Tibetan
་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཉི་ཤུ་གཉིས་པ་རྫོགས་སོ།། །།གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ། །དེའི་ཚེ་སྦོམ་དགའ་མོས་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བའི་དུས་སུ་སྲ་བརྐྱང་མ་ཕྱུང་བ་དང། དེ་ལ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཕགས་མ་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བའི་དུས་ལ་བབ་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་སླད་དུ་སྲ་བརྐྱང་མི་དབྱུང། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁོ་མོ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཡིན་པས་ཁོ་མོས་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བའི་དུས་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་དེ་རྣམས་སྲ་བརྐྱང་གི་དུས་ལས་འདས་ཏེ། བླ་གོས་མཐང་གོས་དང་བཅས་པས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་དོང་པ་དང། དགེ་སློང་མ་དེ་དག་གིས་དྲིས་པ། ཕུ་ནུ་མོ་དག །ཁྱེད་ཅག་ཅིའི་ཕྱིར་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བ་ལས་འདས་ཏེ། བློ་གོས་མཐང་གོས་དང་བཅས་པས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འདོང། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་འཕགས་མ་སྦོམ་དགའ་མོ་ན་རེ། ཁོ་མོ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་ནས་ད་དུང་སྲ་བརྐྱང་མ་ཕྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་པ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་དུས་སུ་སྲ་བརྐྱང་མི་འབྱིན་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའོ། །དུས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔྱིད་ཟླ་ར་བའི་ཉ་ལ་སྲ་བརྐྱང་འབྱིན་པའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་ཙམ་དགེ་སློང་མས་སྲ་བརྐྱང་དུས་སུ་འབྱིན་པར་མི་བྱེད་ན། ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །སྤང་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཉི་ཤུ་གསུམ་པ་རྫོགས་སོ།། །།སྡོམ་ལ། མངོན་མཚན་ཅན་དང་སོ་སོ་དང། །དེ་ནི་ཡང་ཡང་འགྲོལ་བ་དང། །གོས་ཕྱིར་ དངོས་པོ་གཞན་རྙེད་དང། །གནས་མལ་དང་ནི་དབྱར་ཁང་དང། །སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ཕྱིར་རྙེད་དང། །དགེ་འདུན་ཆེད་དུ་སློང་བ་དང། །ལྕི་ལ་རིན་ཐང་ཆེ་བ་དང། །ཡང་བ་དེ་ནི་ཐ་མ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་མཉན་ཡོད་ན་གསེར་མགར་ཞིག་ཡོད་པ་དེས། རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཁུ་འཕྲིག་ཅན་ཞིག་པས། ཆུང་མ་གསར་པ་དེ་བགམ་པར་འདོད་ནས། གསེར་གྱི་རྣ་གདུབ་ཅིག་བཞག་སྟེ། དབེན་པར་བསྡད་དོ། །དེ་ནས་སྦོམ་དགའ་མོ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བླངས་ཏེ། གསེར་མགར་གྱི་ཁྱིམ་གང་ན་བ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང། བ
Chinese
比丘尼堕罪二十二竟。 话题在舍卫城。 那时，粗欢喜女在应该解除禁足的时候没有解除禁足，对此，比丘尼们这样说道： 圣母，解除禁足的时间到了，你为什么不解除禁足？ 她这样说道： 我是三藏持有者，所以我知道解除禁足的时间。 之后，那些比丘尼们错过了禁足的时间，穿着上衣和下裙在田野里游荡。 那些比丘尼们问道： 姐妹们，你们为什么错过了解除禁足的时间，穿着上衣和下裙在田野里游荡？ 她们这样说道： 圣母粗欢喜女说： 我是三藏持有者。 这样说着，到现在还没有解除禁足。 听到这些，少欲的比丘尼们开始责骂，直到制定戒律。 再次，如果哪个比丘尼在应时没有解除禁足，就犯舍堕罪。 再次，哪个比丘尼，指的是粗欢喜女。 应时，指的是在春季第一个月的月末解除禁足。 舍堕罪，指的是和前面一样。 那么，如何犯堕罪呢？ 只要比丘尼没有在应时解除禁足，就全部犯舍堕罪。 舍堕罪二十三竟。 偈颂： 显相者和各个，那是再三解除和，为了衣服，获得其他物品和，住所和夏屋和，为了众多人获得和，为了僧团乞讨和，重的和价值大的和，轻的那是最后。 佛薄伽梵住在胜子园给孤独园。 那时，舍卫城有个金匠，他娶了同种姓的女子为妻。 之后，他因为是个吝啬鬼，想要试探新婚的妻子，就放了一个金耳环，独自坐着。 之后，粗欢喜女早上穿好裙子，拿着钵和法衣，去了金匠的家，到了那里，
English
