English
The tenth thing to do. One should not regret this. Summary: Monas beans and buckwheat, and unsuitable land, vomiting and eating, choosing and eating food, regret and the staff's bowl. The Buddha Bhagavan was staying in Jeta Grove, Anathapindika's Park in Shravasti. The venerable Namgru ate very little of anything, so his name became Namgru the Frugal. Namgru the Frugal became famous. At another time, he entered the toilet and saw a seed of Monas bean and buckwheat there, and an improper thought arose in him. I have done something unsuitable for seeds. He thought. At another time, some Monas bean and buckwheat food appeared in the Sangha, and he did not eat it, but covered the bowl and left it there. The co-residents and attendants said: Abbot, Monas bean and buckwheat food has appeared in the Sangha, why don't you eat it? He said: Children, I have done something unsuitable for seeds. They said: Abbot, what have you done? He told what had happened, and they did not eat it either. Their friends asked: Why don't you eat? They told what had happened, and because he had many followers, the entire Sangha did not eat. At that time, the monks reported to the Bhagavan, and the Bhagavan said: Monks, there is something called seed type difficulty, and if steam arises, that is Dharma. Having said that, it should be eaten, and one should not regret this. The Buddha Bhagavan was staying in Jeta Grove, Anathapindika's Park in Shravasti. The venerable Ananda asked the Buddha Bhagavan: Venerable, if trees grow from unsuitable land, and fruits fall on suitable land, should they be enjoyed? Should they not be enjoyed? The Bhagavan said: Ananda, they should not be enjoyed. Venerable, if trees grow from suitable land, and fruits fall on unsuitable land, should they be enjoyed? Should they be enjoyed?
Tibetan
སྤྱད་པར་མི་བགྱི། ཉེ་བར་འཁོར། གལ་ཏེ་ཞག་ཏུ་མ་ལོན་ན། ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱའོ། །བཙུན་པ། རེ་ཞིག་རུང་བའི་ས་ནས་ཤིང་འཁྲུངས་ལ། མི་རུང་བའི་སར་འབྲས་བུ་དག་ལྷགས་ན། ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བགྱིའམ། ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་མི་བགྱི། ཉེ་བར་འཁོར། ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གནས་པ་དེས་སློང་མོ་བཏབ་པས་གླང་ཞིག་རྙེད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བ་ཞིག་རྙེད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་གླང་ཞིག་རྙེད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་བ་ཞིག་རྙེད་དེ། དེའི་བ་ལང་ཁྱུ་ལོངས་པར་གྱུར་ཏོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་ཐོག་མར་རྙེད་པའི་གླང་ལ་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་བློ་བྱུང་ནས་གླང་དེ་ཡང་ཡན་དུ་བཏང་ངོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་དེ་རྒས་འཁོགས་ཉམ་ཆུང་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཆུ་འདོད་ནས་ཆུ་བོ་དྲེགས་ལྡན་གྱི་འགྲམ་དུ་སོང་བ་ལས་འདམ་དུ་སོང་ངོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་ལམ་དེར་སོང་བ་ལས་དེས་དེ་མཐོང་ནས་བསམ་པ། གླང་འདི་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལྟ་ ཅུང་ཟད་ ཡོད་དམ་སྙམ་པ་དང། ཡོད་པར་མཐོང་ངོ། །སུ་ལ་རག་ལས་སྙམ་པ་དང། བདག་ཁོ་ན་ལ་སྟེ། དེས་འདམ་ནས་ཕྱུང་ནས་ལག་པས་ཕྱིས་སོ། །དེ་ནས་བཞིན་བཟང། འདི་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི། མི་རྟག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི། བདག་མེད་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི། ཞི་བའོ། །ཞེས་ཆོས་ཚིག་གསུམ་བཤད་དེ། ང་ལ་དང་བར་ཡང་གྱིས་ཤིག་དང། དེ་ལྟ་ན་བྱོལ་སོང་གི་སྐྱེ་གནས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ། །དེ་ཡང་ཝ་དག་གིས་ཟོས་པ་དང། དེ་ཝ་དག་གིས་ཟ་བའི་ཚེ་བསམ་པ། གལ་ཏེ་འཕགས་པ་འདིར་མ་ཕྱིན་ན། བདག་འདི་འདྲ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །སྙམ་ནས་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སེམས་མངོན་པར་དང་བར་བྱས་ནས་དུས་ལས་འདས་ཏེ། མཉན་ཡོད་ཉིད་ན་བྲམ་ཟེ་ལས་དྲུག་ལ་བརྩོན་པའི་རིགས་ཤིག་ཏུ་སྐྱེས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་གླང་དེའི་གནས་སྐབས་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་པ་བསམ་པ་དང། ཇི་ཙམ་ན་དུས་ལས་འདས་པར་མཐོང་ངོ། ། ཡང་གར་སྐྱེས་བསམ་པ་དང། མཉན་ཡོད་ཉིད་དུ་བྲམ་ཟེ་ལས་དྲུག་ལ་བརྩོན་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པར་མཐོང་ནས་དེ་ཁྱིམ་དེར་ཡང་དང་ཡང་དུ་སོང་ཞིང། དེས་བྲམ་ཟེ་དེ་ཆུང་མ་དང་བཅས་ཏེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང། བསླབ་པའི་གཞི་དག་ལ་བཀོད་དོ། །དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན། ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་དགེ་ཚུལ་མེད་པར་སོང་བ་དང། བྲམ་ཟེ་དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ། ཅི། ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་དགེ་ཚུལ་མི་མངའ་འམ། དེས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟང། ཅི། ཁོ་བོའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་དགེ་ཚུལ་དག་རྩྭ་ཀ་ཤ་ལ་བཟུང་བའམ། རྩྭ་ཀུ་ཤ་ལ་བཟུང་བས་འབྱུང་ངམ། ཁྱོད་ལྟ་བུ་ལས་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། ཁོ་བོའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་དགེ་ཚུལ་དུ་འགྱུར་མོད། འཕགས་པ། བདག་གི་མཆིས་བྲང་འདི་ལ་སེམས་ཅན་ཞུགས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱེའུར་བཙས་ན། དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་དགེ་ཚུལ་བགྱིའོ། །བཞིན་བཟང། ནད་མེད་ཅིག་། བླང་ངོ། །ཞེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ། །དེ་ཟླ་བ་བརྒྱད་དམ་དགུ་འདས་ནས་བུ་བ་ལང་གི་ཤ་ཚུགས་ལྟ་བུ་ཞིག་བཙས་པ་དང་དེའི་ཉེ་དུ་རྣམས་ལྷགས་ཏེ་འདུས་ནས་ཞག་བདུན་གསུམ་ ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་བཙས་པའི་བཙས་སྟོན་རྒྱ་ཆེར་བྱས་ནས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུའི་མིང་ཅིར་གདགས། ཉེ་དུ་རྣམས་ཀྱིས་ སྨྲས་པ། གང་གི་ཕྱིར་ཁྱེའུ་འདི་ཤ་ཚུགས་བ་ལང་དང་འདྲ་བ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱེའུའི་མིང་བ་ལང་བདག་ཏུ་གདགས་སོ། །ཞེས་མིང་བ་ལང་བདག་ཅེས་བྱ་བར་བརྟགས་སོ། །དེ་བསྐྱེད་བསྲིངས་ནས་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དང། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང། ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ། མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་ན། དེས་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང། བྲམ་ཟེ་དེས་བྱོན་པ་ལེགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བའི་སྨྲ་བ་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་ནས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་སོ། །ཆུང་མས་ཀྱང་དེ་ལ་བཟའ་བ་དང། བཅའ་བ་གཙང་ཞིང་བསོད་པས་ལྷུང་བཟེད་བཀང་སྟེ་ཕུལ་ལོ། །ཁྱེའུ་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུའི་གདོང་དུ་ལྟ་ནས་དེས་བྲམ་ཟེ་ལ་བརྡ་བྱས་པ་དང། དེས་ཁྱེའུ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བུ། ཁྱོད་ངས་མ་བཙས་པ་ནས་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་དགེ་ཚུལ་དུ་ཕུལ་གྱི། འཕགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སོང་ཞིག་། སེམས་ཅན་དེ་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་ཞིག་སྟེ། དེའི་ཕྱི་བཞིན་སོང་བ་དང་དེས་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གདམས་ངག་བྱིན་ནོ། །དེས་འབད། བརྩལ། བསྒྲིམས་པས། འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་གཡོ་བ་དང། མི་གཡོ་བ་ཆ་ལྔ་པ་འདི་ཉིད་རྟོགས་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པ་ལྟུང་བ། འགྱེས་པ། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་བསྒོམས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། སེམས་གསེར་
Chinese
不应享用。近处者，如果未过夜，应当完全享用。比丘，暂时在适宜之地树木生长，不适宜之地果实成熟，应当完全享用吗？不应完全享用。近处者，应当完全享用。佛陀薄伽梵住在舍卫城，胜子逝多林给孤独园。舍卫城中住着一位婆罗门，他乞讨得到一头公牛。在那之后，得到一头母牛。在那之后，又得到一头公牛。在那之后，又得到一头母牛，他的牛群变得兴盛。那位婆罗门最初得到的公牛，生起了吉祥的想法，就把那头公牛也放走了。其他时候，它变得衰老虚弱，它想喝水，就走到波河边，陷入泥潭中。具寿舍利子也走到那条路上，他看到它后心想：这头公牛有少许善根吗？他看到有。谁来帮助它呢？只有我。他把它从泥潭中拉出来，用手擦拭干净。然后，善面者，这样一切有为法都是无常的，一切法都是无我的，涅槃是寂静的。说了这三句法，也对我生起欢喜吧，这样就能从畜生的生处脱离贪欲。说完就走了。它也被野兽吃了，它被野兽吃的时候心想：如果圣者没有到这里，我就不会变成这样。想着，它对具寿舍利子生起了极大的欢喜，死后，就出生在舍卫城中一个勤于六业的婆罗门种姓中。具寿舍利子心想那头公牛的情况如何，看到它什么时候死去的。又想它生在哪里，看到它出生在舍卫城中一个勤于六业的婆罗门种姓中，他就一次又一次地去那家，他让那个婆罗门和他的妻子皈依，并安置在学处中。其他时候，跟随外道的僧
English
It should not be used. O nearby one, if it has not been overnight, it should be fully enjoyed. Bhikshu, for a while, if a tree grows in a suitable place, and fruits ripen in an unsuitable place, should it be fully enjoyed? It should not be fully enjoyed. O nearby one, it should be fully enjoyed. The Buddha Bhagavan was staying in Shravasti, in the Jeta Grove of Prince Jeta, in the Anathapindika Garden. In Shravasti, a Brahmin lived, who obtained a bull by begging. After that, he obtained a cow. After that, he obtained another bull. After that, he obtained another cow, and his herd of cattle became prosperous. The Brahmin, having the thought of auspiciousness for the first bull he obtained, released that bull as well. At another time, it became old and weak, and wanting water, it went to the bank of the river Drekden and fell into the mud. The venerable Shariputra also went that way, and seeing it, he thought: Does this bull have a little bit of virtuous root? And he saw that it did. Who depends on it? Only I. He pulled it out of the mud and wiped it with his hand. Then, O good-faced one, thus all conditioned phenomena are impermanent, all dharmas are without self, Nirvana is peace. He spoke these three verses of Dharma, and also generate joy towards me, so that you may be freed from desire from the animal realm. Having said that, he left. It was also eaten by a jackal, and when it was being eaten by the jackal, it thought: If the noble one had not come here, I would not have become like this. Thinking, it generated great joy towards the venerable Shariputra, and having passed away, it was born in Shravasti itself, in a Brahmin family diligent in the six occupations. The venerable Shariputra thought about what the condition of that bull was like, and saw when it had passed away. Again, thinking where it was born, and seeing that it was born in Shravasti itself, in a Brahmin family diligent in the six occupations, he went to that house again and again, and he placed that Brahmin and his wife in refuge and in the precepts. At another time, the monks who followed the outsiders
