Tibetan
ཀྱིས། ཁྱེད་ཅག་ལས་གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཐབས་ཅིག་ལྗོངས་རྒྱུར་འགྲོ་བར་སྤྲོ་བ་དེས་ཆོས་གོས་ཀྱི་ལས་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀས་བསམས་པ། སངས་རྒྱས་ལྗོངས་རྒྱུར་གཤེགས་པ་ལ་ཕན་ཡོན་བཅྭ་བརྒྱད་ཡོད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དང་ཐབས་ཅིག་འགྲོའོ་སྙམ་ནས་དེ་མ་འཕགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་གཏུམ་མོའི་ཁྱིམ་ན་ཁྱེའུ་བཙས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་ཞིག་ཡོད་ནས། དེས་བུ་མོ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བུ་མོ་ཁྱེའུ་འདི་དྲང་སྲོང་གི་གདན་ལ་སྙོལ་ཅིག་དང་ཡུན་རིང་དུ་འཚོ་ཞིང་ཚེ་རིང་དུ་སྐྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་དེ་གོས་དཀར་པོ་བསྐོན་ཏེ་བསྙལ་བ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀ་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་ནས་དེས་བསམས་པ། ཇེ་གཏུམ་མོའི་ཁྱིམ་དུ་སྟན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཕྱིས་བསོད་སྙོམས་བརྒྱུས་ཏེ་འགྲོའོ་སྙམ་ནས་དེ་དེར་སོང་ངོ་། །དགྲ་བཅོམ་པ་དག་ནི་མ་བསམས་པར་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་མི་འཇུག་པས། དེ་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་གྱ་ཚོམ་དུ་འདུག་པ་དང་། ནང་མི་བརྟད་པ་དང་བཅས་པས་འཕགས་པ་ཁྱེའུ་ཁྱེའུ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་མྱུར་བ་མྱུར་བར་ལངས་ནས་ཇི་ཙམ་ནས་དེ་དག་གིས་དུས་ལ་བབ་པར་མཐོང་ནས། དེ་དག་ངུ་བར་བརྩམས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། སྲིང་མོ་དག་འདི་ལ་ཅི་ངུ་། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཁོ་བོ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདུལ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་འཆའ་ བར་འགྱུར་བས་འདི་ལ་ཁོ་བོས་མདུད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉེ་དུ་ལ་བྱམས་པ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་གོམས་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་དེ་བཞིན་དུ་ངུ་ཞིང་མི་སྡོད་པ་ཐོས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། སྟན་ལ་མ་བརྟགས་པར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སྟན་ལ་འདུག་པར་མི་བྱ་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་བྱུང་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ལོན་ཞིང་། རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ལོ་དྲུག་ལོན་ནས་སེར་སྐྱའི་གནས་སུ་བྱོན་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཉི་མ་གཅིག་ནི་ཡབ་ཀྱི་གན་དུ་གདུགས་ཚོད་གསོལ། ཉི་མ་གཉིས་པ་ལ་ནི་རང་གི་བཙུན་མོའི་འཁོར་དུ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་བ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀས་བཙུན་མོ་གྲགས་འཛིན་བཤོས་འབྲིམ་པ་ལ་རྐང་པས་རྐང་པ་ལ་ཕུལ་བ་དང་། དེ་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་མ་འགྱེལ་ནས། དེས་བཙུན་མོ་ས་འཚོ་མ་ལ་སྨྲས་པ་ས་འཚོ་མ། འཕགས་པ་འཆར་ཀས་བདག་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤྱན་སྔར་ཐོ་བཙམས་སོ། །ཅི་བྱས་དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། དེ་ཅི་ནས་ཀྱང་ཕྱིན་ཅད་དེ་ལྟར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་མི་དགའ་བར་བྱའོ། །ཇི་ཙམ་ཉི་མ་གཞན་ཞིག་ལ་བཙུན་མོ་གྲགས་འཛིན་གྱིས་ཁྲིའུ་མ་བརྒྱུས་པ་ཞིག་རས་ཀྱིས་གཡོགས་ནས་བུ་མོ་མངག་གཞུག་མ་ལ་སྨྲས་པ། བུ་མོ་སོང་ལ་རེ་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོར་སྡོད་ལ། གང་གི་ཚེ་འཕགས་པ་འཆར་ཀ་འོང་བ་དེའི་ཚེ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བྲམ་ཟེ་བྲམ་ཟེ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེས་ཅི་བྱ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་ལ་བཙུན་མོའི་འཁོར་དུ་འབོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བུ་མོ་དེ་བྱུང་བ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀ་ཡང་འོངས་ནས། དེར་བྲམ་ཟེ་བྲམ་ཟེ་ཞེས་བོད་པར་བརྩམས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། བུ་མོ་བྲམ་ཟེས་ཅི་བྱ། འཕགས་པ་བཙུན་མོའི་འཁོར་དུ་འབོད་དོ། །དེས་བསམས་པ། དེར་གོར་མ་ཆག་པར་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཀྱིས་འགྲོའོ་སྙམ་ནས་དེ་མྱུར་བར་མྱུར་བར་སོང་བ་དང་། བཙུན་མོ་གྲགས་འཛིན་གྱིས་བུ་མོ་ལ་སྨྲས་པ། བུ་མོ་ཁོ་མོས་ཁྱོད་ལ་བྲམ་ཟེ་བོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་བོས་དེས་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་གོ །ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱི་གན་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞེས་ཏེ་ཁོ་བོའི་བྲམ་ཟེ་ཡང་ཉམས་སྙམ་མམ་ཅི། གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེ་ན་ནི་ༀ་བྷུར་བྷུ་བ་སྭཱ་ཞེས་ཟེར་ལ། འོན་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ནི། །སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་མི་བྱ་སྟེ། །དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱ། །རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གདུལ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་བྲམ་ཟེ་ཡང་རུང་། དགེ་སྦྱོང་ཡང་རུང་སྟེ། ཁོ་མོས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ན། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གནས་སུ་གཤེགས་ན་དེའི་ཕྱིར་བདག་གིས་བྲམ་ཟེ་ལ་འདི་དང་འདི་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསོལ་བ་བྱས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དག་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བར་མཛད་ན་ཁྱོད་ནི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བར་མ་མཛད་དོ། །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བུད་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ནི་དབྲལ་དཀའ་བ་ལགས་པས་ཇི་ལྟར་བགྱི། དེས་སྨྲས་པ། དེ་ནི་མཇལ་གྱིས། ཇེ་སློང་མོ་པ་དག་ལ་ཇི་ཞིག་སྦྱིན་པ་དེ་བལྟའོ། །འཕགས་པ་ཞོའི་ཁམ་ཕོར་འདི་དང་ཕྱེའི་ཁམ་ཕོར་འདི
Chinese
因此，你们之中谁乐意与世尊一同游历各地，就做缝制法衣的工作吧。具寿阿难陀心想：佛陀游历各地有十八种利益，我应该与世尊一同前往，于是他没有离开。当时，一个刚出生不久的婴儿在凶猛者的家中。那人对那个女孩说：女孩，把这个婴儿放在正士的座位上，他就会长久地活着，长寿地成长。那女孩给他穿上白色的衣服，让他躺下。具寿阿难陀在舍卫城乞食，他心想：我先去凶猛者的家中使用座位，然后再去乞食，于是他去了那里。阿罗汉们不会无意地知道和看到，他随意地坐在那个座位上。家里人带着恐惧说：圣者，孩子，孩子。他迅速地站起来，当他们看到时机已到，他们开始哭泣。他说：姐妹们，你们为何哭泣？一切有为法的本性就是如此。然而，依靠我，世尊的教规中，声闻众的学处将会制定，因此我应该为此事负责。轮回中的众生对亲人的爱是无始以来的习性，听到他们那样哭泣不停，比丘们将此事禀告世尊。世尊开示说：因此，我的声闻众应该这样诵读教规中的学处：未经观察，不得在别人家中坐在座位上。当世尊示现成佛十二年，圆满成佛六年之后，他来到迦毗罗卫城（Kapilavastu，约公元前6世纪）。当时，一天在他父亲那里用斋，第二天在他自己的妃嫔眷属中用斋，具寿阿难陀用脚将食物递给妃嫔持名，她因为有力量而没有跌倒。她责备妃嫔萨
English
