English
Having abandoned the dust, rubbing his hands together, placing the alms bowl and water strainer aside, washing his feet, leaning against a tree, like a king crawling on his chest curling up his body, he sat in a meditative posture, behaving peacefully. Then, that person, because the venerable Aśvajit's peaceful conduct captivates the minds of gods and humans, rejoiced and went to the wealthy son, and having arrived, said these words to the wealthy son: Young man, please be aware! The renunciant whom you saw wandering for alms in the city with what kind of conduct, he dwells in the monastery with conduct that is a hundred thousand times greater than that. Then, having heard of the venerable Aśvajit's perfect and prosperous conduct, the wealthy son rejoiced and, with reverence and caution, said to that person: Hey, quickly harness a comfortable chariot, and I will ride it and go to see that renunciant today. That person, having heard "Young man, as you wish" from the wealthy son, quickly harnessed a comfortable chariot and went to the wealthy son, and having arrived, said these words to the wealthy son: Young man, Gorbu is ready, now please be aware that the time has come! Then, the wealthy son rode the comfortable chariot, came out from the sinful place, and having arrived at the lotus grove, turned the chariot and rode as far as it was possible to ride, and having dismounted from the chariot, he himself entered the lotus grove. The wealthy son saw the venerable Aśvajit sitting with his senses perfectly restrained and his conduct peaceful. Having seen him, he thought to himself: If I were to awaken this renunciant from this samadhi, it would not be in accordance with my custom. When he arises from this samadhi, then I will go to him. Thinking thus, he sat to one side, waiting for him to arise. Then, the venerable Aśvajit arose from the ash-colored samadhi and sat to one side. Then, the wealthy son went to the venerable Aśvajit, and having arrived, together with the venerable Aśvajit, face to face
Tibetan
ར་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཡང་དག་པར་མགུ་བར་འགྱུར་བའི་གཏམ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ་།མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་གྱད་བུ་ནོར་གྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཤེས་ལྡན་ཅི་ཁྱོད་སྟོན་པ་ལགས་སམ། འོན་ཏེ་ཉན་ཐོས་ལགས། བཞིན་བཟང་ཁོ་བོ་ནི་ཉན་ཐོས་སྟོན་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་ལྡན་སྟོན་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ལ་ཁྱད་པར་ ཅི་མཆིས། བཞིན་བཟང་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་དང་། ཡུངས་ཀར་ལྟ་བུ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་། བ་ལང་གི་རྗེས་ལྟ་བུ་དང་། ཉི་མ་དང་། སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་། ནམ་མཁའ་དང་། པདྨའི་རྩ་བའི་བུ་ག་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཅི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་སྟོན་པ་བལྟ་བར་བྱ་ལ། ཡུངས་ཀར་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་ཉན་ཐོས་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་སྟོན་པ་བལྟ་བར་བྱ་ལ། བ་ལང་གི་རྗེས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་ཉན་ཐོས་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཉི་མ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་སྟོན་པ་བལྟ་བར་བྱ་ལ། སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་ཉན་ཐོས་བལྟ་བར་བྱའོ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་སྟོན་པ་བལྟ་བར་བྱ་ལ། པདྨའི་རྩ་བའི་བུ་ག་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ནི་ཉན་ཐོས་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ། རི་རྒྱལ་ཡུངས་ཀར་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་གང་ཡོད་དང་། །དུག་ཅན་གླང་རྗེས་ཆུ་ལ་ཁྱད་པར་གང་ཡོད་དང་། །ཉི་མ་མེ་ཁྱེར་སྲིན་ལ་ཁྱད་པར་གང་ཡོད་པ། །ནམ་མཁའ་པདྨའི་བུ་གར་ཁྱད་པར་གང་ཡོད་པ། །སངས་རྒྱས་ཉན་ཐོས་བྱང་ཆུབ་ཁྱད་པར་དེ་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་གྱད་བུ་ནོར་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདིའི་སྟོན་པ་ལ་བསྟོད་པར་བྱེད་ཅིང་། བདག་ཉིད་ལ་སྨད་པར་བྱེད་པ་ལས་ན། སངས་རྒྱས་ནི་དམ་པ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཆོས་བསྟན་པ་ཡང་དམ་པ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཕགས་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཐོབ་པར་བགྱིའོ། །བདག་འཕགས་པའི་དྲུང་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་བགྱིའོ། །བཞིན་བཟང་ཁྱོད་ཕ་མ་དག་གིས་གནང་ངམ། འཕགས་པ། མ་གནང་ངོ་། །བཞིན་བཟང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ནི་ཕ་མ་དག་གིས་མ་གནང་བའི་རིགས་ཀྱི་བུ་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་མི་མཛད། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མི་མཛད་དོ། །འཕགས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་རབ་ཏུ་དབྱུང་བ་འབའ་ཞིག་མཛོད་ཅིག་དང་། ཅི་ནས་ཀྱང་བདག་ཕ་མ་དག་ གིས་གནང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བདག་བགྱིད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་གྱིས་དེ་ལ་བཞིན་བཟང་ལེགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་གྱད་བུ་ནོར་གྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་གྱིས་སྨྲས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོང་པ་བྱས་ཤིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་བ་བྱས་ནས་རང་གི་ཁྱིམ་ག་ལ་བ་དེར་སྟོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཕ་མ་གཉིས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཡབ་ཡུམ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག །བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །བུ་གཞོན་ནུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཁྱོད་ངེད་ཀྱི་བུ་གཅིག་པ་སྡུག་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་བཟོད་པ་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཡིན་པས། ཁྱོད་ཤི་བར་གྱུར་ན་ངེད་མི་འདོད་བཞིན་དུ་འབྲལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱིས། གསོན་བཞིན་དུ་བཏང་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཡབ་ཡུམ་གལ་ཏེ་གནང་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། གལ་ཏེ་མ་གནང་ན་དེང་སླན་ཆད་འཚལ་མ་ཡང་མི་འཚལ། ཕྱག་ཀྱང་མི་འཚལ་ལོ། །བུ་གཞོན་ནུ་མི་གནང་གིས་ཇི་སྲིད་ངེད་གསོན་གྱི་བར་དུ་ཁྱོད་ངེད་ཀྱི་མིག་ལམ་ན་འདུག་ལ་བྱ་བ་གཞན་མ་སེམས་ཤིག །དེ་ནས་གྱད་བུ་ནོར་གྱིས་ཉི་མ་གཅིག་ཀྱང་ཟན་བཅད་པ་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་དང་གསུམ་ནས་དྲུག་གི་བར་དུ་ཡང་ཟན་བཅད་པ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་གྱད་བུ་ནོར་གྱི་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་གྱད་བུ་ནོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བུ་གཞོན་ནུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཁྱོད་ནི་ཤིན་ཏུ་གཞོན་པ་བདེ་བ་འདོད་པ་ཡིན་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་མི་ཤེས་ཏེ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དཀའོ། །རབ་ཏུ་དབེན་པ་བྱ་དཀའོ། །གཅིག་པུ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་དཀའ་བའོ། །གནས་མལ་དགོན་པ་ནགས་ཁྲོད་དང་རི་དྲུང་དང་པས་མཐའ་དག་ཏུ་གནས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དཀའོ། །གཅིག་པུ་དགོན་པར་གནས་པ་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་རི་དྭགས་གདུག་པ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གཞན་གྱིས་བྱིན་པས་འཚོ་བར་བྱ་དགོས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་མིའི་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་མིའི་དགའ་བ་དང་རྩེད་ མོ་དག་ལས་དབེན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །གཞོན་ནུ་ཚུར་ཤོག །འདུག་ལ་འདོད་པ་དག་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ཅིག །སྦྱིན་པ་དག་ཀྱང་བྱིན་ཅིག །བསོད་ནམས་དག་ཀྱང་གྱིས་ཤིག །དེ་སྐད་སྨྲས་
Chinese
互相以使对方高兴，真正满意的各种言语交谈，完全地安住。完全安住后，巨富财对具寿马胜说道：贤者，您是导师吗？还是声闻？善面，我是随声闻导师的道路而行者。贤者，导师和声闻有什么差别？善面，差别非常大，比如，例如山王须弥山和芥子，大海和牛迹，太阳和萤火虫，天空和莲藕根的孔。其中，山王须弥山是怎样的，导师就应如是看待；芥子是怎样的，声闻就应如是看待。大海是怎样的，导师就应如是看待；牛迹是怎样的，声闻就应如是看待。太阳是怎样的，导师就应如是看待；萤火虫是怎样的，声闻就应如是看待。天空是怎样的，导师就应如是看待；莲藕根的孔是怎样的，声闻就应如是看待。说完后，说了偈颂：山王和芥子二者有什么差别？毒蛇牛迹之水有什么差别？太阳萤火虫有什么差别？天空莲藕孔有什么差别？佛陀声闻菩提的差别就是那些。之后，巨富财心想：既然这样，从这出家者赞叹导师，贬低自己的话中可知，佛陀不会不是殊胜的，所说的法也不会不是殊胜的。想到这里，对具寿马胜说道：圣者，我希望在您善说的律法中出家，受比丘戒，获得比丘的身份。我愿在圣者面前修持梵行。善面，你的父母允许了吗？圣者，没有允许。善面，如来和如来的声闻不会让父母不允许的种姓之子出家，也不会让他受具足戒。
English
