Tibetan
་སྡེ་དག་གིས་དེ་དག་རྒྱ་ལྕག་དག་དང་། ཁུ་ཚུར་དག་དང་། རྡོག་པ་དག་དང་། ལྕུག་མ་དག་གིས་ཤིན་ཏུ་གཏལ་ཅིང་བྲིམས་ནས། དེ་དག་གིས་གཅེར་བུ་པ་དག་རྡེག་བཞིན་དུ་འདུག་གནས་ཀྱི་ནང་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་འཛིངས་ཏེ་ བྱུང་བ་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དག་གིས་དེ་དག་མཐོང་ནས། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ལྟོས་ཤིག་ལྟོས་ཤིག །དགེ་སྦྱོང་གཡུལ་འགྱེད་པས་ཆར་འབབས་པར་འགྱུར་རོ། །དྲུག་སྡེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དགའ་བོ་ཉེ་དགའ་སྤྱོད་ཡུལ་ཚིག་ཅིང་མེ་མདག་ཞི་བར་མ་གྱུར་གྱི་ཚུར་ཤེག་མཉན་ཡོད་དུ་འདོང་ངོ་ཞེས་དེ་དག་མཉན་ཡོད་དུ་དོང་ངོ་། །ལྷོ་ལམ་ནས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པའི་རྒོལ་བ་འཆར་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་མཉན་ཡོད་དུ་འོངས་ནས། དེ་འགྱེད་འདོད་པའི་འགྱེད་པའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་དགེ་སློང་ཁོ་བོས་བླ་མ་ལས་ཡི་གེ་ཉུང་ཤས་ཤིག་བླངས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཁྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བྱེད་པར་འདོད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁོ་བོ་ཁྱོད་དང་འགྱེད་པར་མི་འདོད་ཀྱིས་སོང་ཤིག །དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་དང་། བཟང་ལྡན་དང་། རླངས་པ་དང་། མིང་ཆེན་དང་། གྲགས་པ་དང་། གང་པོ་དང་། དྲི་མེད་དང་། བ་ལང་བདག་དང་། ལག་བཟངས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་དགེ་སློང་ཁོ་བོས་བླ་མ་ལས་ཡི་གེ་ཉུང་ཤས་ཤིག་བླངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཁྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱེད་པར་འདོད་དོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁོ་བོ་ཅག་ཁྱོད་དང་འགྱེད་པར་མི་འདོད་ཀྱིས་སོང་ཤིག །དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་དགེ་སློང་ཁོ་བོས་བླ་མ་ལས་ཡི་གེ་ཉུང་ཤས་ཤིག་བླངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོས་ཁྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བྱེད་པར་འདོད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་འདི་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་ཅུང་ཟད་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་བསམས་ན་ཡོད་པར་མཐོང་ངོ་། །སུ་ལ་རག་ལས་སྙམ་ན། བདག་ཉིད་ལ་རག་ལས་པར་མཐོང་ངོ་། །འགྱེད་པས་འདུལ་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། ཡིན་པར་མཐོང་ངོ་། །ཡུན་ཇི་སྲིད་ཀྱིས་འདུལ་བར་འགྱུར་སྙམ་ན། ཞག་བདུན་འདས་ནས་འདུལ་བར་འགྱུར་བར་མཐོང་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། བྲ
Chinese
六众用棍棒、拳头、石块、鞭子狠狠地抽打、殴打那些裸体外道，把他们从住处里赶了出来。婆罗门和居士们看到后说：贤者们，快看啊！沙门之间的争斗就要下雨了。六众说：亲爱的，享乐之地已经烧毁，火种也已熄灭，我们去舍卫城吧。于是他们就去了舍卫城（Śrāvastī）。从南方来了一位名叫查尔迦（Cārka）的顺世外道，他为了辩论的工具，去拜访了具寿憍陈如（Kaundinya），说道：尊者，我从上师那里学了一点知识，因此我想和你一起进行辩论。具寿憍陈如说：婆罗门，我不愿意和你辩论，你走吧。然后，那位顺世外道去了具寿马胜、贤护、具足、大名、名称、富饶、无垢、牛主、善臂那里，对他们说：尊者，我从上师那里学了一点知识，因此我想和你们一起进行辩论。他们说：婆罗门，我们不愿意和你辩论，你走吧。然后，那位顺世外道去了具寿舍利弗（Śāriputra）那里，到了之后，对具寿舍利弗说道：尊者，我从上师那里学了一点知识，因此我想和你一起进行辩论。具寿舍利弗心想：这个人是否有少许善根呢？观察后发现是有的。依靠谁呢？观察后发现是依靠自己。能通过辩论调伏吗？观察后发现是可以的。多久才能调伏呢？观察后发现七天后就能调伏。于是，具寿舍利弗说道：婆
English
The group of six severely beat and thrashed those naked ascetics with sticks, fists, stones, and whips, driving them out of their dwellings. Brahmins and householders saw this and said: "Look, wise ones, look! The battle of the ascetics will bring rain!" The group of six said: "Dear ones, the place of enjoyment is burned, and the embers are extinguished, let us go to Śrāvastī." So they went to Śrāvastī. A Lokāyata opponent named Cārka came to Śrāvastī from the south. Desiring to debate, he went to the venerable Kaundinya and said: "Venerable, I have learned a little from my teacher, and therefore I wish to engage in debate with you." The venerable Kaundinya said: "Brahmin, I do not wish to debate with you, go away." Then that Lokāyata went to the venerable