Tibetan
འི་དབྱངས་ཀྱིས་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འདུག་པར་བརྩམས་པ་དང་། ཡང་རྒན་ཞུགས་གཞན་ཞིག་སྒོ་ཁང་ན་འདུག་ནས་དེས་དེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་གཙུག་ལག་ཁང་སྙིང་དང་མིག་འཕྲོག་པར་བགྱིད་པ་མཐོ་རིས་ཀྱི་ཐེམ་སྐས་སུ་གྱུར་པ་འདི་སུའི་ལགས། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་གྱིའོ། ། འཕགས་པ་ཅི་གཙུག་ལག་ཁང་ལགས་སམ། འོན་ཏེ་ཕོངས་པ་ལགས། བཞིན་བཟངས། གཙུག་ལག་ཁང་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། ཕོངས་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། འཕགས་པ་གང་ན་ཡོ་བྱད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་ལགས་ལ། གང་ན་ཡོ་བྱད་མ་མཆིས་པ་ནི་ཕོངས་པ་ལགས་སོ། །བཞིན་བཟངས་འདི་སྔོན་ནི་ཕོངས་པར་གྱུར་པ་ལས་ད་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གྱུར་ཏོ། །ཇི་ལྟར་གྱུར། བཞིན་བཟངས་ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་ལ་བུ་མོ་མངག་གཞུག་མ་མགུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ། དད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་བཟང་ལ་དགེ་བའི་བསམ་པ་ཅན་ཞིག་ཡོད་པ་ལྟར་དེ་ཁྱིམ་བདག་དེས་འདིར་ལས་སུ་བསྐོས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོབས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས། ད་ལྟར་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པས་དེས་ན་འདི་གཙུག་ལག་ཁང་ཡིན་ཏེ་ཕོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་གྱིས་ཐོས་ནས་དགའ་སྟེ་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་དེས་བུ་མོ་མགུ་བྱེད་ཀྱི་ལག་ཏུ་ལྡེ་མིག་དང་། ལྡེ་མིག་ཀྱོག་པོ་གཏད་ནས་ ནང་མི་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་མགུ་བྱེད་ཀྱིས་ཅི་བྱིན་པ་དེས་གནས་པར་གྱིས་ཤིག །ཀཽ་ཤཱམྦཱི་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱང་བསྡུས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཁོ་བོས་བུ་མོ་མགུ་བྱེད་འདི་བྲན་མོ་ལས་ཕྱུང་སྟེ་ཁྱིམ་གྱི་བདག་མོར་བཅུག་གོ་ཞེས་བསྒྲགས་སོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་རྒྱལ་པོ་ཤར་པས་གདངས་ལས་འཚལ་བ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ད་ལྟར་དུ་མ་ཟད་དེ་འདི་ལྟར་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་འདི་རྒྱལ་པོ་ཤར་པས་གདངས་ལས་ཤེས་པར་གྱུར་ཏེ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བས་རྒྱལ་སྲིད་འབྱོར་པ། རྒྱས་པ། བདེ་བ། ལོ་ལེགས་པ། སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ། ཐབ་མོ་དང་། འཐབ་པ་དང་། ཕྱི་དགྲ་དང་། ནང་འཁྲུག་རབ་ཏུ་ཞི་བ། ཆོམ་རྐུན་དང་། མུ་གེ་དང་། ན
Chinese
以歌聲向佛塔頂禮後，開始坐在寺廟裡。另一個老者坐在門房裡，他頂禮那人的腳，說道：『聖者，這座令人心曠神怡、宛如通往天堂的階梯的寺廟是誰的？』那人說：『是屋主歌者（Gadhanacan）的。』『聖者，這是寺廟嗎？還是貧民窟？』『面容姣好者，寺廟是什麼樣的？貧民窟又是什麼樣的？』『聖者，凡是器具齊全的地方就是寺廟，凡是沒有器具的地方就是貧民窟。』『面容姣好者，這裡以前是貧民窟，現在變成寺廟了。』『怎麼變的？』『面容姣好者，屋主歌者有一個名叫悅意（Magugu）的使女，她有信心、善良且有善念，屋主派她在這裡工作，吩咐她用一切器具供養佛陀等比丘僧團。現在她用一切器具侍奉佛陀等比丘僧團，所以這裡是寺廟，不是貧民窟。』屋主歌者聽了很高興，回到家後，把鑰匙和彎曲的鑰匙交給女兒悅意， 對家人說：『你們要按照悅意給予的東西生活。』他也召集了居住在 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍賞彌) 的人們，宣佈說：『有知識的人們，我把女兒悅意從婢女中釋放出來，讓她成為家中的女主人。』比丘們產生了疑惑，向斷除一切疑惑的世尊佛陀請教：『尊者，屋主歌者被夏爾巴（Sharpa）國王從歌聲中尋獲。』世尊開示說：『比丘們，不僅是現在，過去世也是如此，屋主歌者被夏爾巴國王從歌聲中得知，你們聽著。』比丘們，過去在 वाराणसी (Vārāṇasī，波羅奈) 城，有一位名叫梵施（Tsangs Byin）的國王，他的王國富饒、廣大、安樂、豐收，充滿了人民和眾生，戰爭、爭鬥、外敵和內亂都平息了，盜賊、饑荒和
English
