Tibetan
ཁང་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་བཅད་པར་བརྩམས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་གང་གི་ཚེ་གནས་ཁང་གཅིག་གི་སྒོ་བཅད་པ་དེའི་ཚེ་གཞན་བྱེ་བར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་དེ་སྐྱོ་ནས་སྨྲས་པ། བདག་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ནས་འདི་བས་ཆེས་ལྷག་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་བྱས་འགྲོའོ། །ཡང་བསམས་པ་གསེབ་ལམ་དུ་འགྲོའོ་སྙམ་ནས་དེས་གསེབ་ལམ་དུ་སོང་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་ལམ་དེ་ཉིད་དུ་གཤེགས་སོ། །དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐག་རིང་པོ་ཁོ་ན་ནས་མཐོང་ནས་དེ་དང་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ན་ཤིང་ཡལ་ག་སྟུག་པོ་ཐུར་དུ་འཕྱང་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་སོང་སྟེ། དེའི་འོག་ཏུ་གབ་ནས་འདུག་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤིང་དེའི་ཡལ་ག་རྣམས་ཇི་ལྟར་གྱེན་དུ་འཕགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགའ་བོ་ཁྱོད་གར་འགྲོ། ཚུར་ཤོག་འདོང་། དེ་སྤོབས་པ་མེད་པར་གྱུར་ཅིང་ངོ་ཚ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱི་བཞིན་སོང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་དགོངས་པ། འདི་ཤིན་ཏུ་བཟང་མོ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པས་འདི་དེ་དང་འབྲལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མཁྱེན་ནས་དེ་དེ་དང་དབྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེར་སྐྱའི་གནས་སུ་ཇི་ཙམ་བཞེད་པ་བཞུགས་ནས་མཉན་ཡོད་ག་ལ་བ་དེར་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ་ཁད་ཀྱིས་མཉན་ཡོད་དུ་གཤེགས་པ་དང་། རི་དགས་འཛིན་གྱི་མ་ས་གས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཅུང་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ལུས་གསེར་གྱི་མདོག་འདྲ་ཞིང་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་བཅུ་ཅན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་སོར་བཞིས་ཐུང་བ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཐབས་ཅིག་འདིར་འོངས་སོ་ཞེས་ཐོས་ནས་དེ་བདག་གིས་ནམ་མཐོང་སྙམ་མོ།། །།འདུལ་བ་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱི་གཞི། བམ་པོ་བཅུ་གཅིག་པ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་ནས་དེ་ཁད་ཀྱིས་རི་དགས་འཛིན་གྱི་མ་ས་གའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། ། དེས་དེའི་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ཁ་དོག་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་མཐོང་ནས་བསམས་པ། འདི་ནི་ངེས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཆེད་དགའ་བོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། དེ་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ་དེའི་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ནས་ཕྱག་བྱས་སོ། །དེས་དེའི་རྐང་པ་ལ་རེག་པ་དང་། བུད་མེད་ཀྱི་རེག་པ་ནི་གདུག་པ་ཡིན་པས་དེ་འདོད་ཆགས་བདོ་བས་དེའི་ཁུ་བ་སྟོར་ནས་ས་གའི་མགོར་ལྷུང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་
Chinese
房屋的门开始关闭，世尊加持，当他关闭一座住所的门时，其他的都变成空旷，他因此感到沮丧，说道：我成为国王后，会建造比这更宏伟的寺庙。他又想，走小路吧，于是他走上了小路。世尊以他的智慧知道了他的想法，也走上了那条路。他远远地看见了世尊，在离他不远的地方，有一棵树枝茂密的树向下垂着，他迅速地走了过去，躲在了树下。世尊加持那棵树的树枝都向上抬起。然后世尊说道：阿难，你要去哪里？过来，到这里来。他失去了勇气，带着羞愧的心情跟在世尊身后。世尊心想：这个人对妙贤非常执着，我应该让他和她分开。为了让他和她分开，世尊在迦毗罗卫国住了多久，然后游行前往舍卫城，不久就到达了舍卫城。鹿野苑的母亲娑伽听闻世尊的弟弟，名叫阿难陀，他的身体像金子一样，具有三十二大丈夫相，比世尊矮四指，和世尊一起来到这里，心想：我什么时候才能见到他呢？《毗奈耶杂事》。第十一卷。之后，有一次，具寿阿难陀早上穿好裙子，拿着钵和袈裟，进入舍卫城乞食，不久就到了鹿野苑母亲娑伽的家。她看见他相貌英俊，容光焕发，心想：这一定是世尊的弟弟阿难陀。她生起了信心，触摸了他的脚并顶礼。当他触摸她的脚时，因为女人的触摸是粗糙的，他的欲望增长，失去了精液，落在了娑伽的头上。诸佛世尊是
English
