Tibetan
་དུ་བརྗོད་དོ། །ཡང་སྨྲས་པ། དཀའ་བ་བྱེད་པའི་མ་ལ་ནི། །བུ་ཕོ་བཟང་པོས་གང་བྱ་བ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་བགྱིས། །སེམས་ནི་མཐོ་རིས་གཞོལ་བར་གྱུར། །ངན་སོང་དག་ནས་ལེགས་ཕྱུང་ཞིང་། །ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོ་རིས་ཐར་པ་ལ། །རབ་ཏུ་འབད་པས་བདག་བཞག་སྟེ། །ཁྱོད་ཀྱིས་དཀའ་བ་ལེགས་པར་མཛད། །ཚོང་པས་ཁེ་སྤོགས་རྙེད་པ་ལྟར། །མཐོ་རིས་རྙེད་པ་བདག་གིས་རྙེད། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་ནི། །ཉེ་བར་བརྟེན་པ་བཟང་བ་ལགས། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཆེན་པོས་བུ་མོ་བཟང་མོ་དེ་བདེན་པ་དག་ལ་བཞག་ནས་སྨྲས་པ། ཡུམ་བལྟས་ལགས་ཀྱིས་བདག་མཆིའོ། །དེས་སྨྲས་པ། བུ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བདག་ལ་མཚན་མ་ཅུང་ཞིག་སྩོལ་ཅིག་དང་བདག་དེ་ལ་མཆོད་པ་བགྱིད་ཅིང་མཆིས་སོ། །དེས་དེ་ལ་ཁར་བ་བྱིན་ནས་དེས་མཆོད་རྟེན་བྱས་ཏེ། དེར་བཙུགས་ནས་ཁར་བའི་མཆོད་རྟེན་ཁར་བའི་མཆོད་རྟེན་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་དུ་གྱུར་ཏེ། དེང་སང་ཡང་དགེ་སློང་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དག་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཆེན་པོ་ཡུལ་དབུས་སུ་འགྲོ་འདོད་ནས་ཡུལ་སིན་ དུར་ཕྱིན་པ་དང་། དེ་ནས་བྱང་ལམ་ན་གནས་པའི་ལྷ་མོ་གང་ཡིན་པ་དེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཕགས་པ་བདག་ལ་ཡང་མཚན་མ་ཅུང་ཞིག་སྩོལ་ཅིག་དང་བདག་དེ་ལ་མཆོད་པ་བགྱིད་ཅིང་མཆིས་སོ། །དེས་བསམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡུལ་དབུས་སུ་ལྷམ་སྒྲོག་གུ་ཅན་བཅང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས་འདི་དེ་ལ་སྦྱིན་ནོ་སྙམ་ནས། དེས་ལྷམ་སྒྲོག་གུ་ཅན་དེ་དེ་ལ་བྱིན་པ་དང་། དེས་གནས་གཞི་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ་དེར་བཞག་པ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལྷམ་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ལྷམ་གྱི་གཞི་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཆེན་པོ་མཐར་གྱིས་མཉན་ཡོད་དུ་ཕྱིན་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོངས་པ་ལེགས་སོ། །འོངས་པ་ལེགས་སོ། །ཇི་ལྟར་བདེ་བར་བརྒྱུས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཅུང་ཟད་བདེ་བར་ཡང་བརྒྱུས། ཅུང་ཟད་སྡུག་བསྔལ་བར་ཡང་བརྒྱུས་སོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་བདེ་བར་བརྒྱུས། ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བར་བརྒྱུས། དེས་སྨྲས་པ། སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་བྱས་པ། གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་བདེ་བར་བརྒྱུས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་གཙུག་པུད་ཅན་དང་། གྲོང་ཁྱེར་སྒྲ་སྒྲོགས་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་བདག་སས་མནན་པ་གང་ཡིན་པ་
Chinese
