Tibetan
ག་པར་བྱེད་པ་དང། དགེ་སློང་མ་དོན་ཉུང་བ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དོ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་རང་གི་ལག་གིས་གསེར་དང་དངུལ་ལེན་པར་བྱེད་དམ། ལེན་དུ་འཇུག་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རང་གི་ལག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིའོ། །གསེར་དང་དངུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱིག་དང་གསེར་རོ། །ལན་པར་བྱེད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ལེན་དུ་འཇུག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་སོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། གཞི་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཏེ་འདི་ལོང་ཞིག །འདི་ནས་ལོང་ཞིག །འདི་ཙམ་ལོང་ཞིག །ཅེས་བྱ་བ་དང། འདི་ཁྱེར་ཏེ་ཤོག །འདི་ནས་ཁྱེར་ཏེ་ཤོག །འདི་ཙམ་ཁྱེར་ཏེ་ཤོག་ཅེས་བྱ་བ་དང། འདི་ཞོག་ཅིག །འདིར་ཞོག་ཅིག །འདི་ཙམ་ཞོག་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་དང། དེ་ལོང་ཞིག །དེ་ནས་ལོང་ཞིག །དེ་ཙམ་ལོང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་དང། དེ་ཁྱེར་ཤོག །དེ་ནས་ཁྱེར་ཏེ་ཤོག །དེ་ཙམ་ཁྱེར་ཏེ་ཤོག་ཅེས་བྱ་བ་དང། དེ་ཞོག་ཅིག །དེར་ཞོག་ཅིག །དེ་ཙམ་ཞོག་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ལོང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དབྱིག་གམ་གསེར་རོ། །འདི་ནས་ལོང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ལྕགས་ཟངས་ནས་ སམ། རྫ་བོ་ནས་སམ། ཟངས་ནས་སམ། ཕྱི་གྲོང་ནས་སམ། ཟ་མ་ཏོག་ནས་སོ། །འདི་ཙམ་ལོང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། བརྒྱའམ་སྟོང་སྟེ། གང་ན་རུང་བ་བྱེད་པའམ། དགེ་སྦྱོང་ཡོད་པ་དེར་ལོང་ཞིག་ཅེས་བསྒོ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བླངས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །འདི་ལོང་ཞིག །འདི་ནས་ལོང་ཞིག །འདི་ཙམ་ན་ལོང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནས། འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་གང་དུ་རུང་བ་བྱེད་པའམ། དགེ་ཚུལ་མ་མེད་པ་དེར་ལོང་ཞིག་ཅེས་བསྒོ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བླངས་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ། །གང་ཡང་ཡུལ་ཙམ་པའི་ཁྱིམ་བདག་ལ་བརྟེན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བླང་བར་བྱ་སྟེ། བཤེས་པ་གཞན་གྱིས་བཅང་བར་བྱའོ། །བཅང་བ་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། འཕགས་མ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ། ཀར་ཤ་པ་ཎ་རུང་བ་མ་ལགས་པ་དག་བྱུང་སྟེ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས་ཡོན་བདག་གམ། ཡོན་བདག་གི་མཆིས་བྲང་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བགྱི་བའི་མིང་གིས་རུང་བར་བགྱི་སྟེ། རྐྱེན་དེ་ཁོ་ནས་བཅང་བར་བགྱི
Chinese
在做什么，以及比丘尼们斥责那些少欲的比丘尼的时候，比丘尼们向薄伽梵禀告。之后，薄伽梵从“发生这件事”开始，直到制定学处为止。此外，如果任何比丘尼用自己的手拿取金银，或者指使他人拿取，则犯舍堕罪。再说“任何比丘尼”等同于之前所说。 “自己的手”是指自己。“金和银”是指财物和黄金。“拿取”是指自己拿。“指使拿取”是指让别人拿。“犯舍堕罪”等同于之前所说。那么，如何会犯堕罪呢？通过十八种情况，即“拿这个！”、“从这里拿！”、“拿这么多！”等等；“拿着这个来！”、“从这里拿着来！”、“拿着这么多来！”等等；“放这个！”、“放在这里！”、“放这么多！”等等；“拿那个！”、“从那里拿！”、“拿那么多！”等等；“拿着那个来！”、“从那里拿着来！”、“拿着那么多来！”等等；“放那个！”、“放在那里！”、“放那么多！”等等。 “拿这个！”是指财物或黄金。“从这里拿！”是指从铁铜中，或从陶器中，或从铜中，或从外村中，或从扎玛托克中。“拿这么多！”是指一百或一千，无论哪种情况，如果对比丘说“拿这个！”，则犯恶作罪。如果拿了，则犯舍堕罪。“拿这个！”、“从这里拿！”、“拿这么多！”等等，直到在任何无法获得的地方，或者没有沙弥尼的地方，如果说“拿这个！”，则犯恶作罪。如果拿了，也犯恶作罪。总之，依靠匝玛巴地区的施主，薄伽梵说：“应该接受，应该由其他朋友保管。”保管应该这样做：圣母请听，我名叫某某，得到了不合规的卡尔沙巴纳，我名叫某某，为了施主或者施主的管家某某的名字而使其合规，仅仅因为这个原因而保管。
English
When they were doing something, and when the nuns were scolding those nuns who had few desires, the nuns reported to the Blessed One. Then, the Blessed One, starting from "This happened," made it up to the establishment of the precepts. Furthermore, if any nun takes gold and silver with her own hand, or instructs others to take it, she commits a Nissaggiya Pacittiya. Again, "any nun" is the same as before. "Her own hand" means herself. "Gold and silver" means wealth and gold. "To take" means to take it herself. "To instruct to take" means to have someone else take it. "Commits a Nissaggiya Pacittiya" is the same as before. So, how does