The doors of the houses began to close, and the Blessed One blessed it so that when he closed the door of one dwelling, the others became empty. He was saddened by this and said: When I become king, I will build a temple even more magnificent than this. He thought again, I will go by the side path, and so he went on the side path. The Blessed One, knowing his thoughts with his wisdom, also went on that path. He saw the Blessed One from afar, and not far from him, there was a tree with thick branches hanging down, and he quickly went and hid under it. The Blessed One blessed the branches of that tree so that they all lifted upwards. Then the Blessed One said: Ananda, where are you going? Come here, come here. He lost his courage and followed the Blessed One with a shameful heart. The Blessed One thought: This person is very attached to Sundari, I should separate him from her. In order to separate him from her, the Blessed One stayed in Kapilavastu for as long as he wished, and then traveled to Shravasti, and soon arrived in Shravasti. The mother of the Deer Park, Saga, heard that the Blessed One's brother, named Ananda, whose body was like gold, possessed the thirty-two marks of a great man, and was four fingers shorter than the Blessed One, had come here with the Blessed One, and thought: When will I see him? Vinaya Miscellaneous Matters. Volume Eleven. Then, on another occasion, the Venerable Ananda, in the morning, having put on his robes, took his bowl and robes, and entered Shravasti for alms, and soon went to the house of the mother of the Deer Park, Saga. She saw that he was handsome and radiant, and thought: This must be the Blessed One's brother, Ananda. She generated faith, touched his feet and prostrated. When he touched her feet, because the touch of a woman is rough, his desire increased, and he lost his semen, which fell on Saga's head. The Buddhas, the Blessed Ones, are
Tibetan
བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ཏུ་རུཥྐའི་འབྲུ་མར་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེས་བསམས་པ། འདི་ན་ཏུ་རུཥྐའི་འབྲུ་མར་ག་ལས་འབྱུང་། ངེས་པར་འཕགས་པ་དགའ་བོས་མི་གཙང་བ་ཤོར་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཅན་དེས་འདི་ཏུ་རུཥྐའི་འབྲུ་མར་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་ཡི་རངས་པས་ཡི་རངས་ཤིང་ཀྱེ་མའོ་སངས་རྒྱས། ཀྱེ་མའོ་ཆོས། ཀྱེ་མའོ་དགེ་འདུན། ཀྱེ་མའོ་ཆོས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཉིད་འདི་ལྟར་ད་ནི་འཕགས་པ་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བ་དག་ཀྱང་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོ་བདག་ལ་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ལྟུང་བ་བྱུང་བར་མ་གྱུར་ཏམ་སྙམ་ནས་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བརྗོད་པ་དང་། དགེ་ སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་དགའ་བོ་འདོད་ཆགས་ལྷག་པར་ཆེ་བ་འདི་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྗེས་སུ་གནང་སྟེ་འདོད་ཆགས་ལྷག་པར་ཆེ་བར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་འཛག་སྣོད་བཅང་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལྷག་པར་ཆེ་བས་སྒྲེའུ་བཅང་བར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཅིའི་པགས་པའི་སྒྲེའུ་བཅང་བར་མི་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ར་དང་། རི་དགས་དང་། བྱི་བ་དང་གསུམ་གྱི་པགས་པའི་སྒྲེའུ་བཅང་བར་བྱའོ། ། དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་བཞག་པས་དྲི་མི་ཞིམ་པར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བཀྲུ་བར་བྱ། མཉེ་བར་བྱ། སྐམ་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་ཇི་སྲིད་བཀྲུས་ནས་སྐེམས་པར་བྱེད་པ་དེའི་བར་དུ་དེ་དག་བུད་མེད་མཐོང་ནས་ཁུ་བ་སྟོར་བས་ཤམ་ཐབས་དབྲ་དབྲེར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཉིས་བྱས་ལ་གཅིག་བསྐམ་པར་བྱ་ཞིང་གཅིག་གདགས་པར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ཁུ་བ་ལྷག་པར་མང་དུ་བྱུང་བས་དེ་གཤེར་བར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེར་ཕྲུ་བླུགས་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་གིས་སོ་ཕག་གི་བུར་མ་དག་བླུགས་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱེ་མའམ་སའི་ཕྲུ་བླུག་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བཏགས་བཞིན་དུ་ཟས་ཟ་བར་བྱེད་ཅིང་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ཕྱོག
