Tibetan
ཕགས་ནས་ཇི་ཙམ་ན་མཐར་གྱིས་ཀཽ་ཤཱམྦཱིར་ཕྱིན་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ མཐོང་ནས། དེ་དག་གིས་ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་ལ་སྦྲན་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་ལ་བསྒོ་བ། སྔོན་མ་བྱུང་བའི་རྟགས་དང་ཆ་ལུགས་ཅན་དག་མཐོང་ན་ཁོ་བོ་ལ་སྦྲོན་ཅིག་ཅེས་བྱུང་བ་དེ་དག་ལྷགས་ཏེ་སྒོ་ན་སྡོད་དོ། །དེས་སྨྲས་པ། འཇུག་ཏུ་ཆུག་ཤིག །དེ་དག་གིས་འཇུག་ཏུ་བཅུག་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་གྱིས་དེ་དག་མཐོང་ནས་དྲིས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཁྱེད་ཅག་གང་ནས་འོངས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ལྷོ་ལམ་ནས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་ལྷོ་ལམ་དུ་ངོ་མཚར་བ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ཅི་ཡོད། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་རེ་ཞིག་བདག་ཅག་གིས་སྔར་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པའི་ངོ་མཚར་གཞན་དག་ལྟ་ཞོག་གི། ཏེ་པོར་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པའི་ངོ་མཚར་གང་ཡིན་པ་དག་སྨྲ་བར་བྱས་ཉོན་ཅིག །དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་སྨྲོས་ཤིག་དང་ཁོ་བོ་ངོ་མཚར་དེ་དག་ཉན་ཏོ། །དེ་དག་གིས་ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་ལ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་གྱིས་ཐོས་ནས་མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ཏེ་དེ་དག་ཟན་བྱིན་ནས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་གང་དུ་འདེང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་མཉན་ཡོད་དུ་འདོང་ངོ་། །ཤེས་ལྡན་དག་དེ་ན་ཅི་ཡོད། ཁྱིམ་བདག་དེ་ན་ལྷའི་བུ་གསོ་སྦྱོང་རལ་གྱིས་གང་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་གསོ་སྦྱོང་བླངས་པའི་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཡོད་དོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དེ་ཁོ་བོའི་ཡང་མ་མཐོང་བའི་གྲོགས་ཡིན་གྱིས་འདི་ཉིད་དུ་དབྱར་གྱི་མཚན་མོ་གྱིས་ལ་དབྱར་འདས་ནས་ཁོ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་འདོང་ངོ་། །དེ་དག་དེ་ཉིད་དུ་དབྱར་གྱི་མཚན་མོ་གནས་ཏེ། དབྱར་འདས་ནས་མཉན་ཡོད་དུ་འཕགས་པ་དང་ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་གྱིས་བད་སའི་རྒྱལ་པོ་ཤར་པ་ལ་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་མཉན་ཡོད་དུ་བགྱི་བ་ཅུང་ཞིག་མཆིས་ན། གལ་ཏེ་ལྷས་གནང་ན་དེར་མཆིའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་སོང་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་བསྒྲུབ་པ་བྱས་ནས་མྱུར་དུ་ཕྱིར་ཤོག་ཤིག །དེ་རྒྱལ་པོས་གནང་ནས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་ དག་དང་ལྷན་ཅིག་འཕགས་ཏེ་མཐར་གྱིས་མཉན་ཡོད་དུ་ཕྱིན་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ན་སྡོད་ཅིང་འདུག་གོ །ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་འདིར་འོངས་ཏེ། སྐྱེད་མོས་ཚལ་ན་སྡོད་ཅིང་འདུག
Chinese
此后过了多久，最终到达了拘睒弥（Kauśāmbī），给孤独长者的布施管家们看到了他们，他们禀告给孤独长者：‘长者，您曾吩咐我们，如果见到前所未有的标志和装束的人，就禀告您。’那些人来到门前等候。长者说：‘让他们进来。’那些人让他们进来后，给孤独长者看到他们，问道：‘贤者们，你们从哪里来？’他们说：‘长者，从南方来的。’长者说：‘贤者们，你们在南方见到和听到了什么稀奇的事？’他们说：‘长者，暂且不说我们以前见到和听到的其他稀奇事，请听我们说说在那里见到和听到的稀奇事。’长者说：‘贤者们，说吧，我听那些稀奇事。’他们向给孤独长者详细讲述了事情的经过，给孤独长者听后，非常惊讶，给他们食物，然后问道：‘贤者们，你们要去哪里？’他们说：‘长者，我们要去舍卫城（Śrāvastī）。’长者问：‘贤者们，那里有什么？’他们说：‘长者，那里有天子具寿（Gso sbyong ral），他依止着受持八支斋戒的给孤独长者。’长者说：‘贤者们，如果是这样，那他是我未曾见过的朋友，就在这里过夏吧，过完夏天后，和我一起去。’那些人就在那里过夏，过完夏天后，前往舍卫城。给孤独长者对跋萨（Bad sa）国王夏尔巴（Shar pa）说：‘天王，我有些事情要去舍卫城，如果天王允许，我就去那里。’国王说：‘长者，如果是这样，你去吧，办完事后尽快回来。’他得到国王的允许后，与五百位仙人一起前往，最终到达舍卫城，住在园林里。给孤独长者心想：‘给孤独长者来到这里，住在园林里。’
English
