Tibetan
ང་དེའི་ལེ་ལན་གྱིས་ཚུལ་མ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་དེས་དེ་ཡལ་བར་བོར་རོ། །ལེགས་འོངས་ཀྱིས་ཀྱང་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་དེ་བརྗེད་ནས་དེ་མུ་ལྟོ་བ་དག་གི་ནང་དུ་ཞུགས་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་མུ་ལྟོ་བ་དེ་དག་ཀྱང་ལག་པ་སྟོང་པ་དང་། སྤྲང་ཕོར་སྟོང་པར་གྱུར་ཏེ་ཕྱིར་ལྷགས་ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་བདག་ཅག་སྔོན་ཅད་གར་ཞུགས་པ་དེར་ལག་པ་གང་བ་དང་། སྤྲང་ཕོར་གང་བར་གྱུར་ཏེ་ཕྱིར་འོང་ན་དེང་བདག་ཅག་ལག་པ་སྟོང་པ་དང་། སྤྲང་ཕོར་སྟོང་པར་གྱུར་ཏེ་ཕྱིར་ལྷགས་པ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཡོད། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གི་ནང་དུ་སེམས་ཅན་སྐལ་ཆད་འགའ་ཞིག་ཞུགས་པས་དེས་ན་བདག་ཅག་ལག་པ་སྟོང་པ་དང་། སྤྲང་ཕོར་སྟོང་པར་གྱུར་ཏེ་ཕྱིར་ལྷགས་སོ། །ཡང་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བརྟག་པར་བྱས་བདག་ཅག་ཁ་གཉིས་སུ་བཅད་དེ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག་གིས་ཁ་གཉིས་སུ་བཅད་དེ་ཞུགས་པ་དང་། གང་དག་གི་ནང་དུ་ལེགས་འོངས་ཞུགས་པ་དེ་དག་ལག་པ་སྟོང་པ་དང་། སྤྲང་ཕོར་སྟོང་ པར་གྱུར་ཏེ་ལྷགས་སོ། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཁ་གཉིས་སུ་བཅད་དེ་ཞུགས་པ་དང་། གང་དག་གི་ནང་དུ་ལེགས་འོངས་ཞུགས་པ་དེ་དག་ལག་པ་སྟོང་པ་དང་། སྤྲང་ཕོར་སྟོང་པར་གྱུར་ཏེ་ལྷགས་སོ། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཡང་ཁ་གཉིས་སུ་བཅད་དེ་ཞུགས་པ་དང་ཡང་དེ་ལྟར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཁ་གཉིས་སུ་བཅད་དེ་ཞུགས་པ་དང་། དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་གྱུར་ནས་ཇི་ཙམ་ན་ལེགས་འོངས་དང་མུ་ལྟོ་བ་གཞན་ཅིག་དང་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཞུགས་པ་ཡང་སོ་སོར་བྱེ་བ་དང་། ལེགས་འོངས་ནི་ལག་པ་སྟོང་པ་དང་། སྤྲང་ཕོར་སྟོང་པར་གྱུར་ཏེ་འོངས་ལ། གཞན་ཐམས་ཅད་ལག་པ་གང་བ་དང་། སྤྲང་ཕོར་གང་བར་གྱུར་ཏེ་འོངས་ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། སེམས་ཅན་སྐལ་ཆད་འདི་བདག་ཅག་གི་ནང་དུ་ཞུགས་པས་དེས་ན་བདག་ཅག་ལག་པ་སྟོང་པ་དང་། སྤྲང་ཕོར་སྟོང་པར་གྱུར་ཏེ་ལྷགས་སོ་ཞེས་དེ་དག་གིས་ལེགས་འོངས་ཤིན་ཏུ་བརྡེགས་ཏེ་སྤྲང་ཕོར་གྱིས་དེའི་ཀླད་པ་བཅོམ་ནས་ཉེས་འོངས་ཁྱོད་ཕར་སོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ཏེ་བསྐྲད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས། དེས་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དག་ལ་བསྒོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་གདུགས་ཚོད་མ་གསོལ་གྱི་བར་དུ་མུ་ལྟོ་བ་འགའ་ཡང་འཇུག་ཏུ་མ་གཞུག་ཤིག །དེ་དག་ལ་ཕྱིས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དེ་ན་མུ་ལྟོ་བས་འཇུག་པར་བརྩམས་པ་ན་སྒོ་བས་དེ་དག་ཕྱིར་བཟློག་པ་དང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ནང་རྗེ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་མིང་གིས་ཁྱིམ་བདག་བཟང་བྱིན་གྱི་མིང་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་པ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཁོ་བོ་ཅག་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད། ཡང་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་བདག་ཅག་གི་ནང་དུ་ཡང་ཉེས་འོངས་དེ་ཞུགས་པར་མ་གྱུར་ཏམ་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་དེ་དག་གིས་བལྟས་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་དེ་དག་གིས་ལེགས་འོངས་དེར་ཞུགས་པ་མཐོང་ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཉེས་འོངས་དེ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་དག་གིས་ལེགས་འོངས་ཤིན་ཏུ་བརྡེགས་ཏེ་སྤྲང་ཕོར་གྱིས་དེའི་ཀླད་པ་བཅོམ་ནས་དེ་དག་གིས་ལག་པ་དང་། རྐང་པ་དག་ནས་བཟུང་སྟེ་ཁྲིད་ནས་ཕྱག་དར་གྱི་ཕུང་པོའི་སྟེང་དུ་བཞག་སྟེ་ཉེས་འོངས་ཁྱོད་འདིར་འདུག་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། ལེགས་འོངས་ཕྱག་དར་གྱི་ཕུང་པོ་དེའི་སྟེང་ན་ངུ་ཞིང་འདུག་གོ། ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་གསོལ་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བསྣམས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མདུན་དུ་བདར་ཏེ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་གནས་ས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་གཤེགས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་འོངས་ཕྱག་དར་གྱི་ཕུང་པོའི་སྟེང་ན་ཀླད་པ་ཞོམ་ནས་ཁྲག་འཛག་ཅིང་ངུ་ཞིང་འདུག་པ་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་སེམས་ཅན་ཡང་གནས་སྐབས་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་སྲིད་པ་དག་གིས་ངོམས་པར་བྱ་ཞིང་སྲིད་པའི་ཡོ་བྱད་དག་གིས་ཀྱང་ངོམས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལེགས་འོངས་ལ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ལྷག་མ་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་གནས་ས་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གོང་དུ་གདན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས་བཅའ་བ་དང་། བཟའ་བ་གཙང་ཞིང་བསོད་པས་རང་གི་ལག་ནས་ཚིམ་པར་བྱེད། སྟོབས་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་གྲངས་དུ་མར་བཅའ་བ་དང་། བཟའ་བ་གཙང་ཞིང་བསོད་པས་རང་གི་ལག་ནས་ཚིམ་པར་བྱས་ཤིང་བསྟབས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདུགས་ཚོད་གསོལ་ཅིང་ཕྱག་བཅབས་
Chinese
我想，因为那样的缘故，会有不如法而痛苦的地方吧，于是他就放弃了它。善来也因业障而忘记了它，进入了那些乞丐之中。多久之后，那些乞丐也变得空手，钵也空了，回来后他们说道：贤者们，我们以前进入的地方，手是满的，钵也是满的才回来的，如今我们空手，钵也空了才回来，这是什么原因呢？他们说道：我们之中进入了一些没有福分的众生，因此我们才空手，钵也空了才回来的。他们又说道：观察一下，我们分成两半再进入吧，于是他们分成两半进入，凡是善来进入其中的那些人，手是空的，钵也是空的才回来的。他们也分成两半进入，凡是善来进入其中的那些人，手是空的，钵也是空的才回来的。他们也又分成两半进入，也还是那样。他们也一次又一次地分成两半进入，就这样，就这样，多久之后，善来和其他一两个乞丐一起进入，也被分开了，善来是空手，钵也是空的才来的，其他所有的人手是满的，钵也是满的才来的，然后他们说道：这个没有福分的众生进入了我们之中，因此我们才空手，钵也空了才回来的，于是他们狠狠地打善来，用钵砸碎了他的头，说道：恶来，你走开，就把他赶走了。居士给孤独施（Anathapindika）邀请佛陀等比丘僧团到另一家去应供。他吩咐靠乳粥为生的人们：贤者们，在佛陀等比丘僧团没有用斋饭之前，不要让任何乞丐进入。
English
I thought, 'Because of that reason, there will be a place of suffering due to impropriety,' so he abandoned it. Even 'Well Come' forgot it due to karmic obscurations, and entered among those beggars. After some time, those beggars also became empty-handed, and their bowls were empty, and they returned and said: 'Wise ones, when we entered before, our hands were full, and our bowls were full when we returned, but now we are empty-handed, and our bowls are empty when we return, what is the reason for this?' They said: 'Some unfortunate beings have entered among us, therefore we are empty-handed, and our bowls are empty when we return.' They also said: 'Let us examine, we should divide ourselves into two and then enter,' so they divided themselves into two and entered, and those into whom 'Well Come' entered, their hands were empty, and their bowls were empty when they returned. They also divided themselves into two and entered, and those into whom 'Well Come' entered, their hands were empty, and their bowls were empty when they returned. They also divided themselves into two again and entered, and it was still the same. They also divided themselves into two again and again and entered, and it was like that, like