Chinese
因为是具有不忘失之法性的缘故，所以世尊将它加持为突厥的油。他心想：这里怎么会有突厥的油呢？一定是圣者阿难丢失了不净之物，而世尊具有不忘失之法性，他将此加持为突厥的油啊！这样想后，他欢喜地赞叹道：奇哉！佛陀！奇哉！佛法！奇哉！僧伽！奇哉！善说之法！像这样，现在连圣者阿难等贪欲深重的人也在行梵行啊！他特意宣说，特意宣说。之后，具寿阿难心想：我是否犯了僧残罪呢？于是生起后悔之心。他将此事告诉了众比丘，比丘们禀告了世尊。世尊开示说：比丘们，比丘阿难贪欲深重，这没有犯戒。因此，开许那些贪欲特别重的人，应该持有储精器，对此不应后悔。世尊开示说：贪欲特别重的人应该持有囊袋。比丘们不知道应该持有哪种皮革的囊袋。世尊开示说：应该持有山羊、鹿和水獭这三种皮革的囊袋。他们那样放置后，气味变得不好闻。世尊开示说：应该清洗、揉搓、晾干。他们清洗并晾干，在此期间，他们看到妇女后遗精，导致下裙潮湿。世尊开示说：应该做成两件，一件晾干，一件穿戴。有些人精液特别多，导致它变得潮湿。世尊开示说：应该在里面塞入填充物。比丘们塞入瓦片的碎块，导致感到痛苦。世尊开示说：应该塞入沙子或泥土的填充物。比丘们戴着它吃饭，并向佛塔顶礼。世尊开示说：应该把它放在一边。
English
Because he possessed the Dharma of not forgetting, the Blessed One blessed it as Turkish oil. He thought: How could there be Turkish oil here? Surely the venerable Ananda has lost something impure, and the Blessed One, possessing the Dharma of not forgetting, has blessed this as Turkish oil! Thinking thus, he rejoiced and exclaimed: Wonderful! Buddha! Wonderful! Dharma! Wonderful! Sangha! Wonderful! Well-spoken Dharma! Like this, now even the venerable Ananda and others who are very attached are practicing pure conduct! He specially proclaimed, specially proclaimed. Then, the venerable Ananda thought: Have I committed a Sanghavasesa offense? And he felt remorse. He told this matter to the monks, and the monks reported it to the Blessed One. The Blessed One said: Monks, the monk Ananda is very attached, but this is not an offense. Therefore, allow those who are very attached to carry a receptacle for semen, and they should not regret this. The Blessed One said: Those who are very attached should carry a scrotum bag. The monks did not know what kind of leather scrotum bag to carry. The Blessed One said: They should carry a scrotum bag made of the leather of a goat, a deer, or an otter. When they placed it like that, the smell became unpleasant. The Blessed One said: It should be washed, rubbed, and dried. While they were washing and drying it, they saw women and ejaculated, causing their lower garments to become wet. The Blessed One said: It should be made into two pieces, one to be dried and one to be worn. Some had a particularly large amount of semen, causing it to become wet. The Blessed One said: Stuffing should be put in it. The monks stuffed pieces of brick into it, causing them to suffer. The Blessed One said: Sand or earth stuffing should be put in it. The monks wore it while eating and prostrating to stupas. The Blessed One said: It should be put aside.
Tibetan
ས་དབེན་པ་ཞིག་ཏུ་བཞག་ལ་ཁྲུས་བྱས་ནས་ཟས་བཟའ་བ་དང་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་དག་བྱའོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོ་ཕྱོགས་གཞན་ཞིག་ན་རྡོ་ལེབ་ལ་འདུག་པ་དང་། དེས་ཤིན་ཏུ་བཟང་མོ་དྲན་ནས་དེས་དེ་རྡོ་ལེབ་དེ་ལ་རི་ལུས་བྲི་བར་བརྩམས་པ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་ཡང་དེར་འོངས་ཏེ་དེས་དེ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཅི་བྱེད། དེས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་བདག་ཤིན་ཏུ་བཟང་མོ་འདྲིའོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགེ་སློང་གི་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། བསམ་གཏན་ དང་། གདོན་པའོ་ཞེས་གསུངས་ན་ཁྱོད་རང་གི་ཆུང་མ་འདྲི་ཞིང་འདུག་གམ། དེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ །སྐབས་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཉེས་དམིགས་གང་ཅུང་ཟད་བྱུང་བ་ནི་དགེ་སློང་དག་རི་མོ་འདྲི་བ་ལས་གྱུར་པར་མཁྱེན་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྐྱེས་བུ་གཏི་མུག་དགའ་བོས་ཤིན་ཏུ་བཟང་མོ་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་རི་མོ་བྲིས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་གིས་རི་མོ་བྲི་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་རི་མོ་འདྲི་བར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གིས་རི་མོ་བྲི་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུ་སྐྲ་དང་། སེན་མོའི་མཆོད་རྟེན་ལ་ཡང་དྲིས་བྱུག་པ་དང་། དྲིས་གཏོར་བར་མི་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་མཁྱེན་བཞིན་དུ་འདྲི་བར་མཛད་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་དྲིས་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུ་སྐྲ་དང་སེན་མོའི་མཆོད་རྟེན་ལ་དྲིས་བྱུག་པ་དང་དྲིས་གཏོར་བར་མི་བྱེད་དེས་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱས་པར་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་རྗེས་སུ་གནང་སྟེ། དྲིས་བྱུག་པ་དང་། དྲིས་གཏོར་བ་དག་བྱའི་སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་ནི་བྲི་བར་མི་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། སྐྱེས་བུ་བླུན་པོ་དགའ་བོ་འདི་ནི་ད་དུང་ཡང་ཤིན་ཏུ་བཟང་མོ་ལ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་སེམས་འབྲེལ་གྱིས་འདི་ལ་ཐབས་བཤམ་པ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་དུ་མཁྱེན་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་རི་སྤོས་ཀྱི་ངད་ལྡང་མཐོང་ངམ། བཙུན་པ་མ་མཐོང་ལགས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་
Chinese
安置在寂静的地方，沐浴后进食，并清扫佛塔。之后，在另一个时间，具寿阿难陀在另一处地方的石板上坐着，因为思念贤善女，便开始在那石板上画她的身形。具寿大迦叶也来到那里，看到后说道：具寿阿难陀，你在做什么？阿难陀回答说：尊者大迦叶，我思念贤善女。迦叶说：具寿，世尊说比丘的事务有二，即禅定和背诵，难道你是在思念你的妻子吗？阿难陀无言以对。当时，具寿大迦叶向世尊禀告此事，世尊心想：比丘们因绘画而产生了些许过失。于是，世尊对比丘们说道：比丘们，愚痴的阿难陀因贪恋贤善女之心而绘画。因此，比丘不应绘画。比丘若绘画，则犯重罪。世尊告诫比丘不应绘画。比丘们，同样，也不应在如来发塔和指甲塔上涂抹或擦拭灰尘。诸佛世尊明知故犯，因此，佛世尊问具寿阿难陀：阿难陀，为何比丘们不应在如来发塔和指甲塔上涂抹或擦拭灰尘？当时，阿难陀向世尊详细禀告此事，世尊开示道：因此，允许涂抹和擦拭灰尘，但不应绘制有情众生的形象。世尊心想：这个愚笨的阿难陀仍然贪恋贤善女，心怀眷恋，应该为他设法。于是，世尊对具寿阿难陀说：阿难陀，你看到檀香燃烧的烟雾了吗？尊者，我没有看到。如果那样的话，
English
Having placed it in a secluded place, bathe, eat food, and clean the stupa. Then, at another time, the venerable Ananda was sitting on a stone slab in another place. Because he missed the virtuous lady, he began to draw her figure on that stone slab. The venerable Mahakashyapa also came there, and seeing it, said: Venerable Ananda, what are you doing? Ananda replied: Venerable Mahakashyapa, I miss the virtuous lady. Kashyapa said: Venerable, the Blessed One said that there are two tasks for a monk, namely meditation and recitation. Are you thinking of your wife? Ananda was speechless. At that time, the venerable Mahakashyapa reported this matter to the Blessed One, and the Blessed One thought: The monks have committed some faults because of drawing pictures. Then, the Blessed One said to the monks: Monks, the foolish Ananda drew pictures because of his attachment to the virtuous lady. Therefore, monks should not draw pictures. If a monk draws pictures, he will commit a serious crime. The Blessed One warned the monks not to draw pictures. Monks, likewise, one should not smear or wipe dust on the Tathagata's hair stupa and nail stupa. The Buddhas, the Blessed Ones, knowingly committed offenses, therefore, the Buddha, the Blessed One, asked the venerable Ananda: Ananda, why should monks not smear or wipe dust on the Tathagata's hair stupa and nail stupa? At that time, Ananda reported this matter to the Blessed One in detail, and the Blessed One taught: Therefore, it is allowed to smear and wipe dust, but one should not draw the image of sentient beings. The Blessed One thought: This foolish Ananda is still attached to the virtuous lady, and is attached to her. I should devise a method for him. Then, the Blessed One said to the venerable Ananda: Ananda, have you seen the smoke rising from the burning sandalwood? Venerable, I have not seen it. If that is the case,