Having prostrated to the stupa with songs, he began to sit in the temple. Another old man was sitting in the gatehouse, and he prostrated to his feet and said, 'Venerable, whose is this temple that captivates the heart and eyes, which has become a staircase to heaven?' He said, 'It belongs to the householder Gadhanacan.' 'Venerable, is it a temple or a slum?' 'Fair-faced one, what is a temple like? What is a slum like?' 'Venerable, where there are abundant provisions, that is a temple, and where there are no provisions, that is a slum.' 'Fair-faced one, this was formerly a slum, but now it has become a temple.' 'How did it become so?' 'Fair-faced one, the householder Gadhanacan has a maidservant named Magugu, who is faithful, virtuous, and has good intentions. The householder appointed her to work here, instructing her to provide all necessities to the Sangha of monks, including the Buddha. Now she serves the Sangha of monks, including the Buddha, with all necessities, so this is a temple, not a slum.' The householder Gadhanacan heard this and was delighted. He went home and gave the keys and the crooked keys to his daughter Magugu, saying to his family, 'Live according to what Magugu gives you.' He also gathered the people living in कौशाम्बी (Kauśāmbī, Kausambi), proclaiming, 'Knowledgeable ones, I have released my daughter Magugu from being a servant and made her the mistress of the house.' The monks became doubtful and asked the Blessed One, the Buddha, who cuts off all doubts, 'Venerable, the householder Gadhanacan was found by King Sharpa through his singing.' The Blessed One said, 'Monks, not only now, but also in the past, this householder Gadhanacan was known to King Sharpa through his singing, listen to this.' Monks, in the past, in the city of वाराणसी (Vārāṇasī, Varanasi), there was a king named Tsangs Byin, whose kingdom was prosperous, vast, peaceful, and had good harvests, filled with people and beings, with wars, conflicts, external enemies, and internal strife completely pacified, and with thieves, famine, and
Tibetan
ད་དང་བྲལ་བ། སཱ་ལུ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་གི་ཕྲེང་བ་དང་། བ་ལང་དང་། མ་ཧེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་ཆོས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ལྟས་པ་དག་གིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཆར་མི་འབབ་པར་ལུང་བསྟན་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་གྱིས་རང་གི་ཡུལ་དུ་དྲིལ་བསྒྲག་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ་ཕྱོགས་སུ་བསྒོ་བ། ངའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་དག་ཉོན་ཅིག །ལྟས་པ་དག་གིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཆར་ལྟར་མི་འབབ་པར་ལུང་བསྟན་གྱིས་དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཅག་ལས་གང་དག་ལ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཟན་བདོག་པ་དེ་དག་གིས་ནི་འཁོད་པར་བྱའོ། །གང་དག་ལ་མི་བདོག་པ་དེ་དག་གིས་ནི་གཞན་དུ་འདོང་བར་བྱ་ཞིང་ལོ་བཅུ་གཉིས་འདས་ནས་ཕྱིར་འོང་བར་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་ཁྱིམ་བདག་གཟུངས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ཕྱུག་པ། ནོར་མང་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་མཛོད་པ་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཀྭའི་ནང་རྗེ་མཛོད་པ་ཁོ་བོ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཟན་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་མཆིས་སོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཚེ་རང་སངས་རྒྱས་དམན་པ་དང་བཀྲེན་པ་ལ་རྗེས་སུ་སྙིང་བརྩེ་བ། བས་མཐའི་གནས་མལ་ལ་དགའ་བ། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་གཅིག་པུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་སུ་གྱུར་པ་དག་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། །ཇི་ཙམ་ན་རང་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འདོང་བ་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཕྱིན་ནས་དེ་དག་ཁྱིམ་བདག་གཟུངས་བྱེད་ཀྱི་གན་དུ་དོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་མཁོ་བ་སྟོབས་པར་ནུས