Aśvajit, Bhadrika, Vāṣpa, Mahānāman, Yaśas, Gavāmpati, Vimala, Gavāmpati, and Subāhu, and said to them: "Venerable, I have learned a little from my teacher, and therefore I wish to engage in debate with you." They said: "Brahmin, we do not wish to debate with you, go away." Then that Lokāyata went to the venerable Śāriputra, and having arrived, he said to the venerable Śāriputra: "Venerable, I have learned a little from my teacher, and therefore I wish to engage in debate with you." The venerable Śāriputra thought: "Does this person have any roots of virtue?" He saw that he did. "On whom does he depend?" He saw that he depended on himself. "Can he be subdued by debate?" He saw that he could. "How long will it take to subdue him?" He saw that he would be subdued after seven days. Then the venerable Śāriputra said: "Bra
Tibetan
མ་ཟེ་ཚུར་ཤོག་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ཉི་མ་དང་པོ་ལ་འགྱེད་པ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པར་བཏང་ངོ་། །ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་ཡང་འགྱེད་པ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པར་བཏང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ཉི་མ་བདུན་པའི་བར་དུ་ཡང་འགྱེད་པ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པར་བཏང་ངོ་། །ཐམས་ཅད་དུ་ལྷོ་ལམ་ནས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པའི་རྒོལ་བ་འཆར་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་འོངས་ནས། དེ་དང་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཉིས་ཉི་མ་བདུན་པ་དེང་གི་བར་དུ་བཀྱེ་ན། གཅིག་གིས་ཀྱང་ཚར་མ་ཆོད་ལ་གཉིས་པས་ཀྱང་ཚར་མ་ཆོད་དོ་ཞེས་སྒྲ་གྲགས་ནས་སྲོག་ཆགས་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དག་ཁ་ཅིག་ནི་ལྟད་མོ་སྐྱེས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་གིས་བསྐུལ་བ་ན་དེར་འདུས་པར་གྱུར་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བསམས་པ། བདག་གིས་འགྱེད་པས་འདུལ་བ་དག་འདུས་སམ་སྙམ་ན། འདུས་པར་མཐོང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་དེ་ཕམ་པར་བྱས་ཤིང་། རྡུགས་པར་བྱས་ཏེ་འགྱེད་པ་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་བཏང་ནས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་འཆར་ཀ་ཚར་བཅད་པ་དང་། དེ་ཡང་དད་པར་གྱུར་ནས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་རྫོགས་པར་བསྙེན་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ན་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་རྫོགས་པར་བསྙེན་པར་བྱས་སོ། །དེ་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས་གཅིག་པུ་དབེན་པ་བག་ཡོད་པ་རྟུན་པ་དང་ལྡན་པ། བདག་ཉིད་བཏང་བར་གནས་པ་ན་རིགས་ཀྱི་བུ་གང་གི་ཕྱིར་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ། གོས་ངུར་སྨྲིག་དག་བགོས་ནས་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་བྱེད་པ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་མཐའ་བླ་ན་མེད་པ་དེ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་རང་གི་མངོན་པར་ཤེས་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་བསྒྲུབས་ནས་བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད་དོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དོ། །བྱ་བ་བྱས་སོ། །སྲིད་པ་འདི་ལས་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་གོ་བར་བྱེད་ཅིང་དགྲ་བཅོམ་པ། ཁམས་གསུམ་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། བོང་བ་དང་གསེར་དུ་མཉམ་ པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་མཚུངས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་བཞག་པ་ལྟ་བུར་རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་དྲལ་བར་གྱུར་ཅིང་། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པ་དང་། འདོད་པའི་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ། དབང་པོ་དང་ཉེ་
Chinese
