Tibetan
ས་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟེགས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱགས་མ་བསྣམས་ཏེ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་འཕྱག་པར་ཞུགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ནས་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་གྱི་བུ་དང་འོད་སྲུང་དང་ཀུན་དགའ་བོ་དང་ནམ་གྲུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འཕྱགས་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དག་དང་ཐབས་ཅིག་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཕྱགས་ནས་རིམ་གྲོའི་ཁང་པར་གཤེགས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་བཞུགས་སོ། །བཞུགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཕྱག་དར་འཆགས་པ་ལ་ཕན་ཡོན་ལྔ་ཡོད་དེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བར་འགྱུར། གཞན་གྱི་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བར་འགྱུར། ལྷ་རྣམས་ཡིད་དགའ་བར་འགྱུར་མཛེས་པར་འགྱུར་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སོགས་པར་འགྱུར། ལུས་ཞིག་ནས་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཡང་ཕྱོགས་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དང ཐབས་ཅིག་ཉིད་ཀྱིས་ཚལ་ཇི་ལྟར་ཕྱགས་པ་ཐོས་ནས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་ཅིག་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་དར་མཛད་པ་དེའི་སྟེང་དུ་བདག་ཇི་ལྟར་འགྲོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་སྙིང་ལ་ངོ་ཚ་ནས་དེ་ཉིད་དུ་འདུག་གོ །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་མཁྱེན་བཞིན་དུ་རྨེད་པར་མཛད་པ་ཡིན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་རྨས་པ། དགེ་སློང་དག་འོ་ནི་སུ་ཞིག །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལགས་ཏེ་གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་ཅིག་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་དར་མཛད་པ་དེའི་སྟེང་དུ་སུག་པ་དོར་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གཡར་ཚ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་མཆི་བར་མི་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱིམ་བདག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཁ་ཏོན་བྱ་ཞིང་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་ཆོས་ལ་གུས་པ་ཡིན་ལ། ཆོས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་བླ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་འདོན་ཅིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཉེ་བར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་པར་མཛད། ཡང
Chinese
为了向渴求土地的众生，昭示积累功德的方便，世尊亲自拿起扫帚，开始清扫逝逝林园。见到世尊后，大声闻弟子舍利子、目犍连子、迦叶、阿难陀、那伽等也加入了清扫的行列。之后，与大声闻弟子们一同清扫逝逝林园后，前往侍奉的住所，在僧众的中央铺设的座位上安坐。安坐后，世尊对众比丘开示道：诸比丘，清扫垃圾有五种利益。哪五种呢？使自己内心清净，使他人内心清净，使天神心生欢喜，能成为美妙的善根等，身死之后，能转生善趣，升入天界。之后，施主给孤独也来到了那个方向。之后，给孤独听到世尊与大声闻弟子们一同清扫林园，心想：我该如何前往世尊与大声闻弟子们一同清扫的地方呢？之后，施主给孤独感到羞愧，内心羞愧，便停留在原地。诸佛世尊是明知故问，世尊问众比丘：诸比丘，那是谁啊？众比丘回答说：是给孤独，他觉得在世尊与大声闻弟子们一同清扫的地方行走，对世尊来说是件令人羞愧的事，所以不敢前来拜见世尊。之后，世尊对他开示道：居士，应当诵读并实践佛陀的教诲。因为诸佛世尊都敬重佛法，佛法也是阿罗汉们的上师。之后，给孤独吟诵偈颂，来到了世尊的面前。之后，世尊以契合佛法的言语，为他做了开示，使他接受，又使他
English
In order to show the means of accumulating merit to sentient beings who desire land, the Blessed One himself took up a broom and began to sweep the Jeta Grove. Seeing the Blessed One, the great disciples Shariputra, Maudgalyayana, Kashyapa, Ananda, Naga, and others also joined in the sweeping. Then, after sweeping the Jeta Grove together with the great disciples, they went to the place of service and sat on the seats that had been prepared in the midst of the Sangha of monks. Having sat down, the Blessed One addressed the monks: "Monks, there are five benefits to sweeping. What are the five? It makes one's own mind clear, it makes the minds of others clear, it makes the gods rejoice, it becomes a beautiful root of virtue, and after death, one is reborn in a happy realm, rising into the heavens." Then, the