Tibetan
་ལྷག་པར་རོ། །གོས་གྲུབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་ནའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དངོས་པོ་དེ་སྤངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་མ་གྲུབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཐོབ་ནའོ། །དགེ་སློང་མ་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་དགའ་མོའོ། །ཕྱོགས་གང་ནས་གོས་ཀྱི་རིན་དེ་དག་འོངས་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལས་འོངས་པར་གྱུར་པའོ། །དེར་བདག་ ཉིད་འགྲོ་བར་བྱ་བའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་དོ། །ཡིད་གཅུགས་པའི་ཕོ་ཉ་གཏང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་སོང་ན་དོན་དེ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་གོས་ཀྱི་རིན་བསྐུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་ནི། དེའི་དོན་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བྱས་པའོ། །ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་རང་གི་ནོར་ཚུལ་མ་ཡིན་པར་ཆུད་མ་གཟན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་དེ་ནི་ཆོ་ག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དེ་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་འཕགས་མ་གོས་དག་སྣོམས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ན། དགེ་སློང་མ་དེས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་འདི་དག་ཁོ་མོས་སྤངས་ཟིན་གྱི། དེ་ཉིད་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དེ་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་འཕགས་མ་གོས་འདི་དག་བཞེས་ཤིག་དང། བདག་གིས་དེའི་སེམས་གཟུང་ལགས་ཀྱི། ཞེས་ཟེར་ན། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་མས་རིམ་པ་འདི་མ་བྱས་པར་ལེན་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་མས་བརྟགས་བ་མ་ཡིན་པ་དེས་གང་ཅུང་ཟད་དུ་ན་ལྷུང་བཟེད་དམ། ཆོས་གོས་སམ་གཞན་ཡང་དགེ་སློང་གི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་རུང་བ་བདག་གིར་བྱེད་ན་དེ་དག་ལ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བརྒྱད་པ་རྫོགས་སོ།། །།གླེང་གཞི་ནི། མཉན་ཡོད་ནའོ། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མོན་དར་གྱི་གདིང་བ་བཀག་པ་དེའི་ཚེ། བཅུ་གཉིས་སྡེ་དེ་དག་གིས་མོན་དར་གྱི་གདིང་བ་དག་ཀྱང་བྱེད། བྱེད་དུ་ཡང་འཇུག་པ་དང། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པ་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་ མ་གང་མོན་ད
Chinese
更加殊胜啊。所谓“衣服成就”，就是得到啊。所谓“舍堕”，就是说，舍弃那个东西，和前面说的一样。所谓“如果没成就”，就是没得到啊。所谓“那个比丘尼”，就是近喜女啊。所谓“从哪个方向衣服的价值那些到来的”，就是从哪里到来的啊。所谓“在那里自己应当去吗”，就是自己啊。所谓“应当派遣心腹的使者”，就是哪个去了能办成那件事啊。所谓“你为了比丘尼名字这个的缘故，寄出的衣服的价值那些，它们的意义什么也没成就”，就是一点用也没做啊。所谓“要知道啊”，就是说，有寿命的人们，不要把不是自己的财物白白浪费啊。所谓“在那件事上，那是仪轨”，就是在那件事上，那是随顺的法啊。如果在那件事上如何犯堕呢？如果跑腿的去到比丘尼那里，这样说：“圣母，这些衣服请闻一下”，那么比丘尼应当对跑腿的说：“这些我已经舍弃了，给那个人吧”。如果跑腿的也这样说：“圣母，请接受这些衣服，我将抓住他的心”，如果比丘尼没有这样做就接受了，那么全部都犯舍堕。如果比丘尼对未经认可的，哪怕是少许的钵，或者法衣，或者其他的任何比丘的生活用具占为己有，那么对那些犯舍堕。舍堕第八完毕。 开端是，在舍卫城啊。世尊禁止使用毛毡坐垫的时候，十二群的比丘们也做毛毡坐垫，也让别人做，并且（因为）轻视少欲的比丘尼们，那些比丘尼们就对比丘们说了，比丘们就禀告了世尊。之后世尊从“发生这件事”开始，直到制定学处为止，又，哪个比丘尼毛
English
More particularly. The so-called "clothing is accomplished" means it is obtained. The so-called "expiation entailing forfeiture" means that having abandoned that thing, it is the same as before. The so-called "if it is not accomplished" means it is not obtained. The so-called "that bhikkhuni" is Near-Joyful Woman. The so-called "from which direction did the value of those clothes come" means from where did it come. The so-called "should I go there myself" means myself. The so-called "should I send a trusted messenger" means whoever goes will accomplish that matter. The so-called "the value of the clothes that you sent for the sake of this bhikkhuni's name, their meaning