Therefore, whoever among you is willing to travel with the Blessed One, let him do the work of sewing robes. The Venerable Ānanda thought: There are eighteen benefits to the Buddha traveling, I should go with the Blessed One himself, so he did not leave. At that time, there was a baby who had not been born long in the house of the fierce one. That person said to that girl: Girl, put this baby on the seat of the righteous one, and he will live long and grow old. The girl put on a white cloth and laid him down. The Venerable Ānanda went to Śrāvastī for alms, and he thought: I will go to the house of the fierce one to use the seat, and then go for alms, so he went there. Arhats do not allow unintentional knowledge and seeing, and he sat on that seat at will. The family members said with fear: Holy one, child, child. He quickly stood up, and when they saw that the time had come, they began to cry. He said: Sisters, why are you crying? The nature of all conditioned things is like this. However, relying on me, the foundation of learning for the hearers will be established in the Blessed One's discipline, so I should be responsible for this matter. In samsara, beings' love for relatives is a habit from beginningless time, and hearing them crying like that, the monks reported the matter to the Blessed One. The Blessed One said: Therefore, my hearers should recite the foundation of learning in the discipline like this: Without investigation, one should not sit on a seat in another's house. When the Blessed One manifested and became a Buddha for twelve years, and six years after becoming fully enlightened, he came to Kapilavastu (around 6th century BCE). At that time, one day he had a meal at his father's place, and the next day he had a meal in the company of his own consorts, the Venerable Ānanda handed food to the consort Dharmanandin with his foot, and she did not fall because she had strength. She rebuked the consort Sa
Chinese
哦玛对萨措玛说：圣者查尔嘎在我和佛陀等比丘僧团前立誓。问他做了什么，结果如何，他说：无论如何，以后都不会再这样做了，不要这样不高兴。过了几天，王妃格增用布盖着一个没有穿线的纺锤，对使女说：你去，暂时站在王宫门口，当圣者查尔嘎来的时候，你就说：婆罗门，婆罗门。如果婆罗门问：做什么？就对他说：王妃召见你。那个使女去了，具寿查尔嘎也来了，她就开始喊：婆罗门，婆罗门。他说：使女，婆罗门做什么？圣者，王妃召见你。他想：肯定是要布施，就赶紧去了。 王妃格增对使女说：如果她让你叫婆罗门，你为什么叫光头沙门？他什么也不说，就呆在那里。具寿查尔嘎说：如果我出家到你家，难道我的婆罗门身份也消失了吗？如果是婆罗门，就念诵嗡，布尔，布瓦，斯瓦哈（ༀ་བྷུར་བྷུ་བ་སྭཱ་，梵文天城体：ॐ भूर् भुवः स्वः，梵文罗马拟音：oṃ bhūr bhuvaḥ svaḥ，嗡，地，空间，天空）。如果出家了，就应该：不做一切恶，圆满一切善，调伏自心，这是佛陀的教法。他说：你是婆罗门也好，沙门也好，我曾向薄伽梵发愿，当薄伽梵在苦行时，如果薄伽梵前往仙人住处，我就向婆罗门布施这些东西。他说：薄伽梵使无数众生脱离了邪见，而你却没有脱离邪见。她说：圣者，女人的地方很难摆脱，怎么办？他说：去看看，看看施舍给乞丐们什么。圣者，这碗酸奶和这碗面粉。
English
Oma said to Satsoma: The noble Charka made a vow before me, the Buddha, and the Sangha of monks. He was asked what he had done and what the result was, and he said: In any case, I will never do that again, and I will not be unhappy like that. After a few days, Queen Grakzin covered a spindle without thread with a cloth and said to the maidservant: Go, stay for a while at the gate of the royal palace, and when the noble Charka comes, you should say: Brahmin, Brahmin. If the Brahmin asks: What to do? Tell him: The Queen summons you. That maid went, and the venerable Charka also came, and she began