Tibetan
ས་ཤིང་མཐར་ཐུག་པར་བགྱིས་པ་ལས། བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་རྙེད་ཅིང་འཚལ་བར་འཚལ་ན་ལྷག་པོར་བགྱིས་ཏེ་བདག་ལ་སྩལ་དུ་གསོལ། །དེས་ཁམ་གཉིས་སམ་གསུམ་ཟོས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས། ཁྱོད་ཀྱིར་གྱུར་གྱིས་བཞུད་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་མ་སྤངས་ལ་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁམ་གཉིས་སམ། གསུམ་ཟོས་ནས་ལྷག་པོར་བྱའོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་ལ་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་བཟའ་བར་མི་བྱ་བར་ལག་པར་བྱིན་ནས་ཁྱོད་ཀྱིར་གྱུར་གྱིས་བཞུད་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་བས་ལྷག་པོར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཟ་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ལྔས་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་དང་། མི་ཐོབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་དང་། རྒྱབ་ནས་དང་། གློ་ནས་དང་། སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པ་བྱེད་དུ་འཇུད་པ་སྟེ། རྒྱུ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་ལྔས་ནི་ལྷག་པོར་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་པར་དང་། འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་དང་། རྒྱབ་མ་ཡིན་པ་ནས་དང་། གློ་མ་ཡིན་ པ་ནས་དང་། སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་བྱེད་དུ་འཇུད་པ་སྟེ། རྒྱུ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་ལྷག་པོར་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་ལྔས་ནི་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་དང་། མི་ཐོབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་དང་། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་གཞིར་དང་། ཐུ་བར་དང་། སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པ་བྱེད་དུ་འཇུད་པ་སྟེ། རྒྱུ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་ལྔས་ནི་ལྷག་པོར་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་པར་དང་། འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་དང་། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་གཞིར་མ་ཡིན་པར་དང་། ཐུ་བར་མ་ཡིན་པ་དང་། སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་བྱེད་དུ་འཇུད་པ་སྟེ། རྒྱུ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་ལྷག་པོར་བྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཅིག་གིས་ལྷག་པོར་བྱས་པ་མང་པོ་དག་གིས་བཟའ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་འགྱོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་འདོད་པ་དང་། བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་དང་། བསླབ་པ་ལ་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དེ་དང་མཐུན་པ་དང་། དེའི་ཤས་ཆེ་བ་དང་། དེ་དང་འཚམ་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་བཀའ་མཆིད་མཛད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ད
Chinese
从彻底的土地上，如果获得并想要寻找食物和饮料，就请多做一些，赐予我吧！他吃了两三口后，应该这样说：请您随意享用吧！对此，如果比丘已经吃完食物且未舍弃，并且没有从行为规范上退失，那么他自己吃两三口后，应该多做一些。对此，如果比丘已经吃完食物且已舍弃，并且没有从行为规范上退失，那么不应该吃，而应该用手给予，并说：请您随意享用吧！这样来多做一些。如果吃了，就会犯下严重的过失。有五种原因不应该多做，应该说，哪五种呢？在界限之外，在无法获得的方位，从背后，从侧面，以及使之从行为规范上退失，这五种原因不应该多做，应该说。有五种原因应该多做，应该说，哪五种呢？不在界限之外，在可以获得的方位，不是从背后，不是从侧面，以及不使之从行为规范上退失，这五种原因应该多做，应该说。另外，有五种原因不应该多做，应该说，哪五种呢？在界限之外，在无法获得的方位，在钵的底部，在肘部，以及使之从行为规范上退失，这五种原因不应该多做，应该说。有五种原因应该多做，应该说，哪五种呢？不在界限之外，在可以获得的方位，不在钵的底部，不在肘部，以及不使之从行为规范上退失，这五种原因应该多做，应该说。一个人多做之后，许多人可以吃，对此不应该后悔。然后，世尊赞叹了想要学习、尊重学习、以及致力于学习的用具，对比丘们做了与此相应、与此大部分相同、与此相符的具有佛法的开示，并对比丘们说道：
English
