Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་སོ། །ལེན་དུ་འཇུག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ནོ། །ཀུན་དགའ་ར་བར་གཏོགས་པ་ན་འདུག་པ་ནི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ན་འདུག་པའོ། །གནས་ཁང་དུ་གཏོགས་པ་ན་འདུག་པ་མ་གཏོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཙུག་ལག་ཁང་གི་ནང་ནའོ། །དེས་འདི་སྙམ་དུ་འདི་སུའི་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལེན་པར་འགྱུར་གྲང་ཞེས་དེ་ཉིད་རྐྱེན་དུ་བྱས་ནས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱས་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དུས་མ་གཏོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞག་སྟེའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མ་ནོར་བུ་ལེན་པར་བྱེད་ན་མིག་ཕུག་པ་ལེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །མིག་མ་ཕུག་པ་ལེན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །ནོར་བུ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་མུ་ཏིག་དང། རྡོ་རྗེ་དང། བཻ་ཌཱུརྱ་དང། དུང་དང། མན་ཤེལ་དང། བྱུ་རུ་དང། དངུལ་དང། རིན་པོ་ཆེ་དང། དམར་པོ་དང། དུང་གཡས་སུ་འཁྱིལ་བ་ཕུག་པ་ལེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །མ་ཕུག་པ་ལེན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །ཐ་ན་ནོར་བུ་མཆིང་བུ་ལེན་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །མགུལ་གདུབ་ལེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གདུབ་བུ་རྒྱན་ཅན་དང། དཔུང་རྒྱན་དང། དོ་ཤལ་དང། སེ་མོ་དོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཐ་ན་ནོར་བུ་དོ་ཟན་ལེན་ན་ཡང་ ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ། །དགེ་སློང་མས་དངུལ་གྱི་ནོར་བུ་ལེན་ན་མངོན་མཚན་ཅན་ཡིན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །མངོན་མཚན་ཅན་མ་ཡིན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །ཐ་ན་ཀོ་ལྷམ་བཅོས་བུ་ལེན་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་མས་པི་ཝང་རྒྱུད་དང་བཅས་པ་ལེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །རྒྱུད་མེད་པ་ལེན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བ་བྷི་ས་ཀ་དང། པི་ཝང་རྒྱུད་གཅིག་པ་དང། འཁར་རྔ་དང། རྔ་བོ་ཆེ་དང། རྫ་རྔ་དང། རྔ་པ་ཊ་ཧ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་དང་བཅས་པ་ལེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །རྒྱུད་མེད་པ་ལེན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །ཐ་ན་རྩྭ་ལས་བྱས་པའི་པི་ཝང་རྒྱུད་དང་བཅས་པ་ལེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །རྒྱུད་མེད་པ་ལེན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་དང། འཁོར་ལོ་དང། མཚོན་རྩེ་གཅིག་པ་དང། རལ་གྲི་དང། མདུང་ཐུང་དང། མདའ་བོ་དང། མདུང་དང། མདུང་ཕྱེད་ལྕགས་ལས་བྱས་པ་དང། ལྕགས་མདའ་དང། མདའ་ཕྱེད་ལྕགས་ལས་བྱས་པ་འཕང་དུ་རུང་བ་ལེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །འཕང་དུ་མི་རུང་བ་ལེན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་མས་མདའ་མདེའུ་དང་བཅས་པ་ལེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །མདེའུ་མེད་པ་ལེན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །ཐ་ན་རྩྭའི་གཞུ་ལེན་
Chinese
所謂「是」是指自己。 所謂「使取」是指他人。 屬於園林而安住，是指安住在花園中。 所謂「除了屬於居所而安住之外」，是指寺院的內部。 如果她這樣想：「這是誰的，我將取走」，以這個為因緣而取，這被稱為是隨順之法。 所謂「除了時間之外」，是指放置。 所謂「墮罪」如同前述。 如果問：對她來說，如何成為墮罪？ 如果比丘尼取寶石，取已穿孔的，則犯墮罪。 如果取未穿孔的，則犯惡作。 如寶石一般，珍珠、金剛石、毗琉璃、海螺、珊瑚、瑪瑙、紅寶石和右旋海螺，取已穿孔的，則犯墮罪。 如果取未穿孔的，則犯惡作。 乃至取小寶石，也犯惡作。 如果取項鍊，則犯墮罪。 同樣，戒指、臂釧、項鍊、瑟莫多等也犯墮罪。 乃至取寶石裝飾的腰帶，也犯惡作，到此為止。 如果比丘尼取銀製的寶石，如果是明顯標記的，則犯墮罪。 如果不是明顯標記的，則犯惡作。 乃至取補鞋的工具，也犯惡作。 如果比丘尼取帶弦的琵琶，則犯墮罪。 如果取沒有弦的，則犯惡作。 同樣，瓦毗薩卡、單弦琵琶、手鼓、大鼓、陶鼓、鼓帕塔哈等，取帶弦的，則犯墮罪。 如果取沒有弦的，則犯惡作。 乃至取草製的帶弦琵琶，則犯墮罪。 如果取沒有弦的，則犯惡作。 同樣，單尖金剛杵、輪、單尖武器、刀、短矛、箭、矛、半矛鐵製的、鐵箭、半箭鐵製的，可以投擲的，取則犯墮罪。 如果取不可投擲的，則犯惡作。 如果比丘尼取帶箭鏃的箭，則犯墮罪。 如果取沒有箭鏃的，則犯惡作。 乃至取草製的弓。
English
That which is called "is" refers to oneself. That which is called "cause to take" refers to another. Dwelling in what belongs to a pleasure garden means dwelling in a garden. That which is called "except for dwelling in what belongs to a dwelling place" means inside a temple. If she thinks, "Whose is this? I will take it," taking it by making that the cause, that is called a Dharma that accords with that. That which is called "except for the time" means placing. That which is called "offense" is as before. If asked, how does it become an offense for her? If a Bhikshuni takes a jewel, if she takes one that is pierced, she commits an offense. If she takes one that is not pierced, she commits a misdeed. Like jewels, pearls, diamonds, beryl, conch shells, coral, agate, rubies, and right-spiraling conch shells, if she takes one that is pierced, she commits an offense. If she takes one that is not pierced, she commits a misdeed. Even if she takes a small jewel, she commits a misdeed. If she takes a necklace, she commits an offense. Similarly, rings, armlets, necklaces, semodos, and so forth, she also commits an offense. Even if she takes a jewel-decorated belt, she commits a misdeed, up to this point. If a Bhikshuni takes a silver jewel, if it has a clear mark, she commits an offense. If it does not have a clear mark, she commits a misdeed. Even if she takes a shoemaking tool, she commits a misdeed. If a Bhikshuni takes a lute with strings, she commits an offense. If she takes one without strings, she commits a misdeed. Similarly, vaibhāsika, one-stringed lute, hand drum, large drum, clay drum, drum pataha, and so forth, if she takes one with strings, she commits an offense. If she takes one without strings, she commits a misdeed. Even if she takes a grass-made lute with strings, she commits an offense. If she takes one without strings, she commits a misdeed. Similarly, a single-pointed vajra, a wheel, a single-pointed weapon, a sword, a short spear, an arrow, a spear, a half-spear made of iron, an iron arrow, a half-arrow made of iron, if she takes one that can be thrown, she commits an offense. If she takes one that cannot be thrown, she commits a misdeed. If a Bhikshuni takes an arrow with an arrowhead, she commits an offense. If she takes one without an arrowhead, she commits a misdeed. Even if she takes a bow made of grass.
