English
Some said, 'What name shall we give the boy?' Since this boy was found on the great road, let his name be 'Great Road.' Thus, he was named 'Great Road.' The boy Great Road was raised and grew up. When he came of age, he mastered letters, numbers, arithmetic, manual calculation, deduction, addition, subtraction, multiplication, division, and reading. At that time, he mastered the customs of Brahmins, conduct, cleanliness, daily practices, taking ashes, taking water pots, taking earth, gestures, hairstyles, words of praise, exclamations like 'Alas,' the certain Vedas, the sacrificial Vedas, the poetic Vedas, and the state-protecting Vedas. He was also proficient in the six occupations of Brahmins: performing sacrifices, causing others to perform sacrifices, reading, causing others to read, giving, and receiving. He became a Brahmin skilled in the Vedas and the branches of the Vedas, able to clearly express his own views and refute the views of others. At that time, the Brahmin Great Road had about five hundred Brahmin children recite the secret mantras of the Brahmins. After some time, that Brahmin would play with his wife, be happy, and enjoy pleasure. Later, his wife became pregnant, and when the time of her delivery arrived, the Brahmin called an old woman, and she came. Soon, she gave birth to a boy, and the old woman bathed the child, wrapped him in white cloth, and filled his mouth with melted butter. Then, she gave the child to a girl and said to her, 'Girl, take this child to the crossroads of the great road, and if you see any renunciates or Brahmins, respectfully prostrate at their feet and say this: 'This child prostrates to the feet of the noble ones.' If he is alive when the sun sets, bring him back; if he dies, bury him there.' That girl was foolish and lazy, so she took the child and went to sit on a small path. Heretics often frequented that place.
Tibetan
ད་པ་ནི་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ། ཆུ་ངོགས་སུ་རེག་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་མུ་སྟེགས་ཅན་ཆུ་ངོགས་སུ་རེག་པའི་ཕྱིར་འདོང་བ་དག་དེར་ལྷགས་ནས་བུ་མོ་དེས་རྗེ་ས་དང་བཅས་གུས་པ་དང་བཅས་པས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ཁྱེའུ་འདི་འཕགས་པ་དག་གི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཡུན་རིང་དུ་འཚོ་བར་གྱུར་ཅིག །ཚེ་རིང་དུ་སྐྱོང་བར་གྱུར་ཅིག །ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག །བུ་མོ་དེས་ཉི་མ་ནུབ་ཁར་བལྟས་ན་དེ་གསོན་པ་མཐོང་ནས་དེས་དེ་ཁྱེར་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་འོངས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་བུ་མོ་དེ་ལ་དྲིས་པ། ཁྱེའུ་གསོན་ནམ། བུ་མོས་སྨྲས་པ། གསོན་ནོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་གང་དུ་བཟུང་། ལམ་ཕྲན་ ག་གེ་མོ་ཞིག་ཏུའོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱེའུའི་མིང་ཅིར་གདགས། ཁྱེའུ་འདི་ལམ་ཕྲན་དུ་བཟུང་བས་འདིའི་མིང་ལམ་ཕྲན་པ་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་དེའི་མིང་ལམ་ཕྲན་པ་ཞེས་བཏགས་སོ། །ཁྱེའུ་ལམ་ཕྲན་པ་དེ་བསྲིངས་བསྐྱེད་དེ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཡི་གེ་ལ་བཅུག་ན་དེས་སིད་ཅེས་བརྗོད་ན་བརྗེད་པར་བྱེད་ལ། ཞེས་བརྗོད་ན་སིད་བརྗེད་པར་བྱེད་ནས། དེའི་སློབ་དཔོན་དེས་བྲམ་ཟེ་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁོ་བོས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མང་པོ་གཞན་དག་ཀྱང་ཀློག་ཏུ་གཞུག་དགོས་པས་ཁོ་བོ་ལམ་ཕྲན