Tibetan
མི་ཟ་བར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་དེ་ ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར། མེའི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར། རླུང་གི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར་གྱི། དེ་ལྟར་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་རྣམས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ནི། །ཆུད་མི་ཟ་བའང་ཚོགས་དང་དུས། །རྙེད་ན་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། །འབྲས་བུ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཉིད། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བས་རྒྱལ་སྲིད་འབྱོར་པ། རྒྱས་པ། བདེ་བ་ལོ་ལེགས་པ། སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ། ཐབ་མོ་དང་། འཐབ་པ་དང་། ཕྱི་དགྲ་དང་། ནང་འཁྲུག་རབ་ཏུ་ཞི་བ། ཆོམ་རྐུན་དང་། མུ་གེ་དང་ནད་དང་བྲལ་བ། སཱ་ལུ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་གི་ཕྲེང་བ་དང་། བ་ལང་དང་མ་ཧེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ལྟས་པ་དག་གིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཆར་མི་འབབ་པར་ལུང་བསྟན་ནས། རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་གྱིས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་དྲིལ་བསྒྲག་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། འདི་སྐད་ཅེས་གང་ལ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཟན་ཡོད་པ་དེས་ནི་གནས་པར་བྱའོ། །གང་ལ་མེད་པ་དེས་ནི་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་ཞིང་ལོ་བཅུ་གཉིས་འདས་ནས་ཕྱིར་ཡང་འོང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྒོའོ། །དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་ཁྱིམ་བདག་གཟུངས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ཕྱུག་པ། ནོར་མང་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་ལ་ནོར་གྱིས་འགྲན་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་མཛོད་པ་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཀྭའི་ནང་རྗེ་མཛོད་པ་ཁོ་བོ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཟན་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་མཆིས་སོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཚེ་རང་སངས་རྒྱས་དམན་པ་དང་བཀྲེན་པ་ ལ་རྗེས་སུ་སྙིང་བརྩེ་བ། བས་མཐའི་གནས་མལ་ལ་དགའ་བ་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་གཅིག་པུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་སུ་གྱུར་པ་དག་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། །ཇི་ཙམ་ན་རང་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འདོང་བ་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཕྱིན་ནས་དེ་དག་ཁྱིམ་བདག་གཟུངས་བྱེད་ཀྱི་གན་དུ་དོང་སྟེ་ཕྱིན
Chinese
不食用而生起的那些，做了并积聚了，由其自身所作并积聚的业，其他谁会各自去感受呢？比丘们，所作并积聚的业，不会在外面的地界成熟，不会在水界成熟，不会在火界成熟，不会在风界成熟。像这样，所作并积聚的善与非善之业，会在所执取的蕴、界和处成熟。业纵经百千劫，亦不坏灭，因缘会遇时，于众生当受异熟果。比丘们，过去在瓦拉纳西城（Varanasi，古印度城市，今贝拿勒斯）有位名叫梵授的国王，他的王国富饶、繁荣、安乐、丰收，充满人民和众人，平息了争吵、战斗、外敌和内乱，远离盗贼、饥荒和疾病，允许种植稻谷、甘蔗林、牛和水牛，并以圆满的方式进行。他是一位有德行的国王，以正法治理国家。在另一个时期，预言家们预言十二年内不会下雨。梵授国王在瓦拉纳西发布公告，说：“谁有十二年的粮食，就应该留下来。谁没有，就应该离开，十二年后回来。”那时，在瓦拉纳西有一位名叫护藏的居士，他富有、多财、享用丰厚、拥有广阔的产业，拥有多闻天子的财富，财富可以与多闻天子相比。他叫来管家，问道：“管家，我家有足够我和我的家人十二年的粮食吗？”管家回答说：“主人，有。”在没有佛陀出现的时候，那些对贫穷和困苦者心怀慈悲，喜欢偏远住所，像犀牛一样独自成为世间供养处的人，就会出现在世间。那时，五百位独觉佛游历各地，来到瓦拉纳西，他们前往居士护藏的住所。
English