Tibetan
ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་མས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་བརྙན་རིང་བསྲེལ་དང་བཅས་པ་ལེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །རིང་བསྲེལ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གལ་ཏེ་སྟོན་པ་ལ་མཆོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ལེན་པར་བྱེད་ཅིང། དགེ་ཚུལ་མའམ། རུང་བར་བྱེད་པའི་ལག་ཏུ་བཞག་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བར་སྡོམ་ནི། ནོར་བུ་མགུལ་གདུབ་པི་ཝང་དང། །མདུང་དང་གཞུ་དང་མདའ་དག་དང། །རིང་བསྲེལ་བཅས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཏེ། །འདིར་ནི་ཡང་དག་བསྡུས་པ་ཡིན། །ལྟུང་བྱེད་ལྔ་པའི་གཉིས་པ་རྫོགས་སོ།། །།གླེང་གཞི་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནའོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཆུ་གྲང་བ་ན་དྲོ་བར་ཚོར་བ་དང། དྲོ་བ་ན་བསིལ་བར་ཚོར་བ་གསུམ་ཡོད་པ་དེ། གཅིག་ལ་ནི་རྒྱལ་པོ་རང་ཉིད་ཁྲུས་ བྱེད་དོ། །གཉིས་པར་ནི་བཙུན་མོའོ། །གསུམ་པར་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་ངོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་བསམས་པ། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་མང་དུ་ནི་བྱས་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཆུའི་ཁྲུས་ཀྱིས་མ་བྱས་ཀྱི། མ་ལ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང། དགེ་སློང་དང། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཆུ་གཉིས་ཅི་བདེར་དབུལ་ལོ། །སྙམ་དུ་བསམས་ནས། རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ་།ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་པ་དང། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་གྱི་སྙིང་པོ་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནས། སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་མའི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ལ། བདག་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཆབ་ཉིད་དབུལ་ཏེ། རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཁྲུས་བགྱིད་པ་གང་ལགས་པ་དེར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ཁྲུས་མཛད་དུ་གསོལ། གང་དུ་མཆིས་བྲང་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཁྲུས་བགྱིད་པ་དེར་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་མའི་དགེ་འདུན་ཅི་བདེར་ཁྲུས་བགྱི་ཞིང་བཞེས་སུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཆུའི་ཁྲུས་བཞེས་པར་གནང་ངོ།
Chinese
又，犯堕。比丘尼取佛之身像、画像，连同舍利，则犯堕。若无舍利，则犯堕。若以供养导师之想而取，或置于沙弥尼或如法者之手，则无堕。中间总结：宝珠、颈饰、琵琶，矛、弓、箭等，连同舍利之身像，此乃于此处如实总摄。堕罪第五之二完毕。事缘乃在王舍城（今拉杰吉尔）。彼时，国王形坚心对于苦行之水，冷时觉热，热时觉冷，有三处。一处是国王自己沐浴。二处是妃嫔。三处是一切世间之共同。其后，国王形坚心想到：我若以一切资具对薄伽梵和声闻僧众广作恭敬，不如以苦行之水沐浴。不如我将两份苦行之水随意施与薄伽梵、比丘和比丘尼们。如是思惟后，国王形坚心前往薄伽梵所在之处，到达后，以头顶礼薄伽梵之足，于一旁而坐。于一旁坐定后，薄伽梵以与法相应之语，为国王形坚心如实开示，如是说后，从座上起身，将上衣偏袒一肩，于薄伽梵所在之处，合掌恭敬，向薄伽梵如是禀白：世尊，我愿与声闻尼僧团一同，施与苦行之水。国王种姓从顶受灌顶之沐浴，世尊请与声闻僧团一同沐浴。何处是后妃眷属一同沐浴之处，请如来之声闻尼僧团随意沐浴并享用。世尊未作任何言语，国王形坚心由此了知，是允许享用苦行之水沐浴。
English
Furthermore, it is a misdeed. If a bhikkhuni takes a Buddha's image, statue, or relic, it is a downfall. If there are no relics, it is a misdeed. If she takes it with the intention of making offerings to the teacher, or places it in the hands of a novice nun or a suitable person, there is no downfall. Intermediate summary: Jewels, necklaces, lutes, spears, bows, and arrows, along with images containing relics, are all accurately summarized here. The second part of the fifth downfall is complete. The origin of the story is in Rajagriha (present-day Rajgir). At that time, King Bimbisara had three sources of water for ascetic practices, which felt warm when cold and cold when warm. One was for the king himself to bathe in. The second was for the consorts. The third was for all the world in common. Then, King Bimbisara thought: 'If I were to extensively honor the Bhagavan and the assembly of shravakas with all kinds of provisions, it would not be as good as bathing in the water of ascetic practice. Rather, I will freely offer two portions of the water of ascetic practice to the Bhagavan, the monks, and the nuns.' Having thought thus, King Bimbisara went to where the Bhagavan was. Upon arriving, he bowed his head at the feet of the Bhagavan and sat down to one side. After sitting down to one side, the Bhagavan instructed King Bimbisara with Dharma-related speech. Then, rising from his seat, he arranged his upper robe over one shoulder, and with palms joined in reverence, he said to the Bhagavan: 'Bhagavan, I would like to offer the water of ascetic practice together with the assembly of shravaka nuns. Where the kingly lineage receives the crown-anointing bath, I ask the Bhagavan to bathe there with the assembly of shravakas. Where the consorts and retinue bathe, may the assembly of shravaka nuns of the Tathagata bathe and enjoy it as they please.' The Bhagavan remained silent, and King Bimbisara understood that he had granted permission to enjoy the water of ascetic practice.