After some time, they finally arrived at Kauśāmbī. The stewards of Anāthapiṇḍada saw them and reported to Anāthapiṇḍada, 'Master, you instructed us that if we see people with unprecedented signs and attire, we should report to you.' Those people arrived and waited at the gate. The master said, 'Let them in.' After those people let them in, Anāthapiṇḍada saw them and asked, 'Wise ones, where do you come from?' They said, 'Master, from the south.' The master said, 'Wise ones, what wonders have you seen and heard in the south?' They said, 'Master, for the moment, let us not speak of the other wonders we have seen and heard before. Please listen to us tell of the wonders we have seen and heard there.' The master said, 'Wise ones, speak, and I will listen to those wonders.' They told Anāthapiṇḍada in detail what had happened. Anāthapiṇḍada, upon hearing this, was greatly amazed, gave them food, and then asked, 'Wise ones, where are you going?' They said, 'Master, we are going to Śrāvastī.' The master asked, 'Wise ones, what is there?' They said, 'Master, there is the son of the gods, Gso sbyong ral, who relies on Anāthapiṇḍada, who has taken the eight-limbed upavāsa.' The master said, 'Wise ones, if that is so, then he is a friend of mine whom I have not yet seen. Spend the summer here, and after the summer, come with me.' Those people stayed there for the summer, and after the summer, they went to Śrāvastī. Anāthapiṇḍada said to King Śarpa of Badsa, 'Your Majesty, I have some business to attend to in Śrāvastī. If Your Majesty permits, I will go there.' The king said, 'Master, if that is so, go and accomplish your purpose, and return quickly.' After receiving permission from the king, he went with five hundred ascetics and finally arrived at Śrāvastī, staying and residing in the grove. Anāthapiṇḍada thought, 'Anāthapiṇḍada has come here and is staying in the grove.'
Tibetan
་གོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་དེས་བསམས་པ། བདག་གིས་ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་མ་ཚོར་བ་ཁོ་ནར་གནས་སུ་འཇུག་ཏུ་གཞུག་པ་ནི་བདག་གི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་གྱིས། བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་འཇུག་ཏུ་གཞུག་གོ་སྙམ་ནས་དེས་དེ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་འཇུག་ཏུ་བཅུག་སྟེ་ལམ་གྱིས་དུབ་པའི་ངལ་བསོས་ནས་ཟན་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་དག་ལྷགས་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་འོངས་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཀུན་དུ་སྤྱད་དེ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཁྱེད་ཅག་ག་ལས་འོངས། འདིར་ཅི་ལ་འོངས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཀྱིས་ལྷའི་བུ་གསོ་སྦྱོང་རལ་ལ་གང་བྱིན་པ་དེ་བདག་ཅག་ལ་ཡང་བྱིན་ཅིག་དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་མི་དྲན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག་བདག་ཅག་གིས་ཁྱོད་ལ་དྲན་པར་བྱའོ། །ཤེས་ལྡན་དག་ལེགས་སོ། །དེ་དག་གིས་དྲན་པར་བྱས་ནས་དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཅི་ཁོ་བོ་ལས་ལེན་ནམ། འོན་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ལེན། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཀྱིས་སུ་ལས་བླངས། ཤེས་ལྡན་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བདག་ཅག་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ལས་ལེན་ཏོ། །ཤེས་ལྡན་དག་ལེགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་དེས་དེ་