如是说。又说： 勤苦之母， 贤善之子所应为， 您已为我而作。 心已倾向于天界， 从恶趣中善拔出， 您以极大的努力， 将我置于天界解脱之地， 您已善作勤苦。 如同商人获得利润， 我已获得天界。 对于善知识们， 亲近依止是极好的。 其后，具寿大迦旃延将那位贤善女子置于真谛之中后说道： 母亲，我将离去。 她说： 儿子，如果那样，请赐予我少许信物，我将对其进行供养。 他将卡拉瓦（Kharava）给予了她，她将其制成佛塔，竖立在那里，因此得名为卡拉瓦佛塔，卡拉瓦佛塔。 如今，比丘们朝拜佛塔时，也会进行朝拜。 具寿大迦旃延想要前往中部地区，于是前往了信度地区。 之后，位于北方道路上的女神对具寿大迦旃延说道： 圣者，也请赐予我少许信物，我将对其进行供养。 他心想： 世尊曾开示，在中部地区不应携带带扣的鞋子，因此我想将此物施予她。 于是，他将那双带扣的鞋子给予了她，她允许其作为住所并将其放置在那里。 有些人称之为鞋之自在，有些人称之为鞋之基。 具寿大迦旃延逐渐到达舍卫城，比丘们见到后说道： 具寿到来真是太好了！ 到来真是太好了！ 一路安乐吗？ 他说： 具寿们，稍微安乐，也稍微痛苦。 比丘们说： 如何安乐？ 如何痛苦？ 他说： 做了有情的事情， 那些就是安乐的经历。 顶髻王和居住在鸣声城中的民众们，他们以暴力压迫我
English
Thus he spoke. He also said: To the mother who toils, What a good son should do, That you have done for me. My mind has turned towards the heavens, Having well extracted me from the evil realms, You, with great effort, have placed me in the heaven of liberation, You have done well in your efforts. Just as a merchant gains profit, I have gained the heavens. To virtuous spiritual friends, To rely on them closely is excellent. Then, the venerable Mahā-Kātyāyana, having established that virtuous girl in the truth, said: Mother, I am leaving. She said: Son, if that is so, please give me a small token, and I will make offerings to it. He gave her a Kharava, and she made it into a stupa, and erected it there, and it became known as the Kharava Stupa, the Kharava Stupa. Even today, when monks prostrate to stupas, they also prostrate there. The venerable Mahā-Kātyāyana, wishing to go to the central country, went to the Sindhu region. Then, the goddess who dwells on the northern road said to the venerable Mahā-Kātyāyana: Noble one, please also give me a small token, and I will make offerings to it. He thought: The Blessed One has taught that one should not carry shoes with buckles in the central country, so I will give this to her. So, he gave her those shoes with buckles, and she allowed it to be a dwelling place and placed it there. Some know it as the Lord of Shoes, and some know it as the Base of Shoes. The venerable Mahā-Kātyāyana gradually arrived at Shravasti, and the monks saw him and said: Venerable one, it is good that you have come! It is good that you have come! How was your journey, was it pleasant? He said: Venerable ones, it was somewhat pleasant, and also somewhat painful. The monks said: How was it pleasant? How was it painful? He said: Having done the deeds of sentient beings, those were the pleasant experiences. King Topknot and the assembly of people dwelling in the city of Sound, they oppressed me with violence.
