Tibetan
་ཁམས་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །མི་གཙོ་བོ་དག་གི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ནི་མི་མེལ་ཚེ་བྱེད་པ་མཚན་མོ་རེས་ཀྱིས་རེས་ཀྱིས་མེལ་ཚེ་བྱེད་པས་ཇི་ཙམ་ན་མི་ཞིག་ལ་རེས་བབ་སྟེ་མེལ་ཚེ་བྱེད་པས་དེས་དེ་མེའི་ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་འབར་བ་མཐོང་ནས། དེས་ཡ་མཚན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་མཚན་མོ་ནམ་ནངས་པ་དང་། དེད་དཔོན་རྒྱལ་ཆེན་ཅན་ལ་སྨྲས་པ། དད་དཔོན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེད་དཔོན་དང་ཐབས་ཅིག་འཕགས་པ་འདི་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་གྲུབ་པ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་གཅིག་ལགས་ཏེ། བདག་གིས་མཚན་མོ་ཞུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྟར་འབར་བ་མཐོང་ངོ་། །དེད་དཔོན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ནང་རྗེ་དེ་ཕྱོགས་གང་ན་འདུག །དེད་དཔོན་ག་གེ་མོ་ཞིག་ནའོ། །དེད་དཔོན་དེ་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་དེའི་གན་དུ་སོང་སྟེ་རྐང་པ་གཉིས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱོད་ནི་བསོད་སྙོམས་བཞེད་པ་ལགས་ལ། བདག་ཀྱང་བསོད་ནམས་འཚལ་བ་ལགས་པས་བདག་གི་བསོད་སྙོམས་གསོལ་ ཞིང་གཤེགས་སུ་གསོལ། དེས་དེ་དང་དུ་བླངས་ནས་ཇི་ཙམ་ན་དེད་དཔོན་རྒྱལ་ཆེན་ཅན་གྲོང་དང་གྲོང་རྡལ་དང་ཡུལ་འཁོར་དང་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དང་། ཚོང་རྡལ་དག་ཏུ་མཐར་གྱིས་རྣམ་པར་རྒྱུ་བ་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་ནས། དེས་ལམ་གྱིས་དུབ་པ་བསལ་ཏེ་རྙིང་པ་ལྔ་བརྒྱས་གྲུ་སྦྱར་ནས་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་ལྔ་པོ་སྟོབས་པར་བྱེད་པ་དང་། སེལ་བར་བྱེད་པ་དང་། རྒྱལ་ཆེན་དང་། གྲུ་དང་། རླུང་ཡོར་ཐོགས་པ་དག་ཁྲིད་དེ། རང་སངས་རྒྱས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། རྗེས་དང་བཅས་པས་རྐང་པ་གཉིས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། རང་སངས་རྒྱས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཕགས་པ་བདག་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འཇུག་ན་ཅི་འཕགས་པ་འཇུག་གམ། དེས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟང་ཁྱོད་ནི་རེ་ཞིག་ཕ་མ་དང་། བུ་དང་ཆུང་མ་དང་བྲན་དང་བྲན་མོ་དང་། ལས་བྱེད་པ་དང་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་དང་། བཀྲེན་པ་དང་སྡུག་ཕོངས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི། ཁོ་བོ་ནི་ཁྱིམ་གྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་སྤངས་པ། སྲིད་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ཕྱོགས་པ། གཅིག་པུ་གཉིས་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་གང་གི་དོན་དུ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འཇུག །དེད་དཔོན་རྒྱལ་ཆེན་ཅན་གྱིས་བསམས་པ། བདག་གིས་འཕགས་པ་འདི་ལ་བསོད་སྙོམས་ནི་ཕུལ་ན་གོས་མ་བསྐོན་གྱིས་བདག་གིས་ད་འདི་ཟན་བྱིན་ལ་ཆེན་པོ་ལ་འོས་པའི་རས་ཡུག་ཆེན་པོ་བསྐོན་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེད་དཔོན་དེས་དེ་ཟས་བསོད་པས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་ཆེན་པོ་ལ་འོ
Chinese
