Tibetan
་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་རྣམས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ནི། །ཆུད་མི་ཟ་བའང་ཚོགས་དང་དུས། །རྙེད་ན་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། །འབྲས་བུ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཉིད། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་རི་བྲགས་ཤིག་ན་ཁྱིམ་བདག་ཞིག་འདུག་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་བུ་ཁྱེའུ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །ཡང་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་བུ་མོ་ཞིག་བྱུང་ནས། དེ་གཉིས་བསྲིངས་ཤིང་བསྐྱེད་དེ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། །བུ་མོ་དེ་དང་ན་མཉམ་པའི་བུ་མོ་དག་སློང་བ་འོངས་ན། བུ་མོ་དེ་ལ་སློང་བ་འགའ་ཡང་མ་འོངས་སོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཚེ་རང་སངས་རྒྱས་དམན་པ་དང་བཀྲེན་པ་ལ་རྗེས་སུ་སྙིང་བརྩེ་བ། བས་མཐའི་གནས་མལ་ལ་དགའ་བ་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་གཅིག་པུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་སུ་གྱུར་པ་དག་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། །ཇི་ཙམ་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཞིག་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་བ་ན་རི་བྲགས་དེར་ཕྱིན་ནས་བུ་མོ་དེས་ཁྱིམ་ཕྱགས་ནས་ཕྱག་དར་རིབ་མའི་སྟེང་ནས་བོར་བ་དེ་རང་སངས་རྒྱས་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་དེའི་མགོ་ལ་ཕོག་གོ །བུ་མོ་དེས་དེར་ཕོག་པ་མཐོང་ནས་འགྱོད་པའི་སེམས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་ལ། སྟེས་ དབང་གིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཉིན་མོ་དེ་སློང་བ་འོངས་ནས་མིང་པོས་དེ་ལ་དྲིས་པ། དེང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་བྱས་ན་དེས་ན་ཁྱོད་སློང་བ་འོངས། དེས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་དེང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྟེང་དུ་ཕྱག་དར་བོར་རོ། །དེས་འཛུམ་ཕྱུང་བ་དང་། བུ་མོ་དེས་བུ་མོ་གཞན་དག་ལ་སྦྲན་ཅིང་དེས་ཀྱང་གཞན་དག་ལ་སྦྲན་ནས། འཇིག་རྟེན་ལ་བུ་མོ་གང་དང་གང་སློང་བ་མི་འོང་བ་དེས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕྱག་དར་བོར་ན་དེ་ལ་སློང་བ་འོང་ངོ་། །ཞེས་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་ངོ་། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་བསྙེན་བཀུར་མ་ཡིན་པས་འཇིགས་པས་རང་སངས་རྒྱས་དེ་རི་བྲགས་དེ་ནས་སོང་བ་དང་། དྲང་སྲོང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་དོར་བར་བརྩམས་ནས་དེ་དག་ཀྱང་དོང་བ་དང་། ཕ་མ་དག་གི་སྟེང་དུ་བོར་བར་བརྩམས་སོ། །རི་བྲགས་དེ་ན་ཁྱིམ་བདག་དགེ་བའི་ཆོས་ཅན་གཉིས་ཤིག་འཁོད་པ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་འཕེལ་བ་འདི་བཟློག་པར་བྱའོ། །ཞེས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་བཟློག་ཅིང་སྤངས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བུ་མོ་གང་གིས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕྱག་དར་བོར་བ་དེ་ནི་རྒྱལ་པོ་གཙུག་པུད་ཅན་འདི་ཡིན་ནོ། །རི་བྲགས་དེ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་སྒྲ་སྒྲོགས་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་གིས་རང་སངས་རྒྱས་དང་། དྲང་སྲོང་དང་། ཕ་མ་དག་གི་སྟེང་དུ་ཕྱག་དར་བོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སས་ནོན་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་གཉིས་ཀྱིས་བཟློག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བློན་པོའི་མཆོག་ཧེ་རུ་ཀ་དང་། བྷི་རུ་ཀ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བྲོས་པར་གྱུར་ཏོ། །བུ་མོའི་མིང་པོ་གང་གིས་འཛུམ་ཕྱུང་བ་དེ་ནི་དགེ་སློང་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། དེས་འཛུམ་ཕྱུང་བ་གང་ཡིན་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སས་གཡོགས་ཏེ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཆེན་པོས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་འདི་ལྟ་བུ་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་དུ་ཟིན་ན། དགེ་སློང་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཆེན་པོ་ཡང་སས་ནོན་ཅིང་ཚུལ་མ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་ པར་སྨིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་ཡིན་ལ། ལས་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་ཡིན། ལས་འདྲེན་མ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་འདྲེན་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་དང་འདྲེན་མ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། ལས་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་ལ་བརྩལ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །ཀཽ་ཤཱམྦཱི་ན་ཁྱིམ་བདག་ནོར་བཟངས་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱུག་པ། ནོར་མང་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཞིག་འདུག་པ་དེའི་ཁྱིམ་རྒྱལ་པོ་ཤར་པའི་དྲུང་ན་འདུག་ཅིང་དེ་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ་ལས་ཀྱི་མཐའ་དག་ལ་རྟོག་ཏུ་འགྲོའོ། །དེ་དབྱིག་གི་གདངས་ཅན་ཡིན་པས་རྒྱལ་པོ་ཤར་པས་སྒྲའི་གདངས་ལས་དེ་ལ་གསེར་བཞག་པ་འབུམ་ཡོད་པར་ཤེས་སོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ཤར་པ་དོན་གྱི་གནས་ན་འདུག་པས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཁྱིམ་བདག་ནོར་བཟངས་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ་རང་ཉིད་ལས་ཀྱི་མཐའ་དག་ལ་རྟོག་ཏུ་འགྲོ་སྟེ། འདི་ལ་གསེར་བཞག་པ་འབུམ་ཡོད་ཅེས་གྲ
Chinese
所作和积累的业，将在已取的蕴、界、处上成熟，业纵经百劫，不坏亦遇众和时，若得成熟于有情。比丘们，过去在一个山岩处，住着一个家主，他娶了同种姓的女子为妻，与她一同嬉戏，欢喜，享受快乐。嬉戏，欢喜，享受快乐时，生了一个男童。又嬉戏，欢喜，享受快乐时，生了一个女童，将他们两人养大成人。当与那个女孩年龄相仿的女孩们都有人求婚时，却没有一个人来向那个女孩求婚。在诸佛未出世之时，有些独自像犀牛一样，对卑劣和贫穷者心怀慈悲，喜欢边地的住所，成为世间的应供处，出现在世间。一次，一位独觉佛游方来到那个山岩处，那个女孩打扫完房屋，将扫帚从尘土飞扬的地方扔出，正好打在正在乞食的独觉佛的头上。女孩看到打中了，也没有生起后悔之心。碰巧那天有人来求婚，丈夫问她：‘今天你做了什么，所以有人来向你求婚？’她回答说：‘我今天把扫帚扔到了出家人的头上。’丈夫露出了笑容。那个女孩告诉了其他的女孩，她们又告诉了其他人，于是世上那些没有人求婚的女孩，如果把扫帚扔到独觉佛的头上，就会有人来求婚。就这样，生起了罪恶的见解。由于大士们害怕不敬，那位独觉佛离开了那个山岩，她们开始向具有五种神通的仙人投掷，仙人们也躲开了，她们又开始向父母投掷。在那个山岩处，住着一对具有善法的家主，他们两人说道：‘有智慧的人啊，不要毁坏圣
English
The deeds done and accumulated will mature on the aggregates, realms, and sources that have been taken. Even if deeds pass through hundreds of eons, they will not be destroyed; when the assembly and time are met, they will ripen into fruits for sentient beings. Monks, in the past, in a certain rocky place, there lived a householder who took a wife from the same lineage and played with her, rejoiced, and enjoyed happiness. While playing, rejoicing, and enjoying happiness, a boy was born. Again, while playing, rejoicing, and enjoying happiness, a girl was born, and they raised them both to adulthood. When girls of the same age as that girl were being sought in marriage, no one came to ask for that girl. In times when Buddhas do not appear, some solitary Buddhas, like rhinos, with compassion for the inferior and poor, delighting in remote dwellings, become worthy of offerings in the world and appear in the world. Once, a solitary Buddha was wandering and came to that rocky place, and that girl, after sweeping the house, threw the broom from a dusty place, which happened to hit the head of the solitary Buddha who was begging for alms. The girl saw that she had hit him, but did not feel any remorse. Coincidentally, that day someone came to ask for her hand in marriage, and the husband asked her, 'What did you do today that someone came to ask for you?' She replied, 'Today I threw the broom at the head of a renunciate.' The husband smiled. That girl told the other girls, and they told others, so that any girl in the world who was not being sought in marriage, if she threw a broom at the head of a solitary Buddha, would be sought in marriage. In this way, such a sinful view arose. Because the great beings feared disrespect, that solitary Buddha left that rocky place, and they began to throw at the sages who possessed five kinds of clairvoyance, and the sages also avoided them, and they began to throw at their parents. In that rocky place, there lived a couple of householders who possessed virtuous qualities, and they both said, 'Wise ones, do not destroy the holy.'
