ་དཔོན་ལ་རིམ་གྲོ་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀློག་པའི་སློབ་དཔོན་ལ་རིམ་གྲོ་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཀློག་པའི་སློབ་དཔོན་དང་། གནས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་དེ་གཉི་ག་ན་བར་གྱུར་ནས་དེས་གང་གི་རིམ་གྲོ་བྱ་བ་མི་ཤེས་ནས་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གལ་ཏེ་ནུས་ན་གཉིས་ཀའི་བྱའོ། །ཇི་སྟེ་མི་ནུས་ན་གནས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ལ་བྱ་སྟེ་འདི་ལྟར་ཀློག་པ་མེད་པར་ནི་འདུག་ཏུ་རུང་གི་གནས་པ་མེད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འདོད་པ་ཞིག་དགེ་སློང་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་ སོང་བ་དང་། དེས་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་ངོ་། །ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དེ་ལ་ཟང་ཟིང་གིས་བསྡུ་བ་ནི་བྱས་ན། ཆོས་ཀྱིས་མ་བྱས་པས་དེ་གཞན་ཞིག་ལ་གནས་ཏེ་འདུག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་པོ་སྦྱིན་པ་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། དོན་སྤྱོད་པ་དང་། དོན་མཐུན་པ་ཞེས་གསུངས་པས་དེས་དེ་ལ་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་དག་གིས་ཀྱང་སྡུད་པས་དེ་སློབ་དཔོན་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་ལྟ་ཞིང་སེམས་ལ་འཛིན་ཏོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ན་དེའི་མཁན་པོ་ཅི་འདོད་པར་ལྗོངས་བརྒྱུས་ནས་སླར་མཉན་ཡོད་དུ་ཕྱིན་པ་དང་དེ་མཐོང་ནས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་གསར་བུ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྟན་ལས་ལྡང་བར་བྱེད། གང་དག་རྒན་པ་དེ་དག་གིས་ནི་འོངས་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་དོ། །དེའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དེ་ནི་སྟན་ལས་ཀྱང་མ་ལངས་པ་དང་། དེ་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱི་མཁན་པོ་འོངས་ན་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ལྡང་བ་བྱས། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་མངོན་དུ་ལྡང་བར་བྱས། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལེགས་པར་འོངས་སོ་ཞེས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་ན་ཁྱོད་དེ་མཐོང་བཞིན་དུ་སྟན་ལས་ཀྱང་མ་ལངས་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་སྨྲས་པ། བདག་འདིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས་ཅི་ཟང་ཟིང་གིས་བསྡུ་བ་བྱས་སམ། འོན་ཏེ་ཆོས་ཀྱིས་བསྡུ་བ་བྱས། གང་ཞིག་དྲན་ནས་ལྡང་བར་བྱ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་གང་ཟག་གཅིག་གང་ཟག་གང་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ཏེ་ཡང་དག་པར་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་གང་ཟག་དེས་ནི་གང་ཟག་དེ་ལ་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་བར་དུ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་གོས་དང་། བསོད་སྙོམས་དང་། ནད་ཀྱི་གསོས་སྨན་དང་། མལ་སྟན་དང་། ཡོ་བྱད་དག་གིས་ལན་གླན་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་མ་གསུངས་སམ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་དེ་སྐད་ཟེར་ བ་དེ་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྤོབས་པ་མེད་དེ་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་ནས། སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་། ཉེ་གནས་ཀྱི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་སྟན་ལས་ལྡང་བར་བྱ་སྟེ། མཁན་པོ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་གནས་བཅས་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཁན་པོ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་གནས་བཅས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། གཞན་དག་ཅིག་གིས་མཁན་པོ་འདུག་མི་ཕོད་པ་དག་ཅིག་འོངས་ཤིང་དེ་དག་དུས་ཅུང་ཟད་འདུག་ནས་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་རྣམས་གཤེ ། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་དགའ་བར་གྱུར་ཅིང་། དེ་རྣམས་གང་དག་ལ་གཤེ་བ་དེ་དག་ལ་ནི་སྔུན་གནས་བཅས་པ་ལ་ཡང་མི་སྟེར་ཅིང་བདག་ཉིད་ཀྱང་སྡུད་པར་མི་བྱེད། གང་དག་ལ་དགའ་བ་དེ་དག་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནས། སྔུན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་འཁྲུག་པར་གྱུར་ཅིང་སོང་བ་དེ་དག་ཡང་སྡུད་པར་མི་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འདུག་མི་ཕོད་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་ཐམས་ཅད་བྱ་ཞིང་། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་ཡང་ཐམས་ཅད་བྱ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གཉིས་ཀའི་སེམས་ཀྱང་མགུ་བ་ལྷུར་བླང་བར་བྱ་ཞིང་གཉི་ག་ལ་ཡང་དྲི་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མཁན་པོ་དག་འདུག་ན་དེ་ཉིད་ལ་དྲི་བར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གིས་གཞོན་ནུ་གཅིག་ཅིག་ལ་གནས་བྱིན་ཏེ། དེ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཅིང་གསོ་སྦྱོང་གི་ཚེ་དེའི་ཐད་དུ་སོང་ནས་སྨྲས་པ། སློབ་དཔོན། ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞུའོ། །གསོ་སྦྱོང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་ཁོ་བོ་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་དུ་འགྱུར། དེས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ལ་གནས་བཅས་ཏེ་ མ
Chinese
