Tibetan
ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པའི་ཚེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་ལྟར་ཆོས་འདི་ཡང་མདོའི་ནང་དུ་གཏོགས། མདོའི་ནང་དུ་འདུས་པར་བདག་གིས་ད་གདོད་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ལ། དེ་ལ་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདི་སྔོན་གསོ་སྦྱོང་གི་ལས་གཉིས་སམ། གསུམ་གྱི་ཚེ་འདུག་པར་ཤེས་ཤིང་ལན་མང་དུ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་མི་ཤེས་པས་མི་འགྲོལ་བས་དེ་ལྟུང་བ་གང་བྱུང་བ་དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱེད་དུ་གཞུག་གི་སྟེང་དུ་ཁྱོད་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པའི་ཚེ་གུས་པར་བྱས་ཏེ་ཆོས་ཉན་པར་མི་བྱེད། བླ་མར་བྱས་ཏེ་མི་བྱེད། རུ་ཤིང་ལྟར་བྱས་ཏེ་མི་བྱེད། ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་མི་བྱེད། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མི་བྱེད། རྣ་བླགས་ཏེ་མི་བྱེད། སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསམས་ཏེ་ཆོས་ཉན་པར་མི་བྱེད་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་རྙེད་དེ། རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཉེས་པ་རྙེད་དེ། ལེགས་པ་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགྱོད་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་འགྱོད་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་ཡིན་ཏེ་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེའམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོ་སོར་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བཞི་དང་། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་དང་། མ་ངེས་པའི་ཆོས་གཉིས་དང་། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་སུམ་བཅུ་དང་། ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་དགུ་བཅུ་དང་། སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཞི་དང་། བསླབ་པའི་ཆོས་མང་པོ་དང་། རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཆོས་བདུན་པོ་དག་གོ །མདོ་གདོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མདོ་གདོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའོ། །འདོན་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་ཚེའོ། །འདི་སྐད་ཅེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་ཟེར་ནའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་ལྟར་ཆོས་འདི་ཡང་མདོའི་ནང་དུ་གཏོགས། མདོའི་ནང་དུ་འདུས་པར་བདག་གིས་ད་གདོད་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་འདི་ཡང་ངོ་། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ན་དགེ་སློང་གང་དག་འཁོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ངོ་། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གང་ཡིན་པ་འདིའོ། །སྔོན་གསོ་སྦྱོང་གི་ལས
Chinese
应当如此宣说修习律藏的基础。再者，若有比丘在每半月诵读别解脱经时，如此说：‘诸位具寿，像这样，此法也属于经藏之中，我如今才知道已包含在经藏之中。’对此，如果比丘们也知道这位具寿先前在两次或三次布萨羯磨时都在场，更何况多次呢？因为不了解这位具寿，所以不放过他，让他如法忏悔所犯的罪过，并且责备他说：‘你在每半月诵读别解脱经时，不恭敬听法，不视为上师，不视为标杆，不放在心上，不一心专注，不倾听，不用全部心思去思维听法，因此，具寿你没有获得利益，没有获得利益反而获得了过失，’
English
The basis for training in the Vinaya should be explained as follows: Furthermore, if a bhikshu, when reciting the Pratimoksha Sutra every half month, says: 'Venerable ones, like this, this Dharma also belongs to the Sutra Pitaka, and I have only now realized that it is included in the Sutra Pitaka.' If the bhikshus also know that this venerable one was present at two or three Uposatha karmas before, let alone many times, because they do not know this venerable one, they do not let him go, and they make him confess the offense he has committed according to the Dharma, and they rebuke him, saying: 'When you recite the Pratimoksha Sutra every half month, you do not listen to the Dharma respectfully, you do not regard it as a teacher, you do not regard it as a standard, you do not keep it in mind, you do not concentrate your mind, you do not listen attentively, and you do not listen to the Dharma with all your mind, therefore, venerable one, you have not gained anything, you have not gained anything but have gained faults,'
