Tibetan
་བདག་གི་བུ་འདི་ལྟར་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ། འདི་ལྟར་མཐུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཧ་ཅང་དགའ་བས་བདེན་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །ལྷས་བྱིན་ནི་སྡིག་བ་འདོད་པ་དང་། ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་གྱིས་བདེན་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །ལྷས་བྱིན་བདེན་པ་མ་མཐོང་ཞིང་ཁྲོ་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཀྱང་འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་སྒྱུ་མ་ཤེས་པར་གྱུར་ན། བདག་གིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱ་བ་ལ་རག་གོ །ཤཱཀྱ་གཅུགས་པར་གྱུར་པ་དགའ་བ་སྟོན་པ་དག་གིས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ལྷས་བྱིན་ཐོང་ཤིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ། མཐུ་ཆེ་བ་ཡིན་གྱིས་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག །དེ་ནས་དེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ །ཉི་མ་གཉིས་པ་ལ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་སྐྱེ་ཡོད་དུས་ཕྱོགས་གོ་སྐབས་ཡངས་བར་གདན་ཐབས་ཟླ་གམ་ལྟ་བུ་བཤམས་པ་ བྱས་ནས། དེར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེའི་ཚོགས་དེའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་འདི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་དང་། ལྷས་བྱིན་སྡིག་པ་འདོད་པ་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ཅན་མ་གཏོགས་པ་། བྲེ་བོ་ཟས་ལ་སོགས་པ་ཤཱཀྱ་བདུན་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་གིས་བདེན་པ་དག་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་ཆོས་བསྟན་པ་མཛད་དོ། །དེ་ན་སྲོག་ཆགས་སྟོ་ཕྲག་མང་པོ་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། འཁོར་དེ་ལས་ཕལ་ཆེར་སངས་རྒྱས་ལ་གཞོལ་བ་དང་། ཆོས་ལ་འབབ་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་བབ་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་མཛད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ནི་བདག་གི་བུ་འདི་ལྟར་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ། འདི་ལྟར་མཐུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཧ་ཅང་དགའ་བས་བདེན་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །ལྷས་བྱིན་ནི་སྡིག་པ་འདོད་པ་དང་། ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་གྱིས་བདེན་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །ལྷས་བྱིན་བདེན་པ་མ་མཐོང་ཞིང་ཁྲོ་བའི་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཀྱང་འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་སྒྱུ་མ་ཤེས་པར་གྱུར་ན། བདག་གིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱ་བ་ལ་རག་གོ །ཤཱཀྱ་གཅུགས་པར་གྱུར་པ་དགའ་བ་སྟོན་བ་དག་གིས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ལྷས་བྱིན་ཐོང་ཤིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ། མཐུ་ཆེ་བ་ཡིན་གྱིས་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག
Chinese
我的儿子如此神通广大，如此威力强大啊，（国王净饭）心中非常高兴，没有见到真谛。提婆达多贪图罪恶，而且由于傲慢而更加傲慢，没有见到真谛。提婆达多没有见到真谛，被愤怒压倒，说道：如果我也能学会这样随顺的幻术，我也就能随顺一切世间了。被释迦牟尼调伏而心生欢喜的人们对他说：提婆达多，住口吧！世尊神通广大，威力强大，不要那样说。之后，他便一言不发地住下了。第二天，在苗圃生长之时，在宽敞的地方准备了半月形的座位。 在那里，世尊也了解了众多民众的意念、习气、根性和自性，像国王净饭和提婆达多贪图罪恶，傲慢而且更加傲慢的人除外，七万六千释迦族人，如布莱沃等，都见到了真谛，就这样宣说了佛法。在那里，成千上万的众生中，有些人证得了入流果，有些人证得了一来果，有些人证得了不来果，有些人出家，断除了一切烦恼，证得了阿罗汉果。世尊将那个眷属中的大多数安置于归向佛、归向法、归向僧。国王净饭心想我的儿子如此神通广大，如此威力强大啊，心中非常高兴，没有见到真谛。提婆达多贪图罪恶，而且由于傲慢而更加傲慢，没有见到真谛。提婆达多没有见到真谛，被愤怒压倒，说道：如果我也能学会这样随顺的幻术，我也就能随顺一切世间了。被释迦牟尼调伏而心生欢喜的人们对他说：提婆达多，住口吧！世尊神通广大，威力强大，不要那样说。
English