one commit a transgression? Through eighteen situations, namely, "Take this!" "Take it from here!" "Take this much!" and so on; "Bring this!" "Bring it from here!" "Bring this much!" and so on; "Put this!" "Put it here!" "Put this much!" and so on; "Take that!" "Take it from there!" "Take that much!" and so on; "Bring that!" "Bring it from there!" "Bring that much!" and so on; "Put that!" "Put it there!" "Put that much!" and so on. "Take this!" refers to wealth or gold. "Take it from here!" means from iron and copper, or from pottery, or from copper, or from an outer village, or from Zamatok. "Take this much!" means one hundred or one thousand, whichever the case may be. If one tells a monk, "Take this!" one commits a Dukkata. If one takes it, one commits a Nissaggiya Pacittiya. "Take this!" "Take it from here!" "Take this much!" and so on, until in any place where it cannot be obtained, or where there is no novice nun, if one says, "Take this!" one commits a Dukkata. If one takes it, one also commits a Dukkata. In short, relying on the householder of Tsampa area, the Blessed One said: "It should be accepted, it should be kept by another friend." The keeping should be done like this: Holy Mother, please listen, I am called so-and-so, and I have received irregular Karshapanas, I, called so-and-so, make it regular for the sake of the patron or the patron's steward called so-and-so, and keep it for that reason alone.
Tibetan
འོ། །ནམ་རུང་བར་མ་བགྱིས་པ་འདིས་རུང་བར་བགྱིས་པ་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ། བདག་གིས་རུང་བར་བགྱིས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཅང་བར་བྱའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བཅུ་པ་རྫོགས་སོ།། །།གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་མཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བ་མཛད་པ་དེའི་ཚེ། ཡང་བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ། མངོན་མཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་ན། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང། ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་མངོན་མཚན་གྱིས་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ ཞེས་བྱ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དུ་མའོ། །མངོན་མཚན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱིག་གམ་གསེར་རོ། །སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པར་སྤྱོད་ནའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད། རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད། བུན་འགྱེད་པར་བྱེད། སྐྱེད་འགྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི། ཡུལ་གྱི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་ཟོང་ལ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང། ཤིང་རྟ་ལ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང། མི་རྣམས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དང། དེ་ནས་རྫས་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིའོ། །འདི་ནི་ཁོ་མོའི་འོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་རྙེད་པ་བདག་གིར་མི་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །རྙེད་པ་བདག་གིར་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཅེ་ན། གསེར་གྱི་རྙེད་པའི་ཟོང་གིས་བཅུ་ལས་བཅུ་གཅིག་ཏུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ཟོང་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཅིང་དཔང་རྒྱའི་ཆེད་དུ་དེར་གྲོ་ག་དང། སྣག་ཚའམ། དཔང་པོ་འཚོལ་དུ་འགྲོ་བའོ། །ཇི་ཙམ་དུ་རྙེད་པ་བདག་གིར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བདག་གིར་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བུན་འགྱེད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། ནས་དང་གྲོ་གསར་ཐོག་གི་ཕྱིར། བུན་འགྱེད་པར་གཞལ་བའི་སྣོད་ཀྱིས་གྲོ་དང། ནས་སྐྱེད་དུ་གཏོང་བ་སྟེ། དེར་དེ་དག་གཞལ་བའི་སྣོད་དང། བྲེའུ་ཆུང་དང། ཕུལ་དང། འཇལ་བ་དང་མི་དག་དོན་དུ་གཉེར་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་རྙེད་པ་བདག་གིར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བདག་གིར་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་བུན་འགྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྐྱེད་འགྱེད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་དག་མུ་ཏིག་གི་སྐྱེད་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེད་འགྱེད་པར་བྱེད། གསེར་གྱི་སྐྱེད་ཀྱིས་སྐྱེད་འགྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེར་དེ་དག་གྲོ་ག་དང། སྣག་ཚ་དང། དཔང་པོ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་ དུ་རྙེད་པ་བདག་གིར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བདག་གིར་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྐྱེད་འགྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསླབ་པའི་གཞི་བཅས་པ་དང། མཆོད་རྟེན་གྱི་དང། དགེ་འདུན་གྱི་མི་ཟད་པར་བྱ་བ་དེ་དག་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་སུ་ཡང་རུང་བ་དག་ལ་གཏང་བ་དེ་དག་འཁྱམས་པར་གྱུར་པ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བཀྲེན་པ་ལ་ཡང་ནོར་མི་གཏང། །མཐའ་འཁོབ་གནས་ལའང་མ་ཡིན་ཞིང། །གཏུམ་པོ་སྡིག་པའི་ལས་ཅན་དང། །མཐུ་ཅན་ལ་ཡང་ནམ་ཡང་མིན། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བཅུ་གཅིག་པ་རྫོགས་སོ།། །།གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དེའི་ཚེ་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཉོ་ཚོང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དག་བྱེད་དེ། ལེན་པར་བྱེད། གཏོང་བར་བྱེད། ཉོ་བར་བྱེད། འཚོང་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ལེན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། གང་གི་ཚེ་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དཀོན་བར་གྱུར་ལ་ལྗོངས་རྣམས་སུ་མོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ལྗོངས་རྣམས་ནས་བླངས་ནས། མཉན་ཡོད་དུ་ལེན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་ནི་ལེན་པར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་གཏོང་བར་བྱེད་ཅེ་ན། གང་གི་ཚེ་མཉན་ཡོད་དུ་ལོ་ལེགས་པར་གྱུར་ལ་ལྗོངས་རྣམས་སུ་ལོ་ཉེས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། མཉན་ཡོད་ནས་བླངས་ནས་ལྗོངས་རྣམས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་གཏོང་བར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཉོ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། གང་གི་ཚེ་མོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། ཉོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཉོ་བར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་འཚོང་བར་བྱེད་ཅེ་ན། གང་གི་ཚེ་དཀོན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། འཚོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་འཚོང་བར་བྱེད་པའོ། །ཉོ་འཚོང་བྱེད་པར་ན། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས
Chinese
哦！当未允许之事以此允许之事成就之时，我已允许了。从“我已允许了”开始受持。舍堕罪第十完毕。讲述的缘起是在舍卫城。何时世尊依止六群比丘，制定了有关以炫耀为事的各种行为的学处之时。又是十二群比丘在那时，以炫耀为事做出各种行为时，那些少欲的比丘尼们呵责之时。向世尊禀告，之后世尊从“发生此事”开始，直到制定学处为止。又，任何比丘尼以炫耀为事做出各种行为，是舍堕罪。又，任何比丘尼 被称为“任何”的，如前一样。“各种”被称为多种。“炫耀”被称为黄铜或黄金。“行”被称为特别行。“舍堕罪”被称为如上。那么，如何会犯堕罪呢？有四种方式：共同结合，极度结合，放贷，放利息。其中，共同结合是：为了地方的利益，对货物进行共同结合，对车辆进行共同结合，聚集人们，然后说“这个东西是你的，这个是我的”，只要没有将所得据为己有，就是恶作。如果将所得据为己有，就是舍堕罪。这样的就是共同结合。如何极度结合呢？为了用黄金的所得之物，从十分之一增至十一分，对货物进行极度结合，并且为了担保，去寻找芥末、墨水或担保人。只要没有将所得据为己有，就是恶作。如果据为己有，就是舍堕罪。这样的就是极度结合。如何放贷呢？为了新收的大麦和小麦，用量具放贷，将小麦和大麦收取利息。在那里，用那些量具和斗
English
O! When the unpermitted is accomplished by this permitted, I have permitted it. From "I have permitted it" onwards, it should be upheld. The tenth Saṃghāṭiseṣa is completed. The basis of the story is in Śrāvastī. When the Blessed One, relying on the group of six, established the basis of training for various behaviors of those who make a display, then again, the group of twelve, at that time, when those who make a display were engaging in various behaviors, those nuns with few desires were criticizing them. They reported to the Blessed One, and then the Blessed One, from "This happened" onwards, made it up to the establishment of the