The twenty-second pācittiya of the nuns is complete. The topic is in Śrāvastī. At that time, Bhadda Kāpilānī did not lift the hard covering when it was time to lift the hard covering, and the nuns said this to her: Holy mother, the time to lift the hard covering has come, why do you not lift the hard covering? She said this: I am a holder of the three baskets, so I know the time to lift the hard covering. Then, those nuns missed the time to lift the hard covering, and wandered in the fields wearing their upper and lower garments. Those nuns asked: Sisters, why have you missed the time to lift the hard covering, and are wandering in the fields wearing your upper and lower garments? They said this: Holy mother Bhadda Kāpilānī said: I am a holder of the three baskets. Saying this, she has not yet lifted the hard covering. Hearing this, the nuns with few desires began to scold, until the precepts were established. Again, if any nun does not lift the hard covering in due time, she commits a nissaggiya pācittiya. Again, which nun, refers to Bhadda Kāpilānī. Due time, refers to lifting the hard covering on the last day of the first month of spring. Nissaggiya pācittiya, refers to the same as before. Then, how does one commit a transgression? As long as the nun does not lift the hard covering in due time, she commits a nissaggiya pācittiya in its entirety. The twenty-third nissaggiya pācittiya is complete. Summary: The one with obvious signs and each, That is repeatedly released and, For the sake of clothing, Obtaining other objects and, Dwelling and summer house and, Obtaining for the sake of many people and, Begging for the sake of the Sangha and, Heavy and of great value and, The light one is the last. The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in the Jeta Grove, Anāthapiṇḍika's Park, in the grove of Prince Jeta. At that time, there was a goldsmith in Śrāvastī who took a wife from the same caste. Then, because he was a miser, wanting to test his new wife, he placed a gold earring and sat alone. Then, Bhadda Kāpilānī put on her lower garment in the morning, took her bowl and robes, and went to the goldsmith's house, and when she arrived,
Tibetan
ག་སར་དེ་ལ་ནད་མེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །མཚན་བཟང་མ་བསོད་སྙོམས་བྱིན་ཅིག །དེས་ཟས་ཕྱེ་ཞིག་ཕྱུང་བ་དང། དེས་ཟས་ཕྱེ་དེ་མཐོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས། ཁོ་མོ་ཁྱོད་ལས་ཐོག་མར་ཟས་ཕྱེ་ལེན་པ་ནི་མི་བཟང་སྟེ། མི་ཤིས་ཀྱི། གསེར་གྱི་རྣ་གདུབ་དེ་བསྟན་ནས་འོ་ནི་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང། དེས་སྣོམས་ཤིག་ཅེས་ཀྱང་མ་སྨྲས། མ་བསྣམས་ཤིག་ཅེས་ཀྱང་མ་སྨྲས་པ་ལས། དེས་དེ་བླངས་ཏེ་སོང་ངོ། །དེ་ནས་མི་དེས་གསེར་གྱི་རྣ་གདུབ་དེ་མ་མཐོང་ངོ། །མ་མཐོང་ནས་བག་སར་དེ་ལ་བརྡེག་པར་ཞུགས་པ་དང། གཡས་གཡོན་ན་འཁོད་པ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་གནོང་མེད་ཅིང་མ་ཉེས་པ་འདི་ལ་དབྱུག་པས་རྡེག་གམ་ཅི། གསེར་གྱི་རྣ་གདུབ་ནི་དགེ་སློང་མ་ཕ་བིས་ཁྱེར་ཏེ་སོང་ངོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང། དེ་ནས་གསེར་མགར་གྱིས་སྦོམ་དགའ་མོ་གང་ན་བ་དེར་བརྒྱུགས་པ་ལས། དེ་ཡང་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་རྐང་པའི་སྒྲ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པས། དེས་འཕྲིགས་ནས་གསེར་གྱི་རྣ་གདུབ་ཁར་བཅུག་གོ། །ཇི་ཙམ་ན་མི་དེ་ཉེ་བ་དང། མི་དེ་ལ་སྦོམ་དགའ་མོས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བུ་ཟན་མོའི་བུ། ཁོ་མོ་ཅག་རྒྱལ་བོས་བཙུན་མོའི་ཐབས་གནང་བར་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་ཤེས་སམ། ཁོ་མོ་ལ་ ལག་པས་མ་རེག་ཅིག །དེས་མགོ་རེག་མོ། ངན་པ་མོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེས་དེ་ལ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བསྣུན་ནས། ཁ་ནས་ཁྲག་བྱུང་དུ་ཏེ་བོར་བརྡེགས་སོ། །དེ་ཡང་མིག་ཕུབས་སྐྲངས་ཤིང་དབྱར་ཁང་དུ་འོངས་པ་དང། དགེ་སློང་མ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དྲིས་པ། འཕགས་མ་ཅི་ནོངས། དེ་ཁྲོས་པས་འདི་སྐད་ཅེས། ཁྱེད་ཅག་ཕ་རོལ་མི་བདེ་བས་སྙིང་ཚིམ་མམ་ཞེས་སྨྲས་ནས། གཏམ་དེ་ཡང་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་རྒྱས་པར་སྨྲས་པ་དང། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་མངོན་མཚན་ཅན་སློང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པའོ། །མངོན་མཚན་ཅན་སློང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསེར་རམ་དངུལ་ལོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་རང་གི་དོན་དུ་མངོན་མཚན་ཅན་སློང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །གསེར་སློང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད
Chinese
于是说：“愿那个乞丐女没有疾病。”这样说了之后，说了这样的话：“美丽的女子，请施舍食物。”她取出一些食物粉末，看到食物粉末后这样说：“我从你这里首先接受食物粉末是不好的，不吉祥。”然后展示金耳环说：“那么请施舍这个吧。”她既没有说‘闻一下’，也没有说‘不要拿走’，她拿走了那个金耳环就走了。之后，那个人没有看到金耳环了。因为没有看到金耳环，就开始殴打乞丐女，左右的人这样说：“你没有惭愧，要用棍子打这个没有罪过的人吗？金耳环是被比丘尼帕比拿走了。”这样说了之后，金匠跑到斯波姆嘎姆所在的地方，她擅长分辨男人和女人的脚步声，所以她迅速地把金耳环放进了嘴里。当那个人靠近时，斯波姆嘎姆对那个人这样说：“你这个妓女的儿子，你不知道我已经被国王选为妃子了吗？不要用手碰我。”她摸了摸头，说了“坏女人”，然后用拳头打了她，打得她口吐鲜血倒在地上。她眼眶肿胀，来到夏宫，那些比丘尼问她：“圣母，发生了什么事？”她生气地说：“你们这些幸灾乐祸的人，心里满足了吗？”然后把事情详细地告诉了比丘尼们。从那些少欲的比丘尼开始责骂的时候，一直到向世尊禀告为止。之后，世尊从“发生了这件事”开始，一直到制定戒律为止，又说：“如果哪个比丘尼乞讨明显的标志物，那是舍堕罪。”“哪个比丘尼”是指斯波姆嘎姆，或者其他与她相似的人。“乞讨明显的标志物”是指金或银。“舍堕罪”是指和上面一样。那么，如何构成堕罪呢？如果哪个比丘尼为了自己的利益而乞讨明显的标志物，那是舍堕罪。乞讨黄金，那是舍堕罪。
English
Then he said, "May that beggar woman be free from illness." Having said this, he spoke these words: "Beautiful woman, please give alms." She took out some food powder, and seeing the food powder, she said, "It is not good for me to receive food powder from you first, it is inauspicious." Then she showed the golden earring and said, "Then please give this." She neither said 'smell it' nor did she say 'do not take it away', she took the golden earring and left. After that, that person did not see the golden earring. Because he did not see the golden earring, he began to beat the beggar woman, and the people on the left and right said, "Are you without shame, beating this innocent person with a stick? The golden earring was taken away by the Bhikshuni Pabi." After saying this, the goldsmith ran to where Spomgam was. She was skilled at distinguishing the sounds of men's and women's footsteps, so she quickly put the golden earring in her mouth. When that person approached, Spomgam said to that person, "Son of a prostitute, don't you know that I have been chosen by the king to be a consort? Do not touch me with your hand." She touched her head and said, "Bad woman," then she hit her with her fist, causing her to spit blood and fall to the ground. Her eye sockets were swollen, and she came to the summer palace, and those Bhikshunis asked her, "Holy Mother, what happened?" She said angrily, "Are you satisfied with the misfortune of others?" Then she told the Bhikshunis in detail. From the time when those Bhikshunis with few desires began to scold, until the time of reporting to the Blessed One. After that, the Blessed One, starting from "This happened," until the establishment of the precepts, also said, "If any Bhikshuni begs for obvious signs, that is a Nissaggiya Pacittiya." "Which Bhikshuni" refers to Spomgam, or others similar to her. "Begging for obvious signs" refers to gold or silver. "Nissaggiya Pacittiya" refers to the same as above. So, how does it constitute an offense? If any Bhikshuni begs for obvious signs for her own benefit, that is a Nissaggiya Pacittiya. Begging for gold, that is a Nissaggiya Pacittiya.