Tibetan
ས་འདི་ལྟར་བསད། དེའི་ཕྱིར་བདག་ཅག་ཀྱང་གང་དུ་འདི་དག་ཉེས་པ་ཡང་མེད། གནོད་པ་བྱས་པ་ཡང་མེད་པར་གསོད་པར་འགྱུར་བ་དེར་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་། དགེ་སློང་དག་། ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཉ་གཉིས་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ ནི། འཕགས་སྐྱེས་པོ་དང། མ་ལ་གནོད་འདི་དག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཉ་པ་ལྔ་བརྒྱ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། ཤཱཀྱ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གང་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ཉ་དེ་དག་དེ་ལྟར་བསད་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། ད་ལྟར་འཕགས་སྐྱེས་པོ་དང། མ་ལ་གནོད་དག་གིས་ཤཱཀྱར་གྱུར་པ་ཉེས་པ་ཡང་མེད། གནོད་པ་བྱས་པ་ཡང་མེད་པ་རྣམས་ལྕགས་ཀྱིས་ཤལ་བས་མནན་ཅིང། འོ་དོད་འབོད་བཞིན་བསད་དོ། །ཉ་པའི་ཁྱེའུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ང་ཉིད་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དེ་ཡིན་ཏེ། གང་ངས་ཉ་བསད་པ་ན། རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། ད་ལྟར་ང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱང་དབུ་སྙུན་ཚབས་ཆེན་པོས་ཐེབས་པར་གྱུར་ཏོ། །གལ་ཏེ་ངས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ན། ང་ཡང་ལས་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་། གཞན་ཡང་སེར་སྐྱ་ན་གནས་པའི་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱིས་ལས་གང་བྱས་པ་དེ་ཉོན་ཅིག་། དགེ་སློང་དག་། སྔོན་བྱུང་བ་ཆོམ་རྐུན་ལྔ་བརྒྱ་ཞིག་གིས་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་དག་བཅོམ་ནས། འཕྲོག་པའི་རྫས་དག་ཁྱེར་ཏེ། རི་བྲག་ཅིག་ཏུ་འཇོམས་སུ་སོང་ངོ། །དེ་དག་གིས་རི་བྲག་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དེ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ནས་འཕྲོག་ གོ །ཁྱིམ་བདག་གཉིས་ཤིག་། ཡང་ཐོག་ཏུ་འཛེག་སྟེ་འདུག་པ་དང། རྐུན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་། གང་དག་འདིར་འཛེག་པ་དེ་དག་བོབས་ཤིག་། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་གྱུར་ཏ་རེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཇི་སྲིད་འཚོ་བ་དེ་སྲིད་དུ་མི་འབབ་བོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྩྭ་དང། ཤིང་ཕལ་མོ་ཆེ་བཅེར་ནས་ཡང་ཏོག་དེ་མེ་བཏང་བ་དང། དེ་གཉིས་ཚ་བས་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པས་གདུངས་ཏེ་འདི་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །བདག་ཅག་ཉེས་པ་ཡང་མེད། གནོད་པ་བྱས་པ་ཡང་མེད་པར་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བསད་པས། བདག་ཅག་ཀྱང་འདི་རྣམས་ཉེས་པ་ཡང་མེད། གནོད་པ་བྱས་པ་ཡང་མེད་པར་གསོད་པར་གྱུར་ཅིག་། དགེ་སློང་དག་། ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཁྱིམ་བདག་གཉིས་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། འཕགས་སྐྱེས་པོ་དང། མ་ལ་གནོད་འདི་དག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཡོན་ཅན་ལྔ་བརྒྱ་པོ་གང་དག་ ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། ཤཱཀྱ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གང་འདི་རྣམས
Chinese
像这样被杀。因此，我们也在任何地方都没有罪过，也没有造成损害而被杀害，愿我们生于那样的境地。比丘们，你们怎么想？那两条鱼是谁呢？就是众生怙主和玛拉恼害这两人。那五百渔夫是谁呢？就是这五百释迦族人，因为这两人那样杀害那些鱼的业力成熟，现在众生怙主和玛拉恼害变成了释迦族人，被铁钩压住，呼喊着被杀害。那渔夫的儿子是谁呢？就是我，那时那刻就是他，因为我杀鱼时，生起了极大的欢喜，那业力成熟，现在我虽然现证圆满正等觉，也被严重的头痛所折磨。如果我没有获得这样的功德之聚，我也会获得这样的业报。比丘们，还有住在迦毗罗卫（ser skya）的释迦族人所造的业，你们听着。比丘们，过去有五百个强盗抢劫在路上行走的人，抢走了财物，逃到了一座山崖上。他们抢劫了住在山崖上的所有民众。有两个屋主，爬到屋顶上住着，强盗们说：贤士们，把爬到这里的人都赶下去，否则你们都会一无所有。那两人说：只要活着，我们就不会下去。他们砍了许多草和树木，点燃了屋顶，那两人被热所逼迫，痛苦不堪，生起了这样的心念：我们没有罪过，也没有造成损害，却被这些人所杀害，愿我们也杀害这些人，让他们也没有罪过，也没有造成损害。比丘们，你们怎么想？那两个屋主是谁呢？就是众生怙主和玛拉恼害这两人。那五百个狡猾的人是谁呢？就是这五百个释迦族人，因为这些人