Chinese
便无礼地走了。婆罗门说：“圣者，什么？您没有随行出家弟子吗？”他说：“善哉！什么？我随行出家弟子是抓住茅草，还是抓住吉祥草而来的呢？像你这样得到的东西，才能成为我随行出家弟子。圣者，如果众生进入我的腹中，如果生为男孩，那他就是您随行出家弟子了。”“善哉！没病吧！我接受。”说完就走了。过了八九个月，生了一个像小牛犊肉块一样的东西，他的亲戚们聚集在一起，广做二十一天的新生儿庆典，然后要给孩子起名字。给孩子起什么名字呢？亲戚们说：“因为这孩子像牛犊肉块一样，所以给孩子起名叫牛犊主。”就这样，名字被定为牛犊主。他被养大成人后，具寿舍利子早上穿好裙子、法衣，拿着钵，进入舍卫城乞食。在舍卫城乞食时，他去了那个婆罗门家，婆罗门说：“来得好！”用各种好话款待，并礼拜他的脚。妻子也给他干净的食物和饮料，用食物装满钵。那个孩子看着具寿舍利子的脸，向婆罗门示意，婆罗门对孩子说：“孩子，你从我未出生时，我就把你献给圣者舍利子做随行出家弟子了，和圣者一起去吧！这个众生是最后有者，随他去吧！”他让他出家，授了具足戒，并给予教诲。他努力、勤奋、精进，证悟了轮回之轮的动与不动的五蕴，观修一切有为法都是自性坏灭、堕落、变异、完全坏灭之法，断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果位，脱离了三界的贪欲，心如金子。
English
Then he left impolitely. The Brahmin said, "Venerable one, what? Do you not have a monastic disciple who follows you?" He said, "Good sir! What? Do my monastic disciples who follow me come from grasping at kasha grass or grasping at kusha grass? Whatever is obtained from someone like you, that can become my monastic disciple who follows me. Venerable one, if a being enters my womb, and if he is born as a boy, then he will be your monastic disciple who follows you." "Good sir! May you be free from illness! I accept." Having said this, he left. After eight or nine months, he gave birth to something like a lump of calf meat, and his relatives gathered together and extensively celebrated the newborn's festival for twenty-one days, and then they were going to give the child a name. What name should the child be given? The relatives said, "Because this child is like a lump of calf meat, therefore let the child be named 'Lord of the Calf'." Thus, the name was determined to be 'Lord of the Calf.' After he was raised and became an adult, the venerable Shariputra, in the morning, having put on his lower garment and Dharma robes and carrying his alms bowl, entered Shravasti for alms. While wandering for alms in Shravasti, he went to that Brahmin's house, and the Brahmin said, "Welcome!" He treated him with all kinds of good words and bowed at his feet. The wife also gave him clean food and drink, and filled his alms bowl with food and offered it. That boy looked at the face of the venerable Shariputra and signaled to the Brahmin, and the Brahmin said to the boy, "Boy, from before you were born from me, I have offered you to the venerable Shariputra as a monastic disciple who follows him. Go together with the venerable one! That being is one who has the last existence, go after him!" He ordained him, gave him the full ordination, and gave him instructions. He strived, exerted himself, and persevered, and realized the moving and unmoving five aggregates of the wheel of samsara, and contemplated all conditioned phenomena as being of the nature of decay, falling, changing, and completely decaying, and having abandoned all defilements, he directly realized the state of an Arhat, having separated from the desire of the three realms, his mind like gold.