training. Again, any nun who engages in various behaviors by making a display, it is a Saṃghāṭiseṣa. Again, any nun What is called "any" is the same as before. "Various" is called many kinds. "Making a display" is called brass or gold. "Engaging" is called especially engaging. "Saṃghāṭiseṣa" is called as above. So, how does one fall into offense? There are four ways: jointly combining, extremely combining, lending, and lending with interest. Among them, jointly combining is: for the sake of local gain, jointly combining goods, jointly combining vehicles, gathering people, and then saying, "This thing is yours, this is mine," as long as the gain is not taken as one's own, it is a misdeed. If the gain is taken as one's own, it is a Saṃghāṭiseṣa. Such is jointly combining. How to extremely combine? For the sake of increasing from ten to eleven with the gain of gold, extremely combining goods, and going to find mustard, ink, or a guarantor for the sake of security. As long as the gain is not taken as one's own, it is a misdeed. If it is taken as one's own, it is a Saṃghāṭiseṣa. Such is extremely combining. How to lend? For the sake of newly harvested barley and wheat, lending with measuring vessels, taking interest on wheat and barley. There, with those measuring vessels and bushels
Chinese
以及小费，赠送和测量，为了不正当的目的而奔走，如果尚未获得就占为己有，则犯了轻罪。如果占为己有，则犯了应舍堕罪。这就像是放债一样。如何放高利贷呢？他们用珍珠的利息来放高利贷，用黄金的利息来放高利贷。在那里，他们为了谷物、墨水和证人而奔走，如果尚未获得就占为己有，则犯了轻罪。如果占为己有，则犯了应舍堕罪。这就像是放高利贷一样。像这样，对于已经制定的学处基础，以及佛塔的、僧团的不可耗尽之物，如果不善加利用，世尊就开示说：应当善加利用。如果他们把这些东西随意地施舍给任何人，世尊就开示说：不要把财物施舍给吝啬鬼，也不要施舍给边远地区，也不要施舍给残暴的、作恶的人，也不要施舍给有权势的人。应舍堕罪第十一条结束。 故事的起因是在舍卫城（Sravasti）。当时，六群比丘们进行各种各样的买卖，即获取、给予、购买、出售。如何获取呢？当舍卫城缺少某种东西，而其他地方很多的时候，他们就从其他地方获取，然后拿到舍卫城来，这就是获取。如何给予呢？当舍卫城风调雨顺，而其他地方歉收的时候，他们就从舍卫城获取，然后送到其他地方去，这就是给予。如何购买呢？当某种东西很多的时候，他们就购买，这就是购买。如何出售呢？当某种东西稀少的时候，他们就出售，这就是出售。在进行买卖的时候，那些没有多少功德的比丘尼们就加以呵斥。比丘尼们对比丘们说了这件事，比丘们禀告了世尊。之后
English
and tips, gifts, and measurements, going for improper purposes, if they have not yet obtained it, they take possession of it, they commit a minor offense. If they take possession of it, they commit a Nissaggiya Pacittiya. This is like lending money. How do they lend with interest? They lend with the interest of pearls, they lend with the interest of gold. There, they go for grains, ink, and witnesses, if they have not yet obtained it, they take possession of it, they commit a minor offense. If they take possession of it, they commit a Nissaggiya Pacittiya. This is like lending with interest. Like this, for the established basis of training, and the inexhaustible things of the stupa, of the sangha, if they are not well utilized, the Blessed One taught: They should be well utilized. If they give these things away to just anyone, the Blessed One taught: Do not give wealth to the miserly, nor to remote places, nor to the cruel, the evil-doers, nor ever to the powerful. The eleventh Nissaggiya Pacittiya ends. The origin of the story is in Sravasti. At that time, the group of six monks engaged in various kinds of trade, namely, acquiring, giving, buying, and selling. How do they acquire? When something is scarce in Sravasti and abundant in other places, they acquire it from other places and bring it to Sravasti, this is acquiring. How do they give? When Sravasti has a good harvest and other places have a bad harvest, they acquire it from Sravasti and send it to other places, this is giving. How do they buy? When something is abundant, they buy it, this is buying. How do they sell? When something is scarce, they sell it, this is selling. While engaging in trade, the nuns who had little merit scolded them. The nuns told the monks about this, and the monks reported it to the Blessed One. Then