Those that arise without being eaten, having been done and accumulated, by the very deeds done and accumulated by themselves, who else would experience them individually? Monks, deeds done and accumulated do not mature in the external realm of earth, nor do they mature in the realm of water, nor do they mature in the realm of fire, nor do they mature in the realm of wind. Thus, deeds of virtue and non-virtue, having been done and accumulated, will mature in the aggregates, realms, and sources that are grasped. Actions, even through hundreds of eons, are not wasted; when the assembly and time are met, they will ripen into fruits for embodied beings. Monks, in the past, in the city of Varanasi, there was a king named Brahma-given, whose kingdom was prosperous, flourishing, peaceful, and fertile, filled with people and many people, with quarrels, battles, external enemies, and internal strife completely pacified, free from thieves, famine, and disease, allowing rice, sugarcane groves, cattle, and buffalo to be fully cultivated. He, a righteous king, allowed the kingdom to be ruled by dharma. At another time, fortune-tellers prophesied that it would not rain for twelve years. King Brahma-given had an announcement made in Varanasi, saying, "Whoever has food for twelve years should stay. Whoever does not, should leave and return after twelve years." At that time, in Varanasi, there was a householder named Protected Treasure, who was wealthy, had much wealth, great enjoyment, wide and extensive possessions, possessed the wealth of Vaishravana, and rivaled Vaishravana in wealth. He called the treasurer and said, "Treasurer, do I have enough food for twelve years for myself and my family?" The treasurer replied, "Master, you do." At times when Buddhas do not appear, solitary Buddhas, who are compassionate towards the poor and destitute, delight in remote dwellings, and are like rhinoceroses, alone, becoming objects of veneration in the world, appear in the world. At one time, five hundred solitary Buddhas, wandering and traveling, went to Varanasi and went to the householder Protected Treasure.
Tibetan
་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་མཁོ་བ་སྟོབས་པར་ནུས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ཇེ་མཛོད་པ་ལ་རྨས་ཏེ་སླད་ཀྱིས་གསོལ་ལོ་ཞེས་དེས་མཛོད་པ་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཀྭའི་ནང་རྗེ་མཛོད་པ་ཁོ་བོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་གི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཟན་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་མཆིས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་གཟུངས་བྱེད་ཀྱིས་རང་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་མཆིས་ཀྱིས་བཞུགས་ཤིག་དང་གསོལ་ལོ། །དེ་དག་དེ་ཉིད་དུ་འཁོད་དོ། །ཇི་ཙམ་ན་རང་སངས་རྒྱས་གཞན་ལྔ་བརྒྱ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འདོང་བ་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཕྱིན་ནས་དེ་དག་ཀྱང་ཁྱིམ་བདག་གཟུངས་བྱེད་ཀྱི་གན་དུ་དོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་མཁོ་བ་སྟོབས་པར་ནུས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ཁྱེད་ཅག་ལ་གསོལ་ལགས་ན་ཅིའི་སླད་དུ་ཡང་སྒྲུབ་པར་མཛད། ཁྱིམ་བདག་དེ་དག་ཀྱང་གཞན་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་གཞན་ནོ། །འཕགས་པ་དག་ཇེ་མཛོད་པ་ལ་རྨས་ཏེ་སླད་ཀྱིས་གསོལ་ལོ་ཞེས་དེས་མཛོད་པ་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཀྭའི་ནང་རྗེ་མཛོད་པ་ཁོ་བོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྟོང་པོ་འདི་དག་གི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཟན་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་མཆིས་སོ། །དེས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཞན་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་མཆིས་ཀྱིས་བཞུགས་ཤིག་དང་གསོལ་ལོ། །དེ་དག་ཀྱང་དེར་འཁོད་དོ། །དེས་སྦྱིན་པའི་ཁང་པ་རྩིག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། དེས་སྦྱིན་པའི་ཞལ་ཏ་པའི་མི་དང་སྤྱན་འདྲེན་ཡང་བསྐོས་སོ། །དེར་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་རང་སངས་རྒྱས་སྟོང་སྟོང་ཟན་ཟའོ། །དེ་ན་རང་སངས་རྒྱས་གཅིག་ན་བར་གྱུར་ནས་དེ་དེའི་ཉིན་མོ་མ་འོངས་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་ གཟུངས་བྱེད་ལ་བུ་མོས་སྨྲས་པ། ཡབ་དེང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཅིག་མ་མཆིས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། བུ་མོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག །དེས་རྒྱབ་བཏུད་དེ་སྨྲས་པ། ཡབ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ །དགེ་སློང་དག་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཁྱིམ་བདག་གཟུངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒུར་མཆོག་འདི་ཡིན་ཏེ། འདིས་རང་སངས་རྒྱས་ལ་ཐོ་བཙམས་པ་གང་ཡིན་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྒུར་པོར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་སྒུར་མཆོག་གིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་དེས་ན་ཐོས་པ་འཛིན་
Chinese
然后（他们）说道：‘居士，您能供养我们五百位出家人十二年所需之物吗？’他说道：‘圣者们，请询问掌管仓库的人，稍后禀告。’于是他叫来掌管仓库的人，说道：‘喂，掌管仓库的人，我和我的眷属，以及这五百位出家人，有十二年的食物吗？’他说道：‘主人，有。’居士持藏对那五百位独觉佛说道：‘圣者们，有，请安住，我将供养。’他们便在那里安住。过了一段时间，另外五百位独觉佛游方而来，到达波罗奈斯，他们也来到居士持藏处，然后说道：‘居士，您能供养我们五百位出家人十二年所需之物吗？’他说道：‘圣者们，既然已经供养你们了，为何还要再次请求？’居士（心想），那些是那些，我们是我们。‘圣者们，请询问掌管仓库的人，稍后禀告。’于是他叫来掌管仓库的人，说道：‘喂，掌管仓库的人，我和我的眷属，以及这一千位出家人，有十二年的食物吗？’他说道：‘主人，有。’他对另外那五百位出家人说道：‘圣者们，有，请安住，我将供养。’他们也就在那里安住。他让人建造了布施的房屋，他还安排了布施的管理人和引导者。在那里，每天每一天，一千位独觉佛都食用食物。那时，一位独觉佛涅槃了，那天没有来，居士持藏的女儿说道：‘父亲，今天少了一位出家人。’他说道：‘女儿，是什么样的？’她背对着（众人）说道：‘父亲，是这样的。’比丘们，那时，那个时候，居士持藏的女儿就是现在的曲身至尊，因为她曾用手杖阻挡独觉佛，那个业的成熟导致她变成了驼背。然后，比丘们生起疑惑，向断除一切疑惑的世尊佛陀请教：‘尊者，曲身至尊做了什么业，以至于她能忆持听闻……’
English
Then (they) said: 'Householder, can you provide for us five hundred renunciates what is needed for twelve years?' He said: 'Venerable ones, please ask the storekeeper and report later.' Then he called the storekeeper and said: 'Hey, storekeeper, do I, with my retinue, and these five hundred renunciates, have food for twelve years?' He said: 'Master, yes.' The householder Dhāraṇīdhara said to those five hundred solitary Buddhas: 'Venerable ones, yes, please stay, I will offer.' They stayed there. After some time, another five hundred solitary Buddhas came wandering, arrived at Varanasi, they also came to the householder Dhāraṇīdhara, and then said: 'Householder, can you provide for us five hundred renunciates what is needed for twelve years?' He said: 'Venerable ones, since you have already been offered, why do you ask again?' The householder (thought), those are those, we are we. 'Venerable ones, please ask the storekeeper and report later.' Then he called the storekeeper and said: 'Hey, storekeeper, do I, with my retinue, and these one thousand renunciates, have food for twelve years?' He said: 'Master, yes.' He said to those other five hundred renunciates: 'Venerable ones, yes, please stay, I will offer.' They also stayed there. He had a house of charity built. He also appointed a manager of charity and a guide. There, every day, one thousand solitary Buddhas ate food. At that time, one solitary Buddha passed away, and did not come that day, the daughter of the householder Dhāraṇīdhara said: 'Father, today there is one less renunciate.' He said: 'Daughter, what is it like?' She turned her back (to the crowd) and said: 'Father, it is like this.' Monks, at that time, that time, the daughter of the householder Dhāraṇīdhara was this Supreme Crooked One, because she had blocked the solitary Buddha with a staff, the ripening of that karma caused her to become hunchbacked. Then, the monks became doubtful and asked the Blessed One Buddha, who cuts off all doubts: 'Venerable, what karma did the Supreme Crooked One do, that she can retain hearing...'