进入禅定。那些主要的人的惯常做法是，负责点火的人晚上轮流点火，不知过了多久，轮到某人点火时，他看到那火堆般燃烧着。他以惊奇的心情，等到天亮，对船长རྒྱལ་ཆེན་ཅན་（音译：嘉钦坚）说：船长，这位出家者，与船长在一起的这位圣者，是一位苦行成就的大士。我晚上看到他像火堆一样燃烧。船长说：喂，内侍，他在哪个方向？在某个地方。船长听后心生欢喜，走到他那里，双足顶礼，说道：圣者，您是乞食者，我也是寻求福德者，请您接受我的供养并前往。他接受了，不知过了多久，船长རྒྱལ་ཆེན་ཅན་（音译：嘉钦坚）逐渐游历于城镇、乡村、郊区、王宫和市场，到达大海边。他消除了旅途的疲劳，用五百艘旧船连接起来，使那五个靠粥为生的人变得强壮，并驱散了他们。他带领着རྒྱལ་ཆེན་（音译：嘉钦）、船只和风帆，前往了那位独觉所在的地方，到达后，连同随从一起，双足顶礼，对独觉这样说道：圣者，我要进入大海，圣者您要进入吗？他说：善男子，你是为了父母、子女、妻子、奴仆、佣人、劳动者、靠粥为生的人、沙门、婆罗门，以及贫困和受苦的人们而进入大海的。而我，已经舍弃了家庭的事务，不倾向于世俗和享乐，是无伴侣的独行者，为了谁而进入大海呢？船长རྒྱལ་ཆེན་ཅན་（音译：嘉钦坚）心想：我供养这位圣者食物，但他没有穿衣服，我应该给他食物，并给他一件适合大人物的巨大布匹。于是，船长用食物使他满足，并给了他适合大人物的
English
Entered into meditative absorption. The customary practice of those principal people was that the person in charge of lighting the fire would take turns lighting it at night. After some time, when it was someone's turn to light the fire, he saw it burning like a heap of fire. With a mind filled with wonder, he waited until dawn and said to the captain, Gyalchen Chen: "Captain, this renunciate, this noble one who is with the captain, is a great being who has accomplished asceticism. I saw him burning like a heap of fire at night." The captain said: "Hey, attendant, in which direction is he?" "In such and such a place." The captain was delighted and went to him, prostrated at his feet, and said: "Noble one, you are a mendicant, and I am a seeker of merit. Please accept my alms and depart." He accepted it, and after some time, the captain Gyalchen Chen gradually traveled through towns, villages, suburbs, royal palaces, and markets, and arrived at the edge of the great ocean. He relieved the fatigue of the journey, connected five hundred old ships, strengthened those five who lived on porridge, and dispelled their weariness. He led Gyalchen, the ships, and those who carried the sails, and went to the place where the Pratyekabuddha was. Upon arriving, together with his retinue, he prostrated at his feet and said to the Pratyekabuddha: "Noble one, I am about to enter the great ocean. Will the Noble One enter as well?" He said: "Good sir, you are entering the great ocean for the sake of your parents, children, wife, servants, maids, laborers, those who live on porridge, ascetics, Brahmins, and the poor and suffering beings. But I, having abandoned the affairs of the household, not inclined towards worldly matters and enjoyment, am a solitary wanderer without a companion. For whose sake should I enter the great ocean?" Captain Gyalchen Chen thought: "If I offer this noble one alms, he has no clothes to wear. I should give him food and offer him a large cloth suitable for a great person." So, the captain satisfied him with food and gave him something suitable for a great person.