Tibetan
དང་། བློན་པོའི་མཆོག་ཧེ་རུ་ཀ་དང་། བྷི་རུ་ཀ་གཉིས་ཚེགས་ཆེན་པོས་བྲོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བར་བརྒྱུས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དོན་ཉུང་ངུ་དག་གིས་སྨད་དེ་སྨྲས་པ། དེ་ནི་ཕ་གསོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨུ་ཏྲ་ཡ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཉེས་པ་མེད་པ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་བསད་དེ། འདི་ནི་དེའི་མེ་ཏོག་ཙམ་ཡིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་གཞན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨུ་ཏྲ་ཡ་ནས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་དེས་ཕྱུག་པ་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེས་ཤིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་ མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བགྱིས་ནས་མཚོན་གྱིས་བཀུམ་པར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་ཨུ་ཏྲ་ཡ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ལས་ཚོགས་རྙེད་པ། རྐྱེན་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ། འོད་པ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ། གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་ཨུ་ཏྲ་ཡ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར། མེའི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར། རླུང་གི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར་གྱི། འདི་ལྟར་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་རྣམས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ནི། །ཆུད་མི་ཟ་བའང་ཚོགས་དང་དུས། །རྙེད་ན་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། །འབྲས་བུ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཉིད། །དགེ་སློང་དག །སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཚེ་རང་སངས་རྒྱས་དམན་པ་དང་། བཀྲེན་པ་ལ་རྗེས་སུ་སྙིང་བརྩེ་བ། བས་མཐའི་གནས་མལ་ལ་དགའ་བ། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་གཅིག་པུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་སུ་གྱུར་པ་དག་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། །ཇི་ཙམ་དུ་རི་བྲགས་ཤིག་ན་རྔོན་པ་ཞིག་འདུག་སྟེ། རི་བྲགས་དེ་དང་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་རི་དགས་དང་བྱ་མང་པོ་དག་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་མཚེའུ་ཞིག་ཡོད་པ་དེར་རྔོན་པ་དེ་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་རི་དགས་དང་བྱ་མང་པོ་དག་དྲུངས་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཚུལ་མ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྔོན་སྤྱད་དང་། རྙི་ད
Chinese
而且，大臣中的佼佼者赫茹迦和毗茹迦两人费尽力气逃跑，那是痛苦的延续啊。比丘中一些少欲者呵责说：那是弑父者啊！他杀害了具有寿命的邬陀衍那阿罗汉，他是无罪的，不作损害的。这只是他的花朵而已，果实将在未来显现。比丘们生起疑惑，向断除一切疑惑的世尊佛陀请教：尊者，具有寿命的邬陀衍那造了什么业，使他出生在富有、多财、享受丰厚的家庭中？又在世尊的教法中出家，断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果，却被刀剑所杀？世尊开示说：比丘们，比丘邬陀衍那自己造作并积聚了获得业果的因缘，转变了境遇，像光芒一样靠近，不被鬼神吞噬而显现。邬陀衍那自己造作并积聚的业，谁会替他分别感受呢？比丘们，造作并积聚的业不会在外面的地界成熟，不会在水界成熟，不会在火界成熟，不会在风界成熟。而是这样，造作并积聚的善业和不善业，会在执取的蕴、界和处成熟。业即使经过百千劫，也不会白白浪费，当因缘聚合时，就会在有情众生身上显现果报。比丘们，过去世，在没有佛陀出世的时候，有劣于正等觉的独觉佛，他们对贫穷者心怀慈悲，喜欢边地的住所，像犀牛一样独自成为世间的供养处，出现在世间。在某个山岩附近住着一个猎人。离那个山岩不远的地方，有一个湖泊，是许多鹿和鸟类的栖息地。那个猎人每天为了驱赶、伤害和用不正当的手段使许多鹿和鸟类遭受痛苦，带着猎具和陷阱
English
Moreover, the best of ministers, Heruka and Bhiruka, fled with great effort, which was a continuation of suffering. Some monks with few desires rebuked and said: "That is a patricide! He killed the venerable Utrayana, an Arhat, who was innocent and harmless. This is only his flower, the fruit will appear in the future." The monks arose with doubts and asked the Buddha, the World Honored One, who cuts off all doubts: "Venerable one, what deeds did the venerable Utrayana commit that he was born into a wealthy, rich, and prosperous family? And having renounced in the World Honored One's teachings, having abandoned all defilements, having realized the Arhatship, he was killed by weapons?" The World Honored One said: "Monks, the monk Utrayana himself has done and accumulated the causes for obtaining the results of karma, transformed the circumstances, approached like a light, and appeared without being devoured by demons. Who else will experience separately the deeds done and accumulated by Utrayana himself? Monks, the deeds done and accumulated will not mature in the external realm of earth, nor will they mature in the realm of water, nor will they mature in the realm of fire, nor will they mature in the realm of wind. But thus, the good and bad deeds done and accumulated will mature in the aggregates, realms, and sources of apprehension. Even after hundreds of kalpas, karmas will not be wasted; when the conditions and time are met, they will manifest as fruits for sentient beings. Monks, in the past, in a time when Buddhas did not appear, there were Pratyekabuddhas inferior to the Fully Enlightened Ones, who were compassionate towards the poor, delighted in remote dwellings, and like rhinoceroses, alone became objects of offering in the world, appearing in the world. In a certain rocky mountain, there lived a hunter. Not far from that rocky mountain, there was a lake that served as a refuge for many deer and birds. That hunter, day after day, in order to drive away, harm, and cause suffering to many deer and birds by improper means, carried hunting tools and traps.
Tibetan
ང་རྙོང་མང་པོ་དག་འཛུགས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་རྔོན་སྤྱད་དང་། རྙི་དང་རྙོང་དེ་དག་ཀྱང་དོན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཤིག་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སོང་བ་ན་རི་བྲགས་དེར་ཕྱིན་ནས་ལྷའི་གནས་ཤིག་ཏུ་མཚན་མོ་གནས་པར་ཁས་བླངས་ནས་དེ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ་རི་བྲགས་དེར་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་སོ། །དེར་བསོད་སྙོམས་ བརྒྱུས་ནས་བསམས་པ། ལྷའི་གནས་འདི་ཉིན་མོ་རྒྱུན་ལུགས་མོད་པ་ཡིན་གྱིས། རི་བྲགས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གནས་ཞི་བ་ཞིག་ཏུ་བསོད་སྙོམས་བཟའོ་སྙམ་ནས་དེ་རི་བྲགས་ནས་བྱུང་སྟེ། འདི་ནི་ཞི་བའོ། །འདི་ནི་ཞི་བའོ། །ཞེས་མཚེའུ་དེ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ། ཕྱིན་ནས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆུ་ཚགས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཞག་སྟེ། རྐང་པ་གཉིས་བཀྲུས་ནས་ལག་པ་གཉིས་བསྙལ་ཏེ་ཆུ་བཙགས་ནས། ལོ་མ་ལྷགས་པ་དག་བླངས་ཏེ་འདུག་ནས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ཏེ། ལག་པ་གཉིས་བསྙལ་ནས་ཁ་བཀྲུས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་དང་། ཆུ་ཚགས་གནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཞག་ནས། རྐང་པ་གཉིས་བཀྲུས་ཏེ་ཤིང་དྲུང་ཞིག་ཏུ་བརྟེན་ནས་བྲང་འགྲོའི་རྒྱལ་པོ་ཉལ་བའི་ལུས་བསྐྱིལ་བ་ལྟར་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བར་འདུག་པ་དང་། དེའི་ཉིན་མོ་མིའི་དྲིས་རི་དགས་གཅིག་ཀྱང་མ་ཟིན་ཏོ། །དེ་ན་རྔོན་པ་དེ་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ་མཚེའུ་དེ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས། དེས་རྔོན་སྤྱད་དང་། རྙི་དང་རྙོང་དེ་དག་བྱུལ་བར་བརྩམས་པ་དང་། རི་དགས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་ནས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གི་རྔོན་སྤྱད་དང་། རྙི་དང་རྙོང་འདི་དག་དོན་ཡོད་པ་ཡིན་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེར་རི་དགས་གཅིག་ཀྱང་མ་ཟིན་པ་འདིའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་སྙམ་ནས། དེས་མཚེའུ་དེའི་ཐེན་ཀོར་བྱུལ་བར་བརྩམས་པ་དང་མིའི་རྗེས་མཐོང་ནས། དེ་རྗེས་དེའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་སོང་བ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བར་འདུག་པ་དེ་མཐོང་ནས་དེས་བསམས་པ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སེམས་ཞི་བ་འདི་དག་གནས་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཏུ་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱེད་པས་གལ་ཏེ་བདག་གིས་འདིའི་སྲོག་གཅད་པ་མ་བྱས་ན་འདི་དག་གིས་ངེས་པར་བདག་གི་འཚོ་བ་གཅོད་པར་བྱེད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། སྙིང་རྗེ་མེད་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་བཏང་བ་དེས་མདའ་དུག་ཅན་གྱིས་གཞུ་རྔའི་དབྱིབས་འདྲ་བ་རྣ་དྲུང་དུ་ཐུག་པར་བཀང་སྟེ་རང་སངས་རྒྱས་དེའི་གནད་དུ་བསྣུན་ཏོ། །རང་སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་བསམས་པ། རྔོན་པ་ཉོན་མོངས
