Tibetan
ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་མངོན་པར་ཤེས་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་བསྒྲུབས་ནས་བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད་དོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དོ། །བྱ་བ་བྱས་སོ། །སྲིད་པ་འདི་ལས་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་གོ་བར་བྱེད་ཅིང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། བོད་བ་དང་གསེར་དུ་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་མཚུངས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་བཞག་པ་ལྟ་བུ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་དྲལ་བར་གྱུར་ཅིང་རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་བོ། །སྲིད་པ་དང་འདོད་པའི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་། རྗེད་པར་བྱ་བ་དང་། མངོན་དུ་སྨྲ་བར་གྱུར་ཏོ།། །།འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་པ། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་གསོན་ཞིང་བཞུགས་ཏེ། འཚོ་ཞིང་གཞེས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་འདུས་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཡོད་དེ། གཅིག་ནི་དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཉ་ལ་དབྱར་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་ཚེའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཟླ་བ་ཉ་ལ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་འདུས་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཡོད་དེ། གཅིག་ནི་དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཉ་ལ་དབྱར་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་ཚེའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཟླ་བ་ཉ་ལའོ། །དེ་ལ་གང་དག་དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཉ་ལ་དབྱར་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་གདམས་ངག་མནོས་ཏེ། གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཡུལ་འཁོར་དང་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དག་ཏུ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་ནི་སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཟླ་བ་ཉ་ལ་ལྷགས་ནས་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད། མ་ཐོབ་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འོག་ཏུ་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང་ཆོས་མངོན་པ་དེ་དག་གི་ཁ་ཏོན་དག་དང་། ཡོངས་སུ་འབྲི་བ་དག་ཚོལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་གྱི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་། ཉེ་གནས་གང་དག་ལྗོངས་སུ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་དག་དབྱར་གྱི་ཟླ་བ་གསུམ་པོ་དག་འདས་ནས་ཆོས་གོས་བྱས་པ་དང་ལྡན། ཆོས་གོས་ཟིན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་གྱི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས། དེ་དག་ཁ་ཅིག་ནི་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་མདོ་སྡེ་དང་། འདུལ་བ་དང་ཆོས་མངོ
Chinese
于彼生中，以最胜之现观而现证已，证得我生已尽，梵行已立，所作已办，更无此生可知。令其知晓。阿罗汉，离三界之贪欲，视瓦砾与黄金等同，具足等同虚空与手掌之心，犹如置放旃檀，以智慧穿透卵壳，获得智慧、现观与各别正智。背弃有情与欲乐之利养恭敬，为具足自在与近自在之诸天所供养、忆念与现前称说。 《律分别》，第二十品。 如来、应供、正等觉 जीवित 存活、 निवास 住世之时，依其法性，声闻众有二大集会：一为夏季中旬之月圆时，临近结夏之时；二为秋季中旬之月圆时。如是，于大声闻众，亦有声闻众之二大集会：一为夏季中旬之月圆时，临近结夏之时；二为秋季中旬之月圆时。 其中，凡于夏季中旬之月圆时，临近结夏之时，领受教诫，于村落、城市、地方及国王之宫殿等处承诺安居者，彼等于秋季中旬之月圆时到来，述说如何获得，为令未获得者获得，故于其下寻求经、律与阿毗达磨之讽诵及书写。 其后，具寿马胜之同住者，及凡于边地承诺安居之近事者，彼等夏季之三个月过去后，具足法衣，法衣已毕，持钵及法衣，前往具寿马胜所在之处，以头顶礼具寿马胜之双足，于一旁安坐。 于一旁安坐后，彼等某些人述说如何获得。 某些人则寻求经、律与法
English
Having realized and attained in that very life through the most excellent direct knowledge, it is understood that my birth is exhausted, the holy life has been lived, the task has been done, and there is nothing more to know beyond this existence. An Arhat, free from desire in the three realms, regarding clods and gold as equal, possessing a mind equal to the sky and the palm of the hand, like placing sandalwood, having pierced the eggshell with wisdom, and having attained wisdom, direct knowledge, and individual perfect knowledge. Turning one's back on the gains and honors of existence and desire, being worshipped, remembered, and spoken of in the presence of the gods with power and near power. The Vinayavibhaṅga, the twentieth fascicle. When the Buddha, the Bhagavan, the Tathagata, was alive and dwelling, according to the Dharma, the Śrāvakas had two great assemblies: one was at the full moon of the middle summer month, near the time of entering the summer retreat; the second was at the full moon of the middle autumn month. Likewise, the great Śrāvakas also had two great assemblies of Śrāvakas: one was at the full moon of the middle summer month, near the time of entering the summer retreat; the second was at the full moon of the middle autumn month. Among them, those who received instructions at the full moon of the middle summer month, near the time of entering the summer retreat, and promised to dwell in villages, cities, regions, and royal palaces, when they arrived at the full moon of the middle autumn month, they would relate what they had obtained. In order to enable those who had not obtained it to obtain it, they would seek the recitation and writing of the Sutras, Vinaya, and Abhidharma below. Then, the companions of the venerable Aśvajit, and those lay followers who had promised to dwell in the countryside, after the three months of summer had passed, being endowed with Dharma robes, having completed their Dharma robes, and carrying their alms bowls and Dharma robes, went to where the venerable Aśvajit was, bowed their heads at the feet of the venerable Aśvajit, and sat down on one side. Having sat down on one side, some of them would relate what they had obtained. Some would seek the Sutras, Vinaya, and Dharma.