“玛泽，过来，就这样做。”这样第一天就布施了剩余的食物。第二天白天也布施了剩余的食物。就这样直到第七天也布施了剩余的食物。总而言之，从南方来了一个外道辩论者，名叫查尔卡，他和圣者舍利子两人直到第七天都在辩论，一个人也无法驳倒，两个人也无法驳倒，这样的声音传开后，成千上万的众生，有些是出于好奇，有些是受到先前善根的驱使，聚集在那里。具寿舍利子心想：我用布施来调伏的人都聚集了吗？看到聚集后，具寿舍利子战胜了那个外道，使之屈服，布施了所有剩余的食物，并制服了外道遍行者查尔卡。那人也生起了信心，说道：尊者舍利子，如果我能在世尊善说之律中出家和受具足戒，获得比丘的身份，我将在世尊面前行梵行。具寿舍利子让他出家并受了具足戒。他那样出家后，独自一人住在寂静处，谨慎、精进，安住于舍弃自我，为了什么缘故，善男子剃除须发，披上袈裟，仅仅因为真正的信心，从在家到非家出家，为了那无上的梵行之终极目标，就在今生，以自己的神通亲身证悟并成就，他了知：我的轮回已尽，梵行已立，所作已办，不再有来生。他成为一位阿罗汉，远离三界之贪欲，视瓦砾与黄金平等，具有虚空与手掌相同的心，如同放置的旃檀一样，以智慧打破了卵壳，获得了智慧、神通和各别正智，背离了有、欲之利养和恭敬，诸根和近
English
"Ma ze, come here, do it like this." Thus, on the first day, he gave away the remaining food. The next day, he also gave away the remaining food during the day. Likewise, he gave away the remaining food until the seventh day. In all, a heretical debater named Charka came from the south. He and the venerable Shariputra debated until the seventh day. One could not defeat him, nor could two. When this sound spread, hundreds of thousands of beings, some out of curiosity and some urged by previous roots of virtue, gathered there. The venerable Shariputra thought, "Have those who are to be tamed by my alms gathered?" Seeing that they had gathered, the venerable Shariputra defeated that heretic and subdued him, giving away all the remaining food, and subdued the wandering heretic Charka. He also developed faith and said, "Venerable Shariputra, if I could go forth and receive full ordination in the Dharma and Vinaya well-spoken by the Blessed One, and obtain the status of a Bhikshu, I would practice the pure conduct in the presence of the Blessed One." The venerable Shariputra allowed him to go forth and receive full ordination. Having gone forth in that way, he dwelt alone in solitude, diligent, zealous, and self-controlled. For what reason does a son of good family shave his hair and beard, don the saffron robes, and go forth from home to homelessness out of faith alone? For the sake of that unsurpassed end of the pure conduct, he realized and attained it in this very life through his own direct knowledge. He understood: "Birth is exhausted, the pure conduct has been fulfilled, what needed to be done has been done, there is nothing further for this life." He became an Arhat, free from desire for the three realms, with a mind that regards clods and gold as equal, like the sky and the palm of the hand, and like sandalwood placed [on a pyre], he broke through the shell of ignorance with wisdom, attained wisdom, supernormal powers, and individual perfect knowledge, turned his back on existence, the gains of desire, and respect, the faculties and near
Tibetan
དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་། རྗེད་པར་བྱ་བ་དང་། མངོན་དུ་སྨྲ་བར་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་འཁོར་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་འདི་ལྟ་བུའི་རྒོལ་བ་ཚར་བཅད་དོ་ཞེས་ཡ་མཚན་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་འཁོར་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་། རང་བཞིན་ཤེས་ནས་འདི་ལྟར་སྲོག་ཆགས་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དག་གིས་བདེན་པ་དག་མཐོང་ཞིང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དེ་ལྟར་ཆོས་བསྟན་པ་བྱས་ཏེ། འཁོར་དེ་ལས་ཕལ་ཆེར་སངས་རྒྱས་ལ་གཞོལ་བ་དང་། ཆོས་ལ་འབབ་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་བབ་པར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་འཆར་ཀ་སྔ་དྲོ་ཚར་བཅད་ནས། ཕྱི་དྲོ་དྲུག་སྡེ་དག་མཉན་ཡོད་དུ་ལྷགས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འོངས་པ་ལེགས་སོ། །འོངས་པ་ལེགས་སོ། །ཁྱོད་ཅག་ག་ལས་འོངས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ལྷོ་ལམ་ནས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པའི་རྒོལ་བ་བྲམ་ཟེ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་འཆར་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་འགྱེད་འདོད་ཅིང་འགྱེད་པའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཕྱིར་འོངས་པ་ཚར་བཅད་དེ་གཡུལ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་ལོ། །དྲུག་སྡེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་ལྟར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཚོགས་ཅན་གཉིས་པ། ཆོས་ཀྱི་དམག་དཔོན། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྗེས་སུ་བསྐོར་བས་རྒོལ་བ་གཅིག་ཚར་བཅད་པ་འདི་ངོ་མཚར་ཅི་ཆེ། གལ་ཏེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཚར་བཅད་པར་མ་ གྱུར་ན་ཡང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་སླད་ན་བཞུགས་པས་དེ་ངོ་མཚར་མི་ཆེའི། ཁོ་བོ་ཅག་མི་དྲུག་གིས་གཅེར་བུ་པ་དྲུག་བཅུ་ཚར་བཅད་པ་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །རིག་པའི་གནས་གང་ལ་དབྱུག་པའི་རིག་པས་ལུས་ལ་ཆོས་བཤད་པས་སོ། །ཅི་འཚོའམ་འོན་ཏེ་ཤི། དེའི་ཚེ་ན་ནི་འཚོ་ན་ད་ཙམ་འཚོའམ་ཤི་གཏོལ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་དོན་ཉུང་ངུ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དག་ཡན་ལག་གང་གིས་ངོ་ཚ་བར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རློམ་པར་བྱེད་ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས
Chinese
受到有权势诸神的崇拜，被忆念，被公开称颂。然后，那个眷属对具寿舍利子能够击败这样的论敌感到惊奇。然后，具寿舍利子了解了那个眷属的想法、习气、根性和自性，像这样，无数的众生见到了真谛，一些人证得了入流果，一些人证得了一来果，一些人证得了不来果，一些人出家，断除了一切烦恼，证得了阿罗汉果，像这样宣说了佛法，那个眷属中的大多数人都倾向于佛，归向于法，归向于僧。具寿舍利子在上午击败了顺世外道遮迦，下午六群比丘到达舍卫城（Sravasti，位于今北方邦）。比丘们对他们说：具寿们，欢迎你们到来！欢迎你们到来！你们从哪里来？具寿舍利子从南方击败了顺世外道的论敌，名叫遮迦的遍行外道婆罗门，他想要辩论并且为了辩论的器具而来，从而从战斗中彻底获胜。六群比丘说：具寿们，像这样具寿舍利子作为第二雄辩家，法将，转法轮者，击败一个论敌，这有什么稀奇的？即使具寿舍利子没有击败，世尊（Bhagavan）在后面坐镇，那也不足为奇。我们六个人击败了六十个裸体外道，那才稀奇啊！用智慧的处所，用棍棒的智慧，对身体说法。是活着还是死了？在那时，如果活着，现在还活着吗？死了就无法挽回了。那些少欲的比丘们，因为什么比丘们用哪个肢体应该感到羞耻的肢体来骄傲而呵责，进行诽谤，恶语相向？那时，比丘们禀告了世尊（Bhagavan）。然后，世尊（Bhagavan）
English
Worshipped by the gods with power, to be remembered, to be openly praised. Then, that assembly was amazed that the venerable Shariputra was able to defeat such an opponent. Then, the venerable Shariputra, knowing the thoughts, habits, dispositions, and nature of that assembly, in this way, countless beings saw the truth, some attained the fruit of stream-entry, some attained the fruit of once-returning, some attained the fruit of non-returning, some renounced and abandoned all afflictions, and attained the fruit of Arhatship. In this way, the Dharma was taught, and most of that assembly inclined towards the Buddha, turned towards the Dharma, and turned towards the Sangha. The venerable Shariputra defeated the Lokayata Carka in the morning, and in the afternoon, the group of six monks arrived in Shravasti. The monks said to them: Venerable ones, welcome! Welcome! Where did you come from? The venerable Shariputra defeated the Lokayata opponent from the south, a wandering heretic Brahmin named Carka, who wanted to debate and came for the instruments of debate, and thus completely triumphed in battle. The group of six monks said: Venerable ones, in this way, the venerable Shariputra, as the second eloquent one, the Dharma general, the wheel-turner of Dharma, defeating one opponent, what is so amazing about that? Even if the venerable Shariputra had not defeated him, with the Bhagavan sitting behind, that would not be surprising. We six people defeated sixty naked heretics, that is amazing! With the place of wisdom, with the wisdom of the stick, teaching the Dharma to the body. Is he alive or dead? At that time, if he is alive, is he still alive now? If he is dead, it cannot be recovered. Those monks with few desires, why do the monks rebuke, slander, and speak harshly because they are proud of the limb with which they should be ashamed? At that time, the monks reported to the Bhagavan. Then, the Bhagavan