They conversed with each other using various words that made them happy and truly satisfied, and remained completely at ease. After being completely at ease, the wealthy Gyadbu said to the venerable Ashvajit: "Wise one, are you a teacher? Or a Shravaka?" "Good sir, I am one who follows the path of the Shravaka teacher." "Wise one, what is the difference between a teacher and a Shravaka?" "Good sir, the difference is very great, like this: for example, Mount Sumeru, the king of mountains, and a mustard seed; the great ocean and a cow's footprint; the sun and a firefly; the sky and the hole in a lotus root. Among these, just as Mount Sumeru, the king of mountains, is, so should a teacher be regarded; just as a mustard seed is, so should a Shravaka be regarded. Just as the great ocean is, so should a teacher be regarded; just as a cow's footprint is, so should a Shravaka be regarded. Just as the sun is, so should a teacher be regarded; just as a firefly is, so should a Shravaka be regarded. Just as the sky is, so should a teacher be regarded; just as the hole in a lotus root is, so should a Shravaka be regarded." After saying this, he spoke the verses: What is the difference between the king of mountains and a mustard seed? What is the difference between poisonous snakes and the water in a cow's footprint? What is the difference between the sun and a firefly? What is the difference between the sky and a lotus root hole? The difference between Buddha, Shravaka, and Bodhi is that. Then, the wealthy Gyadbu thought to himself: "Since this renunciant praises the teacher and disparages himself, the Buddha will not be anything but excellent, and the Dharma he teaches will not be anything but excellent." Thinking this, he said to the venerable Ashvajit: "Holy one, I wish to renounce in the well-spoken Dharma and Vinaya of the Holy One, to receive the Bhikshu ordination, and to obtain the status of a Bhikshu. I wish to practice pure conduct in the presence of the Holy One." "Good sir, have your parents given their permission?" "Holy one, they have not given it." "Good sir, the Tathagata and the Shravakas of the Tathagata do not ordain sons of families who have not been permitted by their parents, nor do they grant them full ordination.
Chinese
མཛད་དོ། །圣者，请您只为我出家吧！无论如何，我都会那样做，以便我的父母同意。具寿马胜对他说：善哉，善男子，就这样做吧。然后，力生对具寿马胜所说的话表示非常满意和随喜，然后空着身子回到自己的家，对父母二人说道：父母请知，我对善说之律法深信不疑，因此要舍家出家。儿子，年轻人，要知道，你是我们唯一的儿子，可爱，合意，能忍受，看到你不会不高兴。如果你死了，我们只能在不情愿的情况下与你分离。更何况是活着送你走呢？父母，如果你们同意，那就太好了。如果你们不同意，从今以后，我既不问安，也不顶礼了。儿子，年轻人，不要不同意，只要我们活着，你就在我们的视线之内，不要想别的事情。然后，力生断食了一天。第二天、第三天直到第六天，他也断食了。然后，力生的父母对力生说道：儿子，年轻人，要知道，你非常年轻，贪图安乐，你不懂痛苦。梵行难以修持，远离难以做到，独自一人难以感到快乐。住所、寂静处、森林、山脚和边地都难以适应。独自住在寂静处是痛苦的。你必须终生与凶猛的野兽一起生活。你必须终生依靠他人布施为生。你必须终生远离人间的欲望。你必须终生远离人间的欢乐和嬉戏。年轻人，回来吧！坐下来，尽情享受欲望吧！也行布施，也积功德。如是说。
English
Did. O noble one, please ordain me alone! In any case, I will do so that my parents will grant it. The venerable Aśvajit said to him: Good, good son, do so. Then, Gyadbu Nor, being exceedingly pleased and rejoiced at what the venerable Aśvajit had said, went empty to his own house, and said to his parents: Parents, know that I have faith only in the well-spoken Dharma-Vinaya, so I will go forth from home to homelessness. Son, young man, know that you are our only son, beloved, agreeable, tolerant, and seeing you is not unpleasant. If you die, we can only part with you unwillingly. What need is there to mention letting you go while alive? Parents, if you grant it, that would be great. If you do not grant it, from now on I will neither inquire nor prostrate. Son, young man, do not disagree, as long as we are alive, you are in our sight, and do not think of other things. Then, Gyadbu Nor fasted for one day. On the second and from the third to the sixth day, he also fasted. Then, Gyadbu Nor's parents said to Gyadbu Nor: Son, young man, know that you are very young and desire happiness, you do not know suffering. Brahmacharya is difficult to practice, seclusion is difficult to do, and it is difficult to be happy alone. It is difficult to understand living in dwellings, solitary places, forests, mountains, and all the edges. Living alone in a solitary place is painful. You must live with fierce wild animals for as long as you live. You must live on what others give for as long as you live. You must be separated from human desires for as long as you live. You must be separated from human joys and games for as long as you live. Young man, come back! Sit down and enjoy the desires! Also give alms, also accumulate merit. Thus he spoke.