that, and after some time, even when 'Well Come' and one or two other beggars entered together, they were also separated, and 'Well Come' came empty-handed, and his bowl was empty, but all the others came with their hands full, and their bowls were full, and then they said: 'This unfortunate being has entered among us, therefore we are empty-handed, and our bowls are empty when we return,' so they beat 'Well Come' severely, smashed his head with a bowl, and said: 'Evil Come, go away,' and drove him away. The householder Anathapindika invited the Buddha and the Sangha of monks to another house for a meal. He instructed those who lived on milk porridge: 'Wise ones, until the Buddha and the Sangha of monks have finished their meal, do not allow any beggars to enter.'
Chinese
以后要布施给他们。当时，当那些乞丐开始进入时，守门人阻止了他们，他们说：‘喂，内臣，我们以家主善施之名，被称为给孤独施食者，你为何阻止我们？’他们又说：‘智者们，难道那个恶运没有进入我们之中吗？看看。’当他们看到那个好运已经进入时，他们说：‘这个就是恶运。’他们狠狠地打了好运，用乞丐钵砸碎了他的头，然后他们抓住他的手和脚，把他拖到垃圾堆上，说：‘恶运，你就在这里待着吧。’好运就在那个垃圾堆上哭泣着。 然后，世尊早上穿好裙子，拿着钵和法衣，被比丘僧团围绕，由比丘僧团在前面引导，前往给孤独施食者的住所。世尊看见好运在垃圾堆上，头被砸碎，流着血，哭泣着。看见后，他对众比丘说：‘比丘们，即使是最后有者的众生，也会变成这样，所以应该对有感到厌倦，也应该对有的事物感到厌倦。’然后，世尊对具寿阿难陀说：‘阿难陀，你应该把钵里的残羹留给好运。’然后，世尊前往给孤独施食者的住所，到达后，在比丘僧团的前面铺设的座位上坐下。然后，给孤独施食者知道佛陀等比丘僧团已经安稳坐下，就用干净和美味的食物，亲自用手让他们饱餐。他以多种方式用干净和美味的食物，亲自用手让他们饱餐，并献上，世尊接受了伞盖，并洗手。
English
They should be given alms later. Then, when those beggars began to enter, the gatekeeper turned them back, and they said, 'Hey, inner master, we are known by the name of the householder Good Giving, called Anathapindika the almsgiver, why do you turn us back?' They also said, 'Wise ones, has not that misfortune entered among us? Look.' When they saw that good fortune had entered, they said, 'This is the misfortune.' They beat the good fortune very hard, smashed his head with a beggar's bowl, and then they grabbed his hands and feet, dragged him onto the garbage heap, and said, 'Misfortune, you stay here.' The good fortune was crying on that garbage heap. Then, the Blessed One, in the morning, having put on his lower garment, and carrying his bowl and religious robe, surrounded by a gathering of monks, and led by the monastic community of monks, went to the place of the householder Anathapindika. The Blessed One saw the good fortune on the garbage heap, his head smashed, bleeding, and crying. Having seen this, he said to the monks, 'Monks, even a sentient being in its last existence can become like this, so one should be satiated with existence, and also satiated with the things of existence.' Then, the Blessed One said to the venerable Ananda, 'Ananda, you should leave the remainder of the bowl for the good fortune.' Then, the Blessed One went to the place of the householder Anathapindika, and having arrived, sat down on the seat that had been prepared before the monastic community of monks. Then, the householder Anathapindika, knowing that the Buddha and the monastic community of monks were seated comfortably, with clean and delicious food, satisfied them from his own hands. In various ways, with clean and delicious food, he satisfied them from his own hands and offered it, and the Blessed One accepted the parasol and washed his hands.
