Tibetan
འི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་། རྗེད་པར་བྱ་བ་དང་མངོན་དུ་སྨྲ་བར་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་ཆེན་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་ན་ལམ་ཆུང་བའི་ལོངས་སྤྱོད་སྲབས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་གྱུར་ནས་དེས་ཚེགས་ཆེན་པོས་འཚོ་བ་སྦྱར་བར་བརྩམས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་ཆེན་པ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་ཐོས་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བདག་གིས་ཐོབ་ཀྱི་བདག་མཉན་ཡོད་དུ་སོང་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་ཆེན་པ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཀོ་ས་ལ་དག་ཏུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བ་ན་མཉན་ཡོད་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །མཉན་ཡོད་ན་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེའི་ཚོགས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ལམ་ཆེན་པ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཀོ་ས་ལ་དག་ཏུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བ་ན་མཉན་ཡོད་དུ་ཕྱིན་ཏོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེའི་ཚོགས་ཕྱིར་འབྱུང་བར་བརྩམས་པ་ལམ་ཆུང་བས་མཐོང་ནས་དེས་དྲིས་པ་ཤེས་ལྡན་དག་གར་འདོང་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ལམ་ཆེན་པ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཀོ་ས་ལ་དག་ཏུ་ལྗོངས་རྒྱུར་གཤེགས་པ་ན་མཉན་ཡོད་དུ་བྱོན་ཏེ་དེ་ལྟར་འདོང་ངོ་། །ལམ་ཆུང་བས་བསམས་པ། དེ་འདི་དག་གི་ཕུ་ནུ་ཡང་མ་ཡིན། ཉེ་དུ་ཡང་མ་ཡིན་ཡང་འདི་དག་དེ་ལྟར་འདོང་ན་དེ་བདག་གི་ཕུ་བོ་ཡིན་ན་བདག་ཅིའི་ཕྱིར་ དེ་ལྟར་མི་འགྲོ་སྙམ་ནས་ལམ་ཆུང་བ་ཡང་འཕགས་པ་ལམ་ཆེན་པ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་སོང་ངོ་། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་ཆེན་པས་དེ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ་ལམ་པ་འཚོའམ། འཕགས་པ་འཚོའོ། །ཇི་ལྟར་འཚོ་དེས་སྨྲས་པ་འཕགས་པ་ཚེགས་ཆེན་པོས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་ཆེན་པས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་ངམ། ལམ་ཆུང་བས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བདག་ནི་བུལ་བ་མཆོག་ཏུ་བུལ་བ་ཆུང་བ་མཆོག་ཏུ་ཆུང་བ་ལགས་ན་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རམ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་ཆེན་པས་དེ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་དམ་ཞེས་བལྟས་ན་ཡོད་པར་མཐོང་ངོ་། །སུ་ལ་རག་ལས་སྙམ་ན་བདག་ཉིད་ལ་རག་ལས་པར་མཐོང་ནས་དེས་སྨྲས་པ། ལམ་པ་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་གསུང་རབ་འདི་ལ་ནི་རིགས་གཅེས་པ་མ་ཡིན་རུས་གཅེས་པ་མ་ཡིན། ཐོས་པ་གཅེས་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་གསུང་རབ་འདི་ལ་ནི་སྒྲུབ་པ་གཅེས་པ་ཡིན་གྱིས་གལ་ཏེ་འདོད་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་ཤིག །འཕགས་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་ཆེན་པས་ལམ་ཆུང་བ་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་རྫོགས་པར་བསྙེན་པར་བྱས་ན
Chinese
诸天神供养，忆念，显说。当具寿大路出家时，小路之受用衰减，耗尽，用完，因此他开始艰难地维持生计。之后，具寿大路心想：我应获得通过听闻而获得之物，我应前往舍卫城，侍奉世尊。之后，具寿大路与五百眷属在拘萨罗游行时，到达了舍卫城。在舍卫城，众多民众听到：具寿大路与五百眷属在拘萨罗游行时，到达了舍卫城。听到后，众多民众开始外出，小路见到后问道：贤者们，你们去哪里？他们说：圣者大路与五百眷属前往拘萨罗游行，现在到了舍卫城，我们正前往那里。小路心想：他既不是这些人的兄弟，也不是亲戚，但这些人却如此前往，如果他是我的兄弟，我为何不如此前往呢？想着，小路也为了见到圣者大路而去了。具寿大路见到他后说：路人，你生活得如何？圣者，我生活。如何生活？他说：圣者，我艰难地生活。具寿大路说：为何不出家呢？小路说：圣者，我非常愚笨，非常年幼，我能在世尊的教法中出家吗？具寿大路观察他是否有少许善根，看到有。心想依赖于谁呢？看到依赖于自己，于是他说：路人，在这能仁王的教法中，不是种姓重要，不是血统重要，不是博学重要，而是实修重要，如果想出家，就出家吧。圣者，我出家。具寿大路让小路出家并受了具足戒。
English