Chinese
应当阻止这种不善之法的增长。他们二人就这样阻止并舍弃了。诸比丘，那时那位把拂尘丢在独觉身上的女子，就是现在的具髻王。住在那个山崖上的众人，就是住在善音城里的这些人。他们把拂尘丢在独觉、仙人、父母身上，由于这种业的成熟，他们被大地吞没。阻止（灾难）的那两个施主，就是大臣中的佼佼者赫茹迦和毗茹迦。由于那种业的成熟，他们逃走了。那位对（独觉）微笑的女孩的哥哥，就是大迦旃延比丘。由于他微笑的业的成熟，他被大地覆盖。如果大迦旃延比丘没有证悟如此功德之聚，那么大迦旃延比丘也会被大地吞没，并因不如法而遭受痛苦。诸比丘，因此，完全是黑业的成熟也是完全是黑的。完全是白业的成熟也是完全是白的。混合业的成熟也是混合的。诸比丘，因此，应当舍弃完全是黑业和混合业，应当努力行持完全是白业。诸比丘，你们应当如此学习。 佛薄伽梵住在舍卫城祇陀林给孤独园。在 कौशाम्बी (Kauśāmbī，憍赏弥，古印度城市)有一位名叫财贤的施主，他富有、多财、享用丰厚。他的家靠近夏尔巴国王的宫殿，他每天早上早起，去视察所有的工作。因为他有财富的声音，夏尔巴国王从声音中知道他有十万金币的存款。 过了一段时间，夏尔巴国王在处理政务时对大臣们说：贤者们，财贤施主每天早上早起，亲自去视察所有的工作，据说他有十万金币的存款。
English
This increase of unwholesome Dharma should be averted. Thus, the two of them averted and abandoned it. Monks, the girl who threw the whisk on the Pratyekabuddha at that time and in that era is this King Crested. The assembly of beings dwelling on that rocky mountain is this assembly of beings dwelling in the city of Sound-Proclamation. Because of the maturation of the karma of throwing whisks on the Pratyekabuddha, sages, and parents, they were swallowed by the earth. The two householders who averted (the disaster) are the chief ministers Heruka and Bhiruka. Because of the maturation of that karma, they fled. The girl's brother who smiled is the great monk Katyayana. Because of the maturation of the karma of his smiling, he was covered by the earth. If the great monk Katyayana had not realized such a collection of qualities, then the great monk Katyayana would also have been swallowed by the earth and would have suffered unrighteously. Monks, thus, the maturation of entirely black karmas is entirely black, and the maturation of entirely white karmas is also entirely white. The maturation of mixed karmas is also mixed. Monks, therefore, having abandoned entirely black and mixed karmas, one should strive for entirely white karmas. Monks, you should train yourselves in this way. The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, in the Garden of Anathapindada. In Kausambi, there was a householder named Wealthy Good, who was rich, had much wealth, and great enjoyment. His house was near the palace of King Sharpa, and he would rise early in the morning to inspect all the work. Because he had the sound of wealth, King Sharpa knew from the sound that he had a deposit of a hundred thousand gold pieces. After some time, King Sharpa was in a place of business and said to the ministers: Wise ones, the householder Wealthy Good rises early every day and goes to inspect all the work himself, and it is said that he has a deposit of a hundred thousand gold pieces.