Tibetan
ལྷུང་བཟེད་བཞག་པར་རིག་ནས་སྟན་ཆེས་དམའ་བ་ཞིག་བླངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་འདུག་གོ །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ལེགས་འོངས་ལ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ལྷག་མ་གཞག་པ་བརྗེད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་འོངས་ལ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ལྷག་མ་གཞག་པ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ཕམ་ཕབས་བླང་བར་བརྩམས་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་ལེགས་འོངས་ལ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ལྷག་མ་ཞོག་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ། བརྗེད་པ་དྲན་ནས་དེས་ངུ་བར་བརྩམས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་ངུ་། བཙུན་པ་བདག་གིས་ལེགས་འོངས་ལ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ལྷག་མ་གཞག་པ་བསྐྱུད་དེ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་བཅག་གོ །ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་བཀའ་བཅག་པ་མ་ཡིན་གྱིས་འདི་ལྟར་ལེགས་འོངས་ཉིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ལྷག་མ་གཞག་པ་བརྗེད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་སོང་ལ་ལེགས་འོངས་བོས་ཤིག །དེ་སོང་སྟེ་ལེགས་འོངས་ལེགས་འོངས་ཞེས་བོས་པ་དང་། དུ་མ་དག་གིས་ཨང་ཞེས་ལན་བཏབ་ཅིང་དེ་དག་གིས་བསམས་པ། དེང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་བླ་མས་གང་ལ་དགོངས་སྙམ་མོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བདག་གིས་ལེགས་འོངས་ལེགས་འོངས་ཞེས་བོས་ན། དུ་མ་དག་གིས་ཨང་ཞེས་ལན་བཏབ་ན་གང་མཆི་བར་བགྱི། ཀུན་དགའ་བོ་སོང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས། ཆུ་སྲིན་བྱིས་པ་གསོད་ཀྱི་རི་པ་ཁྱིམ་བདག་རྟོགས་ལྡན་གྱི་བུ། ལེགས་འོངས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བོས་ཤིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་སོང་སྟེ་དེ་སྐད་བོས་པ་དང་། ལེགས་འོངས་ཀྱིས་བདག་གི་མིང་དྲན་ནས་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་སྨྲས་པ། ལེགས་འོངས་སྒྲ་འདི་བསྐྱུད་གྱུར་ན། །ག་ལས་འདིར་ནི་མཆིས་པར་གྱུར། །ངེས་པར་མ་ལེགས་ཟད་གྱུར་ཅིང་། །ལེགས་པར་བྱུང་བར་གྱུར་ཡང་དག །གང་དག་ཁྱོད་ལ་སྐྱབས་མཆིས་པ། །དེ་དག་མགོན་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ལགས། །གང་དག་ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་དགའ་དང་། །འཕགས་པ་དེ་དག་ལེགས་འོངས་ལགས། །བདག་ནི་སྐལ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །རྩ་ལག་ཀུན་གྱིས་སྤངས་གྱུར་ཅིང་། །བརྩེ་གནས་དྲག་པོའི་གནས་ཐོབ་པ། །མྱ་ངན་ཟུག་རྔུས་གཟིར་བ་ལགས། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་
Chinese