The gods would make offerings, remember, and speak openly. When the venerable Mahapanthaka went forth, the possessions of Culapanthaka dwindled, were exhausted, and came to an end, so he began to support himself with great difficulty. Then the venerable Mahapanthaka thought to himself: 'I should obtain what is to be obtained through hearing; I should go to Shravasti and attend upon the Blessed One.' Then the venerable Mahapanthaka, while wandering in Kosala with a retinue of five hundred, arrived at Shravasti. In Shravasti, a large crowd of people heard that the venerable Mahapanthaka, while wandering in Kosala with a retinue of five hundred, had arrived at Shravasti. Having heard this, a large crowd of people began to go out. Culapanthaka saw them and asked: 'Where are you going, wise ones?' They said: 'The venerable Mahapanthaka has gone to Shravasti while wandering in Kosala with a retinue of five hundred, and we are going there.' Culapanthaka thought: 'He is not a brother or a relative of these people, yet they are going there in this way. If he were my brother, why would I not go there in this way?' Thinking this, Culapanthaka also went to see the venerable Mahapanthaka. The venerable Mahapanthaka saw him and said: 'Traveler, how are you living?' 'Venerable, I am living.' 'How are you living?' He said: 'Venerable, I am living with great difficulty.' The venerable Mahapanthaka said: 'Why do you not go forth?' Culapanthaka said: 'Venerable, I am very foolish, very young. Can I go forth in the Blessed One's teaching?' The venerable Mahapanthaka looked to see if there was any root of virtue in him and saw that there was. Thinking, 'Upon whom does it depend?' he saw that it depended upon himself, and so he said: 'Traveler, in this teaching of the Sage, lineage is not important, family is not important, learning is not important, but practice is important. If you wish to go forth, then go forth.' 'Venerable, I will go forth.' The venerable Mahapanthaka had Culapanthaka go forth and receive full ordination.
Tibetan
ས་དེས་དེ་ཀློག་ཏུ་གཞུག་པར་བརྩམས་པ་དང་། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་སྡིག་པ་མི་བྱ་ཞིང་། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་ཡོངས་འཛིན་འདོད་བྲལ་བ། །དྲན་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བཞིན་ཅན་གྱིས་ནི། །གནོད་ལྡན་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་བསྙེན་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ཟླ་བ་གསུམ་གྱིས་ཀྱང་ལོབས་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །བ་ལང་རྫི་དང་ཕྱུགས་རྫི་གཞན་དག་གིས་ཐོས་ནས་ལོབས་པར་གྱུར་པ་དང་། དེ་རྗེ་ས་དང་བཅས། གུས་པ་དང་བཅས་པས་དེ་དག་གི་གན་དུ་སོང་སྟེ་དྲིས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་དེ་ལ་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གསོན་ཞིང་བཞུགས་ཏེ་འཚོ་ཞིང་གཞེས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་འདུས་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཡོད་དེ། གཅིག་ནི་དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཉ་ལ་དབྱར་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཚེའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཉ་ལའོ། །ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་དག་དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཉ་ ལ་དབྱར་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་གདམས་ངག་མནོས་ཏེ། གྲོང་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་། ཡུལ་འཁོར་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དག་ཏུ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་ནི་སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཟླ་བ་ཉ་ལ་ལྷགས་ནས་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད། མ་ཐོབ་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འོག་ཏུ་འདྲི་བར་བྱེད་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་ཆེན་པའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་། ཉེ་གནས་གང་དག་ལྗོངས་སུ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་དག་དབྱར་གྱི་ཟླ་བ་གསུམ་པོ་དག་འདས་