དག་ཁྲིད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་མདུན་ན་ཆོས་སྟོན་ཅིང་བཞུགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཐག་རིང་པོ་ཁོ་ན་ནས་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཐག་རིང་པོ་ཁོ་ན་ནས་འོང་བ་མཐོང་ངམ། བཙུན་པ་མཐོང་ངོ་། །དགེ་སློང་དག་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་འདི་སྐྱེས་དང་བཅས་པས་འོང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐྱེས་ནི་འདི་ལྟར་གདུལ་བའི་སྐྱེས་ལྟ་བུ་གཞན་མེད་དོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་ མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱའི་འཁོར་དང་བཅས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་གསོ་སྦྱོང་ལེན་པར་འཚལ་ན། དེའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་དག་ཅི་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི་བ་དང་། དགེ་བསྙེན་ཉིད་དུ་འཚལ་བར་འགྱུར་བ་
Chinese
听说后，他心想：我让居士善施不被察觉地居住，这不符合我的规矩。不如以隆重的礼遇让他入住。于是，他以隆重的礼遇让善施入住，让他消除路途的疲劳，并供养食物。之后，那些仙人来到后，用“居士给孤独来了，很好”之类的话语寒暄，然后说道：贤者们，你们从哪里来？来这里做什么？他们说：居士，你给天子布施斋戒，也请给我们布施吧。他说：贤者们，我不记得了。居士，我们会让你记起来的。贤者们，好的。他们让他回忆起来后，他说：贤者们，你们是从我这里接受呢？还是从世尊那里接受？居士，你是从谁那里接受的？贤者们，是从世尊那里。居士，如果那样的话，我们也从他那里接受。贤者们，很好，就这样做吧。于是他带领他们前往世尊所在之处。当时，世尊在众多比丘眷属面前说法。世尊从远处就看到了居士给孤独。看到后，世尊对比丘们说：比丘们，你们看到居士给孤独从远处来了吗？尊者，看到了。比丘们，居士给孤独带着礼物而来，如来佛的礼物就像这样，没有比调伏的礼物更好的了。之后，居士给孤独带着五百仙人的眷属，以头顶礼世尊的双足，然后退到一旁。退到一旁后，居士给孤独对世尊这样说道：尊者，这五百仙人想从世尊那里接受具有八支的斋戒，为此，世尊无论如何也要让他们皈依佛、法、僧，并成为优婆塞。
English
Having heard this, he thought: "It is not in accordance with my custom to allow the householder Sudatta to reside unnoticed. I should have him enter with great respect." So, he had Sudatta enter with great respect, allowed him to rest from the fatigue of the journey, and offered him food. Then, those ascetics arrived and greeted him with words such as, "The householder Anathapindika has come, it is good." Then they said: "Wise ones, where have you come from? Why have you come here?" They said: "Householder, please give us also the uposatha that you gave to the son of the gods." He said: "Wise ones, I do not remember." "Householder, we will remind you." "Wise ones, good." After they reminded him, he said: "Wise ones, do you receive it from me? Or do you receive it from the Blessed One?" "Householder, from whom did you receive it?" "Wise ones, from the Blessed One." "Householder, if that is so, then we also receive it from him." "Wise ones, good, do so." Then he led them to where the Blessed One was. At that time, the Blessed One was teaching the Dharma in front of many hundreds of monks. The Blessed One saw the householder Anathapindika from afar. Having seen him, the Blessed One said to the monks: "Monks, do you see the householder Anathapindika coming from afar?" "Venerable One, we see him." "Monks, the householder Anathapindika comes with a gift, and there is no other gift of the Tathagata like the gift of taming." Then, the householder Anathapindika, with a retinue of five hundred ascetics, bowed his head to the feet of the Blessed One and sat down on one side. Having sat down on one side, the householder Anathapindika said this to the Blessed One: "Venerable One, these five hundred ascetics wish to take the eight-limbed uposatha from the Blessed One. For that reason, may the Blessed One make them take refuge in the Buddha, the Dharma, and the Sangha, and become lay followers."
