Tibetan
བུད་མེད་དམ། སྐྱེས་པའམ། མ་ནིང་མེད་པས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཟས་སྟོབས་པ་མེད་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཟས་བརྩམས་པ་མེད་པས་ཤེ་ན། བཅའ་བ་ལྔ་པོ་དག་དང་། བཟའ་བ་ལྔ་པོ་དག་ཀུན་དུ་བརྩམས་པ་མེད་པས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཟས་བརྩམས་པ་མེད་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཟས་སྤངས་པ་མེད་པས་ཤེ་ན། བཅའ་བ་ལྔ་པོ་དག་དང་། བཟའ་བ་ལྔ་པོ་དག་སྤངས་པ་མེད་པས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཟས་སྤངས་པ་མེད་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པས་ཤེ་ན། སྟན་གང་ལ་འདུག་པར་གྱུར་པའི་སྟན་དེ་ལས་ལངས་པར་མ་གྱུར་པས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པས་ཏེ། རྒྱུ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་མ་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་ལྔས་ནི་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞིང་། རྒྱུ་ལྔས་ནི་མ་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་ལྔ་པོ་གང་དག་གིས་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། རུང་བས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང་། རུང་བ་དང་འདྲེས་པས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང་། གསོག་འཇོག་མ་བྱས་པས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང་། གསོག་འཇོག་མ་བྱས་པ་དང་འདྲེས་པས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང་། སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པས་ཏེ། རྒྱུ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གིས་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་ལྔ་པོ་གང་དག་གིས་མ་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། མི་རུང་བས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང་། མི་རུང་བ་དང་འདྲེས་པས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང་། གསོག་འཇོག་བྱས་པས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང་། གསོག་འཇོག་བྱས་པ་དང་འདྲེས་པས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང་། སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པས་ཏེ། རྒྱུ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་མ་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཚིག་ལྷག་མ་མེད་པ་ལྔས་ནི་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞིང་། ཚིག་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ལྔས་ནི་མ་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཚིག་ལྷག་མ་མེད་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཐོང་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། སོང་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། ཟོས་ཟིན་ཏོ་ ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཆོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཚིག་ལྷག་མ་མེད་པ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཚིག་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཐོང་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། རེ་ཞིག་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། རེ་ཞིག་སོང་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། རེ་ཞིག་ཟོས་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། རེ་ཞིག་ཆོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཚིག་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་མ་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གིས་སྤངས་པས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས་དྲུག་སྡེ་དག་སྤངས་པས་ཀྱང་ཟ་བར་བྱེད། མ་སྤངས་པས་ཀྱང་ཟ་བར་བྱེད་ནས་དགེ་སློང
Chinese
没有女人，没有男人，也没有双性人，因此没有食物的力量。如果说没有食物的开始，那就是因为五种准备食物和五种食用食物都没有开始，因此没有食物的开始。如果说没有放弃食物，那就是因为没有放弃五种准备食物和五种食用食物，因此没有放弃食物。如果说没有从行为中退失，那就是因为没有从所坐的座位上站起来，因此没有从行为中退失，这五种原因被称为没有放弃。此外，五种原因被称为放弃，五种原因被称为没有放弃。哪五种原因被称为放弃呢？允许而放弃，允许且混合而放弃，没有储存而放弃，没有储存且混合而放弃，以及从行为中退失，这五种原因被称为放弃。哪五种原因被称为没有放弃呢？不允许而放弃，不允许且混合而放弃，储存而放弃，储存且混合而放弃，以及没有从行为中退失，这五种原因被称为没有放弃。此外，没有剩余词语的五种被称为放弃，有剩余词语的五种被称为没有放弃。哪五种是没有剩余词语的呢？“放下！”、“给予！”、“走开！”、“吃完了！”、“足够了！”，这五种没有剩余词语的被称为放弃。哪五种是有剩余词语的呢？“暂时放下！”、“暂时给予！”、“暂时走开！”、“暂时吃完了！”、“暂时足够了！”，这五种有剩余词语的被称为没有放弃。世尊开示说，比丘放弃了就不应该吃，但六群比丘放弃了也吃，没有放弃也吃，于是比丘