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ཇེ་མཛོད་པ་ལ་རྨས་ཏེ་སླད་ཀྱིས་གསོལ་ལོ་ཞེས་དེས་མཛོད་པ་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཀྭའི་ནང་རྗེ་མཛོད་པ་ཁོ་བོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་གི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཟན་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་མཆིས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་གཟུངས་བྱེད་ཀྱིས་རང་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་མཆིས་ཀྱིས་བཞུགས་ཤིག་དང་གསོལ་ལོ། །དེ་དག་དེར་འཁོད་དོ། །ཇི་ཙམ་ན་རང་སངས་རྒྱས་གཞན་ལྔ་བརྒྱ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འདོང་བ་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཕྱིན་ནས་དེ་དག་ཀྱང་ཁྱིམ་བདག་གཟུངས་བྱེད་ཀྱི་གན་དུ་དོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལྔ་བ
Chinese
脱离了争端，让萨鲁和甘蔗的串珠，以及牛和水牛都富足起来。让具有正法的正法之王以正法来治理国家。在另一个时期，占卜师们预言十二年不会下雨，国王梵施让在他的国家里进行宣告，向各方宣告：居住在我的国家和王宫周围的人们请听着！占卜师们预言十二年不会像下雨一样降水，因此你们当中谁拥有十二年的粮食，就应该留下来。谁没有的，就应该到别处去，十二年过后回来。那时，在瓦拉纳西，有一个名叫家主持藏的人，他富有，财富众多，享受丰厚，拥有广阔的产业，他叫来管家说： “管家大人，我以及我的眷属是否有十二年的粮食？”管家说：“有，主人。”在没有佛陀出现的时候，那些对卑微和贫穷者心怀慈悲，喜欢边远住所，像犀牛一样独自成为世间供养处的人，便出现在世间。那时，五百位独觉佛游历四方，来到瓦拉纳西，他们来到家主持藏那里，前去说道：“家主，您能供养我们五百位出家人十二年所需的食物吗？”他说：“圣者们，请稍等，我问一下管家。”于是他叫来管家说：“管家大人，我和我的眷属，以及这五百位出家人，是否有十二年的粮食？”管家说：“有，主人。”家主持藏对那五百位独觉佛说：“圣者们，请在此稍作休息，我来供养。”他们便在那里住下了。那时，另外五百位独觉佛游历四方，来到瓦拉纳西，他们也来到家主持藏那里，前去说道：“家主，您能供养我们五百位出家
English
Having abandoned disputes, he allowed the strings of Salu and sugarcane, as well as cattle and buffaloes, to flourish. He allowed the righteous king, endowed with Dharma, to rule the kingdom with Dharma. At another time, when diviners predicted that it would not rain for twelve years, King Brahma allowed a proclamation to be made in his country, announcing in all directions: Listen, you who dwell in my country and around the palace! The diviners have predicted that it will not rain for twelve years, therefore, those of you who possess twelve years' worth of food should stay. Those who do not have it should go elsewhere and return after twelve years. At that time, in Varanasi, there was a householder named Dharanidhara, who was wealthy, had much wealth, enjoyed great prosperity, and possessed vast and extensive holdings. He summoned his steward and said: "Steward, do I have enough food for myself and my retinue for twelve years?" The steward said, "Yes, master." At times when Buddhas do not appear, solitary Buddhas, who are compassionate towards the lowly and the poor, who delight in remote dwellings, and who, like rhinoceroses, are solitary and become objects of veneration in the world, appear in the world. At one time, five hundred solitary Buddhas were traveling and went to Varanasi. They went to the householder Dharanidhara and said, "Householder, are you able to provide for us five hundred monks for twelve years?" He said, "Venerable ones, wait a moment while I ask the steward." So he summoned the steward and said, "Steward, do I have enough food for myself and my retinue, and for these five hundred monks, for twelve years?" The steward said, "Yes, master." The householder Dharanidhara said to the five hundred solitary Buddhas, "Venerable ones, please stay here and I will provide for you." So they stayed there. At another time, another five hundred solitary Buddhas were traveling and went to Varanasi. They also went to the householder Dharanidhara and said, "Householder, are you able to provide for us five hundred monks?