ནས་ཆོས་གོས་བྱས་པ་དང་ལྡན། ཆོས་གོས་ཟིན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་ཆེན་པ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་ཆེན་པའི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་དེ་དག་ཁ་ཅིག་ནི་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་མདོ་སྡེ་དང་། འདུལ་བ་དང་། ཆོས་མངོན་པ་དག་གི་ཁ་ཏོན་དག་དང་ཡོངས་སུ་དྲི་བ་དག་ཚོལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ན་གང་དག་བུལ་བ་མཆོག་ཏུ་བུལ་བ། ཆུང་བ་མཆོག་ཏུ་ཆུང་བ་དེ་དག་དྲུག་སྡེ་དག་ལ་སྟེན་པར་བྱེད། སྙེན་པར་བྱེད། བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་པ་ཡང་དྲུག་སྡེ་དག་ལ་སྟེན་པར་བྱེད། སྙེན་པར་བྱེད། བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ན་ཉེ་དགའས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་པ་ལ་སྨྲས་པ། ལམ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་མཁན་པོ་གཅིག་པ་འདི་དག་ཀྱང་མཁན་པོ་ལས་ཁ་ཏོན་དག་དང་ཡོངས་སུ་དྲི་བ་དག་ཚོལ་བར་བྱེད་ཀྱིས་ཁྱེད་ཀྱང་སོང་ལ་རེ་ཞིག་མཁན་པོ་ལས་ཁ
Chinese
他开始让他阅读，并且：身体、语言和意念不做恶业，对于一切世间众生，普皆摄受且无贪欲，具有正念和正知者，不应亲近任何有害的痛苦。这句偈颂即使过了三个月也没能学会。牧牛人和其他的牧人听到后却学会了，于是他带着土地和尊敬去到他们那里请教，他们便教了他。如同世尊、应供、正等觉活着、住世、生存时一样，按照法性，声闻众有两个大的集会：一个是在夏季中月十五日临近结夏的时候，另一个是在秋季中月的十五日。对于大声闻众也是如此。其中那些在夏季中月十五日 临近结夏时接受教诫，并承诺在城镇、乡村、地区和国王的宫殿中安居的人，在秋季中月的十五日到来时，会讲述自己获得了什么。没有获得的，为了获得，会在下面提问，与具寿大路同行。那些近处承诺在地方安居的人，在度过夏季的三个月后，拥有了法衣，拥有了完成的法衣，拿着钵和法衣，去往具寿大路所在的地方，顶礼具寿大路的双足，然后在一旁坐下。在一旁坐下后，他们中的一些人会讲述自己获得了什么。另一些人则寻求经藏、律藏和阿毗达磨的讽诵和提问。在那里，那些非常迟钝、非常年幼的人，会依赖六众，亲近，恭敬，因此具寿路灯也依赖六众，亲近，恭敬。那时，近喜对具寿路灯说：路灯，你的这些同门也从堪布那里寻求讽诵和提问，你也去从堪布那里寻求
English
He began to have him read it, and: Do not commit evil deeds with body, speech, and mind. To all beings in the world, universally embracing and without desire. Those who possess mindfulness and awareness should not approach any harmful suffering. This verse, even after three months, he could not learn. But the cowherds and other herdsmen heard it and learned it, and he, with land and respect, went to them and asked, and they taught it to him. Just as when the Buddha, the Blessed One, was alive, dwelling, and subsisting, according to the Dharma, the assembly of the Hearers had two great gatherings: one was on the fifteenth day of the middle summer month, near the time of the summer retreat, and the other was on the fifteenth day of the middle autumn month. It was the same for the great Hearers. Among them, those who, on the fifteenth day of the middle summer month, near the time of the summer retreat, received instructions and promised to spend the summer in towns, villages, regions, and royal palaces, would arrive on the fifteenth day of the middle autumn month and tell what they had obtained. Those who had not obtained it would ask below in order to obtain it, staying with the venerable Mahapanthaka. Those who had promised to spend the summer in the countryside, after spending the three months of summer, possessed the Dharma robes, possessed the completed Dharma robes, and, carrying their bowls and Dharma robes, went to where the venerable Mahapanthaka was, prostrated themselves at the feet of the venerable Mahapanthaka, and sat down on one side. Having sat down on one side, some of them would tell what they had obtained. Others would seek recitations and questions from the Sutras, the Vinaya, and the Abhidharma. There, those who were very dull and very young would rely on the group of six, approach, and honor them, so the venerable Lamp also relied on the group of six, approached, and honored them. Then, Nanda said to the venerable Lamp: Lamp, these fellow disciples of yours also seek recitations and questions from the preceptor, you should also go and seek from the preceptor.
