Tibetan
ས་དག་གིས་བསྐོར་ཏེ་ཁྱོགས་སུ་ཞུགས་ནས་ཆོས་སྟོན་དུ་ཆས་པ་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་། ཉེ་གནས་དག་ལ་དྲིས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འགྲོ་བ་འདི་སུ་ཞིག །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། མཁན་པོའོ། །ཅི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱོགས་གནང་ངམ། གནང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ནི་བཟང་སྟེ། ཤཱཀྱ་སྐྱིད་དེ་བ་འདི་རྣམས་རྐང་གིས་འགྲོ་བར་མི་ནུས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་ཅག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བར་མཛད་དོ། །དེ་དག་སོང་བ་དང་། དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་བོ་བདག་ཅག་ཅི་སྟེ་འཁོད། ཁྱོགས་བྱའོ། །ལེགས་ཏེ་དེ་བཞིན་བྱའོ་ཞེས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྔ་མ་དང་དྲིལ་བུ་ལ་སོགས་པས་མཛེས་པར་བྱས་པའི་ཁྱོགས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་རྣམས་ཞུགས་ནས་སྲང་གི་ནང་དུ་འཇིག་རྟེན་ལ་བུ་བཞིན་དུ་རློམ་ཞིང་ཆས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ཅི་ཞིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཞོན་པ་གནང་ངོ་། །འཕགས་པ་ཅི་དགེ་སྦྱོང་ཁྱེད་ཀྱང་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་དག་གིས་གནང་ངམ། དེ་དག་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ །སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་མི་ན་བ་བཞོན་པས་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་མི་ན་བ་བཞོན་པས་འགྲོ་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་བཞོན་པས་འགྲོ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། རྒས་འཁོགས་པ་ཉམ་ཆུང་བ་དང་། ནད་པ་སྦྱོར་མི་བཟོད་པའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་ཞིག་འདུག་པ་དེ་བྲམ་ཟེ་མ་དད་པ་ཞིག་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་སྟེ། དད་པ་ཅན་གྱིས་དེ་ལ་ཉེ་བའི་ཚལ་བསྟན་པར་བརྩམས་སོ། །དེ་ཕན་ཚུན་འཁྱམ་འཁྱམ་པས་ཤིང་དྲུང་ན་ངན་སྐྱུགས་ཤིག་མཐོང་ནས། དེས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་དགེ་སྦྱོང་ཤཱཀྱའི་བུའི་རྣམས་ནི་གཙང་སྦྲ་མེད་པ་སྟེ། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་གི་དྲུང་དུ་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་བྱེད་དོ། །དེས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནི་དེ་ལྟར་མི་བྱེད་ཀྱི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁྱིམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་བྱས་སོ། །དེ་དག་དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ན་རྒན་ཞུགས་ཞིག་མགོ་གོས་ཀྱིས་དཀྲིས་ནས་ཤིང་དྲུང་དུ་བཤང་བ་བྱ་བར་བརྩམས་པ་དང་། དེ་བྲམ་ཟེ་མ་དད་པ་དེས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ཁྱེད་ཅག་ན་རེ་ཁྱིམ་པས་བྱས་སོ་ཞེས་མི་ཟེར་རམ། དགེ་སྦྱོང་མགོ་གོས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཏེ་ཤིང་དྲུང་ན་བཤང་བ་བྱེད་པ་འོ་ནི་ལ་ལྟོས་ཞེས་བྱས་པ་དང་། དེ་སྐྱེངས་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ ། དེས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བསྙད་དོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཉེས་དམིགས་གང་ཅུང་ཟད་བྱུང་བ་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཤིང་དྲུང་དུ་བཤང་བ་བྱེད་པ་ལས་གྱུར་གྱིས། དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་གིས་ཤིང་དྲུང་དུ་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་མི་བྱའོ། །བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤིང་དྲུང་དུ་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་ སྩལ་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་དོང་བ་དང་། ཇི་ཙམ་དུ་འབྲོག་ཅིག་ཏུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ན་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་བཤང་བ་བྲོའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གཅི་བ་བྲོ་ན་དེ་རྣམས་ཤིང་འདི་དག་འདབ་ཆགས་པའོ་སྙམ་ནས་བཤང་བ་ཡང་མ་བྱས་གཅི་བ་ཡང་མ་བྱས་པས་དེ་རྣམས་ན་བར་གྱུར་ཏོ། །སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགོན་པའི་ཤིང་འདབ་ཆགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་ནི་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་བྱ་སྟེ་འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོན་པར་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་དག་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། གྲོང་མཐའི་དགེ་སློང་རྣམས་མི་བྱེད་དེ། ཇི་ཙམ་ན་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་ལ་བབ་པ་དང་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་བྱེད་ཅིང་ཉི་མ་ལ་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་བྱེད་པས་རྨྱ་བར་གྱུར་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་གནང་གིས་ཤིང་ཚེར་མ་ཅན་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་དྲུང་དུ་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་ཉེ་དགའས་ལ་ཕུག་གི་ར་བ་བཤང་བས་མ་རུང་བར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་གིས་རྩ་སྔོན་པོ་ཡོད་པར་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་མི་བྱའོ། །དགེ་སློང་རྣམས་རྩ་སྔོན་པོ་མེད་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་བྱས་པས་དེ་མི་གཙང་བས་གང་བར་གྱུར་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས། འཕྱ་བར་བྱེད། སྨོད་པར་བྱེད་དེ། དགེ་སྦྱོང་ཤཱཀྱའི་བུ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་རེ་བཟང་ཇི་ལྟར་གཅིག་ཏུ་འདུས་ནས་ཟ་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བཤང་བ་དང་གཅི་བ་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས
Chinese
被地方包围，进入轿子去说法，被六群比丘们看见了。他们和那些人住在一起，问近侍们：贤者们，这位行走的人是谁？他们说：是堪布。难道世尊允许坐轿子吗？允许。世尊的想法是好的，这些释迦族的快乐者们不能用脚行走，所以以各种方式对我们慈爱。他们走了之后，六群比丘们说：嘎瓦、内嘎瓦，我们为什么坐着？应该坐轿子。好，就这样做，他们用尾巴和铃铛等装饰的轿子。然后他们坐进去，在街道里，像对待儿子一样对待世人，行走着。婆罗门和居士们说：贤者们，这是什么？世尊允许乘坐。圣者，难道苦行者您也允许欲望的享受吗？他们什么也不说，坐着。那时，比丘们祈请世尊，世尊说：比丘，不生病的人不应该坐着走。比丘，不生病的人坐着走，会犯重罪。但是，坐着走有两种情况：年老体弱，无法忍受疾病。佛陀世尊住在舍卫城，胜光王子的祇陀林，给孤独施主的祇园精舍。舍卫城里住着一位有信仰的居士，他和一位没有信仰的婆罗门一起去了胜光王子的祇陀林。有信仰的居士开始向她展示附近的园林。他们互相游逛，在树下看到一堆呕吐物。她说：朋友，释迦族的苦行者们不干净，在花和果树下大小便。他说：朋友，伟大的自性者们不会那样做，一定是某个不守规矩的在家人的所作所为。他们这样说着，一个老态龙钟的人用布裹着头，开始在树下大便。那个没有信仰的婆罗门看见了，说：朋友，你们
English
Surrounded by places, they entered palanquins to preach the Dharma, and were seen by the group of six monks. They stayed with those people and asked the attendants: "Who is this walking person, wise ones?" They said: "It is the abbot." "Did the Blessed One allow palanquins?" "He did." "The Blessed One's intention is good, these Shakyas who are happy cannot walk on foot, so in every way he is kind to us." After they left, the group of six monks said: "Gava, Ne Gava, why are we sitting? We should ride in palanquins." "Good, let's do that," they made palanquins decorated with tails and bells, etc. Then they sat in them and walked in the streets, treating the world like their sons. Brahmins and householders said: "Wise ones, what is this? The Blessed One allows riding." "Noble one, do you ascetics also allow the enjoyment of desires?" They sat without saying anything. At that time, the monks requested the Blessed One, and the Blessed One said: "Monks, those who are not sick should not walk sitting down." "Monks, if those who are not sick walk sitting down, they will commit a serious offense." However, there are two cases of walking sitting down: those who are old and weak, and those who cannot bear