English
Those practitioners, having sharpened the tooth wood, should scrape the tongue. Monks, having sharpened the tooth wood, scrape the tongue and make noise without rubbing it. The Blessed One instructed: Having sharpened the tooth wood, rub it against each other and then scrape the tongue. Monks, having chewed the tooth wood, throw it away without making a sound, hitting the heads of those residing in the monastery, and after they complained, the Blessed One instructed: Do not throw it away like that, but should make a sound. Monks, when throwing away the tooth wood, make a sound. Furthermore, whatever slight excretion of feces, urine, phlegm, snot, vomit, diarrhea, etc., they throw it away like that, incurring the same offense. The Blessed One instructed: Whatever slight excretion of feces, urine, etc., should all be discarded with a sound. The Blessed One said that tooth wood should be eaten, and when monks were on the road, those on the road in some places had no trees, leaves, or branches, and because they could not find tooth wood, they were fasting. The Blessed One instructed: Do not fast, but you can use heavy flour, or flavor it with heavy flour, wash it three times and eat it, and do not regret this. The Buddha, the Blessed One, was staying in Śrāvastī, in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍada's Garden. The Venerable Śāriputra had two novices, named Cunda and Svara-datta. Then, at another time, when the Venerable Śāriputra was about to go on a pilgrimage, he said to the monastic brothers Cunda and Svara-datta: Novices, I am going on a pilgrimage, will you stay or go? The Venerable Cunda said: Abbot, I will go only with you. Svara-datta said: Abbot, I will stay here. The Venerable Śāriputra said: Svara-datta, if so, to whom will you entrust yourself? He said: Abbot, please entrust me to the venerable Acāraka, he is with him. He said: Svara-datta, he always engages in improper conduct, will he not harm you? Abbot, he treats me like my parents, what harm will he do?
Tibetan
ས་དེ་ལ་གཏད་ནས་ལྗོངས་རྒྱུར་ཆས་པ་དང་། དེ་དང་སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཡང་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་བྱུང་ངོ་། །དེས་སྨྲས་པ། སྒྲ་ཅན་ཟིན་འདི་དང་འདི་གྱིས་ཤིག། དེས་སྨྲས་པ། མི་བྱེད་དོ། །འཆར་ཀས་ཁྲོས་ཏེ་སྨྲས་པ། བླུན་པོ་འདི་ཙམ་ཡང་མི་བྱ་ན་གཞན་ཅི་ཞིག་བྱ་དེས་སྨྲས་པ། ཅི་ཁྱོད་ངའི་སློབ་དཔོན་ཡིན་ནམ། མཁན་པོ་ཡིན་ནམ། མི་བྱེད་དོ། །འཆར་ཀ་ཇེ་ཁྲོས་ནས་དེས་དེའི་མགུལ་ནས་བཟུང་སྟེ་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་བསྐྲད་པ་དང་། དེ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་སྒོ་ན་ངུ་ཞིང་འདུག་གོ །སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་མོ་གཽ་ཏ་མཱི་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་འོངས་པ་དང་། དེས་དེ་ངུ་བ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཅི་སྟེ་བཤུམས། གཽ་ཏ་མཱི་བདག་བསྐྲད་དོ། །སུ་ཞིག་གིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀས་སོ། །དེས་བསམས་པ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་ལ་རྒྱབ་བསྟན་ཏེ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་དེ་དག་གིས་དེ་བསྐོར་ཏེ་འཁོད་དོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་འོངས་པ་དང་། དེས་ཀྱང་དེ་ལ་དྲི་བར་བརྩམས་པ། འཕགས་པ་སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཅི་སྟེ་བཤུམས། དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བསྙད་པ་དང་། དེས་ཀྱང་བསམས་པ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲུ་ལ་རྒྱབ་བསྟན་ཏེ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་དེས་ཀྱང་དེ་བསྐོར་ཏེ་འདུག་གོ །ཐ་གི་ཙམ་ན་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་འོངས་ཏེ་དེས་ཀྱང་དེ་ལ་དྲི་བར་བརྩམས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒྲ་ཅན་ཟིན་ཅི་སྟེ་བཤུམས། དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བསྙད་པ་དང་། དེས་བསམས་པ་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲུ་དང་། རྒྱལ་པོ་ལ་རྒྱབ་བསྟན་ཏེ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་དེས་ཀྱང་དེ་བསྐོར་ཏེ་འདུག་གོ །བར་སྐབས་དེར་ཀུན་དགའི་ར་བའི་ནང་དུ་སྒྲ་མཐོན་པོ་སྒྲ་ཆེན་པོ་དང་། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཕལ་པོ་ཆེའི་སྒྲ་སྐད་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་མཁྱེན་བཞིན་དུ་རྨེད་པར་མཛད་པ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་རྨས་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཀུན་དགའི་ར་བ་ན་སྒྲ་མཐོན་པོ་སྒྲ་ཆེན་པོ་དང་། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཕལ་པོ་ཆེའི་སྒྲ་སྐད་གྲག་པ་འོ་ནི་ཅི་ཞིག །དེས་གནས་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱས
Chinese
于是他前往游历，他和声闻乘的（人）也从寺庙里出来了。他说：“声闻乘的，做这个和这个。”他说：“我不做。”阿阇梨生气地说：“愚蠢的人，这么一点也不做，那还做什么？”他说：“难道你是我的老师吗？是堪布吗？我不做。”阿阇梨更加生气，抓住他的脖子，把他从寺庙里赶了出去。他就在祇陀林（Jetavana）的门口哭泣着。大生主母瞿昙弥和五百眷属，来到祇陀林顶礼世尊的足。她看到他在哭泣，就说：“尊者声闻乘，为什么哭泣？”声闻乘：“我被赶出来了。”（瞿昙弥问：）“被谁？”（声闻乘答：）“具寿阿阇梨。”她心想：“我背弃了佛子而去，无论去哪里都不是我的份了。”于是她们围绕着他坐了下来。过了一会儿，拘萨罗国的国王胜光王也来顶礼世尊的足，他也开始问他：“尊者声闻乘，为什么哭泣？”他讲述了事情的经过。国王也心想：“我背弃了佛子和佛母而去，无论去哪里都不是我的份了。”于是他也围绕着他坐了下来。又过了一会儿，施主给孤独长者也来顶礼世尊的足，他也开始问他：“具寿声闻乘，为什么哭泣？”他讲述了事情的经过。他心想：“我背弃了佛子、佛母和国王而去，无论去哪里都不是我的份了。”于是他也围绕着他坐了下来。这时，祇园精舍里传来了很大的声音，很大的喧哗声，以及众多人群的嘈杂声。诸佛世尊是明知故问，因此佛世尊问具寿阿难陀：“阿难陀，祇园精舍里传来很大的声音，很大的喧哗声，以及众多人群的嘈杂声，那是什么原因？”他将当时的情况详细地告诉了世尊。
English
Then he set out on a journey, and he and the Shravakas also came out of the monastery. He said, "Shravakas, do this and this." He said, "I will not do it." The Acharya angrily said, "Foolish one, if you do not do even this little, then what else will you do?" He said, "Are you my teacher? Are you a Khenpo? I will not do it." The Acharya became even more angry, grabbed him by the neck, and drove him out of the monastery. He was crying at the gate of Jetavana. Mahaprajapati Gautami, with five hundred attendants, came to Jetavana to prostrate at the feet of the Blessed One. She saw him crying and said, "Venerable Shravaka, why are you crying?" Shravaka: "I have been expelled." (Gautami asked:) "By whom?" (Shravaka replied:) "The venerable Acharya." She thought, "Wherever I go, having turned my back on the Buddha's son, it is not my share." So they surrounded him and sat down. After a while, King Prasenajit of Kosala also came to prostrate at the feet of the Blessed One, and he also began to ask him, "Venerable Shravaka, why are you crying?" He told him what had happened. The king also thought, "Wherever I go, having turned my back on the Buddha's son and the Buddha's mother, it is not my share." So he also surrounded him and sat down. After a while, the householder Anathapindika also came to prostrate at the feet of the Blessed One, and he also began to ask him, "Venerable Shravaka, why are you crying?" He told him what had happened. He thought, "Wherever I go, having turned my back on the Buddha's son, the Buddha's mother, and the king, it is not my share." So he also surrounded him and sat down. At that time, there was a loud noise, a great commotion, and the sound of a large crowd of people in the Jeta Grove. The Buddhas, the Blessed Ones, do things knowing, so the Buddha, the Blessed One, asked the Venerable Ananda, "Ananda, there is a loud noise, a great commotion, and the sound of a large crowd of people in the Jeta Grove, what is the reason?" He told the Blessed One in detail about the situation.