Tibetan
ན་པ་དག་གི་ཁ་ཏོན་དག་དང་ཡོངས་སུ་འདྲི་བ་དག་ཚོལ་བར་བྱེད་དོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་གྱིས་དེ་དག་གི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ལམ་ལ་སོམ་ཉི་དང་ཡིད་གཉིས་ཡང་དག་པར་བཅད་ནས་དེ་དག་གིས་ཕན་ཚུན་སྨྲ་བར་བརྩམས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་ཅག་གིས་མཁན་པོ་མཐོང་ ཞིང་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཟིན་གྱིས། ད་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་གྱིས་དེ་དག་གིས་གཏམ་འདྲེ་བ་ཐོས་ནས། དེ་ལ་ཀྱེ་མ་བདག་གིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་བལྟའོ་སྙམ་པའི་འདོད་པ་སྐྱེས་ཤིང་རིག་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་གྱི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །མཁན་པོ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག །བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྒོ་ནས་ནི་མཐོང་། གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་སྒོ་ནས་མ་མཐོང་བས་དེའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་བལྟ་བར་འཚལ་ན་མཆི་བར་ཅི་གནང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རྟ་ཐུལ་གྱིས་སྨྲས་པ། བུ་མ་ཉེས་ཀྱིས་བལྟ་བར་གྱིས་ཤིག །བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། དེ་དག་འབྱུང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་དཀོན་པ་ཡིན་གྱིས་དེ་བཞིན་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་མཁན་པོས་གནང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བར་སྤྲོ་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མོ་འདས་པ་དང་། སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ་སྡིག་བྱུང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་སོ། །སྡིག་བྱུང་དུ་བསོད་སྙོམས་བརྒྱུས་ནས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ཏེ། ཕྱི་མའི་ཟས་ཀྱི་བསོད་སྙོམས་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པས་ཇི་ལྟར་ལོངས་སྤྱད་པའི་གནས་མལ་མཁོས་སུ་ཕབ་ནས། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཐོགས་ཏེ། མཁན་པོ་གཅིག་པ་དང་སློབ་དཔོན་གཅིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ག་ལ་བ་དེར་རྒྱུ་ཞིང་སོང་ནས། མཐར་གྱིས་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བ་ན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་བུ་ནོར་གྱིས་ལྷུང་བཟེད་དང་། ཆོས་གོས་མཁོས་སུ་ཕབ་སྟེ། རྐང་པ་གཉིས་བཀྲུས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ ལ་བ་དེར་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་མདུན་ན་བཞུགས་ཤིང་ཆོས་སྟོན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྱད་
Chinese
尋求那些人的讀誦和全面的詢問。具壽馬勝以正斷彼等對三藏和禪定道的懷疑和二意，彼等開始互相交談。具壽們，我等已見到堪布並承事供養完畢。現在想在王舍城承事供養薄伽梵。之後，具壽伽陀部那聽聞彼等閒談，生起並知曉想道：唉！我也應當見到薄伽梵。於是前往具壽馬勝所在之處，到達後，以頭頂禮具壽馬勝之雙足，對具壽馬勝如是說：堪布請知曉。我已從法身之門見到薄伽梵。因未從色身之門見到，為此若欲瞻仰薄伽梵之色身，應如何行？具壽馬勝說：童子，莫錯過瞻仰。童子，如來、應供、正等覺諸佛，以及彼等出現，如鄔曇跋羅花般稀有，應如是行。之後，具壽伽陀部那得到堪布的允許，因樂於瞻仰薄伽梵之賢善心生起歡喜，當晚過去後，清晨著下裙，持缽和法衣前往斯德布迦行乞。在斯德布迦次第行乞後，做完飲食之事，從後來的飲食行乞返回，如是安頓好受用之處所，持缽和法衣，與同一堪布和同一阿闍梨一同前往王舍城所在之處，逐漸遊行前往，最終到達王舍城。之後，具壽伽陀部那安頓好缽和法衣，洗淨雙足後，前往薄伽梵所在之處。當時，薄伽梵安住於眾多比丘眷屬之前，正在說法，薄伽梵對具壽伽
English
They seek the recitations and thorough inquiries of those people. The Venerable Aśvajit, having rightly cut off their doubts and uncertainties about the three baskets and the path of meditation, they began to speak to each other. "Venerables, we have seen the preceptor and have finished serving and honoring him. Now we wish to serve and honor the Bhagavan in Rajagriha." Then, the Venerable Ghaṭabudhana, having heard their conversation, arose and knew the desire, thinking, "Alas! I also should see the Bhagavan." Then he went to where the Venerable Aśvajit was, and having arrived, he bowed his head at the feet of the Venerable Aśvajit, and said this to the Venerable Aśvajit: "Preceptor, please know. I have seen the Bhagavan through the door of the Dharma body. Because I have not seen him through the door of the form body, what should I do if I wish to see the form body of the Bhagavan?" The Venerable Aśvajit said: "Boy, do not miss seeing him. Boy, the Tathagatas, Arhats, Perfectly Awakened Buddhas, and their appearance are as rare as the Udumbara flower, so do likewise." Then, the Venerable Ghaṭabudhana, having been permitted by the preceptor, and having generated joy in his mind with the wise thought of wanting to see the Bhagavan, after that night had passed, in the early morning he put on his lower garment, took his bowl and Dharma robes, and went to Siggabung to beg for alms. After begging for alms in Siggabung in order, having done the work of eating, and returning from the later alms begging, having settled the place of enjoyment as it was, he took his bowl and Dharma robes, and together with the same preceptor and the same Acharya, he traveled and went to where Rajagriha was, gradually traveling and going, and finally arrived at Rajagriha. Then, the Venerable Ghaṭabudhana settled his bowl and Dharma robes, washed his feet, and went to where the Bhagavan was. At that time, the Bhagavan was dwelling in front of many hundreds of monks, teaching the Dharma, and the Bhagavan to the Venerable Ghaṭa