Tibetan
དེ་ལྟར་ཆོས་བསྟན་དུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་གང་ཐོས་ནས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དེ་ལྟ་བུར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་མཛད་དོ། །དེ་དག་གིས་བདེན་པ་མཐོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་གཏུགས་ཏེ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བདག་ཅག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། རྫོགས་པར་བསྙེན་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཅིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་དགེ་སློང་དག་ཚུར་ཤོག །ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའི་མཇུག་ཁོ་ནར་སྐྲ་བྱི་བ་དང་། སྣམ་སྦྱར་གྱོན་པར་གྱུར་ཏེ། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་ཞག་བདུན་སྐྱེས་པ་ཙམ་དང་། ལག་པ་ལྷུང་བཟེད་དང་། བྱ་མ་བུམ་གྱིས་འབྲེལ་པ་དང་། དགེ་སློང་རྫོགས་པར་བསྙེན་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པའི་སྤྱོད་ལམ་ལྟ་བུར་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཚུར་ཤོག་བཀའ་སྩལ་པས། །སྐྲ་བྱི་སྣམ་སྦྱར་གྱོན་པའི་ལུས་ལྡན་ཞིང་། །མོད་ལ་དབང་པོ་རབ་ཞིར་གནས་གྱུར་ཏེ། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པས་ལུས་གཟུགས་བཀབ་ པར་གྱུར། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་གདམས་ངག་བྱིན་ནས་དེ་དག་གིས་སྤྲོ་བ་དང་། འབད་པ་དང་། བརྩལ་བ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་ཤིང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། བོང་བ་དང་གསེར་དུ་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་མཚུངས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་བཞག་པ་ལྟ་བུ་རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་དྲལ་བར་གྱུར་ཅིང་རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པ་དང་། འདོད་པའི་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ། དབང་པོ་དང་། ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་། རྗེད་པར་བྱ་བ་དང་། མངོན་དུ་སྨྲ་བར་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱིམ་བདག་གདངས་ཅན་ལ་ཆོས་
Chinese
如是祈请宣说佛法。之后，世尊了知那五百仙人的心念、习气、根器和自性，听闻之后，那五百仙人现证了不来果，如是为他们宣说了能令如实证悟四圣谛之法。他们证悟真谛后，顶礼世尊双足，祈请道：尊者，我等愿于善说之律法中出家、受具足戒，获得比丘之体性，并在世尊面前行梵行。世尊对比丘们说“来吧，比丘”，便令他们出家，“比丘们，来吧！行梵行吧！”世尊如是开示后，他们仅在世尊开示的结尾，头发自然脱落，身披袈裟，头发和胡须仅生长七日，手中自然持有钵和净水壶，如受具足戒后已过百年的比丘之行仪般安住。又说：如来以“来吧”之语开示，便具有头发脱落、身披袈裟之身，诸根寂静调柔而安住，以佛陀之意而覆盖身形。世尊赐予他们教言，他们以欢喜、精进和勤奋，断除一切烦恼，现证了阿罗汉果，成为阿罗汉，远离三界之贪欲，视土块与黄金平等，具足等同虚空与手掌之心，如放置旃檀般，以智慧破开蛋壳，获得智慧、神通和各别正知，背离有和欲之利养与恭敬，成为连同天王和近侍等诸天所应供养、应忆念、应称颂者。之后，居士悦贤前往世尊所在之处，到达后，以头顶礼世尊双足，于一旁安坐。于一旁安坐后，世尊为居士悦贤开示佛法
English
Thus, they requested to be taught the Dharma. Then, the Blessed One, understanding the thoughts, predispositions, faculties, and nature of those five hundred hermits, taught them the Dharma that would enable them to truly realize the Four Noble Truths, just as those five hundred hermits had manifestly attained the fruit of non-return. Having seen the truth, they prostrated at the feet of the Blessed One and requested, "Venerable one, may we receive ordination and full ordination in the well-spoken Dharma and discipline, obtain the nature of a bhikkhu, and practice the pure conduct in the presence of the Blessed One." The Blessed One ordained them by saying, "Come, bhikkhus," and "Come, bhikkhus! Practice the pure conduct!" As soon as the Blessed One had spoken, their hair fell out, and they were wearing monastic robes. Their hair and beards grew for only seven days, and they naturally held begging bowls and water pots in their hands. They remained in the conduct of bhikkhus who had been fully ordained for a hundred years. It is also said: By the Thus-Gone One's command to 'Come hither,' they possessed bodies with shorn hair and wearing monastic robes, their senses were calmed and subdued, and their bodies were covered by the Buddha's intention. The Blessed One gave them instructions, and through their joy, effort, and diligence, they abandoned all defilements and realized the state of an Arhat. As Arhats, they were free from desire in the three realms, regarding clods of earth and gold as equal, possessing minds like the sky and the palm of the hand. Like sandalwood placed [on an altar], they broke through the shell of ignorance with wisdom, attained wisdom, clairvoyance, and individual perfect knowledge, turned their backs on existence and the gains and honors of desire, and became worthy of being worshiped, remembered, and praised by the gods, including the powerful ones and their attendants. Then, the householder Delightful went to where the Blessed One was. Having arrived, he bowed his head at the feet of the Blessed One and sat down to one side. Having sat down to one side, the Blessed One taught the Dharma to the householder Delightful.