Tibetan
དི་དང་། སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་མཁྱེན་བཞིན་དུ་རྨེད་པར་མཛད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་རྨས་པ། དགེ་སློང་དག་ངས་དགེ་སློང་གིས་གདིང་བ་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ན། ཁྱེད་ཅག་ཚད་ལས་ཧ་ཅང་ལྷག་པར་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་བདེན་ནམ། བཙུན་པ་མད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདོད་པ་ཆེ་བ་དང་། ཆོག་མི་ཤེས་པ་དང་། གསོ་དཀའ་བ་དང་། དགང་དཀའ་བ་རྣམ་པར་སྨད་པ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་། ཆོག་ཤེས་པ་དང་། གསོ་ སླ་བ་དང་། དགང་སླ་བ་དང་། ཕྲི་བ་དང་། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་དང་། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། མཛེས་པ་དང་། དྲོད་རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས་འདུལ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་གིས་གདིང་བ་བྱེད་དུ་འཇུག་ན་ཚད་བཞིན་དུ་བྱེད་དུ་ཆུག་ཤིག །དེ་ལ་གདིང་བའི་ཚད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྲིད་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོའི་མཐོ་དོ། །ཞེང་དུ་མཐོ་ཕྱེད་དང་དོའོ། །དེ་ལས་ལྷག་པ་བྱེད་དུ་འཇུག་ན་བཅད་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་དེ་ལྟར་བཅའ་བ་མཛད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀ་ཚད་ལས་ཧ་ཅང་ལྷག་པས་དེའི་གདིང་བ་དེས་མི་ཆོག་ནས་དེས་གནས་མལ་སྲུང་བའི་ཕྱིར་རྐང་པའི་མཐའ་ལོགས་སུ་ལོ་མའི་ཆུན་པོ་དག་བཞག་གོ །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཚོ་ཞིང་བཞུགས་ལ་གསོན་ཞིང་གཞེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་གདུལ་བར་གྱུར་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་རྗེས་སུ་ཐུགས་བརྩེ་བས་དུས་དང་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྒྱུར་གཤེགས་པ་དང་། དུད་འགྲོ་རྒྱུ་བ་དང་། ཡི་དགས་རྒྱུ་བ་དང་། ལྷ་རྒྱུ་བ་དང་། ལྗོངས་རྒྱུ་བ་དང་། ཆུ་ཀླུང་རྒྱུ་བ་དང་། རི་རྒྱུ་བ་དང་། དུར་ཁྲོད་རྒྱུ་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་རྒྱུར་གཤེགས་པས་དོན་འདིར་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཙུག་ལག་ཁང་རྒྱུར་གཤེགས་པར་བཞེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀའི་གཙུག་ལག་ཁང་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན
Chinese
彼と、この時比丘の僧伽を集めることを行ったと言うことなどは以前と同様である。仏世尊たちは知りながら耕作されたということであり、と言うことなども以前と同様である。仏世尊が比丘たちに尋ねられた。「比丘たちよ、私は比丘に敷物をさせる」とおっしゃると、「あなたたちは度を越して過度にさせるのは本当ですか」。「尊者、そうではありません」。仏世尊は欲望が大きいことと、足るを知らないことと、養い難いことと、満たし難いことを非難された。その後、世尊は欲望が小さいことと、足るを知ることと、養いやすいことと、満たしやすいことと、減らすことと、所有物を減らすことと、修行の功徳と、美しさ、そして暖かさを知ること自体を称賛され、比丘たちに仰せられた。「比丘たちよ、それゆえに十の利益を正しく見て、調伏において声聞たちの学処を設けるべきである」と言うことなどは以前と同様である。「私の声聞たちは調伏において学処をこのように唱えるべきである。比丘が敷物をさせるならば、度を越えないようにさせよ。それに対する敷物の寸法はこれである。長さは善逝の高さの高さほど。幅は高さの半分ほど。それより多くさせるならば、切って堕罪である」と、世尊は調伏において声聞たちの学処をそのように設けられた。寿命のあるチャルカは度を越して過度であったため、その敷物では足りず、その住居を守るために足の端に葉の束を置いた。仏世尊が生きておられ、生存し、健在である者たちの法は、調伏されるべき人々に対して慈しみをもって、時折、衆生が地獄へ行く原因と、畜生へ行く原因と、餓鬼へ行く原因と、神へ行く原因と、地方へ行く原因と、河へ行く原因と、山へ行く原因と、墓地へ行く原因と、寺院へ行く原因で行かれるので、このことについては仏世尊が寺院へ行かれることを望まれ、世尊は寿命のあるチャルカの寺院がある場所へ行かれた。世尊は寿命のある
English
And, that at this time the gathering of the Sangha of monks was done, etc., is as before. The Buddhas, the Bhagavat, knowing, cultivated, etc., is also as before. The Buddha, the Bhagavat, asked the monks, "Monks, I will have the monks make mats." When he said, "Is it true that you make them excessively beyond measure?" "Venerable one, it is not." The Buddha, the Bhagavat, criticized having great desire, not knowing satisfaction, being difficult to nourish, and being difficult to fill. Then the Bhagavat praised having little desire, knowing satisfaction, being