householder Anathapindika also went in that direction. Then, Anathapindika heard how the Blessed One and the great disciples were sweeping the grove together, and he thought: "How should I go to the place where the Blessed One and the great disciples are sweeping together?" Then, the householder Anathapindika felt ashamed, and with shame in his heart, he remained there. The Buddhas, the Blessed Ones, ask questions even though they know, so the Blessed One asked the monks: "Monks, who is that?" The monks replied: "It is Anathapindika, who feels ashamed to walk in the place where the Blessed One and the great disciples are sweeping together, and so he does not dare to come before the Blessed One." Then, the Blessed One said to him: "Householder, the Buddha's teachings should be recited and practiced. For the Buddhas, the Blessed Ones, respect the Dharma, and the Dharma is also the teacher of the Arhats." Then, Anathapindika recited verses and came near to the Blessed One. Then, the Blessed One taught him with words that were in accordance with the Dharma, made him accept it, and also made him
Tibetan
་དག་པར་གཟེངས་སྟོད་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་བཅུག་ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱས་ནས་སོང་ངོ་། །དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པར་མཛད་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ལ་གུས་པ་སྐྱེས་ཤིང་ཞེ་ས་དང་བཅས་པར་གྱུར་པས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་གང་ལགས་པ་ནི་ངོ་མཚར་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ད་ལྟར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བ། གཏི་མུག་དང་བྲལ་བ། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་ཞིང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བརྙེས་ནས་ཆོས་ལ་གུས་པ་སྐྱེས་ཤིང་ཞེ་ས་དང་བཅས་པར་གྱུར་པས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་བསྔགས་པ་རྗོད་པར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ལ་ངོ་མཚར་ཅི་ཞིག་ཆེ། འདས་པའི་དུས་ན་ང་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་གཏི་མུག་དང་བཅས། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་དག་ལས་ཡོངས་སུ་མ་གྲོལ་བས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གི་སྲོག་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་བཤད་དོ། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་སྟེ། རྒྱལ་སྲིད་འབྱོར་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་དང་། མི་མང་པོས་གང་བ། འཐབ་པ་དང་། རྩོད་པ་དང་། འཁྲུག་པ་དང་། འཁྲུག་ལོང་རབ་ཏུ་ཞི་བ། ཆོམ་རྐུན་མེད་པ་སཱ་ལུ་དང་བུ་རམ་ཤིང་དང་། བ་ལང་དང་མ་ཧེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆོས་དང་མཐུན་པས་ཆོས་བཞིན་བྱེད་དུ་འཇུག་གོ །རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་དད་པ་ཅན་དགེ་བའི་བསམ་པ་བཟང་བ། བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་ཞུགས་པ། སྙིང་རྗེ་ཅན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཆོས་འདོད་པ། སྐྱེ་དགུ་ལ་འོ་བྱམས་པ། ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ། ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ཞིག་སྟེ། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་གོ །དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་བཙུན་མོ་དམ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད་དགའ་བར་བྱེ
Chinese
完全地赞叹，完全地欢喜。世尊以与法相应的言谈完全地开示了他，使他完全地领受，完全地赞叹，完全地欢喜后离去了。众比丘生起疑惑，为了断除一切疑惑，向佛世尊请教说：尊者，世尊，他对法生起恭敬心，以尊敬的态度称赞法，这真是太稀奇了！世尊开示说：比丘们，如来现在已远离贪欲，已远离嗔恨，已远离愚痴，以及生、老、病、死、忧愁、悲叹、痛苦、忧恼和烦乱，完全解脱，成为一切知者，以一切种类的智慧，对一切所知事物都已获得自在，因此他对法生起恭敬心，以尊敬的态度称赞法，这有什么可稀奇的呢？过去世我还是贪欲炽盛、嗔恨炽盛、愚痴炽盛，没有从生、老、病、死、忧愁、悲叹、痛苦、忧恼和烦乱中完全解脱时，为了法而舍弃自己的生命，你们好好地听，好好地记在心里吧！比丘们，过去在波罗奈斯城，有一位名叫梵授的国王在执政。他的王国富饶、繁荣、安乐、丰收，充满人民和众多的人口，没有争斗、争论、冲突和骚乱，没有盗贼，稻谷、蔗糖、牛和水牛都很富足。他是正法的国王，与正法相应，依法治理国家。那位国王也具有信心，具有善良的善念，致力于自利利他，具有慈悲心，是伟大的，渴望正法，慈爱众生，完全布施一切，完全施舍一切，致力于伟大的布施。那时，他和一位端庄的妃子一起嬉戏玩乐。