་པ་ཀློག་ཏུ་འཇུད་མི་ནུས་སོ། །ལམ་ཆེན་པ་ནི་ཉུང་ངུ་བརྗོད་པས་མང་པོ་འཛིན་པར་ནུས་ན་ལམ་ཕྲན་པ་འདི་ནི་སིད་ཅེས་བརྗོད་ན་བརྗེད་པར་བྱེད་ལ། ་བརྗོད་ན་སིད་བརྗེད་པར་བྱེད་དོ། །བྲམ་ཟེས་བསམས་པ། བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་ཡི་གེ་དང་འབྲུ་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་རིག་བྱེད་ཀྱི་བྲམ་ཟེར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་དེས་ཀློག་མཁན་ལ་རིག་བྱེད་ཀློག་པར་ཕུལ་བ་དང་། དེས་ༀ་བརྗོད་ན་བྷུ་བརྗེད་པར་བྱེད་ལ། བྷུ་ཞེས་བརྗོད་ན་ༀ་བརྗེད་པར་བྱེད་ནས་ཀློག་མཁན་གྱིས་བྲམ་ཟེ་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁོ་བོས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མང་པོ་གཞན་དག་ཀྱང་ཀློག་ཏུ་གཞུག་དགོས་པས་ཁོ་བོ་ལམ་ཕྲན་པ་ཀློག་ཏུ་འཇུད་མི་ནུས་སོ། །ལམ་ཆེན་པ་ནི་ཉུང་ངུ་བརྗོད་པས་མང་པོ་འཛིན་པར་ནུས་ན། ལམ་ཕྲན་པ་འདི་ནི་ༀ་ཞེས་བརྗོད་ན་བྷུ་བརྗེད་པར་བྱེད་ལ། བྷུ་ཞེས་བརྗོད་ན་ༀ་བརྗེད་པར་བྱེད་དོ། །བྲམ་ཟེས་བསམས་པ། བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་རིག་བྱེད་ཀློག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཁས་ཀྱང་རུང་མི་མཁས་ཀྱང་རུང་། གཙང་ཡང་རུང་མི་གཙང་ཡང་རུང་སྟེ། བྲམ་ཟེ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལྷ་
Chinese
然后第二天早上起来，因为要去触碰水边，所以外道们为了触碰水边而前往，那些人到达那里后，那个女孩带着敬畏和谦卑，向他们的脚下顶礼，说道：圣者们，这个孩子向圣者们的脚下顶礼。他们说道：愿你长寿！愿你长久地被养育！愿你父母的心愿完全实现！那个女孩在太阳落山时看到他还活着，就抱着他回家了。那些人问那个女孩：孩子还活着吗？女孩说：活着。他们说：你在哪里捡到的？在某条小路上。他们说：给孩子起什么名字？这个孩子是在小路上捡到的，所以给他起名叫小路者。就这样给他起名叫小路者。孩子小路者被抚养长大，变得强壮。当他长大后，如果让他学习文字，他念“སིད་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”就会忘记，念“ཞེས་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”也会忘记“སིད་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”。他的老师对婆罗门说：婆罗门，我还要教很多其他的婆罗门孩子读书，所以我不能教小路者读书。大路者念得少却能记住很多，而这个小路者念“སིད་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”就会忘记，念“ཞེས་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”也会忘记“སིད་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”。婆罗门心想：不是所有的婆罗门都精通文字和音节，这个人会变成吠陀婆罗门吧，于是他把小路者交给了一个诵读者去学习吠陀。那个诵读者念“ༀ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”就会忘记“བྷུ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”，念“བྷུ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”就会忘记“ༀ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”。诵读者对婆罗门说：婆罗门，我还要教很多其他的婆罗门孩子读书，所以我不能教小路者读书。大路者念得少却能记住很多，而这个小路者念“ༀ་（藏文，梵文天城体，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”就会忘记“བྷུ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”，念“བྷུ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”就会忘记“ༀ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”。婆罗门心想：不是所有的婆罗门都精通吠陀，无论他是否聪明，无论他是否纯洁，只要是婆罗门，那就是神。
English
Then, getting up early the next morning, because they were going to touch the water's edge, the non-Buddhists went to touch the water's edge, and when they arrived there, the girl, with reverence and humility, prostrated at their feet and said: Holy ones, this child prostrates at the feet of the holy ones. They said: May you live long! May you be raised for a long time! May the wishes of your parents be completely fulfilled! The girl saw that he was still alive when the sun was setting, so she took him home. Those people asked the girl: Is the child alive? The girl said: He is alive. They said: Where did you find him? On a certain small path. They said: What name should we give the child? This child was found on a small path, so let's name him "Small Path One." So they named him Small Path One. The child Small Path One was raised and grew strong. When he grew up, if he was taught letters, he would forget when he said "sid," and he would forget "sid" when he said "zhes." His teacher said to the Brahmin: Brahmin, I have to teach many other Brahmin children to read, so I cannot teach Small Path One to read. The Great Path One can remember a lot by saying little, but this Small Path One forgets when he says "sid," and forgets "sid" when he says "zhes." The Brahmin thought: Not all Brahmins are proficient in letters and syllables, this one will become a Vedic Brahmin, so he gave Small Path One to a reciter to learn the Vedas. That reciter would forget "bhu" when he said "Om," and forget "Om" when he said "bhu." The reciter said to the Brahmin: Brahmin, I have to teach many other Brahmin children to read, so I cannot teach Small Path One to read. The Great Path One can remember a lot by saying little, but this Small Path One forgets "bhu" when he says "Om," and forgets "Om" when he says "bhu." The Brahmin thought: Not all Brahmins are proficient in reciting the Vedas, whether he is clever or not, whether he is pure or not, whoever is a Brahmin is a god.
Tibetan
ཡིན་པས་འདི་ནི་རིགས་བྲམ་ཟེ་ཁོ་ནར་འགྱུར་སྙམ་མོ། །དེ་བུལ་བ་མཆོག་ཏུ་བུལ་བ་ཆུང་བ་མཆོག་ཏུ་ཆུང་བ་ཡིན་པས་དེའི་མིང་ལམ་ཆུང་བ་ལམ་ཆུང་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་གང་དུ་ཅུང་ཟད་ཅི་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་པར་ལམ་ཆུང་བ་དེ་ཁྲིད་དེ་འགྲོའོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་དེ་ན་བར་གྱུར་ནས་དེ་རྩ་བ་དང་། སྡོང་བུ་དང་། འདབ་མ་དང་མེ་ཏོག་ དང་། འབྲས་བུའི་སྨན་དག་གིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཀྱང་ཉམས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་དེ་ལམ་ཆེན་པ་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ་བུ་ཁོ་བོ་འདས་ནས་ཁྱོད་ནི་མྱ་ངན་བྱ་མི་དགོས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་ནུ་བོ་ལམ་ཆུང་བ་འདི་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་མཁོ་བ་བསྟབས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། བསགས་པ་ཀུན་གྱི་མཐའ་ཟད་ཅིང་། །མཐོན་པོ་རྣམས་ནི་མཐའ་ལྟུང་འགྱུར། །ཕྲད་པའི་མཐའ་ནི་འབྲལ་བ་སྟེ། །གསོན་པོའི་མཐའ་ནི་འཆི་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས། དེ་དུས་ཀྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་གོས་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་། དཀར་པོ་དག་གིས་ཁྱོགས་སྤྱིལ་བརྒྱན་ཏེ་དུར་ཁྲོད་དུ་བསྐྱལ་ནས་བསྲེགས་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་མྱ་ངན་བསང་བ་བྱས་ཏེ་འཁོད་དོ།། །།འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། བམ་པོ་བཞི་བཅུ་རྩ་བདུན་པ། བྲམ་ཟེ་ལམ་ཆེན་པ་དེ་མཉན་ཡོད་དང་། རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་བར་ན་གནས་ཀྱི་ཤིང་ལྗོན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེའི་དྲུང་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་བྲམ་ཟེའི་གསང་ཚིག་ཀློག་ཏུ་འཇུད་ཅིང་འདུག་གོ །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་བྱ་བ་བྱས་ནས་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཀོ་ས་ལ་དག་ཏུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འདོང་བ་ན་མཉན་ཡོད་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །མཉན་ཡོད་ན་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེའི་ཚོགས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་གཉིས་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཀོ་ས་ལ་དག་ཏུ་ལྗོངས་རྒྱུ་བ་ན་མཉན་ཡོད་དུ་ཕྱིན་ཏོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་དག་ཕྱིར་འབྱུང་བར་བརྩམས་པ་དང་། ལམ་ཆེན་པས་དེ་དག་ཕྱིར་འབྱུང་བར་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་གར་འདོང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཀོ་ས་ལ་དག་ཏུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་ན་མཉན་ཡོད་དུ་བྱོན་ཏེ་དེ་གཉིས་ལྟར་འདོང་ངོ་། །ལམ་ཆེན་པས་སྨྲས་པ། དེ་གཉིས་ནི་རིགས་མཆོག་སྤངས་ཏེ་རིགས་གཉིས་པ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་གན་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་མཐོང་བས་ཅི་བྱ། དེ་ན་བྲམ་ཟེ
Chinese
因此想必这只会变成婆罗门种姓吧。他迟钝到极点，矮小到极点，因此他的名字就叫做小路，小路。那位婆罗门无论在哪里，稍微因为什么被邀请为客人，都会带着那个小路一起去。其他某个时候，那位婆罗门生病了，即使以根、茎、叶、花和果实的药物来侍奉，也还是衰弱下去，于是他叫来大路，说道：孩子，我死后，你不需要悲伤，你对你的弟弟小路，要尽你所能地照顾啊。说完，积聚终将耗尽， 高耸终将坠落， 相遇终将分离， 生存终将死亡。 因为是这样说的，所以他变得具有了那时的佛法。他们两个用蓝色、黄色、红色和白色的布匹装饰灵柩，抬到墓地焚烧，然后在下面做了除秽的丧事，然后就坐下了。 《律藏·分别》，第四十七卷。婆罗门大路在舍卫城和祇陀林之间，有一处树林，在那里有大约五百名婆罗门儿童在诵读婆罗门的秘密咒语。具寿舍利弗和具寿大目犍连两位尊者在完成了调伏的事业后，带着五百眷属在憍萨罗国游化，来到了舍卫城。在舍卫城，许多普通民众听到说，圣者舍利弗和圣者大目犍连两位尊者带着五百眷属在憍萨罗国游化，来到了舍卫城。听到后，许多众生开始外出迎接。大路看到他们外出迎接，就说道：贤者们，你们要去哪里？他们说道：圣者舍利弗和目犍连二位尊者在憍萨罗国游化，来到了舍卫城，我们要去见他们。大路说道：那两位是舍弃了最高种姓，在第二种姓的沙门乔达摩那里出家的人，见他们有什么用呢？那时，婆罗门
English
Therefore, it is thought that this will only become a Brahmin caste. He was extremely dull and extremely small, so his name became Little Path, Little Path. Wherever that Brahmin was, if he was invited as a guest for some reason, he would take that Little Path with him. At another time, that Brahmin became ill, and even though he was served with medicines of roots, stems, leaves, flowers, and fruits, he still weakened. So he called Great Path and said: Child, after I die, you do not need to grieve. You must do your best to take care of your younger brother, Little Path. After saying that, Accumulation will eventually be exhausted, The lofty will eventually fall, Meeting will eventually lead to separation, Living will eventually lead to death. Because it was said like this, he became endowed with the Dharma of that time. The two of them decorated the coffin with blue, yellow, red, and white cloths, carried it to the cemetery and burned it, and then performed a purification ceremony underneath, and then sat down. Vinaya-vibhaṅga, Volume 47. The Brahmin Great Path was between Shravasti and Jetavana, where there was a forest of trees. There, about five hundred Brahmin children were reciting the secret mantras of the Brahmins. The Venerable Shariputra and the Venerable Maha Maudgalyayana, after completing the work of subduing, traveled with five hundred attendants in the country of Kosala and came to Shravasti. In Shravasti, many ordinary people heard that the Venerable Shariputra and the Venerable Maha Maudgalyayana, with five hundred attendants, were traveling in the country of Kosala and had come to Shravasti. After hearing this, many beings began to go out to greet them. Great Path saw them going out to greet them and said: Sages, where are you going? They said: The Venerable Shariputra and Maudgalyayana have come to Shravasti while traveling in the country of Kosala, and we are going to see them. Great Path said: Those two have abandoned the highest caste and have become monks under the Shramana Gautama of the second caste. What is the use of seeing them? At that time, the Brahmin