My son is so miraculous, so powerful, (King Suddhodana) was very happy in his heart, and did not see the truth. Devadatta was greedy for sin, and because of arrogance, he was even more arrogant, and did not see the truth. Devadatta did not see the truth, and was overwhelmed by anger, and said: If I could also learn such a compliant illusion, I could also comply with all the world. Those who were subdued by Shakyamuni and rejoiced said to him: Devadatta, stop! The Blessed One is miraculous and powerful, do not say that. After that, he stayed without saying a word. The next day, when the nursery was growing, a crescent-shaped seat was prepared in a spacious place. There, the Blessed One also understood the thoughts, habits, roots, and nature of the multitude of people, except for those like King Suddhodana and Devadatta who were greedy for sin, arrogant and even more arrogant, seventy-six thousand Shakyas, such as Braevo, etc., all saw the truth, and thus preached the Dharma. There, among the thousands of beings, some attained the fruit of stream-entry, some attained the fruit of once-returning, some attained the fruit of non-returning, and some renounced and abandoned all afflictions, attaining the fruit of Arhat. The Blessed One placed most of that retinue in refuge in the Buddha, refuge in the Dharma, and refuge in the Sangha. King Suddhodana thought that my son was so miraculous and so powerful, and he was very happy in his heart, and did not see the truth. Devadatta was greedy for sin, and because of arrogance, he was even more arrogant, and did not see the truth. Devadatta did not see the truth, and was overwhelmed by anger, and said: If I could also learn such a compliant illusion, I could also comply with all the world. Those who were subdued by Shakyamuni and rejoiced said to him: Devadatta, stop! The Blessed One is miraculous and powerful, do not say that.
Tibetan
།དེ་ནས་དེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ། །ཉི་མ་གསུམ་པ་ལ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཚངས་པའི་གནས་སུ་ས་ཕྱོགས་གོ་སྐབས་ཡངས་པར་གདན་ཐབས་ཟླ་གམ་ལྟ་པུ་བཤམས་པ་བྱས་ནས། དེར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེའི་ཚོགས་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་འདི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་དང་། ལྷས་བྱིན་སྡིག་པ་འདོད་པ་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ཅན་མ་ གཏོགས་པ་བདུད་རྩི་ཟས་ལ་སོགས་པ་ཤཱཀྱ་བདུན་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་གིས་བདེན་པ་དག་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་ཆོས་བསྟན་པ་མཛད་དོ། །དེ་ན་སྲོག་ཆགས་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་འཁོར་དེ་ལས་ཕལ་ཆེར་སངས་རྒྱས་ལ་གཞོལ་བ་དང་། ཆོས་ལ་འབབ་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་བབ་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་མཛད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ནི་བདག་གི་བུ་འདི་ལྟར་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ། འདི་ལྟར་མཐུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཧ་ཅང་དགའ་བས་བདེན་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །ལྷས་བྱིན་ནི་སྡིག་པ་འདོད་པ་དང་། ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་གྱིས་བདེན་པ་མ་མ་ཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་བདེན་པ་མཐོང་བར་མི་བྱེད་སྙམ་དུ་དགོངས་ན། རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་བདེན་པ་མི་མཐོང་སྟེ། སེམས་ཧ་ཅང་མཐོ་བ་དང་། ཧ་ཅང་ཞུམ་པས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་སེམས་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་སྔོན་ཅད་ལྷ་དང་མིས་མཆོད་པར་གྱུར་ན། ད་ནི་མིས་མཆོད་ཅིང་ལྷས་མཆོང་བར་མ་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ་ཧ་ཅང་ཞུམ་པར་གྱུར་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གདུལ་བའི་ཕྱིར་ལྷའི་འཁོར་འབའ་ཞིག་ལ་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཤིང་རིག་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་མཛད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པར་མཛད་ན་ནི་ཐ་ན་སྲོག་ཆགས་གྲོག་སྦུར་གྱིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ལ། ཇི་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པར་མཛད་ན་ནི་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་སེམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་ནས་ཚངས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་ལྷ་རྣམས་ འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཅིའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་མཛད་སྙམ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གདུལ་བའི་སླད་དུ་ལྷའི་འཁོར་འབའ་ཞིག་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་བཞེད་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་འདོད་བ་ན་སྤྱོད་པ་དང་། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ནས། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུའི་ལག་པ་བསྐུམས་པ་ལས་རྐྱོང་བར་བྱེད་པའམ། བརྐྱང་བ་ལས་སྐུམ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དང་། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཚངས་པའི་གནས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ལྷགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞི་ལས་བྱས་པའི་ཁང་བཟངས་སྒོ་བཞི་པ་སྤྲུལ་པ་མཛད་དེ། སྒོ་བཞི་པོ་དག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞི་པོ་དག་སྒོ་སྲུངས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་གཡས་ཕྱོགས་སུ་ཉེ་བར་བརྟེན་ཏེ་འཁོད་དོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་གཡོན་ཕྱོགས་སུ་ཉེ་བར་བརྟེན་ཏེ་འཁོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་ཉིན་མོ་ལན་གསུམ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ་ཁང་བཟངས་ཀྱི་ཤར་སྒོ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་བ་དང་། ཡུལ་འཁོར་སྲུང་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མ་འཇུག་པར་སྡོད་ཅིག །ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷའི་འཁོར་འབའ་ཞིག་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པས་འདིར་མི་ཙམ་གྱིས་ཚོད་ཀྱིས་མི་ཆུད་དོ། །བཞིན་བཟངས་ཁྱོད་སུ་ཞིག་ཡིན། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁོ་བོ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡུལ་འཁོར་སྲུང་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ཁང་བཟངས་ཀྱི་ ལྷོ་སྒོ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་བ་དང་། འཕགས་སྐྱེས་པོས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མ་འཇུག་པར་སྡོད་ཅིག །ཅིའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷའི་འཁོར་འབའ་ཞིག་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པས་འདིར་མི་ཙམ་གྱིས་ཚོད་ཀྱིས་མི་ཆུད་དོ། །བཞིན་བཟངས་ཁྱོད་སུ་ཞིག་ཡིན། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁོ་
Chinese
然后他就一言不发地坐着。第三天，在清净的场所，也就是增长喜悦的园林中，在宽阔的地方准备了半月形的座位。在那里，世尊了解了大众的想法、习气、根性和本性，就这样为净饭王和提婆达多，以及那些贪恋罪恶、傲慢自大的人，除了那些傲慢者之外，七万五千释迦族人通过甘露食物等见到了真谛，这样宣说了佛法。在那里，成千上万的众生中，有些人亲证了入流果，有些人亲证了一来果，有些人亲证了不来果，有些人则出家，断除了一切烦恼，亲证了阿罗汉果，因此，在那一群体中，大多数人都倾向于佛，趋向于法，趋向于僧，并被安置于此。净饭王心想：我的儿子如此神通广大，如此有力量啊！他非常高兴，却没有见到真谛。提婆达多因为贪恋罪恶，而且比傲慢还要傲慢，所以没有见到真谛。然后，世尊心想：为什么净饭王不能见到真谛呢？他心想，有两个原因使他不能见到真谛：一是心过于高傲，二是过于沮丧。就这样，世尊了解到净饭王的心情是：年轻的悉达多王子以前一直受到天人和人类的崇拜，现在只是受到人类的崇拜，而没有受到天人的崇拜，因此他感到非常沮丧。然后，世尊心想：为了调伏净饭王，我应该只为天人的眷属宣说佛法。他这样想并知道后，发起了世间的心。诸佛世尊的法性是，如果发起世间的心，那么即使是蚂蚁等小动物也能用心识知世尊的心意；如果发起出世间的心，那么即使是独觉佛也无法用心识知世尊的心意，更何况是声闻等。
English
Then he sat there without saying a word. On the third day, in the pure place of the pleasure garden, in a wide open space, a crescent-shaped seat was prepared. There, the Blessed One, understanding the thoughts, habits, faculties, and nature of that great assembly of people, taught the Dharma in such a way that King Śuddhodana and Devadatta, who desired evil and were arrogant, and the 75,000 Śākyas, excluding those who were arrogant, saw the truth through nectar food and so forth. There, among the many thousands of beings, some directly realized the fruit of entering the stream, some the fruit of returning once, some the fruit of not returning, and some, having renounced and abandoned all afflictions, directly realized the state of an Arhat. Thus, from that assembly, most were inclined towards the