祈请之后，世尊开示说：应当恭敬诵经的老师。世尊说了应当恭敬诵经的老师之后，过了不久，诵经的老师和居住的老师都去世了，他不知道应该恭敬哪一位，这时众比丘祈请世尊，世尊开示说：如果能做到，就恭敬两位。如果不能，就恭敬居住的老师，因为没有诵经还可以，没有居住是不行的。佛陀世尊住在舍卫城，胜幢王子的园林，给孤独施主的祇陀林。一个想要出家的人，去了一位比丘那里，那位比丘让他出家并受了具足戒，然后就游方去了。和他一起住的人，如果用财物来摄受，却没有用佛法，他就住在别的地方了。世尊说了四种摄受的物品，布施，爱语，利行，同事，因此他用佛法和财物来摄受他，所以他总是看着那位老师并记在心里。过了不久，他的亲教师随意游方后又回到了舍卫城，看到他之后，凡是新出家的道友都从座位上站起来，年长的那些人则用“欢迎您来”的礼节来对待。而和他一起住的人却没有从座位上站起来，众比丘对他说：具寿，您的亲教师来了，有些道友站起来了，有些则起身迎接，有些则用“欢迎您来”的礼节来对待，您看到他却不从座位上站起来，这是不合理的。他说：我出家后，是用财物来摄受的呢？还是用佛法来摄受的呢？想起什么要站起来呢？他们说：具寿，不要那样说。世尊也说过一个人对另一个人
English
After the request, the Blessed One taught: One should respect the teacher of recitation. After the Blessed One said that one should respect the teacher of recitation, after a while, both the teacher of recitation and the teacher of residence passed away, and he did not know which one to respect. At this time, the monks requested the Blessed One, and the Blessed One taught: If possible, respect both. If not, respect the teacher of residence, because it is possible to live without recitation, but it is not possible to live without residence. The Buddha, the Blessed One, was staying in Shravasti, in the Jeta Grove of Prince Jeta, in the Garden of Anathapindika. A person who wanted to be ordained went to a monk, who ordained him and gave him full ordination, and then went on a pilgrimage. If the person who lived with him was attracted by wealth but not by Dharma, he would live elsewhere. The Blessed One spoke of the four objects of attraction: giving, kind speech, beneficial conduct, and common interests. Therefore, he attracted him with Dharma and wealth, so he always looked at that teacher and kept him in mind. After a while, his preceptor, after wandering at will, returned to Shravasti, and after seeing him, all the newly ordained Dharma brothers stood up from their seats, while the older ones treated him with the etiquette of "Welcome." But the one who lived with him did not stand up from his seat, and the monks said to him: Venerable, your preceptor has come, some Dharma brothers have stood up, some have risen to greet him, and some have treated him with the etiquette of "Welcome." It is unreasonable for you to see him and not stand up from your seat. He said: After I was ordained, was I attracted by wealth or by Dharma? What should I remember to stand up for? They said: Venerable, do not say that. The Blessed One also said that one person to another
Chinese
依靠着如来所说的法和律，剃除头发和胡须，披上袈裟，以真实的信心从在家出家的人，对于这个人，直到他活着的期间，像是用僧衣和，乞食和，疾病的治疗药物和，卧具和，用具等来报答是不容易的。不是这样说的吗？具寿，你那样说是不好的。他没有勇气，什么也没说就坐着。那时，比丘们向世尊祈请，世尊开示说：一起居住和，近住的比丘们一见到，就要从座位上站起来，一见到亲教师，安单的位置也会没有的。世尊说，一见到亲教师，安单的位置也会没有的。还有些人，有些不能和亲教师同住的人来了，他们稍微住一会儿就走了。其中有些人被亲教师和轨范师责骂。有些人感到高兴。那些被责骂的人，连先前的安单也不给，自己也不收拾。那些感到高兴的人就收拾，以至于先前的轨范师们争吵起来，已经离开的那些人也不收拾。那时，比丘们向世尊祈请，世尊开示说：对于那些不能同住的人，也要全部做，对于先前的轨范师们，也要全部做，但是，也要努力使双方的心都高兴，也要询问双方。如果所有的情况下亲教师都在，就只询问他。佛陀世尊住在舍卫城，胜子园给孤独的精舍里。一位比丘给一个年轻人安单，过了半个月，在布萨的时候，他走到那个人面前说：阿阇黎，我顶礼，请赐予，请加持布萨。他说：善男子，我怎么会成为你的轨范师呢？他说：我依靠您而安单了。
English
Relying on the Dharma and Vinaya spoken by the Tathagata, having shaved hair and beard, wearing robes, and with true faith having gone forth from home to homelessness, it is not easy for that person to repay that person for as long as he lives with things like monastic robes, alms, medicine for healing diseases, bedding, and utensils. Didn't he say that? Venerable one, it is not good that you say that. He was without courage and sat without saying anything. At that time, the monks requested the Blessed One, and the Blessed One said: As soon as the monks who live together and the nearby monks see them, they should rise from their seats. As soon as they see the preceptor, there will be no fixed place to stay. The Blessed One said that as soon as they see the preceptor, there will be no fixed place to stay. And some others, some who cannot live with the preceptor, come, and they stay for a short time and then leave. Some of them are scolded by the preceptor and the disciplinarian. Some are happy. Those who are scolded are not given even the previous fixed place, and they do not collect themselves. Those who are happy collect themselves, so that the previous disciplinarians quarrel, and those who have already left do not collect themselves either. At that time, the monks requested the Blessed One, and the Blessed One said: Everything should be done for those who cannot live together, and everything should be done for the previous disciplinarians, but one should strive to please the minds of both and ask both. If the preceptors are all there in all cases, then ask only him. The Buddha, the Blessed One, was staying in Shravasti, in the Jeta Grove, in the Garden of Anathapindika. A monk gave a young man a place to stay, and after half a month, at the time of the Uposatha, he went to him and said: Acharya, I prostrate, please grant, please bless the Uposatha. He said: Good man, how can I become your disciplinarian? He said: I have settled down relying on you.