Tibetan
ང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅས་པའི་བར་དུའོ། །ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་མཐུན་པས་དགེ་སློང་མ་གང་ཞིག་གནས་ནས་དབྱུང་བའི་ལས་བྱས་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་དེ་གཅིག་པོ་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་སྟེ། བཟོད་པ་གསོལ་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་ན། ཆོས་འདི་ ཡང་དང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ལ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་མའོ། །དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་མའི་དགེ་འདུན་ནོ། །དགེ་སློང་མ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་པ་མའོ། །གནས་ནས་དབྱུང་བའི་ལས་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་སོ། །ཤེས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སམ། དེ་ལ་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པར་གྱུར་ནས་སོ། །དེ་གཅིག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་འབའ་ཞིག་གོ། །མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཚམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་སྟེའོ། །བཟོད་པ་གསོལ་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་སོ། །གཞན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མ་གང་ཞིག་གནས་ནས་དབྱུང་བའི་ལས་བྱས་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་སྟེ་བཟོད་པ་གསོལ་དུ་བཅུག་ནས། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་པར་བྱེད། ལྷན་ཅིག་ཟ་བར་བྱེད། ལྷན་ཅིག་ཁྱིམ་ན་ཉལ་བར་བྱེད་ན། ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་ན་གལ་ཏེ་གཞི་དེ་གཏོང་བ་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཇི་སྟེ་གཏོང་བར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །ལས་དང་པོའི་ཚིག་བརྗོད་པ་མ་རྫོགས་པར་གལ་ཏེ་གཏོང་བ་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཇི་སྟེ་གཏོང་བར་མི་བྱེད་ལ་ཚིག་རྫོགས་པར་གྱུར་ན། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །ལས་གཉིས་པའི་ཚིག་བརྗོད་པར་མ་རྫོགས་པར་གལ་ཏེ་གཏོང་བ་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཇི་སྟེ་གཏོང་བར་མི་བྱེད་ལ་ཚིག་རྫོགས་པར་གྱུར་ན། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །ལས་གསུམ་པའི་ཚིག་བརྗོད་པ་ཡང་མ་རྫོགས་ལ། མཐུན་པས་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བྱས་པ་དང། མི་མཐུན་པས་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བྱས་པ་དང། མི་མཐུན་པས་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་པ་དང། ཆོས་ཇི་ལྟ་བ་དང། འདུལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་དང། སྟོན་པས་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ་མ་བྱས་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་གསུམ་པ
Chinese
“我”等字句之间如前一样。从“彼时比丘尼们”等字句到“安立学处”之间（也是如此）。又，若有比丘尼明知有比丘尼僧团一致对比丘尼作了驱摈之业，而她独自一人走到界外，令其请求宽恕，此法亦为初犯堕罪，属于应舍堕，成为僧残。又，“若有比丘尼”等字句是指“欲”。“比丘尼僧团”等字句是指如来声闻弟子的比丘尼僧团。“比丘尼任何”等字句是指“欲者”。“作了驱摈之业”等字句是指以劝请和四种羯磨。“明知”等字句是指自己知道，或者他人对自己说了。“她独自一人”等字句是指唯独她。“走到界外”等字句是指走到结界的坛城之外。“令其请求宽恕”等字句是指以劝请和四种羯磨。其他如前。若问：对此如何会犯堕罪？答：从“比丘尼明知有比丘尼僧团对比丘尼作了驱摈之业”等字句开始，到“走到界外令其请求宽恕之后”，与她一起居住，一起吃饭，一起在家里睡觉，无论如何，一切都会犯下恶作罪。劝诫之后告知说，如果放弃那个根本，那样就好。如果不如是放弃，则会犯下粗罪。第一次羯磨的语句未说完之前，如果放弃，那样就好。如果不如是放弃，语句说完之后，则会犯下粗罪。第二次羯磨的语句未说完之前，如果放弃，那样就好。如果不如是放弃，语句说完之后，则会犯下粗罪。第三次羯磨的语句也未说完，若不如一致所作非法，不如不一致所作非法，不如不一致所作如法，不如如法，不如如律，不如如导师所教导，则无堕罪。第三次羯磨
English