English
He praised perfectly and rejoiced perfectly. The Blessed One perfectly instructed him with Dharma-related speech, caused him to perfectly receive it, perfectly praised him, and having made him perfectly rejoice, he departed. The monks, having arisen in doubt, in order to cut off all doubts, asked the Buddha, the Blessed One: "Venerable Blessed One, it is wonderful that he has developed respect for the Dharma and praises the Dharma with reverence." The Blessed One said: "Monks, it is not so wonderful that the Thus-Gone One is now free from desire, free from hatred, free from delusion, and free from birth, old age, sickness, death, sorrow, lamentation, suffering, displeasure, and turmoil, completely liberated, all-knowing, possessing all forms of knowledge, having obtained mastery over all knowable things through wisdom, and therefore develops respect for the Dharma and praises the Dharma with reverence. In the past, when I was still full of desire, full of hatred, full of delusion, and not completely liberated from birth, old age, sickness, death, sorrow, lamentation, suffering, displeasure, and turmoil, I gave up my life for the sake of the Dharma. Listen well and keep it in mind!" Monks, in the past, in the city of Varanasi, there was a king named Brahma-datta who ruled the kingdom. The kingdom was prosperous, flourishing, peaceful, and bountiful, filled with people and a large population, without fighting, disputes, conflicts, or disturbances, without thieves, and abundant in rice, sugarcane, cattle, and buffalo. He was a king of Dharma, in accordance with Dharma, and ruled the country according to Dharma. That king was also faithful, with good virtuous thoughts, engaged in benefiting himself and others, compassionate, great, desiring Dharma, loving beings, completely giving all, completely bestowing all, and engaged in great giving. At that time, he was playing and enjoying himself with a virtuous queen.
Tibetan
ད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་རྩེ་བར་བྱེད་དགའ་བར་བྱེད་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ལས་བཙུན་མོ་ལ་སེམས་ཅན་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཉན་འདོད་པ་སྐྱེས་སོ། །དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་པོས་མཚན་མཁན་རྣམས་བོས་ཏེ་དྲིས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ལྷ་སེམས་ཅན་འདིའི་མཐུ་ ལགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་དོན་དུ་གསེར་སྲང་འབུམ་བསྐུར་ཏེ། གྲོང་དང་གྲོང་རྡལ་དང་། ཡུལ་འཁོར་དང་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དུ་བསྐོར་ཀྱང་ལེགས་པར་གསུངས་པ་མ་རྙེད་དོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཟླ་བ་དགུ་ཚང་ནས་བཙུན་མོ་དེ་ལ་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་བ། བལྟ་ན་སྡུག་པ་མཛེས་པ་མདོག་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ཅན། མགོ་གདུགས་ལྟ་བུ་དཔུང་པ་རིང་བ། དཔྲལ་བའི་དབྱེས་ཆེ་བ། སྨིན་མ་འདབ་ཆགས་པ། སྣ་མཐོ་བ། ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་པ་དང་། ཞག་བདུན་གསུམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་དེ་བཙས་པའི་བཙས་སྟོན་རྒྱ་ཆེར་བྱས་ནས་ཁྱེའུའི་མིང་ཅིར་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་གང་གི་སླད་དུ་ཁྱེའུ་འདི་མ་བཙས་པ་ཉིད་ནས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཚོལ་བ་དེའི་སླད་དུ་ཁྱེའུའི་མིང་ལེགས་གསུངས་ཚོལ་ཞེས་དེའི་མིང་ལེགས་གསུངས་ཚོལ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །ཁྱེའུ་ལེགས་གསུངས་ཚོལ་མ་མ་བརྒྱད་པོ་པང་ན་འཚོ་བའི་མ་མ་གཉིས་དང་། ནུ་མ་སྣུན་པའི་མ་མ་གཉིས་དང་། དྲི་མ་འཕྱི་བའི་མ་མ་གཉིས་དང་། རྩེན་གྲོགས་ཀྱི་མ་མ་གཉིས་ལ་གཏད་ནས་དེ་མ་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་སར་དང་། ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་སྙིང་ཁུ་དང་། ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཙོ་བོ་གཞན་དང་གཞན་དག་གིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས་རྫིང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་ལེགས་པར་གསུངས་པ་བཙལ་ན་མ་རྙེད་དོ། །དེ་ཕ་འདས་ནས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་པ་དང་། བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། གཙོ་བོ་དག་ང་ལ་ལེགས་པར་གསུངས་པ་དགོས་ཀྱིས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཚོལ་ཅིག །དེ་ནས་བློན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གསེར་སྲང་འབུམ་བསྐུར་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་མཐའ་དག་གི་གྲོང་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་། ཡུལ་འཁོར་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དག་ཏུ་བསྐོར་ཀྱང་ལེགས་པར་གསུངས་པ་མ་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་བྱས་པ་དང་། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལེགས་པར་གསུངས་པ་མཉན་པའི་ཕྱིར་རེ་བས་ཡོངས་སུ་གདུངས་པར་གྱུར་ཏོ། །ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ ཤེས་
Chinese
ད། 嬉戏玩乐。他嬉戏玩乐，因为嬉戏玩乐，王妃怀上了众生。她渴望听到善说。她对国王说。国王召集了相师们询问，他们说：这是天神众生的威力啊。之后，国王为了善说的缘故，送出了一百万金币，在城镇和城市，乡村和王宫周围寻找，也没有找到善说。不久，九个月期满，王妃生下了一个相貌端庄的男孩。看起来可爱，美丽，肤色是金色的。头如伞盖，手臂修长，额头宽阔，眉毛弯曲，鼻子高挺，具有一切肢体和细微特征。在二十一天里，为他举行了盛大的诞生庆祝，并为男孩起名。大臣们说：为了哪位神，这个男孩从出生起就在寻找善说，因此，男孩的名字就叫善说寻，他的名字就被命名为善说寻。男孩善说寻由八位乳母照料，两位在膝上养育，两位喂奶，两位擦拭污垢，两位是玩伴。这八位乳母用牛奶、酸奶、新鲜酥油、炼制酥油、酥油精华以及各种主要物品来养育他，像池塘里的莲花一样迅速成长。当他长大后，仍然没有找到善说。父亲去世后，他继承了王位，对大臣们说：各位，我需要善说，请寻找善说。之后，那些大臣们送出了一百万金币，在整个赡部洲的城镇、城市、乡村和王宫周围寻找，也没有找到善说。之后，他们向国王禀报了此事。之后，国王为了听到善说，充满了渴望。天界之主帝释天的智慧。
English
Da. He indulged in play and amusement. He played and rejoiced, and because of his play and amusement, the queen conceived a being. She developed a desire to hear the well-spoken words. She spoke to the king. The king summoned the soothsayers and inquired, and they said: "This is the power of the divine being!" Then, for the sake of the well-spoken words, the king offered a hundred thousand gold coins and searched through towns, cities, villages, and around the royal palace, but he could not find the well-spoken words. In due course, after nine months had passed, the queen gave birth to a handsome boy. He was lovely to look at, beautiful, with a golden complexion. His head was like an umbrella, his arms were long, his forehead was broad, his eyebrows were arched, his nose was high, and he possessed all the limbs and minor marks. On the twenty-first day, a grand birth celebration was held for him, and they proceeded to name the boy. The ministers said: "For the sake of which deity has this boy been searching for the well-spoken words since his birth? Therefore, let the boy's name be 'Search for the Well-Spoken,'" and he was named 'Search for the Well-Spoken.' The boy 'Search for the Well-Spoken' was entrusted to eight nurses: two to nurture him on their laps, two to nurse him, two to wipe away his impurities, and two to be his playmates. These eight nurses raised him with milk, yogurt, fresh butter, clarified butter, the essence of butter, and various other essential items, and he grew rapidly like a lotus in a pond. When he grew up, he still could not find the well-spoken words. After his father passed away, he was placed on the throne, and he said to the ministers: "O lords, I need the well-spoken words, so please search for them!" Then, those ministers offered a hundred thousand gold coins and searched throughout the towns, cities, villages, and around the royal palace of the entire Jambudvipa, but they could not find the well-spoken words. Then, they reported this to the king. Then, the king became utterly consumed with longing to hear the well-spoken words. The wisdom of Indra, the lord of the gods.