Tibetan
ང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་མཇུག་ཏུ་མ་ཕྱིན་བར་བཞག་གོ ། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་འཆར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་མཉན་ཡོད་དུ་འོངས་ཏེ་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་ལྷན་ཅིག་བརྩད་ནས་དེང་དུ་ཞག་བདུན་ལོན་ནོ། །ཞེས་ཀུན་ཏུ་སྒྲ་གྲགས་པ་དང། སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་དག་ཁ་ཅིག་ནི། ཡ་མཚན་སྐྱེས། ཁ་ཅིག་ནི། སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་གིས་བསྐུལ་ནས་འདུས་པ་དང། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བསམ་པ། བདག་གི་སྨྲ་བས་འདུལ་བ་འདུས་སམ་སྙམ་ན། འདུས་པར་མཐོང་ངོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་མ་ལུས་པར་སྨྲས་པ་དང། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་དེ་ཚར་བཅད་དོ། །དེ་ནས་མངོན་པར་དད་བར་གྱུར་ཏེ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ། བདག་གིས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ན། བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དོ། །དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་རབ་ཏུ་ཕྱུང། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གདམས་ངག་བྱིན་ནོ། །དེས་བརྩལ་བ་དང། འབད་པ་དང། བསྒྲིམ་པ་བྱས་པས་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཆ་ལྔ་པ་གཡོ་བ་དང། མི་གཡོ་བ་འདི་ཉིད་རིག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་གུས་པར་སྨྲ་བར་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་འཁོད་དེ་དག་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་འདི་ལྟ་བུའི་སྨྲ་བ་ཆེན་པོ་ཕམ་པར་བྱས་སོ། །ཞེས་ཤིན་ཏུ་ཡ་མཚན་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་འཁོར་དེ་དག་གི་བསམ་པ་དང། བག་ལ་ཉལ་དང། ཁམས་དང། རང་བཞིན་རྟོགས་ནས་དེ་དག་དང་མཐུན་པར་ཆོས་བསྟན་ཏེ་སྲོག་ཆགས་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་དག་གི་དེ་ཐོས་ནས་ལྷག་པའི་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས། ཁ་ཅིག་གིས་ནི། ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ དགེ་འདུན་ལ་གཞོལ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སྐབས་དེ། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་། ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུའམ། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་འདྲ་བར་མི་འགྱུར་བས། དེ་ལྟ་བས་ན། གནང་གི ། དགེ་སློང་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་པའི་ བསྟན་བཅོས་བསླབ་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང། དགེ་སློང་བྱིས་པའམ། རྨོངས་པའམ། མི་གསལ་བ་དང། མི་མཁས་པ་དག་གིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་མེད་པར་བསླབ་པ་དང། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཚར་གཅོད་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་བསླབ་པར་བྱའོ། །བྱིས་པ་དང། རྨོངས་པ་དང། མི་གསལ་བ་དང། མི་མཁས་པ་དག་གིས་ནི། མ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་དེ་ལ་བརྩོན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དུས་གསུམ་དུ་བྱས་ལ། དུས་གཉིས་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་བཀླག་པར་བྱ་ཞིང་གསུམ་པ་ལ་ནི། ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་དག་གོ་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དུས་གསུམ་དུ་བྱའོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང། དགེ་སློང་རྣམས་ལོ་དང། ཟླ་བའི་དུས་དག་ཏུ་སློབ་པར་བྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་། ཚེ་ནི། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས། ངས་ལོ་དང་ཟླ་བའི་དུས་ལས་དགོངས་ཏེ་མ་གསུངས་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཉིན་གཅིག་ལ་ཆ་གསུམ་དུ་བྱའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་གསལ་བའི་དུས་སུ་ནི། ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་འདོན་ལ། གཞན་དག་ཏུ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་འདོན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གསལ་བའི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི། མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྷ་སྦྱིན་དང། བ་ལང་འབྱོར་གཉིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས་དེ་དག་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་མདོ་སྡེ་འདོན་དུ་བཅུག་གོ་། ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་དོང་ནས་རི་བྲག་ཅིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང། དེར་དེ་དག་ལ་རྙེད་པ་དང། བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་བྱུང་ནས་དེ་གཉིས་དེར་འཁོད་དོ། །དེ་གཉིས་སྔོན་གོམས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་སྡེབ་སྦྱོར་དང། ཚིག་དང་རིམ་པར་སྦྱར་ནས་ཁ་ཏོན་དུ་འདོན་ནོ། །དེ་དག་ལས་གཅིག་ནི་ཤིའོ། །གཅིག་ ཤོས་ཀྱིས་གཞུང་བརྗེད་པར་གྱུར་ནས་དེ་ལ་ཁ་ཏོན་ལས་བྱུང་བའི་རྙེད་པ་མེད་ནས་དེ་དང། དེ་དག་ཏུ་འཁྱམས་འཁྱམས་ནས་ཕྱིར་མཉན་ཡོད་དུ་འོངས་སོ། །དེ་ནས་ངལ་བསོས་ཏེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ཤེས་ཀོའུ་དི་ནྱ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱག་བྱས་ནས་སྨྲས་པ། གནས་བརྟན། གཡར་ཏོན་དཔོག་ཏུ་གསོལ། དེས་སྨྲས་པ། བུ། ལེག
Chinese
我，具寿舍利子，没有到最后就停止了。 从南方的地方来了一个遍行外道叫作“世间远攀者”的，到了舍卫城，那时和具寿舍利子一起辩论，现在已经七天了。这样到处传扬，成百上千的众生，有些是感到稀奇，有些是以前的善根所推动而聚集，具寿舍利子心想：我的言语所调伏的聚集了吗？想后，看见聚集了。然后具寿舍利子全部说了，那个遍行外道就被折服了。然后非常信服，就说：尊者舍利子，我能在善说之法、律中出家和受比丘戒，获得比丘的身份，我在世尊面前行梵行。那时具寿舍利子让他出家，授了比丘戒，并给予教诫。他精进、努力、勤奋，因此证悟了轮回的第五分动摇和不动摇，从“认识到”到“应该恭敬地说”之间，和前面一样。然后那些在座的人，说圣者舍利子这样战胜了伟大的论者，感到非常稀奇。然后具寿舍利子了解那些眷属的想法、习气、根性和自性后，和他们相应地说法，成千上万的众生听了后，获得了极大的殊胜，比如：有些人现证了入流果，有些人现证了一来果，有些人现证了不来果，从“称为”到“归向僧伽”之间，和前面一样。当时，比丘们祈请世尊，世尊开示说：比丘们，不可能所有比丘都像舍利子或者和舍利子一样，因此，允许。比丘们应该学习世间远攀者等外道的论典。世尊对比丘们说，世间远攀者等外
English
I, the venerable Shariputra, stopped before reaching the end. From the southern region, a wandering ascetic named 'World-Far-Reaching' came to Shravasti, and he has been debating with the venerable Shariputra for seven days now. Thus it was proclaimed everywhere, and hundreds and thousands of beings, some were amazed, and some were gathered by the prompting of previous virtuous roots, and the venerable Shariputra thought: Have those who are to be tamed by my words gathered? After thinking, he saw that they had gathered. Then the venerable Shariputra spoke completely, and that wandering ascetic was subdued. Then, having become very faithful, he said: Venerable Shariputra, if I can obtain ordination and full ordination in the well-spoken Dharma and Vinaya, and obtain the status of a Bhikshu, I will practice the pure conduct before the Blessed One. Then the venerable Shariputra ordained him, gave him full ordination, and gave him instructions. By his diligence, effort, and exertion, he realized the shaking and unshakeable fifth part of the wheel of Samsara, from 'knowing' to 'should be spoken with respect,' it is the same as before. Then those who were seated there, said that the noble Shariputra had thus defeated the great debater, and they were very amazed. Then the venerable Shariputra, understanding the thoughts, habits, faculties, and nature of those assemblies, taught the Dharma in accordance with