From the thoroughly prepared ground, if food and drink are obtained and sought, please make more and grant it to me! After he has eaten two or three mouthfuls, he should say: Please partake as you wish! In this regard, if a monk has finished eating and has not relinquished it, and has not fallen from the code of conduct, then he himself should eat two or three mouthfuls and make more. In this regard, if a monk has finished eating and has relinquished it, and has not fallen from the code of conduct, then he should not eat it, but should give it with his hand and say: Please partake as you wish! Thus, he should make more. If he eats it, he will commit a serious offense. There are five reasons why one should not make more, one should say. What are the five? Outside the boundary, in a direction where it cannot be obtained, from behind, from the side, and causing one to fall from the code of conduct. These five reasons are why one should not make more, one should say. There are five reasons why one should make more, one should say. What are the five? Not outside the boundary, in a direction where it can be obtained, not from behind, not from the side, and not causing one to fall from the code of conduct. These five reasons are why one should make more, one should say. Furthermore, there are five reasons why one should not make more, one should say. What are the five? Outside the boundary, in a direction where it cannot be obtained, at the bottom of the bowl, at the elbow, and causing one to fall from the code of conduct. These five reasons are why one should not make more, one should say. There are five reasons why one should make more, one should say. What are the five? Not outside the boundary, in a direction where it can be obtained, not at the bottom of the bowl, not at the elbow, and not causing one to fall from the code of conduct. These five reasons are why one should make more, one should say. After one person has made more, many people can eat it, and one should not regret this. Then, the Blessed One praised the desire to learn, the respect for learning, and the dedication to the tools of learning, and gave the monks teachings that were in accordance with this, mostly the same as this, and in harmony with this, endowed with the Dharma, and said to the monks:
Tibetan
གེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་སྔ་མ་ནི་བཅས་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་གནང་བ་ཡིན་ཏེ། ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་། སྤངས་པ་ལས་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་བཅའ་བའམ་བཟའ་བ་འཆའ་འམ་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་སྡེའམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པའོ། །ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་མཐར་ཐུག་པར་བྱས་པ་ལས་སོ། །ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མར་མ་བྱས་ཤིང་མ་བོར་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བར་རོ། །བཅའ་བའམ་བཟའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅའ་བ་ལྔ་པོ་དང་བཟའ་བ་ལྔ་པོ་དག་གོ །འཆའ་བའམ་ཟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དགས་ངན་སོང་དང་། ངན་ འགྲོ་དང་། ལོག་པར་ལྟུང་བ་དག་ཏུ་སྲེག་པར་བྱེད། འཚོད་པར་བྱེད། ལྟུང་བར་བྱེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་ལྟུང་བ་དེ་མ་བཤགས་ཤིང་སོ་སོར་མ་བཤགས་ན་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་གིས་སྤངས་པ་ལ་སྤངས་པར་འདུ་ཤེས་པས་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་བཅའ་བའམ། བཟའ་བ་འཆའ་འམ་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་སྤངས་པ་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་བཅའ་བའམ། བཟའ་བ་འཆའ་འམ་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་མ་སྤངས་པ་ལ་སྤངས་པར་འདུ་ཤེས་པས་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་བཅའ་བའམ། བཟའ་བ་འཆའ་འམ་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་མ་སྤངས་པ་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་བཅའ་བའམ། བཟའ་བ་འཆའ་འམ་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཐུག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་སྤངས་པར་བགྱི་འཚལ། ཉེ་བ་འཁོར་གང་ལ་ཁ་གཟར་གྱེན་དུ་འགྲེང་བའོ། །བཙུན་པ་སྐྱོ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་སྤངས་པར་བགྱི་འཚལ། ཉེ་བ་འཁོར་གང་ལ་སོར་མོ་ལྔ་མངོན་པའོ། །ཉེ་བ་འཁོར་མགུལ་དུ་བཏུང་བ་ལ་ནི་སྤངས་པ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང་། སྨྱོས་པ་དང་། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང་། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །སྟན་གཅིག་པའི་ཟས་ཀྱི་ལྟུང་བྱེད་དེ་སུམ་བཅུ་རྩ་བཞི་པ་རྫོགས་སྷོ།། །།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ
Chinese
比丘们，因此，先前的（规定）是制定的，而这是允许的。我的声闻弟子们应当如此宣说修学戒律的基础：如果任何比丘吃完食物后，未作舍弃而继续咀嚼或食用可嚼之物或可食之物，则犯堕罪。其中“任何比丘”指的是六群比丘，或其他类似者。“吃完食物且已舍弃”指的是已经完全结束并达到终点。“未作舍弃”指的是没有剩余，没有丢弃，没有完全放弃。“可嚼之物或可食之物”指的是五种可嚼之物和五种可食之物。“咀嚼或食用”指的是吞咽到喉咙里。“犯堕罪”指的是将众生焚烧、烹煮、堕落到地狱、畜生、饿鬼恶趣、下劣之处和邪见之中。此外，只要没有忏悔此堕罪，没有个别忏悔，它就会遮蔽善法。因此说“犯堕罪”。那么，如何会犯堕罪呢？如果比丘认为已经舍弃，但未作舍弃而继续咀嚼或食用可嚼之物或可食之物，则犯堕罪。如果比丘对是否舍弃心存疑虑而继续咀嚼或食用可嚼之物或可食之物，则犯堕罪。如果比丘认为未舍弃而误以为已舍弃，未作舍弃而继续咀嚼或食用可嚼之物或可食之物，则犯恶作罪。如果比丘对未舍弃心存疑虑而继续咀嚼或食用可嚼之物或可食之物，则犯恶作罪。具寿阿难陀向佛陀世尊请教：尊者，应如何舍弃汤？佛陀回答：阿难陀，凡是倾斜时会竖立起来的（汤）。尊者，应如何舍弃酸粥？佛陀回答：阿难陀，凡是能显现五个手指的（酸粥）。阿难陀，吞咽到喉咙里的则不算舍弃。初学者、疯癫者、精神错乱者以及受苦者无堕罪。单座食的堕罪，第三十四条，至此圆满。佛陀世尊住在舍卫城祇陀林给孤独园。
English
Monks, therefore, the former (rule) is established, and this is permitted. My disciples who are hearers should recite the basis for training in the Vinaya in this way: Furthermore, any monk who has finished eating food, and without having relinquished it, chews or eats chewable or edible things, commits a downfall. Furthermore, "any monk" refers to the group of six or anyone else like that. "Having finished eating food and having relinquished it" means having completely finished and reached the end. "Without having relinquished it" means without having made leftovers, without having discarded, without having completely abandoned it. "Chewable or edible things" refers to the five chewable things and the five edible things. "Chews or eats" means swallowing into the throat. "Commits a downfall" means burning, cooking, and causing beings to fall into hell, animals, hungry ghosts, evil destinies, inferior states, and wrong views. Furthermore, as long as that downfall is not confessed and individually confessed, it obscures virtuous dharmas. Therefore, it is said, "commits a downfall." So, how does one incur a downfall? If a monk, thinking he has relinquished it, but without having relinquished it, chews or eats chewable or edible things, he incurs a downfall. If a monk doubts whether he has relinquished it and continues to chew or eat chewable or edible things, he incurs a downfall. If a monk, thinking he has not relinquished it but mistakenly thinking he has relinquished it, without having relinquished it, continues to chew or eat chewable or edible things, he incurs a wrong action. If a monk doubts that he has not relinquished it and continues to chew or eat chewable or edible things, he incurs a wrong action. The venerable Ānanda asked the Buddha, the Bhagavan: Venerable one, how should soup be relinquished? The Buddha replied: Ānanda, that which stands upright when tilted. Venerable one, how should sour congee be relinquished? The Buddha replied: Ānanda, that in which five fingers are visible. Ānanda, there is no relinquishing of what is swallowed into the throat. There is no downfall for the beginner, the madman, the mentally disturbed, and those afflicted by feelings. The downfall of eating on a single seat, the thirty-fourth, is complete. The Buddha, the Bhagavan, was dwelling in Jeta's Grove in Anathapindika's Park in Shravasti.