Tibetan
་གཉིས་སམ། གསུམ་གྱི་ཚེ་འདུག་པར་ཤེས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་སོ་སོར་ཐར་པ་ལན་གཉིས་སམ། གསུམ་ཐོས་པར་ཤེས་ཤིང་ངོ་། །ལན་མང་དུ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་མང་དུ་འདུག་པར་ཤེས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ནའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་མི་ཤེས་པས་མི་འགྲོལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དེས་ལྟུང་བ་ལས་མི་འགྲོལ་བས་དེ་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་གང་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དེ་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱེད་དུ་གཞུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཆགས་སུ་གཞུག་པའོ། །སྟེང་དུ་ཁྱོད་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པའི་ཚེ་གུས་པར་བྱས་ཏེ་ཆོས་ཉན་པར་མི་བྱེད། བླ་མར་བྱས་ཏེ་མི་བྱེད། རུ་ཤིང་ལྟར་བྱས་ཏེ་མི་བྱེད། ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་མི་བྱེད། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མི་བྱེད། རྣ་བླགས་ ཏེ་མི་བྱེད། སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསམས་ཏེ་ཆོས་ཉན་པར་མི་བྱེད་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་རྙེད་དེ། རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཉེས་པ་རྙེད་དེ། ལེགས་པ་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགྱོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྱོད་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་འགྱོད་པར་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་འགྱོད་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དགས་ངན་སོང་དང་། ངན་འགྲོ་དང་། ལོག་པར་ལྟུང་བ་དག་ཏུ་སྲེག་པར་བྱེད། འཚོད་པར་བྱེད། ལྟུང་བར་བྱེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་ལྟུང་བ་དེ་མ་བཤགས་ཤིང་སོ་སོར་མ་བཤགས་ན་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གིས་ཇི་ཙམ་ཅུང་ཟད་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བཞི་དང་། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་དང་། མ་ངེས་པའི་ཆོས་གཉིས་དང་། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་སུམ་བཅུ་དང་། ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་དགུ་བཅུ་དང་། སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཞི་དང་། བསླབ་པའི་ཆོས་མང་པོ་དང་། རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཆོས་བདུན་པོ་དག་གདོན་པ་འདོན་པའི་ཚེ་གུས་པར་བྱས་ཏེ། ཆོས་ཉན་པར་མི་བྱེད། བླ་མར་བྱས་ཏེ་མི་བྱེད། རུ་ཤིང་ལྟར་བྱས་ཏེ་མི་བྱེད། ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་མི་བྱེད། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མི་བྱེད། རྣ་བླགས་ཏེ་མི་བྱེད། སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསམས་ཏེ་ཆོས་ཉན་པར་མི་བྱེད་ཅིང་། འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་ལྟར་ཆོས་འདི་ཡང་མདོའི་ནང་དུ་གཏོགས། མདོའི་ནང་དུ་འདུས་པར་བདག་གིས་ད་གདོ
Chinese
“二或三之时安住而知”者，谓此知彼听闻别解脱戒二次或三次也。 “何况多次”者，谓何况知彼多次安住也。 “具寿彼不以不知故不解脱”者，谓彼不由此解脱堕罪，故彼乃具堕罪者也。“于彼生何堕罪”者，谓堕罪也。“彼如法作而安置”者，谓安置于忏悔也。 “复次汝于半月半月诵别解脱经之时，不恭敬作意而听法，不作如上师想，不作如杖想，不作意念，不一心专注，不倾听，不以一切心思维而听法，具寿汝未获得，非获得而获得罪过，非获得功德”应令悔之。 谓安置于悔也。“具寿彼应令悔者，此是”者，谓如是应令悔也。“堕罪者”谓于有情地狱，及畜生及饿鬼恶趣，及恶道，及堕落中焚烧，煮，堕落也。 又若堕罪未忏悔，未个别忏悔，则障碍诸善法，故说为堕罪也。于彼如何成堕罪耶？ 谓苾刍于几许少分成为失败之四法，及僧残之十三法，及不定之二法，及舍堕之三十法，及堕罪之九十法，及应个别忏悔之四法，及多学处，及诤事息灭之七法等，诵经之时不恭敬作意而听法，不作如上师想，不作如杖想，不作意念，不一心专注，不倾听，不以一切心思维而听法，且如是说，具寿等，如是此法亦属于经，我今读诵此属于经中
English
