Tibetan
ཆིས་པས་སོ། ། དེས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་གང་ཞིག་ཁྱོད་ལྟ་བུ་མ་གུས་ཤིང་ཞེ་ས་མེད་པ་ལ་གནས་སྟེར་བ་དེ་ལ་གནོས་ཏེ་འདུག་ལ་དེ་ཉིད་ལ་ཞུས་ཤིག དེ་སྤོབས་པ་མེད་དེ་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་ནས། སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ཉེས་དམིགས་གང་ཅུང་ཟད་བྱུང་བ་ནི་དགེ་སློང་དག་དུས་གསུམ་དུ་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་ལྟར་མི་འགྲོ་བ་ལས་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་། ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གསུམ་དུ་མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་རྣམས་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་། ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གསུམ་དུ་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་དག་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གིས་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་གཅིག་ཅིག་ལ་གནས་བྱིན་ནས་དེས་དེ་བུ་བཞིན་བསྐྱངས་སོ། །དེས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ལྗོངས་རྒྱུ་བར་ཆས་ཏེ་སྨྲས་པ། སློབ་དཔོན་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག །ལྗོངས་རྒྱུར་མཆིའོ། །དེས་སྨྲས་པ། བུ་མི་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་མེད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། སློབ་དཔོན་མི་བདེ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་མཆིས་ན་འོན་ཀྱང་བདག་ལྗོངས་རྒྱུ་བར་སྤྲོ་སྟེ་སླར་ཡང་མཆིའོ། །དེས་སྨྲས་པ། བུ་དེ་ལྟ་ན་སོང་ལ་ལམ་ཀར་འགྱོད་པར་གྱུར་ན་སླར་ལྡོག་པར་གྱིས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། སློབ་དཔོན་ལེགས་ཀྱིས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིའོ་ཞེས་དེ་ཆས་པ་དང་། ཅི་ཙམ་ན་དེ་ལམ་ཀར་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ་དེས་བསམས་པ། བདག་ལ་སློབ་དཔོན་དེས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་བ་ལས་བདག་སོང་བ་མ་ལེགས་ཀྱིས་སླར་ལྡོག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་དེར་སླར་ལོག་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་མཐོང་ནས་དེས་སྨྲས་པ། བུ་ཅི་སྟེ་སླར་ལོག །ཅུང་ཟད་བརྗེད་པ་ལྟ་མེད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། སློབ་དཔོན་བརྗེད་པ་ལྟ་ཅི་ཡང་ མ་མཆིས་ན་འོན་ཀྱང་བདག་གིས་བསམས་པ། བདག་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ན་དོན་ཅི་ཞིག་ལ་འགྲོ་སྙམ་ནས་བདག་སླར་ལོག་པ་ལགས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། བུ་གལ་ཏེ་སླར་ལོག་ན་ལེགས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་བསམས་པ། ཅི་འདིའི་གནས་བཅས་པ་དེ་ཁོ་ནས་ཆོག་གམ། འོན་ཏེ་གདོད་སྦྱིན་པར་བྱ་སྙམ་སྟེ། དེས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་ད
Chinese
说是这样。 他说：“什么样的美貌会宽容像你这样不恭敬、没有礼貌的人，去问问那个宽容你的人吧。” 那人没有勇气，一句话也没说。 当时，众比丘向世尊禀告。 世尊心想：比丘们犯下过失，是因为他们没有在三个时段去拜见堪布和阿阇梨。 因此，他心想：同住者和近侍们应该在三个时段去拜见堪布和阿阇梨。 于是，他对比丘们说：“比丘们，因此，同住者和近侍们应该在三个时段去拜见堪布和阿阇梨。” 佛陀世尊住在舍卫城，胜幢王子的祇陀林，给孤独长者的祇园精舍。 一位比丘给一位年轻的比丘安排了住处，像儿子一样抚养他。 有一次，那人准备去游方，说道：“阿阇梨，我顶礼您！ 请您知晓，我要去游方了。” 他说：“孩子，你有什么不舒服吗？” 他说：“阿阇梨，我没有任何不舒服，但我很想去游方，我会再回来的。” 他说：“孩子，既然如此，你去吧，如果在路上后悔了，就回来吧。” 他说：“阿阇梨，好的，我会回来的。”说完就走了。 不久，他在路上感到后悔，心想：“我的阿阇梨给了我一切资具，我不该离开，还是回去吧。” 这样想着，他就回去了。 阿阇梨看见他，问道：“孩子，你为什么回来了？ 难道是忘了什么东西吗？” 他说：“阿阇梨，我什么也没忘，但我心里想，阿阇梨给了我一切资具，我离开有什么意义呢？所以我回来了。” 他说：“孩子，如果你回来了，那就太好了。 你的阿阇梨就是我。”说完，他心想：“仅仅是安排住处就够了吗？ 还是应该先给予呢？” 当时，他对比丘
English