Tibetan
རྒྱ་ལ་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་མཁོ་བ་སྟོབས་པར་ནུས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ཁྱེད་ལ་གསོལ་ལགས་ན། ཅིའི་སླད་དུ་ཡང་སྒྲུབ་པར་མཛད། ཁྱིམ་བདག་དེ་དག་ཀྱང་གཞན་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་གཞན་ནོ། །འཕགས་པ་དག་ཇེ་མཛོད་པ་ལ་རྨས་ཏེ་སླད་ཀྱིས་གསོལ་ལོ་ཞེས་དེས་མཛོད་པ་ལྟར་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཀྭའི་ནང་རྗེ་མཛོད་པ་ཁོ་བོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྟོང་གི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཟན་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། ཇོ་བོ་མཆིས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་གཟུངས་བྱེད་ཀྱིས་རང་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་མཆིས་ཀྱིས་བཞུགས་ཤིག་དང་གསོལ་ལོ། །དེ་དག་ཀྱང་དེར་འཁོད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་གཟུངས་བྱེད་ ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་ཁང་པ་རྩིག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། སྦྱིན་པའི་ཞལ་ཏ་པའི་མི་དག་དང་སྤྱན་འདྲེན་བསྐོས་ནས། སྤྱན་འདྲེན་དེས་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་སོང་སྟེ་གདུགས་ཚོད་ལ་འབོད་པར་བྱེད་དོ། །སྤྱན་འདྲེན་དེས་ཁྱི་ཞིག་གསོས་པ་དེ་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་སྤྱན་འདྲེན་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་སྤྱན་འདྲེན་དེ་ལ་བྲེལ་བ་ཞིག་བྱུང་ནས། དེས་ཇེ་འདི་བསྒྲུབས་ཏེ་ཕྱིས་སྤྱན་དྲང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེ་གཞན་དུ་སོང་བ་དང་། ཁྱི་དེས་དེ་མ་རྙེད་ནས་སྔོན་གོམས་པས་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གན་དུ་སོང་བ་དང་། དེར་ཡང་དེ་མ་མཐོང་ནས་དེས་སྐད་ཕྱུང་ངོ་། །རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གང་ཡིན་པ་དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་སྤྱན་འདྲེན་དུས་ལས་ཡོལ་ནས་ཁྱི་འདིས་སྤྱན་དྲངས་ཀྱིས་ཚུར་སྤྱོན་བཞུད་དོ། །དེ་ལྟར་བགྱིའོ་ཞེས་དེ་དག་འཕགས་པ་དང་། སྤྱན་འདྲེན་འོངས་ཏེ་ཁྱི་དེས་དེ་མཐོང་ནས་སྐད་དབྱུང་བར་བརྩམས་པ་དང་། སྤྱན་འདྲེན་གྱིས་བསམས་པ། འདིས་འདི་དག་སྤྱན་དྲངས་པས་དེས་ན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་དག་བྱོན་གོར་མ་ཆག་སྙམ་དུ་རིག་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ཁྱེད་སུས་སྤྱན་དྲངས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟངས་ཁྱི་འདིས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་མ་ནོངས་ཀྱིས་སླད་ཀྱིས་ཀྱང་གང་གི་ཚེ་བདག་ལ་བྲེལ་བ་འགའ་ཞིག་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་ན་འདི་ཉིད་ཁྱེད་སྤྱན་འདྲེན་པར་འགྱུར་གྱིས་ཁྱེད་ཅག་གཤེགས་སུ་གསོལ། དགེ་སློང་དག་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཁྱིམ་བདག་གཟུངས་བྱེད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་མཛོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་སྤྱན་འདྲེན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བད་སའི་རྒྱལ
Chinese
能有力气供应印度十二年所需吗？ 他说：圣者们，既然你们向我祈求，为何还要再做呢？ 那些施主是别人，我们也是别人啊。 圣者们责骂了管家，说以后再祈求，像他管家一样呼唤着说：管家大人，我和眷属，还有一千个出家人十二年的食物有吗？ 他说：有，主人。 施主持藏对那五百位独觉佛说：圣者们，有请坐下，请用斋饭。 他们也都在那里坐下了。 施主持藏让人建造布施的房屋，安排了布施的管事人和迎请者。 迎请者每天都去，在日影量度时呼唤。 迎请者养了一条狗，那狗每天都和迎请者一起去。 有一次，迎请者有事，他想：先做完这件事，以后再去迎请，就去了别的地方。 那狗没找到他，因为以前习惯了，就去了独觉佛们那里，在那里也没见到他，就叫了起来。 那些独觉佛的僧团的住持说：有寿者们，迎请的时间过了，这条狗来迎请了，请过来吧。 他们说：就这样做吧，那些圣者和迎请者来了，狗看到他，就开始叫起来。 迎请者心想：是这条狗迎请了他们，所以这些大士们一定来了，他明白后说：圣者们，你们是谁迎请来的？ 他们说：是这位好心的狗。 他说：圣者们，别搞错了，以后如果我有什么事，就让这条狗来迎请你们吧，请你们回去吧。 比丘们，那时那刻的施主持藏就是我啊。 那时那刻的管家就是施主给孤独啊。 那时那刻的迎请者就是巴达萨的国王。