The same as before between the words "I" and so on. From the words "at that time, the nuns" to "establishing the precepts" (it is also the same). Furthermore, if a nun knowingly acknowledges that the community of nuns has unanimously performed the act of expulsion against a nun, and she alone goes outside the boundary, causing her to request forgiveness, this Dharma is also a primary offense of defeat, belonging to the category of expiable offenses, becoming a Sangha remnant. Furthermore, the words "if any nun" refer to "desire." The words "community of nuns" refer to the community of nuns who are disciples of the Thus-Gone One. The words "any nun" refer to "the one who desires." The words "performed the act of expulsion" refer to the act of solicitation and the four karmas. The words "knowingly" refer to knowing oneself, or having been told by others. The words "she alone" refer to only her. The words "went outside the boundary" refer to going outside the mandala of the boundary. The words "causing her to request forgiveness" refer to the act of solicitation and the four karmas. The rest is as before. If asked, how does one incur defeat in this? The answer is: starting from the words "a nun knowingly acknowledges that the community of nuns has performed the act of expulsion against a nun," up to "after going outside the boundary and causing her to request forgiveness," residing with her, eating together, sleeping together in the house, in any case, all will incur the offense of wrongdoing. After admonishing and informing, if one abandons that basis, that is good. If one does not abandon it in that way, one will incur a grave offense. Before the words of the first karma are finished, if one abandons it, that is good. If one does not abandon it in that way, and the words are finished, one will incur a grave offense. Before the words of the second karma are finished, if one abandons it, that is good. If one does not abandon it in that way, and the words are finished, one will incur a grave offense. The words of the third karma are also not finished, if one does not act unlawfully as agreed upon, does not act unlawfully as disagreed upon, does not act lawfully as disagreed upon, does not act according to the Dharma, does not act according to the Vinaya, does not act according to the teachings of the Teacher, then there is no defeat. The third karma
Tibetan
འི་ཚིག་བརྗོད་པ་ཡང་རྫོགས་ལ། ཆོས་ཇི་ལྟ་བ་དང། འདུལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་དང། སྟོན་པས་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ཀྱང། གཞི་དེ་གཏོང་བར་མི་བྱེད་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་མ་དེས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འདི་སྐད་ཅེས། འཕགས་མ་དག་བདག་ལ་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཇི་སྟེ་སྨྲ་བར་མི་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟུང་བ་མ་མཐོལ་ཞིང་མ་བཤགས་བཞིན་དུ་དེའི་འོག་ཏུ་གསོལ་བ་དང། གསོལ་བ་དང་གཉིས་དང། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་ན། ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ལས་དང་པོ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་མའི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་བཅུ་གཉིས་པ་རྫོགས་སོ།། །།གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དེའི་ཚེ་ན་མཉན་ཡོད་ན། སྔོན་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དགེ་སློང་མ་ནག་མོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ། དགེ་སློང་མ་རྣམས་དང་འཐབ་པ་ན། ཁྲོས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས། རེ་ཞིག་ཤཱཀྱའི་དགེ་སྦྱོང་འདི་དག་འབའ་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་གྱི། དགེ་སྦྱོང་གཞན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡོད་པས། དེ་དག་གི་དྲུང་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་ཟད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་གཏོང་ངོ། །ཆོས་དང། དགེ་འདུན་གཏོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བའི་སྐབས་དེ། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་མ་ཁྱེད་ཅག་གིས་དགེ་སློང་མ་ནག་མོའམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པ་སུ་ཡང་རུང་བ་དག་ལ་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བར་བྱའོ། །བསྒོ་བ་ཡང་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། ནག་མོ་ཁྱོད་འཐབ་པ་ན་ཁྲོས་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་རེ་ཞིག་ཤཱཀྱའི་བུའི་དགེ་སྦྱོང་འདི་དག་འབའ་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ གྱི། དགེ་སྦྱོང་གཞན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡོད་པས། དེ་དག་གི་དྲུང་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་ཟད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་གཏོང་ངོ། །ཆོས་དང། དགེ་འདུན་གཏོང་ངོ། །ཞེས་མ་ཟེར་ཅིག །ནག་མོ་ཁྱོད་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཐོང་ཞིག་ཅེས་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་ན། གཞི་དེ་ཉིད་ལ་ནན་གྱིས་མཆོག་ཏུ་བཟུང་ཞིང་མངོན་པར་ཞེན་ནས། འདི་ཉིད་ན་བདེན་གྱི། །གཞན་རྫུན་པའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་
Chinese
其言辞也圆满，如法、如律、如佛所说而行，若不舍弃彼事，则成僧残。比丘尼于彼座上坐，如是说：“圣母们，我犯僧残。”如是说为佳。若不说，则成恶作。彼未忏悔、未发露罪过，于其后受具足戒，或受具足戒及二法，或受具足戒及四法，一切皆成恶作。初犯者等无罪。比丘尼分别法竟，僧残第十二竟。，事缘在舍卫城。尔时，舍卫城中，先为外道之比丘尼名黑女者，与比丘尼等争斗，忿怒而言：“且止，此等释迦之沙门，非独具戒、具德，其他沙门亦有具戒、具德者，于彼等处行梵行，舍弃佛，舍弃法，舍弃僧。”时诸比丘尼语诸比丘，诸比丘白世尊。世尊告诸比丘尼：“汝等应呵责比丘尼黑女，或与彼相似者，应教诫之。教诫应如是：黑女，汝争斗时忿怒，如是言：且止，此等释迦子之沙门，非独具戒、具德，其他沙门亦有具戒、具德者，于彼等处行梵行，舍弃佛，舍弃法，舍弃僧。莫如是言。黑女，汝应舍弃此罪恶见之相。”应如是教诫。诸比丘尼呵责教诫彼时，彼坚持、极执取彼事，随念“唯此为真，余皆虚妄”。
English
And the expression is also complete, and it is done according to the Dharma, according to the Vinaya, and according to the teachings of the Buddha. If that basis is not abandoned, it becomes a Sanghavasesa. That Bhikshuni, while sitting on that seat, says, "Venerable mothers, I have committed a Sanghavasesa." It is good to say so. If she does not say so, it becomes a Dukkrata. Without confessing and without disclosing that offense, if she then undergoes the act of requesting, or the act of requesting and two, or the act of requesting and four, then all become Dukkrata. For the first offender and so on, there is no offense. From the Bhikshuni Vibhanga, the twelfth Sanghavasesa is complete. The story begins in Shravasti. At that time, in Shravasti, a Bhikshuni named Black Woman, who had previously been a non-Buddhist, quarreled with the Bhikshunis. Being angry, she said, "Stop for a moment, these Shakyaputra ascetics are not the only ones who possess morality and virtue. There are other ascetics who also possess morality and virtue. It is enough to practice Brahmacharya in their presence. I abandon the Buddha, I abandon the Dharma, and I abandon the Sangha." At that time, the Bhikshunis spoke to the Bhikshus. The Bhikshus reported to the Bhagavan. The Bhagavan said to the Bhikshunis, "You should rebuke the Bhikshuni Black Woman, or anyone similar to her, and you should instruct her. The instruction should be like this: Black Woman, when you quarrel, you are angry and say, 'Stop for a moment, these Shakyaputra ascetics are not the only ones who possess morality and virtue. There are other ascetics who also possess morality and virtue. It is enough to practice Brahmacharya in their presence. I abandon the Buddha, I abandon the Dharma, and I abandon the Sangha.' Do not say such things. Black Woman, you should abandon this aspect of having a sinful view.'" She should be instructed in this way. When the Bhikshunis rebuked and instructed her, she firmly held on to and was extremely attached to that very basis, and followed the thought, "Only this is true, and the rest is false."