English
There is no woman, no man, and no hermaphrodite, therefore there is no power of food. If it is said that there is no beginning of food, it is because the five preparations of food and the five eatable foods are not begun at all, therefore there is no beginning of food. If it is said that food is not abandoned, it is because the five preparations of food and the five eatable foods are not abandoned, therefore food is not abandoned. If it is said that one has not fallen away from conduct, it is because one has not risen from the seat on which one is sitting, therefore one has not fallen away from conduct, these five reasons are said to be not abandoned. Furthermore, five reasons are said to be abandoned, and five reasons are said to be not abandoned. Which five reasons are said to be abandoned? Abandoning with permission, abandoning with permission and mixing, abandoning without storing, abandoning without storing and mixing, and falling away from conduct, these five reasons are said to be abandoned. Which five reasons are said to be not abandoned? Abandoning without permission, abandoning without permission and mixing, abandoning with storing, abandoning with storing and mixing, and not falling away from conduct, these five reasons are said to be not abandoned. Furthermore, five without remaining words are said to be abandoned, and five with remaining words are said to be not abandoned. Which five are without remaining words? "Put down!", "Give!", "Go away!", "Finished eating!", "Enough!", these five without remaining words are said to be abandoned. Which five are with remaining words? "Put down for a while!", "Give for a while!", "Go away for a while!", "Finished eating for a while!", "Enough for a while!", these five with remaining words are said to be not abandoned. The Blessed One taught that a monk should not eat what he has abandoned, but the group of six monks eat even if they have abandoned it, and they eat even if they have not abandoned it, so the monk
Tibetan
་དོན་ཉུང་ངུ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གིས་སྤངས་པས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་སྤངས་པས་ཀྱང་ཟ་བར་བྱེད། མ་སྤངས་པས་ཀྱང་ཟ་བར་བྱེད་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་། གླེང་གཞི་འདི་དང་། སྐབས་འདི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་མཁྱེན་བཞིན་དུ་རྨེད་པར་མཛད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དྲུག་སྡེ་དག་ལ་རྨས་པ། དགེ་སློང་དག་ངས་དགེ་སློང་གིས་སྤངས་པས་བཟའ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ན་ཁྱེད་སྤངས་པས་ཀྱང་ཟ་བར་བྱེད། མ་སྤངས་པས་ཀྱང་ཟ་བར་བྱེད་པ་བདེན་ནམ། བཙུན་པ་མད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་མ་ཡིན་པ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ། རུང་བ་མ་ཡིན་པ། ཚུལ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་སྨད་པ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་རྣམ་པར་སྨད་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པས་འདུལ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ངའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལྟར་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་གང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་པ་ལས་བཅའ་བའམ། བཟའ་བ་འཆའ་འམ་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་དེ་ལྟར་བཅའ་བ་མཛད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཁྱིམ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས། དགེ་སློང་ནད་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གི་ནད་གཡོག་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་ཡོད་པ་དེ་དག་གིས་བདག་ཉིད་ཟོས་ནས་ནད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟོ་ཁེངས་པའི་བསོད་སྙོམས་དག་མནོས་པ་དང་། དགེ་སློང་ནད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཟ་བར་མ་ནུས་ཤིང་། དགེ་སློང་ནད་གཡོག་གིས་ཀྱང་བདག་ཅག་གིས་སྤངས་སོ་ཞེས་ཟ་བར་མི་བྱེད། ཀུན་དགའ་ར་བ་པ་དང་། དགེ་ཚུལ་དག་ཀྱང་མེད་ནས་དེ་དག་གིས་ཀུ
Chinese
当世尊说，比丘不应吃比丘所舍弃的食物时，为什么比丘们舍弃了也吃，不舍弃也吃，并加以责骂、嘲讽和诽谤？当时，比丘们将此事禀告了世尊。然后，世尊就此事、此缘起、此时机召集了比丘僧团，如前所述。诸佛世尊明知故犯等，也如前所述。佛世尊呵责六群比丘：比丘们，我说过比丘不应吃比丘所舍弃的食物，你们舍弃了也吃，不舍弃也吃，是真的吗？尊者，是的。佛世尊呵责说，这不是沙门的行径，不随顺，不如法，不合规矩，出家人不应做这样的事。然后，世尊以多种方式呵责后，对比丘们说：比丘们，因此，为了如实地看到十种利益，应当为声闻们制定学处，如前所述。我的声闻们应如此诵读学处：若有比丘吃完食物后，又去乞讨或吃东西，犯堕罪。世尊就这样为声闻们制定了学处。佛世尊住在舍卫城祇陀林给孤独园。一位施主邀请佛陀等比丘僧团到另一家去应供。那里有很多生病的比丘和很多照顾病人的侍者，他们自己吃完后，就去乞讨能让病人吃饱的食物。但生病的比丘们吃不下，照顾病人的侍者们也说我们已经舍弃了，所以不吃。由于没有寺院的人和沙弥，他们就
English
When the Blessed One said that a monk should not eat what a monk has abandoned, why do monks eat even what has been abandoned, and also eat what has not been abandoned, and reproach, ridicule, and slander? At that time, the monks reported this matter to the Blessed One. Then, regarding this occurrence, this origin, and this occasion, the Blessed One convened the monastic community of monks, as before. The Buddhas, the Blessed Ones, knowingly commit offenses, etc., also as before. The Buddha, the Blessed One, rebuked the group of six monks: Monks, I have said that a monk should not eat what a monk has abandoned, but you eat even what has been abandoned, and also eat what has not been abandoned, is this true? Venerable ones, it is true. The Buddha, the Blessed One, rebuked them, saying, this is not the conduct of a renunciate, it is not in accordance, it is not proper, it is not in conformity with the rules, it is not something that a renunciate should do. Then, after rebuking them in various ways, the Blessed One said to the monks: Monks, therefore, in order to truly see the ten benefits, a training rule should be established for the hearers, as before. My hearers should recite the training rule in this way: Furthermore, if any monk, having finished eating, then goes begging or eats, he commits a downfall. Thus, the Blessed One established the training rule for the hearers. The Buddha, the Blessed One, was dwelling in Jeta's Grove, Anathapindika's Park, in Shravasti. A householder invited the Buddha and the monastic community of monks to another house for a meal. There were many sick monks and many attendants caring for the sick. After eating themselves, they went begging for alms to fill the stomachs of the sick. But the sick monks could not eat, and the attendants also said that we have abandoned it, so we will not eat. Since there were no monastery residents or novices, they
Tibetan
ན་དགའ་ར་བའི་ནང་དུ་ཟས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། དེར་བྱ་རོག་དག་ཟ་བ་ན་བྱ་རོག་གིས་སྒྲ་འབྱིན་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་མཁྱེན་བཞིན་དུ་རྨེད་པར་མཛད་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཀུན་དགའ་ར་བའི་ནང་ན་བྱ་རོག་གིས་སྒྲ་འབྱིན་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་འདི་ཅི་ལས་གྱུར། བཙུན་པ་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་སྡུམ་པ་གཞན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས། དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གི་བྲོ་གཡོག་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་མཆིས་པ་དེ་དག་གིས་བདག་ཉིད་འཚལ་ནས། བྲོ་འཚལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཡར་བལྟམ་པའི་བསོད་སྙོམས་དག་མནོས་པ་དང་། དགེ་སློང་བྲོ་འཚལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འཚལ་བར་རྔོ་མ་ཐོག་ཅིང་། དགེ་སློང་བྲོ་གཡོག་དག་གིས་ཀྱང་བདག་ཅག་གིས་སྤངས་སོ་ཞེས་འཚལ་བར་མི་