English
They were killed in this way. Therefore, may we also be born in a place where these beings are killed without any fault or harm. Monks, what do you think? Who were those two fish? They were none other than Āryajanman and Māra-harm. Who were those five hundred fishermen? They were none other than these five hundred Śākyas, because of the ripening of the karma of those two killing those fish in that way, now Āryajanman and Māra-harm have become Śākyas, and they are being killed while being pressed down by iron hooks and crying out. Who was that fisherman's son? It was I myself, at that time, at that moment, it was him, because when I killed the fish, I generated great joy, and that karma ripened, now even though I have attained complete perfect enlightenment, I am being afflicted by a severe headache. If I had not obtained such a collection of qualities, I would also obtain such karma. Monks, also listen to the karma that the Śākyas who lived in Kapilavastu (ser skya) committed. Monks, in the past, five hundred robbers robbed those who were walking on the road, took the stolen goods, and fled to a mountain cliff. They robbed all the people who lived on the mountain cliff. Two householders climbed onto the roof and lived there, and the robbers said: Wise men, drive away those who climb up here, otherwise you will all be left with nothing. The two said: As long as we live, we will not come down. They cut down a lot of grass and trees and set fire to the roof, and the two were tormented by the heat, and they generated such a thought: We have no fault, nor have we caused any harm, but we are being killed by these people, may we also kill these people, so that they also have no fault, nor have they caused any harm. Monks, what do you think? Who were those two householders? They were none other than Āryajanman and Māra-harm. Who were those five hundred cunning people? They were none other than these five hundred Śākyas, because these people
Tibetan
་ཆོམ་རྐུན་པར་གྱུར་པས་དེ་དག་ཉེས་པ་ཡང་མེད། གནོད་པ་བྱས་པ་ཡང་མེད་པར་སྲོག་དང་ཕྲལ་བའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། ད་ལྟར་འཕགས་སྐྱེས་པོས་མ་ལ་གནོད་དང་བསྡོངས་ནས་ཤཱཀྱ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དག་ཉེས་པ་ཡང་མེད། གནོད་པ་བྱས་པ་ཡང་མེད་པར་སྲོག་དང་ཕྲལ་ལོ། །དགེ་སློང་དག་། དེ་ལྟ་བས་ན། ལས་གཅིག་ཏུ་ནག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ནག་ལ། གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་གཅིག་ཏུ་དཀར། འདྲེན་མ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་འདྲེན་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་། དེ་ལྟ་བས་ན། ལས་གཅིག་ཏུ་ནག་པ་དང། འདྲེན་མ་རྣམས་སྤངས་ནས་ལས་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་དག་ལ་བརྩལ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུར་བསླབ་པར་བྱའོ། །འཕགས་སྐྱེས་བོས་ཤཱཀྱ་རྣམས་དེ་ལྟར་བསད་ནས་མཉན་ཡོད་དུ་སོང་ངོ། །དེ་ནང་དུ་ཞུགས་པ་དང། རྒྱལ་པོའི་གཞོན་ནུ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་སྟེང་གི་ཁང་བཟང་དུ་སོང་ནས་སྐྱེས་པ་མེད་པར་རོལ་མོས་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ། འཕགས་སྐྱེས་པོས་ཐོས་ནས། དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་། རྩེ་བའོ་ནི་སུ་ཞིག་། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ལགས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་དེ་བོས་ཤིག་། དེ་རྣམས་ ཀྱིས་དེ་བོས་པ་དང། འཕགས་སྐྱེས་པོས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད། ང་ནི། དག་བསད་ནས་འོངས་ན། ཁྱོད་རྩེ་ཞིང་འདུག་གམ། དེས་སྨྲས་པ། ལྷའི་དགྲ་སུ་དག་ཅིག་ལགས། ཤཱཀྱ་རྣམས་སོ། །གལ་ཏེ་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱི་དགྲ་ལགས་ན། མཛའ་བོ་ཇི་ལྟ་བུ་དག་ཅི་ལགས། དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་། འདི་ཡང་དེ་དག་གི་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ཡིན་པས། འདི་གསད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དེ་དག་གིས་དེ་བསད་དེ་དུས་ལས་འདས་ནས་ལྷ་གྱ་ནོམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་ནས་དེའི་མིའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་མ་ཞི་བར་ལྷའི་སྒྲ་བྱུང་ངོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་བཀའ་སྩལ་པ། བསོད་ནམས་བྱས་པ་འདིར་དགའ་ཕྱི་མར་དགའ། །གཉི་གར་དགའ་སྟེ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ ཀྱི། །ལས་རྣམས་སྨིན་མཐོང་དེ་དགའ་རབ་ཏུ་དགའ། །འགྲོ་བ་བཟང་པོར་སོང་བ་ཕྱིར་ཞིང་དགའ། །བསོད་ནམས་བྱས་པ་འདིར་མགུ་ཕྱི་མར་མགུ་། གཉི་གར་མགུ་སྟེ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །ལས་རྣམས་སྨིན་མཐོང་དེ་མགུ་རབ་ཏུ་མགུ་། འགྲོ་བ་བཟང་པོར་སོང་བ་ཕྱིར་ཞིང་མགུ་། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འ
Chinese
成了盗贼，那些人也没有罪过，也没有造成损害，而是与生命分离的业的成熟。现在，具足者依仗母亲的危害，杀害了五百释迦族人，他们也没有罪过，也没有造成损害，而是与生命分离。比丘们，因此，黑业的成熟也是黑的，白业的成熟也是白的，混合业的成熟也是混合的。比丘们，因此，应当舍弃黑业和混合业，努力行持白业，比丘们应当如此学习。具足者那样杀害释迦族人后，去了舍卫城（Sravasti）。进入城中后，国王的王子，胜军王子去了顶楼的宫殿，无拘无束地嬉戏，快乐，享受欢乐。具足者听说了，说道：智者们，是谁在嬉戏？大臣们说：是胜军王子。他说：智者们，把他叫来。他们把他叫来后，具足者说道：胜军王子，我杀戮归来，你却在嬉戏吗？他说：天人的仇敌是谁？是释迦族人。如果释迦族人是你的仇敌，那么朋友又是谁？他说：智者们，这个人也是他们一伙的，应该杀了他。说完，他们杀了他，他死后，转生到三十三天，他的凡人音乐声还未停止，天上的音乐就响起了。然后，世尊对所发生的事情说了偈颂：行善之人于此世喜，于来世亦喜，于二者皆喜，见自业成熟，甚为欢喜，往善趣后亦喜。行善之人于此世乐，于来世亦乐，于二者皆乐，见自业成熟，甚为快乐，往善趣后亦乐。然后，具寿阿难陀对世尊说道：尊者，这些偈颂
English
Having become thieves, those people were also without fault. Without having caused harm, it was the maturation of the karma of separating from life. Now, the Accomplished One, relying on the harm to his mother, killed five hundred Shakyas. They were also without fault, without having caused harm, but were separated from life. Monks, therefore, the maturation of black karma is also black, and the maturation of white karma is also white, and the maturation of mixed karma is also mixed. Monks, therefore, having abandoned black karma and mixed karma, one should strive for white karma. Monks should train in this way. The Accomplished One, having killed the Shakyas in that way, went to Shravasti. Having entered the city, the young prince, Prince Victory, went to the palace on the top floor and played with music without restraint. He rejoiced and indulged in pleasure. The Accomplished One heard of it and said, "Wise ones, who is playing?" The ministers said, "It is the young Prince Victory." He said, "Wise ones, call