illness. The Buddha, the Blessed One, was staying in Shravasti, in the Jeta Grove of Prince Jeta, in the Anathapindika's Garden. In Shravasti, there lived a faithful householder, who went with an unfaithful Brahmin to the Jeta Grove of Prince Jeta. The faithful householder began to show her the nearby gardens. As they wandered around, they saw a pile of vomit under a tree. She said: "Friend, the ascetics of the Shakya clan are unclean, they urinate and defecate under the flower and fruit trees." He said: "Friend, the great self-natured ones would not do that, it must have been done by some undisciplined householder." As they were saying this, an old man with his head wrapped in cloth began to defecate under a tree. The unfaithful Brahmin saw this and said: "Friend, you
Chinese
难道不会说这是在家人做的吗？有一次，一个出家人用头巾裹着头，在树下大便，别人说：“你看看那个。”那人感到羞愧，一句话也没说。后来，他把这件事告诉了众比丘。众比丘禀告了世尊，世尊心想：发生了一点过失，是因为比丘们在树下大便的缘故。因此，比丘不应在树下大便和小便，如果这样做，就会犯重罪。世尊说了“不应在树下大便和小便”之后，比丘们走在路上，挖坑，走到一个偏僻的地方。有些比丘想大便，有些比丘想小便，他们想：“这些树是有树神的”，所以既没有大便也没有小便，结果都生病了。后来，众比丘把这件事禀告了世尊，世尊说：凡是寺院里有树神的树，可以在那里大便和小便，对此不要后悔。世尊说了“可以在寺院里大便和小便”之后，住在村边的比丘们不这样做。到了春天，他们大便小便，对着太阳大便小便，结果都疯了。后来，众比丘把这件事禀告了世尊，世尊说：因此，允许在带刺的树旁大便和小便，对此不要后悔。有一次，近喜（Nyeda）把萝卜地弄得不能用了，世尊说：比丘不应在有青草的地方大便和小便。比丘们在没有青草的地方大便和小便，结果那里变得不干净了。婆罗门和居士们看见了，就讥讽、谩骂说：这些释迦族的修行人，他们的法有什么好的？就像聚在一起吃饭一样，也聚在一起大便和小便。后来，众比丘把这件事禀告了世尊，世尊
English
Wouldn't people say that a householder did it? Once, a monk wrapped his head with a cloth and defecated under a tree, and someone said, "Look at that." The monk was ashamed and didn't say a word. Later, he told the monks about it. The monks reported it to the Blessed One, and the Blessed One thought: A slight fault occurred because the monks were defecating under trees. Therefore, a monk should not defecate or urinate under a tree. If he does, he will commit a serious offense. After the Blessed One said, "One should not defecate or urinate under a tree," the monks went on the road, dug holes, and went to a remote place. Some monks wanted to defecate, and some monks wanted to urinate, but they thought, "These trees have tree spirits," so they neither defecated nor urinated, and as a result, they all became ill. Later, the monks reported this to the Blessed One, and the Blessed One said: In any monastery where there are trees with tree spirits, one may defecate and urinate there, and there is no need to regret it. After the Blessed One said, "One may defecate and urinate in a monastery," the monks living near the village did not do so. When spring came, they defecated and urinated, and they defecated and urinated towards the sun, and as a result, they all went mad. Later, the monks reported this to the Blessed One, and the Blessed One said: Therefore, it is permitted to defecate and urinate near thorny trees, and there is no need to regret it. Once, Nyeda made the radish field unusable by defecating in it, and the Blessed One said: A monk should not defecate or urinate in a place with green grass. The monks defecated and urinated in a place without green grass, and as a result, the place became unclean. Brahmins and householders saw it and ridiculed and scolded them, saying: What good is the Dharma of these Shakya ascetics? Just as they gather together to eat, they also gather together to defecate and urinate. Later, the monks reported this to the Blessed One, and the Blessed One