to shout: Brahmin, Brahmin. He said: Maid, what does the Brahmin do? Venerable, the Queen summons you. He thought: Surely it is to give alms, so he hurried away. Queen Grakzin said to the maid: If she tells you to call the Brahmin, why do you call the bald Shramana? He doesn't say anything, he just stays there. The venerable Charka said: If I renounce in your house, will my Brahmin status also disappear? If it is a Brahmin, then recite Om, Bhur, Bhuva, Svaha (ༀ་བྷུར་བྷུ་བ་སྭཱ་，梵文天城体：ॐ भूर् भुवः स्वः，梵文罗马拟音：oṃ bhūr bhuvaḥ svaḥ，Om, Earth, Space, Sky). But if you renounce, then you should: Do no evil, perfect all good, subdue your own mind, this is the teaching of the Buddha. He said: Whether you are a Brahmin or a Shramana, I have vowed to the Bhagavan that when the Bhagavan is practicing asceticism, if the Bhagavan goes to the abode of the sages, I will give these things to the Brahmins. He said: The Bhagavan has freed countless beings from wrong views, but you have not freed yourself from wrong views. She said: Venerable, the land of women is difficult to escape, what should I do? He said: Go and see, see what is given to the beggars. Venerable, this bowl of yogurt and this bowl of flour.
Tibetan
་འགྲེང་སྟེ་ལོང་ལ་ཁྲིའུ་འདི་ལ་བཞུགས་ཤིག །ཅི་ཁྲིའུ་འདི་ཡང་ཁོ་བོ་ལ་སྦྱིན་ནམ། འཕགས་པ་ཁྲིའུ་ནི་མི་གསོལ་ལོ། །དེས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་ཁྲིའུ་མི་སྟེར་ན་ཁྲིའུ་འདི་བཅག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས། དེ་ཁྲིའུ་དེ་ཉིད་ལ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྗིད་ཀྱིས་ཕབ་སྟེ་འདུག་པ་དང་། སྒྱེལ་ནས་ཞོའི་ཁམ་ཕོར་དང་ཕྱེའི་ཁམ་ཕོར་དེ་དེའི་མགོར་བོ་བ་དང་། དེ་དག་གིས་རྟ་གད་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ། ལག་པ་དང་རྐང་པ་དག་ནས་བཟུང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རོལ་པའི་རྫིང་དུ་འཕངས་སོ། །དེ་ལངས་ཏེ་གོས་དག་འཚིར་བ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀ་འདི་ཅི་ཉེས། དེས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོས་ཀུ་རེ་ཅུང་ཞིག་བྱས་ན་ཉེས་དམིགས་འདི་ལྟ་བུ་འདི་བྱུང་ངོ་། །དེ་དག་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་ བྱེད་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། དེ་དག་གནས་སུ་སྨོད་དོ་སྙམ་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྗིད་ཀྱིས་མི་དབབ་པར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སྟན་ལ་འདུག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་རྐང་པ་བསྣོལ་ཏེ་འདུག་པར་བྱེད་ནས། བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་དྭ་དག་དང་། རྒྱན་པོ་པ་དག་དང་། ནལ་གྱི་བུ་དག་འདི་ལྟར་མཆིས་པས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས། འདི་ལྟར་མ་བཞུགས་ཤིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཕགས་པ་དག་དགོས་པ་གང་ལགས། ཇེ་དང་པོར་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། བསླབས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་རྒྱ་ཆེར་སྨོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོས་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཁྱིམ་པ་དག་ཟེར་བ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། རྐང་པ་མི་བསྣོལ་བར་ཁྱིམ་གཞན་དུ་སྟན་ལ་འདུག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དྲུག་སྡེ་དག་ཁྱིམ་གཞན་དུ་བརླ་བསྣོལ་ཏེ་འདུག་པར་བྱེད་ནས། བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་དག་སྨོད་པར་བྱེད་དེ། འཕགས་པ་དག་དྭ་དག་དང་། རྒྱན་པོ་པ་དག་དང་། ནལ་གྱི་བུ་དག་འདི་ལྟར་མཆིས་པས་འདི་ནི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་མ་བཞུགས་ཤིག །དེ་དག་གིས་སྨྲ