Thus it was said. He said, "What kind of beauty would tolerate someone as disrespectful and impolite as you? Ask the one who tolerates you." The man had no courage and said nothing. At that time, the monks reported to the Blessed One. The Blessed One thought, "The monks have committed offenses because they have not visited the Khenpo and Acharya in the three periods. Therefore, he thought, "Those who live together and those who are close should visit the Khenpo and Acharya in the three periods. So he said to the monks, "Monks, therefore, those who live together and those who are close should visit the Khenpo and Acharya in the three periods." The Buddha, the Blessed One, was staying in Shravasti, in the Jeta Grove of Prince Jeta, in the Anathapindika Garden of the benefactor Anathapindika. A monk gave a young monk a place to stay and raised him like a son. One time, the man prepared to go wandering and said, "Acharya, I prostrate to you! Please know that I am going wandering." He said, "Child, are you not feeling well?" He said, "Acharya, I am not feeling unwell at all, but I would like to go wandering and I will come back again." He said, "Child, if that is the case, go, and if you regret it on the way, come back." He said, "Acharya, okay, I will come back." After saying that, he left. Soon, he regretted it on the way and thought, "My Acharya has given me all the resources, I should not leave, I should go back." Thinking this, he went back. The Acharya saw him and asked, "Child, why have you returned? Have you forgotten something?" He said, "Acharya, I have not forgotten anything, but I thought in my heart, 'The Acharya has given me all the resources, what is the point of me leaving?' So I have returned." He said, "Child, if you have returned, that is excellent. Your Acharya is me." After saying that, he thought, "Is it enough to just arrange a place to stay? Or should I give first?" At that time, he to the monk
Tibetan
ག་ལ་སྨྲས་ནས། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་མ་བཏང་བ་ལ། ཉེ་གནས་ཀྱིས་བཏང་ན་གནས་བཅས་པ་མ་ཞིག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་བཏང་ལ་ཉེ་གནས་ཀྱིས་མ་བཏང་ན་གནས་བཅས་པ་མ་ཞིག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་མ་བཏང་ལ་ཉེ་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བཏང་ན་གནས་བཅས་པ་མ་ཞིག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་བཏང་ལ་ཉེ་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་བཏང་ན་གནས་བཅས་པ་ཞིག་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་དགེ་སློང་ཚོགས་ལ་སྟོན་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེ་གཞོན་ནུ་མང་པོ་དག་ཀློག་ཏུ་འཇུག་གོ །དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ན་བར་གྱུར་པ་དང་། དེ་དག་གིས་སླར་མ་བལྟས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ་ལན་གསུམ་ན་བར་གྱུར་ཀྱང་དེ་དག་གིས་སླར་མ་བལྟས་སོ། །དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་སོས་པར་གྱུར་པ་དང་། ཉེ་གནས་དག་དེའི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། དེ་ན་གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། སློབ་དཔོན་བདག་ལ་ལུང་དབོག་ཏུ་གསོལ། གཞན་ཞིག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་གཡར་ཏོན་དབོག་ཏུ་གསོལ། གཞན་ཞིག་གིས་སྨྲས་པ། ཞུ་བར་འཚལ་ལོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ན་བར་གྱུར་ཀྱང་ཁྱེད་གང་གིས་ཀྱང་སླར་མ་བལྟས་པས་གང་ཞིག་ཁྱེད་ལྟ་བུ་མ་གུས་པ་ལ་གདམས་ངག་དང་། ཁ་ཏོན་དག་འབོགས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཐད་དུ་དེང་ཤིག །སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་དག་གིས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀློག་པའི་སློབ་དཔོན་ལ་རིམ་གྲོ་བྱའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱས་པ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཉམས་པར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རེས་སུ་བཅད་དེ་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་རེས་ཀྱིས་བྱ་བར་བརྩམས་པ་དང་། རྒན་པོ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞིག་དེ་ལ་གནས་ཏེ་འདུག་པ་དེ་ལ་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། རྒན་ཞུགས་སང་ཁྱོད་ལ་རེས་བབ་བོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅི་སློབ་དཔོན་ལ་རེས་ཀྱིས་གཡོག་བྱའམ། ཁོ་བོ་ཁོ་ནས་གཡོག་བྱས། ཁྱེད་ཅག་སེམས་ལས་ཆུང་ངུར་གྱིས་ཤིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། རྒན་ཞུགས་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ལེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་གང་ནད་པ་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ང་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་གྱིས་ཤིག །དེས་དེའི་རིམ་གྲོ་བྱེད་
Chinese
如是说已。众比丘请问世尊，世尊开示说：诸比丘，如果导师没有舍弃，而近侍舍弃了，则说安住未毁坏。导师舍弃了而近侍没有舍弃，则说安住未毁坏。导师也没有舍弃，近侍也没有舍弃，则说安住未毁坏。导师也舍弃了，近侍也舍弃了，则应说安住毁坏了。佛陀世尊住在舍卫城，胜子园给孤独的祇陀林中。在舍卫城，有一位向比丘僧众说法的人，他让许多年轻人诵读。 那时，另一次生病了，他们没有回头看望，像这样三次生病了，他们也没有回头看望。另一次痊愈后，近侍们来到他面前。其中一人说：导师，请您给我经文。另一人说：请您给我借贷。另一人说：我请求。他说：诸位有寿命者，我三次生病，你们谁也没有回头看望，谁会把教诲和诵读传授给像你们这样不恭敬的人呢？今天就到此为止吧。当时，比丘们请问世尊， 世尊开示说：应当侍奉诵经的导师。他们全都做了，但他们的善行方面却衰退了。世尊开示说：应当轮流做。他们开始轮流做事，一位年长的出家人住在那里，他们对他说：老人家，明天轮到你了。他说：诸位有寿命者，难道要轮流侍奉导师吗？我独自侍奉。你们少操心吧。他们说：老人家，如果那样就好。世尊也说：谁侍奉病人，就是侍奉我。这样说了，高尚的人啊，你去做吧。他侍奉了他。
English
Having said that. The monks asked the Blessed One, and the Blessed One said: Monks, if the teacher has not abandoned, but the attendant has abandoned, then it is said that the dwelling is not destroyed. If the teacher has abandoned but the attendant has not abandoned, then it is said that the dwelling is not destroyed. If the teacher has not abandoned, and the attendant has not abandoned, then it is said that the dwelling is not destroyed. If the teacher has abandoned, and the attendant has abandoned, then it should be said that the dwelling is destroyed. The Buddha, the Blessed One, was staying in Jeta Grove in Anathapindika's Garden in Shravasti. In Shravasti, there was a teacher who was teaching the Sangha of monks, and he was having many young people recite. At another time, he became ill, and they did not look back, and in this way he became ill three times, but they did not look back. At another time, after he had recovered, the attendants came to him. One of them said: Teacher, please give me the scriptures. Another said: Please give me a loan. Another said: I request. He said: Venerable ones, I have been ill three times, but none of you have looked back, so who would impart teachings and recitations to such disrespectful people as you? Let it be so today. At that time, the monks asked the Blessed One, The Blessed One said: One should serve the teacher of recitation. They all did so, but their virtuous aspects declined. The Blessed One said: It should be done in turn. They began to do things in turn, and an elderly renunciate was living there, and they said to him: Old man, tomorrow it is your turn. He said: Venerable ones, should we serve the teacher in turn? I will serve alone. Worry less. They said: Old man, if that is the case, then it is good. The Blessed One also said: Whoever serves the sick, serves me. Having said this, noble person, you do it. He served him.