Buddha, inclined towards the Dharma, and inclined towards the Sangha, and were established in this way. King Śuddhodana thought, 'My son is so miraculous, so powerful!' He was very happy, but did not see the truth. Devadatta, because he desired evil and was more arrogant than arrogance itself, did not see the truth. Then the Blessed One thought, 'Why does King Śuddhodana not see the truth?' He thought that there were two reasons why he did not see the truth: one was that his mind was too high, and the other was that he was too dejected. Thus, the Blessed One understood that King Śuddhodana's mind was that the young Prince Siddhartha had previously been worshiped by gods and humans, but now he was only worshiped by humans and not by gods, and therefore he had become very dejected. Then the Blessed One thought, 'In order to tame King Śuddhodana, I should teach the Dharma only to the retinue of the gods.' Thinking and knowing this, he generated the worldly mind. The nature of the Buddhas, the Blessed Ones, is that if they generate the worldly mind, then even creatures like ants can know the mind of the Blessed One with their minds; but if they generate the transcendental mind, then even solitary Buddhas cannot know the mind of the Blessed One with their minds, let alone the Śrāvakas and others.
Chinese
要什么呢？ 那时梵天和帝释天等众天神这样想：世尊为何发起世间的心呢？又看到世尊为了调伏净饭王，只想为天众眷属说法。 之后，欲界天和色界天的诸天神以心知晓世尊的心意，就像人屈臂能伸，伸臂能屈一样。欲界天和色界天的诸天神从天界隐没，来到净园梵天处，来到世尊面前。 世尊也以神通幻化出四宝所成的四门楼阁，在那四个门处，将四大天王分别安立为门卫。 之后，色界天的诸天神绕世尊三匝，以头顶礼世尊双足，在右方靠近而坐。 欲界天的诸天神也绕世尊三匝，以头顶礼世尊双足，在左方靠近而坐。 净饭王的日常行为是白天三次去拜见世尊，为了承侍供养。 之后，净饭王第二天清晨早起，来到楼阁的东门处，持国天说道：大王，请勿入内，稍作停留。为何呢？世尊只为天众眷属说法，这里仅凭人是无法理解的。 美容者，你是谁？ 大王，我是大王持国天。 之后，净饭王来到楼阁的南门处，增长天说道：大王，请勿入内，稍作停留。为何呢？世尊只为天众眷属说法，这里仅凭人是无法理解的。 美容者，你是谁？ 大王，我
English
What is needed? Then Brahma and Indra and other gods thought to themselves: "Why does the Blessed One generate the mind of the world?" And they saw that the Blessed One wished to teach the Dharma only to the retinue of the gods in order to tame King Śuddhodana. Then the gods who dwell in desire and the gods who dwell in form knew the mind of the Blessed One with their minds, just as a man extends his arm from being bent or bends it from being extended. The gods who dwell in desire and the gods who dwell in form disappeared from the world of the gods and arrived in the grove, the place of Brahma, before the Blessed One. The Blessed One also miraculously created a four-gated mansion made of four kinds of jewels, and in those four gates he established the four guardians of the world as gatekeepers. Then the gods who dwell in form circumambulated the Blessed One three times, bowed their heads to the two feet of the Blessed One, and sat down leaning to the right. The gods who dwell in desire also circumambulated the Blessed One three times, bowed their heads to the two feet of the Blessed One, and sat down leaning to the left. King Śuddhodana's daily practice was to go three times a day to see the Blessed One and to serve and honor him. Then King Śuddhodana rose early the next morning and went to the east gate of the mansion, where Dhṛtarāṣṭra said: "Great King, do not enter, but wait. Why? Because the Blessed One teaches the Dharma only to the retinue of the gods, and here mere men cannot comprehend it." "Fair one, who are you?" "Great King, I am the Great King Dhṛtarāṣṭra." Then King Śuddhodana went to the south gate of the mansion, where Virūḍhaka said: "Great King, do not enter, but wait. Why? Because the Blessed One teaches the Dharma only to the retinue of the gods, and here mere men cannot comprehend it." "Fair one, who are you?" "Great King, I