easy to nourish, being easy to fill, reducing, reducing possessions, the qualities of training, beauty, and knowing warmth itself, and said to the monks, "Monks, therefore, seeing the ten benefits correctly, in discipline, the training ground of the hearers should be established," etc., is as before. "My hearers should recite the training ground in discipline in this way. If a monk has a mat made, let him have it made without exceeding the measure. The measure of the mat is this: in length, the height of the Sugata's height. In width, half the height. If he has more made than that, it is a downfall to cut it off." Thus, the Bhagavat established the training ground of the hearers in discipline. The venerable Charka was excessively beyond measure, so that the mat was not enough, and to protect his dwelling, he placed bunches of leaves at the edge of his feet. The nature of the Buddhas, the Bhagavat, who live and dwell and are alive and well, is that with compassion for those who are to be tamed, from time to time, beings go to the cause of hell, the cause of animals, the cause of pretas, the cause of gods, the cause of regions, the cause of rivers, the cause of mountains, the cause of cemeteries, and the cause of monasteries, so in this matter, the Buddha, the Bhagavat, wished to go to the monastery, and the Bhagavat went to the place where the monastery of the venerable Charka was. The Bhagavat, the venerable
Tibetan
་པ་འཆར་ཀའི་རྐང་པའི་མཐའ་ལོགས་ན་ལོ་མའི་ཆུན་པོ་དག་བཞག་པ་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་འདི་སུའི་མལ། བཙུན་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀའིའོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རྐང་པའི་མཐའ་ལོགས་སུ་ལོ་མའི་ཆུན་པོ་དག་བཞག །བཙུན་ པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གིས་གདིང་བ་བྱེད་དུ་འཇུག་ན་ཚད་བཞིན་དུ་བྱེད་དུ་ཆུག་ཤིག །དེ་ལ་གདིང་བའི་ཚད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྲིད་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོའི་མཐོ་དོ། ཞེང་དུ་མཐོ་ཕྱེད་དང་དོའོ། །དེ་ལས་ལྷག་པ་བྱེད་དུ་འཇུག་ན་བཅད་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་འདུལ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་དེ་ལྟར་བཅའ་བ་མཛད་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀ་ཚད་ལས་ཧ་ཅང་ལྷག་པས་དེའི་གདིང་བ་དེས་མི་འཚལ་ནས་དེས་གནས་མལ་སྲུང་བའི་སླད་དུ་སུག་པའི་མཐའ་ལོགས་སུ་ལོ་མའི་ཆུན་པོ་དག་བཞག་གོ །ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་སྲིད་དུ་མཐོ་གང་གིས་སྲིངས་ཤིག །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་འདོད་པ་དང་། བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་དང་། བསླབ་པ་ལ་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དེ་དང་མཐུན་པ་དང་། དེའི་ཤས་ཆེ་བ་དང་། དེ་དང་འཚམ་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་བཀའ་མཆིད་མཛད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་སྔ་མ་ནི་བཅས་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཡིན་ཏེ། ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་གིས་གདིང་བ་བྱེད་དུ་འཇུག་ན་ཚད་བཞིན་དུ་བྱེད་དུ་ཆུག་ཤིག །དེ་ལ་གདིང་བའི་ཚད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྲིད་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོའི་མཐོ་དོ། ཞེང་དུ་མཐོ་ཕྱེད་དང་དོའོ། །སྲིད་དུ་མཐོ་གང་གིས་སྲིངས་ཤིག །དེ་ལས་ལྷག་པ་བྱེད་དུ་འཇུག་ན་བཅད་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པས་སོ། །གདིང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟེང་རིམ་དུ་གདིང་བའོ། །བྱེད་དུ་འཇུག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སམ་གཞན་ནོ། །ཚད་བཞིན་དུ་བྱེད་དུ་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གདིང་བའི་ཚད་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ལ་གདིང་བའི་ཚད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྲིད་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོའི་མཐོ་དོ། ཞེང་དུ་མཐོ་ཕྱེད་དང་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྲིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུར་རོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པའོ། །དེའི་མཐོའི་མཐོ་དོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་ཁྲུ་གསུམ་མོ། །ཞེང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱར་རོ། །མཐོ་ཕྱེད་དང་ ངོ
Chinese
看见那棵树的根部周围放着一堆树叶。看见后，世尊对具寿阿难陀说：“阿难陀，这是谁的住处？”“尊者，是具寿查尔卡的。”“那么，为什么在根部周围放着一堆树叶呢？”“尊者，世尊规定比丘可以使用坐垫，但必须按照规定的尺寸使用。坐垫的尺寸是：长度为善逝一肘高，宽度为半肘高。如果超过这个尺寸，则必须切掉，否则会犯堕罪。”因为具寿查尔卡的坐垫尺寸超标，他无法使用，所以为了保护住处，他在树根周围放了一堆树叶。“阿难陀，因此，将长度缩短一肘。”然后，世尊赞叹了想要学习、尊重学习、减少学习用品的人，并对比丘们说了与此相应、大部分与此相关、与此相符的佛法开示，然后对比丘们说：“比丘们，因此，之前是规定，现在是开许。我的声闻弟子们应该这样诵读律藏的学习基础：‘如果比丘可以使用坐垫，但必须按照规定的尺寸使用。坐垫的尺寸是：长度为善逝一肘高，宽度为半肘高。’将长度缩短一肘。如果超过这个尺寸，则必须切掉，否则会犯堕罪。”“比丘”是指修持此法者。“坐垫”是指上层的坐垫。“可以使用”是指自己或他人。“按照规定的尺寸使用”是指按照坐垫的尺寸。“坐垫的尺寸是：长度为善逝一肘高，宽度为半肘高”中，“长度”是指长。“善逝”是指导师。其一肘高，即为符合尺寸的三肘。“宽度”是指宽。半肘和
English
He saw a pile of leaves placed around the base of that tree. Having seen this, the Blessed One said to the venerable Ānanda: "Ānanda, whose dwelling is this?" "Venerable sir, it belongs to the venerable Cārka." "Then why is a pile of leaves placed around the base?" "Venerable sir, the Blessed One has prescribed that a bhikṣu may use a sitting cloth, but it should be made according to the prescribed size. The size of the sitting cloth is as follows: its length is one cubit of the Sugata's height, and its width is half a cubit. If it is allowed to be made larger than that, it should be cut off, otherwise it is an offense entailing expiation." Because the venerable Cārka's sitting cloth was much larger than the prescribed size, he could not use it, so in order to protect his dwelling, he placed a pile of leaves around the base of the tree. "Ānanda, therefore, shorten the length by one cubit." Then, the Blessed One praised those who desired to learn, who respected learning, and who reduced their learning materials, and gave a Dharma talk to the bhikṣus that was in accordance with this, mostly related to this, and in harmony with this, and then said to the bhikṣus: "Bhikṣus, therefore, the former is a prescription, and this is a permission. My śrāvakas should recite the basis of learning in the Vinaya in this way: 'If a bhikṣu may use a sitting cloth, it should be made according to the prescribed size. The size of the sitting cloth is as follows: its length is one cubit of the Sugata's height, and its width is half a cubit.' Shorten the length by one cubit. If it is allowed to be made larger than that, it should be cut off, otherwise it is an offense entailing expiation." "Bhikṣu" means one who practices this Dharma. "Sitting cloth" means the sitting cloth on top. "May use" means oneself or another. "Make according to the prescribed size" means according to the size of the sitting cloth. In "The size of the sitting cloth is as follows: its length is one cubit of the Sugata's height, and its width is half a cubit," "length" means long. "Sugata" means the teacher. One cubit of his height is three cubits that meet the size. "Width" means wide. Half a cubit and