བགྱིད། ཀུན་དགའ་ར་བ་པ་དང་། དགེ་ཚུལ་དག་ཀྱང་མ་མཆིས་ནས། དེ་དག་གིས་ཀུན་དགའ་ར་བའི་ནང་དུ་ཟས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། དེར་བྱ་རོག་དག་འཚལ་བ་ན་བྱ་རོག་གིས་སྒྲ་འབྱིན་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ངས་དགེ་སློང་རྣམས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྦྱིན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྷག་པོར་གནང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལྷག་པོར་བྱས་ཏེ་བཟའ་བར་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷག་པོར་བྱས་ཏེ་བཟའ་བར་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ལྷག་པོར་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་མི་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་ཏེ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་མཐར་ཐུག་པར་བྱས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་བཅའ་བའམ། བཟའ་བ་རྙེད་ཅིང་ཟ་བར་འདོད་ན་དགེ་སློང་དེས་ལག་པ་གཉིས་བསྙལ་ཏེ་བྱིན་ལེན་བྱས་ལ། དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་མ་སྤངས་ལ། སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པའམ། དགེ་སློང་ཟས་ཟོས་ཟིན་ཅིང་སྤངས་ལ་སྤྱོད་ལམ་ལས་མ་ཉམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་མདུན་དུ་ཙོག་པུར་འདུག་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འཚལ་མ་འཚལ་ལགས་ཤིང་སྤངས་ཏེ་ཡོངས་སུ་རྫོག
Chinese
那时在欢喜园林中，放置了巨大的食物堆，当乌鸦们在那里吃食时，发出了巨大的乌鸦叫声。 诸佛世尊们是明知而作的。佛世尊对具寿阿难陀说：阿难陀，在欢喜园林中，乌鸦发出巨大的叫声，这是什么原因造成的？一位居士邀请了以佛陀为首的比丘僧团到其他地方应供，那些众多的比丘厨师们为了自己，接受了那些被邀请者所施舍的食物，但比丘厨师们没有及时地做好饭菜，比丘服务员们也没有说“我们已经放弃了”，欢喜园林的人和沙弥们也不在，因此，他们将巨大的食物堆放在欢喜园林中，当乌鸦们在那里吃食时，乌鸦发出了巨大的叫声。 然后，世尊心想：为了让比丘们安住在快乐之中，并且为了让布施者们能够充分享用布施之法，我应该允许剩余的食物。这样想着，便对比丘们说道：比丘们，因此，允许食用剩余的食物。 世尊说了允许食用剩余的食物之后，比丘们不知道如何处理剩余的食物。世尊说道：比丘，如果任何已经吃完饭并放弃，已经完全结束和达到终点的人，想要找到或吃到食物，那么那位比丘应该洗净双手，然后接受。如果比丘已经吃完饭但没有放弃，并且没有违反行为规范，或者比丘已经吃完饭并放弃，但没有违反行为规范，那么就应该在那个人面前蹲下，并这样说：具寿，请您垂听，我，比丘，名字叫某某，想要或不想要，已经放弃并完全结束。
English
At that time, a large pile of food was placed in the Delight Garden, and when the crows were eating there, a great crowing sound arose. The Buddhas, the Bhagavat, acted knowingly. The Buddha, the Bhagavat, said to the venerable Ānanda: Ānanda, what is the cause of this great crowing sound that has arisen in the Delight Garden? A householder invited a Saṃgha of monks, headed by the Buddha, to another place for a feast. Those many monks' cooks, for their own sake, accepted the alms given by those who were invited, but the monks' cooks did not prepare the food in time, and the monks' attendants did not say, "We have given up." The people of the Delight Garden and the novices were not there either. Therefore, they placed a large pile of food in the Delight Garden, and when the crows were eating there, a great crowing sound arose. Then, the Bhagavat thought: In order to allow the monks to dwell in happiness, and in order to allow the donors to fully enjoy the Dharma of giving, I should allow the remaining food. Thinking thus, he said to the monks: Monks, therefore, it is allowed to eat the remaining food. After the Bhagavat said that it was allowed to eat the remaining food, the monks did not know how to deal with the remaining food. The Bhagavat said: Monks, if anyone who has finished eating and given up, who has completely finished and reached the end, wants to find or eat food, then that monk should wash his hands and then accept it. If a monk has finished eating but has not given up, and has not violated the code of conduct, or if a monk has finished eating and given up, but has not violated the code of conduct, then he should squat down in front of that person and say this: Venerable one, please listen, I, the monk, named so-and-so, want or do not want, have given up and completely finished.