them, and hundreds of thousands of beings, having heard it, obtained great superior qualities, such as: some directly realized the fruit of stream-entry, some directly realized the fruit of once-returning, some directly realized the fruit of non-returning, from 'called' to 'devoted to the Sangha,' it is the same as before. At that time, the Bhikshus requested the Blessed One, and the Blessed One said: Bhikshus, it is impossible for all Bhikshus to be like Shariputra or equal to Shariputra, therefore, it is permitted. Bhikshus should study the treatises of the World-Far-Reaching and other outsiders. The Blessed One said to the Bhikshus, the World-Far-Reaching and other outsiders
Chinese
应当学习外道的论典。这样说了之后，比丘如果是孩童，或是愚笨，或是不清楚，或是不精通，也都要一概无差别地学习。世尊说了，凡是能够击败外道辩论者，那些人应当学习像世间广博论等外道论典。如果是孩童，愚笨，不清楚，不精通的人，则不应学习。那些人如果精勤于此，世尊说了，分为三个时段，两个时段应当读诵佛经，第三个时段则学习外道论典。世尊说了，应当分为三个时段。这样说了之后，比丘们在年和月的时段中学习，世尊说了，比丘们，生命是短暂的，我不是考虑到年和月的时段而说的，而是应当将一天分为三个部分。比丘们，在明亮的时段，念诵外道论典，在其他时段，念诵佛经，世尊说了，在明亮的时段应当念诵佛经，而不是外道论典。佛世尊住在舍卫城，胜子园给孤独园林。具寿舍利子让婆罗门童子提婆达多和牛增两人出家，然后具寿舍利子让他们背诵经文。过了一段时间，他们游历田野，去了一个山洞，在那里他们获得了丰厚的供养和尊敬，于是两人就住在了那里。两人凭借以前的习惯，将佛经的章节、词语和顺序组合起来，并进行背诵。其中一人去世了。另一人因为忘记了经文，没有从背诵中获得供养，于是到处流浪，最终回到了舍卫城。然后他休息了一下，去了具寿阿若憍陈如那里，顶礼后说道：尊者，请允许我借宿一晚。他说：孩子，好的。
English
The treatises of outsiders should be studied. After saying this, monks, whether they are children, foolish, unclear, or unskilled, should all study without distinction. The Blessed One said, those who are able to defeat the debaters of outsiders should study the treatises of outsiders, such as the Extensive World Treatise. As for children, the foolish, the unclear, and the unskilled, they should not. If they are diligent in this, the Blessed One said, divide the time into three periods, two periods should be spent reading the Buddhist scriptures, and the third period should be spent studying the treatises of outsiders. The Blessed One said, it should be divided into three periods. After saying this, the monks study during the periods of years and months, the Blessed One said, monks, life is momentary, I did not say this considering the periods of years and months, but rather one day should be divided into three parts. Monks, during the bright period, recite the treatises of outsiders, and during other periods, recite the Buddhist scriptures, the Blessed One said, during the bright period, the Buddhist scriptures should be recited, not the treatises of outsiders. The Buddha, the Blessed One, was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden. The Venerable Shariputra ordained the Brahmin youths Devadatta and Nandivisa, and then the Venerable Shariputra had them recite the sutras. After some time, they wandered through the fields and went to a mountain cave, where they received great offerings and respect, and so the two of them stayed there. Relying on their previous habits, they combined the chapters, words, and order of the Buddhist scriptures and recited them. One of them died. The other, having forgotten the scriptures, did not receive offerings from reciting, and so he wandered around and eventually returned to Shravasti. Then he rested and went to the Venerable Ajnata Kaundinya, prostrated and said: Venerable, please allow me to stay overnight. He said: Child, good.