“Knowing that he stays for two or three times” means that he knows that he has heard the Pratimoksha vows two or three times. “What to say of many times” means what to say of knowing that he has stayed many times. “The venerable one is not liberated because he does not know” means that he is not liberated from the offense by it, so he is the one who has the offense. “What offense arises in him” means the offense. “He should be made to act according to the Dharma” means to be placed in repentance. “Furthermore, when you recite the Pratimoksha Sutra every half month, you do not listen to the Dharma with reverence, you do not think of it as a teacher, you do not think of it as a staff, you do not pay attention to it, you do not concentrate on it, you do not listen to it, you do not think of it with all your heart, venerable one, you have not obtained it, you have not obtained it, but you have obtained the fault, you have not obtained the merit,” you should make him regret it. It means to put him in regret. “The venerable one should be made to regret this” means that he should be made to regret it in this way. “The offense” means that it burns, cooks, and falls in the hell of sentient beings, and in the animal and hungry ghost realms, and in the evil realms, and in the fallen ones. Furthermore, if the offense is not confessed and not individually confessed, it obstructs all good dharmas, therefore it is said to be an offense. How does it become an offense? It is said that a Bhikshu, to the extent that he becomes a failure, has four dharmas, and thirteen Sanghavaseshas, and two uncertain dharmas, and thirty Nissaggiya Pacittiyas, and ninety Pacittiyas, and four Patidesaniyas, and many Shikshas, and seven Adhikaranasamathas, etc., when reciting the Sutra, he does not listen to the Dharma with reverence, he does not think of it as a teacher, he does not think of it as a staff, he does not pay attention to it, he does not concentrate on it, he does not listen to it, he does not think of it with all his heart, and he says, “Venerable ones, etc., in this way, this Dharma also belongs to the Sutra, and I am now reading this which belongs to the Sutra.”
Tibetan
ད་ཤེས་སོ། །ཞེས་ཟེར་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །ལམ་གོལ་བར་རྒས་པར་གྱུར་ཅིང་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་མི་ཤེས་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང་། སྨྱོས་པ་དང་། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང་། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པའི་གཞིའི་དངོས་པོ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ། བརྒྱད་བཅུ་རྩ་གསུམ་པ་རྫོགས་སོ།། །།འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། བམ་པོ་བདུན་བཅུ་རྩ་དགུ་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ན་གཅེར་བུ་པའི་ཉན་ཐོས་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་བ་སོ་མཁན་ཞིག་འདུག་པ་དེ་གཅེར་བུ་པ་དག་ལ་ཤིན་ཏུ་མངོན་པར་དད་དོ། །དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་པ་ཞིག་གིས་ཆོས་བསྟན་པས་བཏུལ་ནས། དེས་ཀྱང་དེ་ལས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་དག་བླངས་སོ། །ཡང་བསོད་སྙོམས་པ་དེས་དེ་ལ་རྫས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་བདུན་གྱི་བསྔགས་པ་རྒྱ་ཆེར་བརྗོད་པ་དང་། དེ་མངོན་པར་དད་པར་གྱུར་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་གིས་ཀྱང་རྫས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡང་དག་པར་བཀླགས་ཏེ་འཇུག་པར་བགྱིའོ། །བཞིན་བཟངས་ཅི་ཞིག་བྱེད། འཕགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་རང་གི་བཟོས་བསྙེན་བཀུར་བགྱིའོ། །མ་ཉེས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གྱིས་ཤིག །བསོད་སྙོམས་པས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་སྟེ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་གིས་གཅེར་བུ་པའི་ཉན་ཐོས་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་བ་སོ་མཁན་དེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་དག་ལ་བཞག་ནས་དེ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་རང་གི་བཟོས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཀྱིས་སུ་ཅི་འདོད་པ་དེས་དེ་བྱེད་དུ་ཆུག་ཤིག །ཇི་ཙམ་ན་དགེ་སློང་ཞིག་ལ་ཁབ་རལ་མེད་ནས་དེ་དེའི་གན་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་ཁོ་བོ་ལ་ཁབ་རལ་མེད་ཀྱིས་དེ་གྱིས་ཤིག །འཕགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བགྱི། གང་བཟང་བའོ། །འཕགས་པ་བ་སོ་ལས་བགྱིས་པ་བཟང་ངོ་། །བཞིན་བཟངས་བ་སོ་ལས་བྱས་པ་གྱིས་ཤིག །དེས་དེའི་ཁབ་རལ་བ་སོ་ལས་བྱས་པ་བྱས་ཏེ་བྱིན་ནོ། །དགེ་སློང་དེས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བསྟན་པ་དང་། དགེ་སློང་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུ་བྱེད་དུ་བཅུག་ཅིང་། གཞན་གྱིས་ཀྱང་བྱེད་དུ་བཅུག །གཞན་གྱིས་ཀྱང་བྱེད་དུ་བཅུག་པས་དེའི་བ་སོ་ཟད་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་ཀྱང་འོངས་ཏེ་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་ཁོ་བོའི་ཁབ་རལ་གྱིས་ཤིག །འཕགས
Chinese
现在知道了。如果这样说，一切都将成为堕罪。如果因迷路而衰老，并且不了解唯一正确的事实，则没有堕落。对于初学者、疯癫者、精神错乱者和受感觉困扰者，没有堕落。对于轻视学处之物而造成的堕落，第八十三条结束。 律藏分别解说，第七十九卷。 佛陀世尊住在舍卫城（Shravasti）的祇陀林给孤独园（Jetavana Anathapindika-arama）。在舍卫城，有一个名叫“法”的裸体外道弟子，他是一个瓦匠，他对裸体外道非常虔诚。在另一个时候，一位比丘乞食者通过讲法调伏了他，他也从那位比丘那里接受了皈依和学处。然后，那位乞食者向他广泛赞扬了七种由物质产生的功德之基，他变得非常虔诚，说道：尊者，我也想正确地阅读和实践一些由物质产生的功德之基。善哉，你做什么？尊者，我想用自己的手艺供养比丘僧团。没有过失，就这样做吧。乞食者去了寺院，对比丘们说：诸位，我已使名叫“法”的裸体外道弟子，那个瓦匠皈依，并安立于学处，他将用自己的手艺供养比丘僧团，谁想要什么就让他去做吧。当一位比丘没有针筒时，他去到那瓦匠那里说：善哉，我没有针筒，请给我做一个。尊者，要做什么样的？做什么好呢？尊者，用泥土做的比较好。善哉，请做泥土做的。他用泥土做了针筒并给了他。那位比丘将它展示给比丘们看，其他比丘也让他做了同样的，还有其他比丘也让他做了，还有其他比丘也让他做了，因此他的泥土用完了。另一位比丘也来了说：善哉，请做我的针筒。尊
English
Now it is known. If one says so, everything will become a downfall. If one becomes old while lost on the path, and does not understand the only correct truth, there is no downfall. For a beginner, one who is insane, one who is mentally disturbed, and one who is afflicted by sensations, there is no downfall. The downfall of despising the object of the training is the eighty-third, completed. Vinaya-vibhaṅga, the seventy-ninth fascicle. The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Jetavana Anathapindika-arama in Shravasti. In Shravasti, there was a naked ascetic disciple named Dharma, who was a potter, and he was very devoted to the naked ascetics. At another time, a mendicant bhikkhu subdued him by teaching the Dharma, and he also took refuge and the precepts from that bhikkhu. Then, that mendicant extensively praised the seven bases of meritorious actions arising from material things to him, and he became very devoted and said: Venerable, I also wish to correctly read and engage in some bases of meritorious actions arising from material things. Well then, what will you do? Venerable, I will make offerings to the bhikkhu sangha with my own craft. There is no fault, do so. The mendicant went to the monastery and said to the bhikkhus: Venerable ones, I have established the naked ascetic disciple named Dharma, the potter, in refuge and the precepts, and he will make offerings to the bhikkhu sangha with his own craft, whoever wants what, let him do it. When a certain bhikkhu did not have a needle case, he went to him and said: Well then, I do not have a needle case, please make one for me. Venerable, what kind should I make? What is good? Venerable, it is better if it is made of clay. Well then, make one made of clay. He made a needle case out of clay for him and gave it to him. That bhikkhu showed it to the bhikkhus, and other bhikkhus also had him make the same, and other bhikkhus also had him make it, and other bhikkhus also had him make it, so his clay was used up. Another bhikkhu also came and said: Well then, please make my needle case. Ven