Tibetan
ས་པའི་རས་ཡུག་ཆེན་བསྐོན་ནོ། །དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ནས། དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་འདབ་མ་བརྐྱང་པ་ལྟར་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ནས་འབར་བ་དང་གསལ་བ་དང་ཆར་འབེབས་པ་དང་། གློག་འབྱིན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དག་བྱ་བར་བརྩམས་སོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་མྱུར་དུ་སེམས་གཏོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། དེད་དཔོན་དེ་ཤིང་ལྗོན་པ་རྩ་བ་ནས་བཅད་པ་བཞིན་དུ་རང་སངས་རྒྱས་དེའི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་དྲུང་ དུ་འགྱེལ་ནས་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བརྩམས་པ། བདག་གིས་ཡོན་གནས་ཡང་དག་པར་གྱུར་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་ཕྱུག་པ་ནོར་མང་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག །འདི་བས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་ཅིང་ཐུགས་བྱུང་བར་མི་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དགེ་སློང་དག་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དེད་དཔོན་རྒྱལ་ཆེན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གྱད་བུ་ནོར་འདི་ཡིན་ཏེ། དེས་རང་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས་བདག་གིས་ཡོན་གནས་ཡང་དག་པར་གྱུར་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་ཕྱུག་པ་ནོར་མང་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེས་ནི། ཕྱུག་པ་ནོར་མང་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེས་སོ། །འདི་བས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་ཅིང་ཐུགས་བྱུང་བར་མི་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེས་ནི་ངའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་ཤིང་འདིས་རང་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་པས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྟོན་པ་ང་མཉེས་པར་བྱས་ཤིང་ཐུགས་བྱུང་བར་མ་བྱས་སོ། །དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ཀྱང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་སྐུར་བར་གྱུར་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་རི་བྲགས་ཤིག་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་པ་ནོར་མང་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་ལ་ནོར་གྱིས་འགྲན་པ་ཞིག་འདུག་སྟེ། དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །རྩེ་བར
Chinese
给大地穿上巨大的布衣。之后，独觉佛做了饮食的事情后，因为对他慈悲的缘故，像天鹅之王展开翅膀一样，从上方的天空中显现出来，开始做燃烧、照亮、降雨和放电的神变。因为普通人会迅速地将心寄托于神变，所以那位商队首领像砍断树木的根一样，倒在那位独觉佛的双脚下，开始祈愿：我以对如此成为应供处的对境做了供养的善根，愿我生于富裕、财富众多、受用广大的家族中。并且，愿我也能获得比这更超胜的，能令导师欢喜且不使导师不悦的功德之相。比丘们，那时，那时节，那位商队首领国王就是现在的巨富之子。他曾对独觉佛做了供养，并祈愿：我以对如此成为应供处的对境做了供养的善根，愿我生于富裕、财富众多、受用广大的家族中。因此，他便出生于富裕、财富众多、受用广大的家族中。并且，祈愿：愿我也能获得比这更超胜的，能令导师欢喜且不使导师不悦的功德之相。因此，他便在我的教法中出家，断除了所有烦恼，现证了阿罗汉果位。此人以无数亿独觉佛也无法比拟的方式，令导师我欢喜，且不使我不悦。听着，虽然他获得了阿罗汉果位，但因为是不真实的，所以受到了诽谤。比丘们，过去，在过去的时候，在某座山崖上，住着一位富裕、财富众多、受用广大的居士，他的拥有宽广而广大，拥有与多闻天子媲美的财富，甚至能与多闻天子在财富上竞争。他从同种姓中娶了妻子，然后和她一起嬉戏、欢愉、享受快乐。嬉戏
English
He put on the great cloth of the earth. Then, after the Pratyekabuddha had done the work of eating, out of compassion for him, like the king of swans spreading his wings, he appeared manifestly in the sky above and began to perform miracles of burning, illuminating, raining, and emitting lightning. Because ordinary people quickly place their minds on miracles, that caravan leader, like a tree cut off from its roots, fell at the feet of that Pratyekabuddha and began to pray: "By the root of virtue of having made offerings to such a worthy object of offering, may I be born into a wealthy, rich, and prosperous family. And may I also obtain such qualities that are even more excellent than this, that please the teacher and do not displease the teacher." Monks, at that time, at that time, that great caravan leader was this son of a wealthy man. He made offerings to the Pratyekabuddha and prayed, "By the root of virtue of having made offerings to such a worthy object of offering, may I be born into a wealthy, rich, and prosperous family." Therefore, he was born into a wealthy, rich, and prosperous family. And he prayed, "May I also obtain such qualities that are even more excellent than this, that please the teacher and do not displease the teacher." Therefore, he renounced in my teaching, abandoned all defilements, and manifested the state of an Arhat. This person pleased me, the teacher, and did not displease me in a way that countless billions of Pratyekabuddhas could not compare. Listen, although he attained the state of an Arhat, because it was not genuine, he was slandered. Monks, in the past, in a past time, on a certain cliff, there lived a wealthy, rich, and prosperous householder, whose possessions were vast and extensive, who possessed wealth comparable to that of Vaishravana, and who could even compete with Vaishravana in wealth. He took a wife from among his own kind, and then he played, rejoiced, and enjoyed pleasure with her. Playing