看到（比丘）放下钵，就拿了一个很矮的坐垫，为了在世尊面前听法而坐下。具寿阿难陀忘记把给乐施者的钵中残羹剩饭放好。诸佛世尊具有不忘失的法性，所以世尊为乐施者把钵中残羹剩饭放好。之后，具寿阿难陀开始拿起世尊的钵盂，这时，具寿阿难陀听到世尊对他说：‘阿难陀，把给乐施者的钵中残羹剩饭放好！’因为忆起了遗忘之事，他开始哭泣。世尊说道：‘阿难陀，你为何哭泣？’（阿难陀回答）‘尊者，我忘记把给乐施者的钵中残羹剩饭放好，我违背了世尊的教言。’‘阿难陀，你并没有违背我的教言，而是因为乐施者自己的业障，你才忘记把钵中残羹剩饭给他。’‘阿难陀，你去叫乐施者来！’他去了，喊道：‘乐施者，乐施者！’许多人都回答‘嗯’，他们心想：‘如今世尊，三界之主，心里在想谁呢？’具寿阿难陀返回禀告：‘尊者，我喊乐施者，乐施者，许多人都回答嗯，我该怎么办？’‘阿难陀，你去这样喊：‘鳄鱼杀害孩童的，住在山里的，户主有财富的儿子，名叫乐施者的，过来！’’具寿阿难陀去了，那样喊叫。乐施者记起了我的名字，他说了这些偈颂：如果舍弃乐施者这个声音，从何处能到这里来呢？必定是不好的已经耗尽，好的也已经发生了。谁对您有皈依，那些人的怙主是全知者。谁喜欢您的话语，殊胜的那些人是乐施者。我是没有福分的，被所有根本抛弃，获得了猛烈爱恋的处所，是被忧伤之箭所折磨的人。’具寿阿难陀
English
Seeing the (monk) put down the alms bowl, he took a very low cushion and sat down in front of the Blessed One to listen to the Dharma. The Venerable Ananda forgot to put the leftovers in the alms bowl for the almsgiver. The Buddhas, the Blessed Ones, have the nature of not forgetting, so the Blessed One put the leftovers in the alms bowl for the almsgiver. Then, the Venerable Ananda began to pick up the Blessed One's alms bowl, and at that moment, the Venerable Ananda heard the Blessed One say to him, 'Ananda, put the leftovers in the alms bowl for the almsgiver!' Because he remembered what he had forgotten, he began to cry. The Blessed One said, 'Ananda, why are you crying?' (Ananda replied) 'Venerable, I forgot to put the leftovers in the alms bowl for the almsgiver, and I have disobeyed the Blessed One's teachings.' 'Ananda, you have not disobeyed my teachings, but because of the almsgiver's own karmic obscurations, you forgot to give him the leftovers in the alms bowl.' 'Ananda, go and call the almsgiver!' He went and called out, 'Almsgiver, almsgiver!' Many people answered 'Yes,' and they thought, 'Who is the Blessed One, the lord of the three realms, thinking of today?' The Venerable Ananda returned and reported, 'Venerable, when I called out almsgiver, almsgiver, many people answered yes, what should I do?' 'Ananda, go and call out like this: 'The one who kills children with crocodiles, the one who lives in the mountains, the son of the wealthy householder, the one named Almsgiver, come here!'' The Venerable Ananda went and called out like that. The Almsgiver remembered my name, and he spoke these verses: 'If the sound of Almsgiver is abandoned, from where can one come here? Surely the bad has been exhausted, and the good has also happened. Those who have refuge in you, the protector of those people is the all-knowing one. Those who delight in your words, those noble ones are the Almsgivers. I am without fortune, abandoned by all roots, having obtained the place of intense love, is one tormented by the arrow of sorrow.' The Venerable Ananda