Chinese
我设置了很多陷阱。那些狩猎工具和陷阱都是有用的。在某个时候，一位独觉佛出游，去了那座山崖，答应在一个神的地方过夜，第二天早上穿上裙子，拿着钵和法衣，去那座山崖乞食。在那里乞食后心想：这个神的地方白天人很多，不如在山崖外面的寂静地方吃饭，于是从山崖出来，说：这是寂静的地方啊，这是寂静的地方啊！然后去了那个湖边，把钵和滤水器放在一边，洗了两只脚，洗了两只手，滤了水，捡起落叶坐下吃饭。洗了两只手，漱了口，把钵和滤水器放回原处。洗了两只脚，靠在一棵树下，像胸部爬行的国王睡觉时蜷缩身体一样，结跏趺坐，安静地坐着。那天，一个人也没有抓住一个动物。那时，猎人第二天早上早起，去了那个湖边。他开始检查他的狩猎工具和陷阱，但没有看到一个动物，他心想：我的狩猎工具和陷阱是有用的，为什么一个动物也没有抓住呢？这是什么原因呢？于是他开始绕着湖边寻找，看到了人的脚印。他沿着脚印走去，看到了独觉佛安静地坐着，他心想：这些出家人心很 शांत，喜欢住在这样的地方，如果我不杀了他们，他们一定会断了我的生计，无论如何都要杀了他们。于是，他怀着没有慈悲的心，抛弃了来世，用毒箭将弓拉满，拉到耳朵边，射向了独觉佛的要害。独觉佛大菩萨心想：猎人烦恼。
English
I set up many traps. Those hunting tools and traps are useful. At some point, a Pratyekabuddha went on a journey and went to that cliff, promising to spend the night in a divine place. The next morning, he put on his skirt, took his bowl and Dharma robes, and went to that cliff to beg for alms. After begging for alms there, he thought: This divine place is crowded with people during the day, so I might as well eat alms in a quiet place outside the cliff. So he came out of the cliff and said: This is a quiet place! This is a quiet place! Then he went to that lake, put the bowl and water filter aside, washed his two feet, washed his two hands, filtered the water, picked up the fallen leaves and sat down to eat. He washed his two hands, rinsed his mouth, and put the bowl and water filter back in place. He washed his two feet, leaned against a tree, and sat in a meditative posture like a chest-crawling king curling up his body to sleep, and sat quietly. That day, no one caught a single animal. Then the hunter got up early the next morning and went to that lake. He began to check his hunting tools and traps, but he didn't see a single animal, and he thought: My hunting tools and traps are useful, why didn't I catch a single animal there? What is the reason for this? So he began to search around the lake and saw human footprints. He followed the footprints and saw the Pratyekabuddha sitting quietly, and he thought: These renunciates with peaceful minds like to live in such places. If I don't kill them, they will definitely cut off my livelihood. I must kill them in every way. So, with a heart devoid of compassion, abandoning the afterlife, he drew the bow with a poisoned arrow, pulled it to his ear, and shot it at the vital point of the Pratyekabuddha. The great Pratyekabuddha thought: The hunter is afflicted.