was not accomplished at all" means it did not serve any purpose at all. The so-called "know this" means, may those with long life not waste what is not their own property. The so-called "in that matter, that is the ritual" means in that matter, that is the Dharma that accords with it. How does one incur a downfall in that matter? If the errand-runner goes to the bhikkhuni and says, "Venerable Mother, please smell these clothes," then the bhikkhuni should say to the errand-runner, "I have already given these up, give them to that person." If the errand-runner also says, "Venerable Mother, please accept these clothes, I will capture his heart," if the bhikkhuni accepts without doing this procedure, then she will incur an expiation entailing forfeiture in all cases. If a bhikkhuni takes possession of anything that has not been approved, even a small amount of alms bowl, or a Dharma robe, or any other requisites for a bhikkhu's livelihood, then she will incur an expiation entailing forfeiture for those things. The eighth expiation entailing forfeiture is complete. The basis of the story is in Shravasti. When the Blessed One forbade felt mats, those groups of twelve bhikkhus also made felt mats, and also had others make them, and because they despised the bhikkhunis who desired little, those bhikkhunis spoke to the bhikkhus, and the bhikkhus reported to the Blessed One. Then the Blessed One, from "this happened" up to the establishment of the training, again, which bhikkhuni wool
Tibetan
ར་སར་པ་ལས་གདིང་བ་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པའིའོ། །སར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སར་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། གསར་པས་སར་པ་དང། རྙེད་པས་སར་པ་སྟེ། སྐབས་འདིར་ནི་གསར་པས་སར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་དགོངས་སོ། །མོན་དར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིན་བལ་ལ་བྱའོ། །གདིང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གདིང་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། ནང་ཚངས་ཅན་དང། བླིངས་པ་སྟེ། སྐབས་འདིར་ནི་གཉིས་ཀ་ཡིན་པར་དགོངས་སོ། །བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་དམ་གཞན་གྱིས་སོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཆུན་བོ་དང། མདའ་བ་དང་ཕུང་པོ་སྟེ། དགེ་སློང་མས་སྲིན་བལ་གྱི་ཆུན་པོ་འབྱེད་པར་བྱེད། འཇིག་པར་བྱེད། རྨེལ་བར་བྱེད་ཅིང། ཇི་སྲིད་དུ་གདིང་བར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བྱས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་མས་སྲིན་བལ་གྱི་མདའ་བ་འབྱེད་པར་བྱེད། འཇིག་པར་བྱེད། རྨེལ་བར་བྱེད་ཅིང། ཇི་སྲིད་དུ་གདིང་བར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བྱས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་མས་སྲིན་བལ་གྱི་ཕུང་པོ་འབྱེད་པར་བྱེད། འཇིག་པར་བྱེད། རྨེལ་བར་བྱེད་ཅིང། ཇི་སྲིད་དུ་གདིང་བར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བྱས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་མས་སྲིན་བལ་གྱི་ཆུན་པོ་དང། མདའ་བ་དང། ཕུང་པོ་འབྱེད་པར་བྱེད། འཇིག་པར་བྱེད། རྨེལ་བར་བྱེད་ཅིང། ཇི་སྲིད་དུ་གདིང་བར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བྱས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་མས་སྲིན་བལ་གྱི་མདའ་བ་དང། ཕུང་པོ་དང། ཆུན་པོ་འབྱེད་པར་བྱེད། འཇིག་པར་བྱེད། རྨེལ་བར་བྱེད་ཅིང། ཇི་སྲིད་དུ་གདིང་བར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བྱས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་མས་སྲིན་བལ་གྱི་ཕུང་པོ་དང། མདའ་བ་དང། ཆུན་པོ་འབྱེད་པར་བྱེད། འཇིག་པར་བྱེད། རྨེལ་བར་བྱེད་ཅིང། ཇི་སྲིད་དུ་གདིང་བར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བྱས་ན་ སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་བྱས་པ་རྙེད་ན་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དགུ་པ་རྫོགས་སོ།། །།གླེང་གཞི་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནའོ། །གང་གི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཙུག་ན་ནོར་བུའི་མདོ་ལས་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟེན་ནས་གསེར་དང་དངུལ་ལེན་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བ་མཛད་པ་དེའི་ཚེ། ཡང་བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ། གསེར་དང་དངུལ་རང་གི་ལག་གིས་ལེན་པར་བྱེད། ལེན་དུ་འཇུ
Chinese
如果从生丝上进行铺设，是舍堕罪。又，比丘尼，凡是称为“某”的，就是指属于此法的。所谓“生丝”，生丝有两种：新制的生丝和寻得的生丝。这里指的是新制的生丝。所谓“门达”，是指蚕丝。所谓“铺设”，铺设也有两种：内里有填充物的和铺开的。这里指的是两种情况。所谓“做”，是指自己或他人。所谓“舍堕罪”，如前所述。那么，如何构成堕罪呢？即线束、线团和堆积。比丘尼分解蚕丝的线束，破坏，磨损，只要不进行铺设，就犯恶作罪。如果铺设了，就犯舍堕罪。比丘尼分解蚕丝的线团，破坏，磨损，只要不进行铺设，就犯恶作罪。如果铺设了，就犯舍堕罪。比丘尼分解蚕丝的堆积，破坏，磨损，只要不进行铺设，就犯恶作罪。如果铺设了，就犯舍堕罪。比丘尼分解蚕丝的线束、线团和堆积，破坏，磨损，只要不进行铺设，就犯恶作罪。如果铺设了，就犯舍堕罪。比丘尼分解蚕丝的线团、堆积和线束，破坏，磨损，只要不进行铺设，就犯恶作罪。如果铺设了，就犯舍堕罪。比丘尼分解蚕丝的堆积、线团和线束，破坏，磨损，只要不进行铺设，就犯恶作罪。如果铺设了，就犯舍堕罪。 如果已经做了（铺设）而寻得（蚕丝），那么享用者没有堕罪。舍堕罪第九条结束。 事情的缘起是在王舍城。当时，世尊依据《顶髻宝经》中所说的内容，制定了关于接受金银的学处。当时，十二部众在那时，用自己的手接受金银，并让人接受。
English
If one makes a spread from raw silk, it is a Nissaggiya Pacittiya. Furthermore, a Bhikkhuni, whoever is called "so-and-so," refers to one belonging to this Dharma. Regarding "raw silk," there are two kinds of raw silk: newly made raw silk and found raw silk. In this context, it refers only to newly made raw silk. "Mon dar" refers to silkworm silk. Regarding "spreading," there are two kinds of spreading: those with inner stuffing and those spread out. In this context, it refers to both. "To do" means by oneself or by another. "Nissaggiya Pacittiya" is as mentioned before. How does one incur a downfall? Namely, bundles, skeins, and heaps. If a Bhikkhuni separates a bundle of silkworm silk, destroys it, wears it out, and does not spread it, she commits a Dukkhata. If she spreads it, she commits a Nissaggiya Pacittiya. If a Bhikkhuni separates a skein of silkworm silk, destroys it, wears it out, and does not spread it, she commits a Dukkhata. If she spreads it, she commits a Nissaggiya Pacittiya. If a Bhikkhuni separates a heap of silkworm silk, destroys it, wears it out, and does not spread it, she commits a Dukkhata. If she spreads it, she commits a Nissaggiya Pacittiya. If a Bhikkhuni separates a bundle, skein, and heap of silkworm silk, destroys it, wears it out, and does not spread it, she commits a Dukkhata. If she spreads it, she commits a Nissaggiya Pacittiya. If a Bhikkhuni separates a skein, heap, and bundle of silkworm silk, destroys it, wears it out, and does not spread it, she commits a Dukkhata. If she spreads it, she commits a Nissaggiya Pacittiya. If a Bhikkhuni separates a heap, skein, and bundle of silkworm silk, destroys it, wears it out, and does not spread it, she commits a Dukkhata. If she spreads it, she commits a Nissaggiya Pacittiya. If one finds (the silk) after it has been made (into a spread), there is no downfall for using it. The ninth Nissaggiya Pacittiya is complete. The basis of the story is in Rajagriha. At the time when the Blessed One, relying on the essence arising from the Sutra of Jewel in the Crown, established the basis of training regarding accepting gold and silver, at that time, the twelve groups at that time, accepted gold and silver with their own hands, and caused others to accept it.