Chinese
站起来，过来坐到这个座位上。什么，这个座位也要给我吗？圣者是不接受座位的。他心想，如果不给座位，就要把这个座位弄坏，这样想着。他用全身的重量压在那个座位上坐下，结果座位翻倒，酸奶和面粉的碗都倒在他的头上。他们像用马粪一样打他，抓住他的手和脚，把他扔进菩提萨埵嬉戏的水池里。他站起来拧衣服，比丘们看见了，说：有寿者，乔迦你犯了什么错？他说：我稍微开个玩笑，就发生了这样的过失。他们开始责骂，指责，说坏话。听到这些后，当时比丘们向世尊禀告，世尊心想：他们正在某个地方责骂。于是开示说：因此，我的声闻弟子们应该这样宣说学习的根本：不要用全身的重量压，而要在别人家里的垫子上坐下。六群比丘在别人家里交叉双腿坐着，婆罗门和有信仰的居士们责骂说：圣者们像哑巴、赌徒和芦苇的孩子一样，这样做是不合规矩的，不要这样坐。他们说：贤者们，这样做是有必要的。圣者们，有什么必要呢？首先，你们自己是不懂事和没有被教导的。听到他们大肆责骂，当时比丘们向世尊禀告，世尊心想：居士们说的是真的。于是开示说：因此，我的声闻弟子们应该这样宣说学习的根本：不要交叉双腿，而要在别人家里的垫子上坐下。六群比丘在别人家里交叉大腿坐着，婆罗门和有信仰的居士们责骂说：圣者们像哑巴、赌徒和芦苇的孩子一样，这样做是不合规矩的，不要这样坐。他们说：
English
Stand up and come sit on this seat. What, are you giving this seat to me too? Noble ones do not accept seats. He thought, if they don't give the seat, I will break it. Knowing this, he sat down on that very seat, putting the weight of his whole body on it. As a result, it overturned, and the bowls of yogurt and flour spilled on his head. They hit him as if with horse dung, grabbed his hands and feet, and threw him into the pond where the Bodhisattva was playing. He stood up and wrung out his clothes. The monks saw this and said, "Venerable one, what wrong have you done, Charka?" He said, "I made a small joke, and this kind of fault happened." They began to scold, accuse, and speak ill of him. Hearing this, the monks at that time reported to the Blessed One. The Blessed One thought, "They are scolding in some place." So he taught, "Therefore, my Shravaka disciples should recite the basis of learning in this way: Do not put the weight of your whole body on it, but learn to sit on a cushion in another's house." The group of six monks were sitting in another's house with their legs crossed. Brahmins and faithful householders scolded them, saying, "The noble ones are like mutes, gamblers, and reed children. This is not proper, do not sit like this." They said, "Wise ones, there is a need for this." "Noble ones, what is the need? First of all, you yourselves are ignorant and untaught." Hearing them scold extensively, the monks at that time reported to the Blessed One. The Blessed One thought, "What the householders say is true." So he taught, "Therefore, my Shravaka disciples should recite the basis of learning in this way: Do not cross your legs, but learn to sit on a cushion in another's house." The group of six monks were sitting in another's house with their thighs crossed. Brahmins and faithful householders scolded them, saying, "The noble ones are like mutes, gamblers, and reed children. This is not proper, do not sit like this." They said: