Tibetan
་པས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་མཐོང་ན་མངོན་དུ་ལྡང་བར་འགྱུར་གྲང་སྙམ་ནས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ངོ་། །ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་དང་ཉེ་དགའ་གཉིས་ཀྱིས་ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ཐག་རིང་པོ་ཁོ་ན་ནས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་གཉིས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་ཅི་ལགས་རེ་ཞིག་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིའམ། འོན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀླུའི་དབང་པོ་གཉིས་རེ་ཞིག་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བསྙེན་ བཀུར་གྱིས་ཤིག། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་གུས་པར་མཛད་དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་ཀྱང་ཆོས་བླ་མར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་བཀའ་སྩལ་པ། སངས་རྒྱས་གང་དག་འདས་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་གང་དག་མ་བྱོན་དང་། །སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་སེལ་མཛད་པ། །ད་ལྟར་མང་པོ་གང་བཞུགས་དག །ཐམས་ཅད་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ནི། །གུས་པར་གནས་གྱུར་གནས་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་བཞིན་གུས་པར་གནས་མཛད་དེ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་བདག་ལ་ལེགས་འདོད་ཅིང་། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་མངོན་འདོད་པ། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་དྲན་བྱེད་ན། །འདི་ལ་དམ་ཆོས་གུས་པར་བྱ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་མངོན་དུ་ལྡང་བར་མ་བྱས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཁྲོས་ཏེ་བསམས་པ། ཁྱིམ་བདག་འདི་གཉིས་བདག་གི་ཡུལ་ན་གནས་པ་དག་ཡིན་ན་བདག་ལ་མངོན་དུ་ལྡང་བར་མི་བྱེད་དོ་སྙམ་ནས་དེ་ཁྲོ་བས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ཁྲོ་བས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་སོ་སྙམ་ནས་བཀའ་མཆིད་གཞན་དག་མཛད་པར་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་པར་མི་མཛད་པ་དང་། དེས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་བསྟན་དུ་གསོལ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཆོས་བསྟན་དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་ཏུ་དང་སེམས་མེད་པ་དང་། །ཞེ་སྡང་ཅན་དང་འཁྲུགས་པ་ཡིས། །ཡང་དག་རྫོགས་སངས་བསྟན་པ་ཡི། །དམ་ཆོས་ཀུན་ཤེས་བྱ་མི་ནུས། །གང་གིས་ཉེས་རྩོམ་བཏུལ་བྱས་ཤིང་། །རབ་དང་མེད་པའི་སེམས་བསལ་ཏེ། །ཀུན་ནས་མནར་སེམས་འདི་སྤོང་བ། །དེས་ནི་ལེགས་གསུངས་ཤེས་པར་འགྱུར། །རྒྱལ་པོ་རྒྱ་ཆེར་དེ་གཉིས་ལ་ཁྲོས་ཏེ་བསམས་པ། འདི་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་མཉན་པ་ཡང་
Chinese
心想如果那两个家伙看见我，就会傲慢地站起来，于是就去了世尊所在的地方。名叫喜和近喜的龙王，从很远的地方就看见了拘萨罗国出现的国王胜光王。看见之后，那两个龙王对世尊这样说道：尊者，您是暂时侍奉圣法呢？还是侍奉国王呢？世尊说道：两个龙王，暂时侍奉圣法吧！诸佛世尊都恭敬圣法，阿罗汉们也把法作为至上的。然后世尊针对这件事说了偈颂：已逝的诸佛，尚未出现的诸佛，以及寂灭痛苦的诸佛，现在住世的众多佛陀，一切都对圣法恭敬安住、正在安住、将要安住，这就是佛的法性。因此，想要对我好，想要显现伟大，如果忆念佛陀的教法，就应该恭敬这圣法。那两个家伙没有对拘萨罗国出现的国王胜光王傲慢地站起来，国王生气地想：这两个居士住在我的国土上，却不对我傲慢地站起来。他被愤怒所缠绕，用头顶礼世尊的双足，然后退到一旁坐下。世尊心想：这家伙被愤怒所缠绕了。于是开始说其他的话，而不说法。那人说道：世尊，请您说法吧！善逝，请您说法吧！他这样请求之后，世尊说了偈颂：极其放逸、没有心，以及怀有嗔恨和争斗的人，无法知晓圆满正等觉所说的圣法。谁能调伏罪行，消除放逸之心，舍弃一切恼怒之心，他就能理解善说之法。国王非常生气地对那两个家伙想：因为这两个家伙，世尊听法也
English
Thinking that if those two saw him, they would stand up arrogantly, he went to where the Blessed One was. The dragon kings named Delightful and Near Delightful saw King Prasenajit of Kosala from afar. Having seen him, the two dragon kings said to the Blessed One: Venerable, do you temporarily attend to the holy Dharma? Or do you attend to the king? The Blessed One said: Two dragon kings, temporarily attend to the holy Dharma! The Buddhas, the Blessed Ones, all respect the holy Dharma, and the Arhats also regard the Dharma as supreme. Then the Blessed One spoke verses about this event: The Buddhas who have passed away, the Buddhas who have not yet appeared, and the Buddhas who have extinguished suffering, and the many Buddhas who now abide, all abide, are abiding, and will abide in reverence for the holy Dharma. This is the nature of the Buddhas. Therefore, wishing me well, desiring to manifest greatness, if one remembers the Buddha's teachings, one should respect this holy Dharma. The two did not stand up arrogantly to King Prasenajit of Kosala, and the king angrily thought: These two householders live in my kingdom, but they do not stand up arrogantly to me. He was entangled by anger, bowed his head to the feet of the Blessed One, and sat down to one side. The Blessed One thought: This fellow is entangled by anger. So he began to say other things, and did not teach the Dharma. The man said: Blessed One, please teach the Dharma! Sugata, please teach the Dharma! After he made this request, the Blessed One spoke verses: Those who are extremely heedless and without mind, and those who are full of hatred and strife, cannot know all the holy Dharma taught by the perfectly enlightened Buddha. Whoever has subdued wrongdoing, eliminated heedlessness, and abandoned all tormenting thoughts, he will understand the well-spoken Dharma. The king was very angry with those two and thought: Because of these two, the Blessed One also
Tibetan
རྒྱུན་བཀུམ་མོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་སྡོད་ཅིག་ཅེས་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་ འཚལ་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ་། །གང་གི་ཚེ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་དང་། ཉེ་དགའ་གཉིས་ཉིན་མོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དག་གིས་རི་རབ་ཀྱི་བང་རིམ་ནས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་བར་གྱི་ལམ་ཇི་སྲིད་པའི་ལམ་གྱི་ངོས་གཉིས་སུ་རྩིག་པ་དངར་ཏེ་འཁོད་པར་བྱེད་དོ། །ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་གང་གི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་འདི་གཉིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ནས་ཕྱིར་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ན་འདི་གཉིས་ཀྱི་མགོ་བོ་དྲུངས་ནས་ཆོད་ལ་ས་ལ་སྒྱེལ་བར་གྱིས་ཤིག །ཚིག་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་དང་། ཉེ་དགའ་གཉིས་ཀྱི་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དག་གིས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་དེ་དག་འཁྲུགས་ནས་ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། འཁོར་ལོ་དང་མདའ་བོ་ཆེ་དང་། མཚོན་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་དག་འཕང་བར་བརྩམས་སོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་འཁོར་དང་བཅས་པ་དང་། མཉན་ཡོད་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལ་སོམས་ཤིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བཙུན་པ་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་བཀའ་མཉན་ནས། བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། འཁོར་ལོ་དང་། མདའ་བོ་ཆེ་དང་། མཚོན་རྩེ་གཅིག་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་དེ་དག་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུཏྤ་ལ་དང་། པད་མ་དང་། ཀུ་མུ་ད་དང་། པད་མ་དཀར་པོ་དང་། མན་དཱ་ར་བ་དག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་སྟེང་དུ་འབབ་པར་བརྩམས་སོ། །དེ་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུཏྤ་ལ་དང་། པད་མ་དང་། ཀུ་མུ་ད་དང་། པད་མ་དཀར་པོ་དང་། མན་དཱ་ར་བ་དག་གིས་གང་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་ནས་དེས་བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་། གཞོན་ནུ་དང་བློན་པོ་དང་ཁྲོམ་གྱི་རུ་སྣ་དང་། གྲོང་ རྡལ་གྱི་མི་དང་། ཡུལ་མི་དང་། བྲམ་ཟེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ང་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཞུགས་ཚུན་ཆད་ནས་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུཏྤ་ལ་དང་། པད་མ་དང་།
Chinese
想到“要一直杀下去吗”，就让他住下。于是，他用头顶礼世尊的双足，然后从座位上起身离开了。当龙王难陀和近难陀在白天侍奉世尊的时候，他们的眷属以神通力在须弥山的山腰到舍卫城之间的道路两旁建造墙壁。憍萨罗国的胜光王告诫大臣们：贤士们，当这两个施主从世尊面前出来的时候，砍下他们的头，让他们倒在地上。龙王难陀和近难陀的眷属听到了这句话。听到后，他们非常愤怒，开始向憍萨罗国的胜光王投掷独钴金刚杵、轮宝、巨箭和单尖武器等武器。诸佛世尊具有不忘失的本性，于是世尊告诉具寿大目犍连：目犍连，看看憍萨罗国的胜光王及其眷属，以及居住在舍卫城的人群。具寿大目犍连回答说：尊者，我遵照您的吩咐。他听从了世尊的教诲，进入了慈爱的禅定。由于他进入禅定的力量，那些独钴金刚杵、轮宝、巨箭和单尖武器等武器都变成了天界的优钵罗花、莲花、睡莲、白莲花和曼陀罗花，开始降落在憍萨罗国的胜光王身上。他带着天界的优钵罗花、莲花、睡莲、白莲花和曼陀罗花进入家中，对妃嫔眷属、年轻人、大臣、市场领袖、城镇居民、村民和婆罗门说：贤士们，自从我进入祇陀林以来，天界的优钵罗花、莲花和
English
Thinking, "Should I keep killing?" he told him to stay. Then, he bowed to the Blessed One's feet with his head, and then rose from his seat and left. When the Naga kings Nanda and Upananda were serving the Blessed One during the day, their retinues, by means of their miraculous powers, erected walls on both sides of the road from the slopes of Mount Sumeru to Shravasti. King Prasenajit of Kosala instructed his ministers: "Wise ones, when these two householders come out from the presence of the Blessed One, cut off their heads and throw them on the ground!" The retinues of the Naga kings Nanda and Upananda heard these words. Having heard them, they became enraged and began to hurl vajras with a single point, wheels, great arrows, and single-pointed weapons, and so forth, at King Prasenajit of Kosala. The Buddhas, the Blessed Ones, are of a nature that does not forget, so then the Blessed One spoke to the venerable great Maudgalyayana: "Maudgalyayana, look upon King Prasenajit of Kosala together with his retinue, and the assembly of beings dwelling in Shravasti!" The venerable great Maudgalyayana replied, "Venerable One, as the Blessed One commands." Having heard the command from the Blessed One, he entered into the samadhi of loving-kindness. By the power of his entering into that samadhi, those vajras with a single point, wheels, great arrows, and single-pointed weapons, and so forth, were transformed into divine utpala flowers, lotuses, kumuda lilies, white lotuses, and mandārava flowers, and began to fall upon King Prasenajit of Kosala. He entered his house filled with divine utpala flowers, lotuses, kumuda lilies, white lotuses, and mandārava flowers, and said to the retinue of queens, the youths, the ministers, the leaders of the market, the townspeople, the villagers, and the Brahmins: "Wise ones, ever since I entered Jeta Grove, divine utpala flowers, lotuses, and
Tibetan
ཀུ་མུ་ད་དང་། པད་མ་དཀར་པོ་དང་། མན་དཱ་ར་བ་དག་གིས་གང་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་པ་འདི་ཅི་ཡིན་སུ་ཡི་མཐུ་ཡིན། དེ་ན་གང་དག་སྙན་པ་དང་འཇམ་པར་སྨྲ་བ་ལ་མཁས་པ་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ལྷ་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་འདི་འཚལ་བར་འགྱུར། འདི་གཞན་སུ་ཞིག་གི་མཐུ་ལགས། འདི་ལྟར་ལྷ་ཉིད་ཆོས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་བགྱིད་དུ་སྩོལ་བས་འདི་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་མཐུ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་དེ་བདེན་ཏེ། ད་ཆོས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་པས་འདི་གོར་མ་ཆག་པར་ངའི་མཐུ་ཡིན་ནོ། །བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ལྷ་ལས་གཞན་པའི་སྐྱེས་པའི་གན་དུ་མི་མཆི་ཞིང་བདག་པོ་ལས་མི་འཕྱོ་བས་འདི་ནི་བདག་ཅག་གི་མཐུ་ལགས་སོ། །གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ཡབ་ཡུམ་ལ་གུས་ཤིང་སྲི་ཞུ་ཆེ་བས་འདི་ནི་བདག་ཅག་གི་མཐུ་ལགས་སོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ཆོས་ཀྱིས་ལྷའི་རྒྱལ་སྲིད་བགྱིད་དུ་སྩོལ་བས་འདི་ནི་བདག་ཅག་གི་མཐུ་ལགས་སོ། །ཁྲོམ་གྱི་རུ་སྣ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ལྷའི་བཀའ་ཆོས་དང་ལྡན་པར་སྒྲུབ་པར་བགྱིད་པས་འདི་ནི་བདག་ཅག་གི་མཐུ་ལགས་སོ། །གྲོང་རྡལ་གྱི་མི་དང་ཡུལ་གྱི་མི་དག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ལྷ་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པར་དཔྱ་འབུལ་བས་འདི་ནི་བདག་ཅག་གི་མཐུ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། འདི་དག་སོ་སོ་ནས་བདག་ཅག་གི་མཐུའོ། །བདག་གི་མཐུའོ་ཞེས་ཟེར་ན་སུའི་མཐུ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་ཀྱིས། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ། མཁྱེན་པ་དང་ཤེས་བྱ་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་མངའ་བརྙེས་པ་ཡིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུར་འགྲོའོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུཏྤ་ལ་དང་། པད་མ་དང་། ཀུ་མུ་ད་དང་། པད་མ་དཀར་པོ་དང་། མན་དཱ་ར་བ་དེ་དག་གིས་ཐུ་བ་བཀང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། ཕྱིན་ནས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱས་པར་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་མཐུ་ཡང་མ་ཡིན། བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ཡང་མ་ཡིན། གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་མ་ཡིན། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་མ་ཡིན། ཁྲོམ་གྱི་རུ་སྣའི་ཡང་མ་ཡིན། གྲོང་རྡལ་གྱི་མི་དང་། ལྗོངས་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཡང་མ་ཡིན། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འ
Chinese
被睡莲、白莲花和曼陀罗花充满，进入家中的这是什么？是谁的力量？那时，那些擅长说悦耳动听之语的人们说道：还有哪个神能做到这些？这是谁的力量？如此，神以正法治理国家，这才是神的力量啊。国王说道：贤者们，那是真的。现在以正法治理国家，这毫无疑问是我的力量啊。妃嫔们说道：我们不去侍奉神以外的男子，也不背离丈夫，这才是我们的力量啊。年轻人们说道：我们恭敬父母，尽心服侍，这才是我们的力量啊。大臣们说道：我们以正法治理神的国家，这才是我们的力量啊。市场的商人们说道：我们遵照神的教令和正法行事，这才是我们的力量啊。城镇的居民和乡村的居民们说道：我们依法向神缴纳赋税，这才是我们的力量啊。国王心想：这些人各自都说这是我们的力量，我的力量，这样就不知道是谁的力量了。这样，这位佛陀世尊是全知者，全见者，在知识和见识上拥有无与伦比的力量，应该去请教佛陀世尊。想到这里，他用天上的优钵罗花、莲花、睡莲、白莲花和曼陀罗花装满容器，前往世尊所在之处。到达后，他用头顶礼世尊的双足，然后退到一旁坐下。退到一旁坐下后，拘萨罗国的光明王在那时向世尊详细请教，世尊开示道：大国王，那不是你的力量，也不是妃嫔的力量，也不是年轻人的力量，也不是大臣的力量，也不是市场商人的力量，也不是城镇居民和乡村居民的力量，也不是婆罗门的力量，
English
What is this that enters the home, filled with kumuda, white lotus, and mandārava flowers? Whose power is it? Then, those skilled in speaking pleasant and gentle words said: Which other god could accomplish this? Whose power is this? Thus, the god himself allows the kingdom to be governed by dharma, this is the power of the god himself. The king said: Wise ones, that is true. Now, allowing the kingdom to be governed by dharma, this is undoubtedly my power. The retinue of the queen said: We do not go to men other than the god, nor do we stray from our husband, this is our power. The youths said: We respect our parents and serve them diligently, this is our power. The ministers said: We allow the kingdom of the god to be governed by dharma, this is our power. The market merchants said: We act in accordance with the god's commands and dharma, this is our power. The townspeople and villagers said: We pay taxes to the god in accordance with dharma, this is our power. The king thought: These individuals each say it is our power, my power, so it is not known whose power it is. Thus, this Buddha, the Bhagavan, is omniscient, all-seeing, possessing unsurpassed power in knowledge and wisdom, I should go and inquire of the Buddha, the Bhagavan. Thinking this, he filled a vessel with divine utpala flowers, lotuses, kumuda, white lotuses, and mandārava flowers, and went to where the Bhagavan was. Having arrived, he bowed his head to the two feet of the Bhagavan and sat down to one side. Having sat down to one side, King Prasenajit of Kosala at that time inquired of the Bhagavan in detail, and the Bhagavan said: Great King, that is not your power, nor is it the power of the queen's retinue, nor is it the power of the youths, nor is it the power of the ministers, nor is it the power of the market merchants, nor is it the power of the townspeople and villagers, nor is it the power of the Brahmins,