Tibetan
་ཏོན་དག་དང་ཡོངས་སུ་དྲི་བ་དག་ཚོལ་ཅིག །ལམ་པས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ཅི་ཡང་མ་བཀླགས་ཏེ། ཟླ་བ་གསུམ་གྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་བཀླགས་ན་དེ་ཡང་མ་ལོབས་པས་བདག་གིས་ཁ་ཏོན་དག་དང་ཡོངས་སུ་དྲི་བ་དག་ཇི་ལྟར་བཙལ། ཉེ་དགའས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསང་ཚིག་གི་དྲི་མ་ནི་མི་ཀློག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་གསུངས་སམ། རེ་ཞིག་ལྷོགས་ཤིག་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ལོབས་པར་མི་འགྱུར། ཚོལ་ཅིག་དང་། ལམ་པ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། མཁན་པོ་དག་བདག་ལ་རེ་ ཞིག་ཁ་ཏོན་དག་སྩོལ་ཅིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་ཆེན་པས་བསམས་པ། ཅི་འདི་རེ་ཞིག་རང་གི་བློས་གསོལ་པར་བྱེད་དམ། འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་བཏང་སྙོམས་སུ་བསམས་ན། དེ་གཞན་གྱིས་བཏང་བར་མཐོང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་ཆེན་པས་བསམས་པ། ཅི་འདི་རེ་ཞིག་སྨད་པས་གདུལ་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་བསྟོད་པས་འདུལ་བ་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམས་ན། སྨད་པས་གདུལ་བ་ཡིན་པར་མཐོང་ནས་དེས་དེའི་གཉའ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་བསྐྲད་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་རེ་ཞིག་བུལ་བ། མཆོག་ཏུ་བུལ་བ། ཆུང་བ་མཆོག་ཏུ་ཆུང་བ་ཡིན་ན་ཁྱོད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཅི་བྱ། འདི་ཉིད་ན་འདུག་ཤིག །ལམ་པ་ད་ནི་བདག་དགེ་སྦྱོང་ཡང་མ་ཡིན། བྲམ་ཟེ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་དེས་ངུ་བར་བརྩམས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་པ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་ཕྱི་རོལ་ན་ངུ་བ་གཟིགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་བསྐུལ་བ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་པ་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལམ་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ལམ་པ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་ཕྱི་རོལ་ན་ངུ་། ལམ་པས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་མཁན་པོས་གཉའ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གྱི་སླད་རོལ་དུ་བསྐྲད་ནས་ཁྱོད་ནི་རེ་ཞིག་བུལ་བ། མཆོག་ཏུ་བུལ་བ། ཆུང་བ་མཆོག་ཏུ་ཆུང་བ་ཡིན་ན། ཁྱོད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཅི་བྱ། འདི་ཉིད་ན་འདུག་ཤིག་ཅེས་མཆི་བས་ད་ནི་བདག་དགེ་སྦྱོང་ཡང་མ་ལགས། བྲམ་ཟེ་ཡང་མ་ལགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱིས་པས་བསྟོད་པ་གང་ཡིན་དང་། །མཁས་པས་སྨོད་པ་གང་ཡིན་པ། །འདིར་ནི་མཁས་སྨོད་མཆོག་ཡིན་གྱི། །བྱིས་པས་བསྟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་མཁན་པོ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་
Chinese
寻找念诵和所有问题吧！路巴说：我什么也没读过，三个月读一个偈颂也学不会，我怎么寻找念诵和所有问题呢？近喜说：世尊不是说过秘密语的尘垢是不读的吗？稍微努力一下，为什么偈颂学不会呢？寻找吧！路巴走后说：堪布们，请稍微给我一些念诵吧！具寿路千巴心想：这是否暂时用自己的智慧来祈求呢？或者认为是被他人舍弃呢？看到那是被他人舍弃后，具寿路千巴心想：这是否暂时用呵斥来调伏呢？或者认为是用赞扬来调伏呢？看到是用呵斥来调伏后，他抓住他的脖子，把他赶到胜林园的外面，说道：你真是个迟钝的人，极其迟钝的人，渺小的人，极其渺小的人，你皈依世尊的教法做什么？就待在这里吧！路巴心想：我现在既不是沙门，也不是婆罗门了。于是他开始哭泣，世尊看到具寿路巴在胜林园外面哭泣。然后，世尊被大悲心所驱使，前往具寿路巴所在的地方，到达后对具寿路巴说了这样的话：路巴，你为什么在胜林园外面哭泣？路巴回答说：世尊，我被堪布抓住脖子，赶到胜林园的外面，说你真是个迟钝的人，极其迟钝的人，渺小的人，极其渺小的人，你皈依世尊的教法做什么？就待在这里吧，所以我现在既不是沙门，也不是婆罗门了。然后，世尊在那时说了这个偈颂：孩童的赞扬是什么， 智者的呵斥是什么？ 在此智者呵斥是殊胜的， 孩童的赞扬不是。 然后世尊说道：孩子，你的堪布是无数劫的。