him here." When they had called him, the Accomplished One said, "Prince Victory, I have come after killing, and you are playing?" He said, "Who are the enemies of the gods?" "The Shakyas." "If the Shakyas are your enemies, then who are your friends?" He said, "Wise ones, this one is also on their side, he should be killed." Having said that, they killed him, and having passed away, he was born among the thirty-three gods. Before the sound of his human music had ceased, the sound of the gods arose. Then the Blessed One spoke these verses about what had happened: The one who has done merit rejoices here, rejoices in the future. Rejoicing in both, seeing the maturation of his own deeds, he rejoices greatly. Having gone to a good destination, he rejoices again. The one who has done merit is pleased here, is pleased in the future. Pleased in both, seeing the maturation of his own deeds, he is very pleased. Having gone to a good destination, he is pleased again. Then the venerable Ananda said to the Blessed One, "Venerable, these verses"
Tibetan
དིའི་དོན་མ་འཇལ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ། གཞོན་ནུ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་དེ། ཉེས་པ་མེད་ཅིང་གནོད་པ་མེད་པར་སྐྱེས་བུ་གཏི་མུག་འཕགས་སྐྱེས་པོས་སྲོག་དང་བྲལ་ཏེ། དེའི་མིའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་མ་ཞི་བར་ལྷའི་སྒྲ་བྱུང་ངོ། །ངས་དེ་ལས་དགོངས་ནས་འདི་སྐད་དུ། བསོད་ནམས་བྱས་པ་འདིར་དགའ་ཕྱི་མར་དགའ། །ཞེས་བྱ་བ་ནས། འགྲོ་བ་བཟང་པོར་སོང་བ་ཕྱིར་ཞིང་མགུ་། ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང། དེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་འཕགས་སྐྱེས་པོ་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ངོམ་ཞིང་རྣམ་པར་ངོམ་སྟེ། ང་རྒྱལ་ཅན། མཐུ་དང་ལྡན་པ། དཔའ་བོ། བརྩོན་འགྲུས་དང། ཕ་རོལ་གནོན་པ་ཅན་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ངས་རྨེག་མེད་པར་བྱས་ཏེ། ང་དང་འདྲ་བ་སུ་ཞིག་ཡོད་ཅེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་འཕགས་སྐྱེས་པོས་ཤཱཀྱའི་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་ཁྲིད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་གང་དག་རྨེད་མེད་བྱས། །དེ་དག་རྒྱལ་ སྲས་ཤཱཀྱའི་སྲས། །བསླབ་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་པ་ཡིན། །ཁྱོད་ཀྱིས་འདིར་སྨྲས་ཅི་ཞིག་རུང། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང། ཁྲོས་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྒོ་བ། ཀླུ་རྣམས་བསད་ན་ཀླུ་ཡི་བུ་མོ་དག་། དུག་གིས་གང་བ་སྤྲིན་གྱིས་ཁེབས་པ་ལྟར། །འདི་དག་ལ་གོར་རྐང་ལག་རྣམས་ཆོད་ལ། །ཉེ་དུ་དེ་དག་ཉིད་རྗེས་མྱུར་དུ་ཐོང། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཤཱཀྱའི་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་དམར་བུ་ཅན་གྱི་རྫིང་འགྲམ་དུ་ལག་པ་དང། རྐང་པ་དག་བཅད་དེ། དེ་ལག་པའི་དོང། ལག་པའི་དོང་ཞེས་བྱ་བར་མིང་ཆགས་ནས་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ དེ་བཞིན་དུ་མདོ་སྡེའི་མགོ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། ལག་པའི་དོང་གི་རྫིང་འགྲམ་ན་བཞུགས་སོ། །ཞེས་བྲིས་སོ།། །།འདུལ་བ་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱི་གཞི། བམ་པོ་དགུ་པ། དེ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ། རྩུབ། ཚ་བ། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་བསམ་པ། བདག་ཅག་མི་བཟད་པ། དོག་པ། ཉམ་ང་བར་གྱུར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་དགོངས་པ་ལྟ་སྙམ་མོ། །སྐབས་དེ་ལྟ་བུ་ལ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ལ་མི་མཁྱེན་པའམ། མི་གཟིགས་པའམ། ཐུགས་སུ་མ་ཆུད་པའམ། རྣམ་པར་མི་མཁྱེན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་མངའ་སྟེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་བསྐུལ་ནས་ཕྱོགས་དེར་གཤེགས་པ་དང། ཇི་ཙམ་ན་བུད་མེད་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྒྲེན་མོར་འདུག་པ་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་ཀྱང་བ
Chinese
此义未详尽。世尊开示说：根嘎沃（阿难），青年国王胜者，在无罪且无害的情况下，愚昧的圣生者去世，那时人的音乐声未息灭，天乐便已响起。我因此而想到，说了这样的话：行善之人于此世喜，于后世亦喜。从这句开始，到往生善趣，死后亦欢喜。这样说了之后，他便一言不发地坐着。过了多久，圣生者在妃嫔眷属中炫耀，极度炫耀，傲慢自大，拥有力量，勇猛，精进，并说：那些能压制他人者，我都已将他们彻底摧毁，谁能与我相比？之后，圣生者带领了五百释迦族女子，她们也用偈颂说道：你摧毁了谁？他们是王子释迦之子，被戒律所束缚。你在此说什么呢？她们这样说完之后，他愤怒地用偈颂命令大臣们：如果杀了龙，龙的女儿们，就像充满毒药被云覆盖一样。砍断这些人的脚和手，迅速追赶他们的亲属。大臣们在长满红花的池塘边，砍断了那五百释迦族女子的手和脚。因此，这个地方被称为“手之坑”，而且常住者们也同样在经的开头写道：世尊在舍卫城，住在手之坑的池塘边。这样写道。律藏零星事，第九卷。她们感受着难以忍受的痛苦，粗糙、灼热、不悦意的感受时，心想：我们变得如此难以忍受、恐惧、害怕，世尊难道没有想到吗？在这种时候，诸佛世尊们没有不知道的，没有看不到的，没有不理解的，也没有丝毫不能完全知晓的。之后，世尊被大悲心驱使，前往那个方向，不久便看到那些女子全都赤身裸体地坐着。看到之后，
English
The meaning of this is not fully understood. The Blessed One said: Ananda, the young king Victorious, without fault or harm, the foolish Arya-born one died, and before the sound of human music had ceased, the music of the gods arose. Thinking about this, I said: The one who has done good deeds rejoices in this life, and rejoices in the next. From this sentence to: Having gone to a good destination, one rejoices after death. After saying this, he sat there without saying a word. After some time, the Arya-born one boasted and showed off among the retinue of consorts, arrogant, powerful, brave, diligent, and said: Those who can suppress others, I have completely destroyed them, who is like me? Then, the Arya-born one led five hundred Shakya women, who also said in verses: Who have you destroyed? They are the sons of the prince Shakya, bound by the precepts. What are you saying here? After they said this, he angrily ordered the ministers in verses: If you kill the dragons, the daughters of the dragons, like being filled with poison and covered with clouds. Cut off the feet and hands of these people, and quickly chase after their relatives. The ministers cut off the hands and feet of the five hundred Shakya women by the pond full of red flowers. Therefore, this place is called the "Pit of Hands", and the permanent residents also wrote at the beginning of the sutra: The Blessed One was in Shravasti, living by the pond of the Pit of Hands. It is written like this. Vinaya Miscellaneous Matters, Volume Nine. When they were experiencing unbearable suffering, rough, hot, and unpleasant feelings, they thought: We have become so unbearable, fearful, and afraid, didn't the Blessed One think of us? At such a time, the Buddhas, the Blessed Ones, do not have anything they do not know, do not see, do not understand, or cannot fully know. Then, driven by great compassion, the Blessed One went in that direction, and soon saw that all those women were sitting naked. After seeing them,