Tibetan
གནས་ངན་པར་སྐྱེས་པར་གྱུར། བདག་ཅག་ད་ལྟར་དྲག་ཤུལ་ཅན་སུག་པ་དམར་བ། སྣུན་པ་དང་རབ་ཏུ་སྣུན་པ་ལ་ཞུགས་པ། གཞན་གྱི་སྲོག་འཕྲོག་པ། གཞན་གྱི་སྲོག་གཅོད་དུ་སྩོལ་བ། གཞན་གྱི་སྲོག་གཅོད་པས་འཚོ་བར་བགྱིད་པ་དག་ལགས་པས། བདག་ཅག་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་པ་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ནི་ཅིར་འགྱུར། སྐྱེ་བ་ནི་ཅིར་འགྱུར། ཚེ་ཕྱི་མ་ནི་ཅིར་འགྱུར། གལ་ཏེ་བདག་ཅག་རིགས་དམའ་བར་སྐྱེས་པར་མ་གྱུར་ན། བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་། ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་རྒལ་བར་བགྱི་བ་དང་། སྦྱོར་བ་རྣམས་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་སྤྲོ་བར་བགྱི། འབད་པར་བགྱི། བརྩལ་བར་བགྱི་བ་ཞིག་ན་སྙམ་པས་བདག་ཅག་ཇི་ལྟར་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་མི་མཆིས་སུ་རུང་། བཞིན་བཟང་དག་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་གསུང་རབ་འདི་ལ་ནི་རིགས་གཅེས་པ་མ་ཡིན། ཁྱིམ་གཅེས་པ་མ་ཡིན། རུས་གཅེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་གསུང་རབ་འདི་ལ་ནི་སྒྲུབ་པ་གཅེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་རིགས་དང་ནི། །ཁྱིམ་དང་རུས་དག་རྟོག་མི་མཛད། །ཡུན་རིང་བྱས་པར་གྱུར་ཀྱང་ནི། །ལས་རྣམས་ལ་ནི་ཡོངས་རྟོག་མཛད། །གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཅག་ལེགས་པར་གསུགནས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པ་འདོད་ན་ཚུར་ཤེག །ཡུ་བུ་ཅག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་འདོང་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱེད་ཅག་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པ་ལེགས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བདག་ཅག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་རབ་ཏུ་འབྱུང་དུ་མཆིའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་རིགས་ཀྱི་བུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ཁྲིད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ་།མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་རིགས་ཀྱི་བུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཚལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་འདི་དག་རབ་ཏུ་དབྱུང་དུ་གསོལ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག །ཅེས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་དགེ་སློང་དག་ཚུར་ཤོག་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དེ་དག
Chinese
生于恶处。我们现在是凶残的红手者，从事打击和猛烈打击，夺取他人性命，命令他人杀生，以杀生为生。我们这些人死后，来世会变成什么？转世会变成什么？来生会变成什么？如果我们没有生于低贱种姓，我们也会在善说之律中出家，为了渡过河流，为了彻底超越结合而努力，精进，奋斗。我们怎么会心中没有这种想法呢？善男子，对于释迦牟尼佛的教法来说，重要的不是种姓，不是家庭，不是血统，而是修行。又说：如来不分别种姓、家庭和血统，即使长期造作，也完全观察业。如果你们想在善说之律中出家，想获得比丘的身份，就来吧。孩子们，我们去往世尊所在之处，世尊会为你们出家的。圣者说：好啊，如果是这样，我们就在世尊面前出家。然后，具寿舍利子带领那五百位贵族子弟前往世尊所在之处，到达后，以头顶礼世尊的双足，然后在一旁坐下。坐在一旁后，具寿舍利子对世尊说道：尊者，这五百位贵族子弟如果想在善说之律中出家，想获得比丘的身份，请世尊慈悲为他们出家，为他们授具足戒。世尊对他们说：比丘，来吧！就这样让他们出家，并对比丘们说：来吧，行梵行！这样说了之后，他们就……
English
Born in a bad place. We are now cruel red-handed ones, engaged in striking and violently striking, taking the lives of others, ordering others to kill, and making a living by killing. What will become of the beings of those of us who die from here? What will become of rebirth? What will become of the future life? If we were not born into a low caste, we would also go forth into the well-spoken Dharma-Vinaya, and strive, endeavor, and exert ourselves in order to cross the rivers and to completely transcend the unions. How could we not have such thoughts in our hearts? Good men, for the teachings of the Buddha Shakyamuni, what is important is not caste, not family, not lineage, but practice. It is also said: The Tathagatas do not discriminate between caste, family, and lineage, but even after a long time, they completely observe the actions. If you wish to go forth into the well-spoken Dharma-Vinaya and desire the state of a Bhikshu, come here. Children, let us go to where the Bhagavan is, and the Bhagavan will ordain you. The noble one said: Very well, if that is so, we will go forth in the presence of the Bhagavan. Then, the venerable Shariputra led those five hundred sons of noble families to where the Bhagavan was, and upon arriving, they bowed their heads at the feet of the Bhagavan and sat down on one side. Having sat down on one side, the venerable Shariputra said to the Bhagavan: Venerable one, these five hundred sons of noble families, if they wish to go forth into the well-spoken Dharma-Vinaya and desire the state of a Bhikshu, may the Bhagavan, out of compassion, ordain them and grant them full ordination. The Bhagavan said to them: Bhikshus, come! Thus he ordained them, and said to the Bhikshus: Come, practice the pure conduct! After saying this, they...
Tibetan
་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་མཇུག་ཁོ་ནར་སྐྲ་བྱི་བ་དང་། སྣམ་སྦྱར་གྱོན་པར་གྱུར་ཏོ། །སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་ཞག་བདུན་སྐྱེས་པ་ཙམ་དང་། ལག་པ་ལྷུང་བཟེད་དང་བྱ་མ་བུམ་གྱིས་བྲེལ་བ་དང་། དགེ་སློང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པའི་སྤྱོད་ལམ་ལྟ་བུར་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཚུར་ཤོག་བཀའ་སྩལ་པས། །སྐྲ་བྱི་སྣམ་སྦྱར་གྱོན་པའི་ལུས་ལྡན་ཞིང་། །མོད་ལ་དབང་པོར་བཞིར་གནས་གྱུར་ཏེ། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པས་ལུས་གཟུགས་བཀབ་པར་གྱུར། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རིགས་ཀྱི་བུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་རབ་ཏུ་བྱུང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་ནས། ཡངས་པ་ཅན་དུ་ཅི་དགྱེས་པར་བཞུགས་ཏེ། འོད་མ་ཅན་གྱི་གྲོང་ག་ལ་བ་དེར་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ནས་མཐར་གྱིས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་ན། འོད་མ་ཅན་གྱི་གྲོང་དུ་བྱོན་ནས་འོད་མ་ཅན་གྱི་གྲོང་ན་གྲོང་གི་བྱང་ཕྱོགས་ཤིང་ཤ་བའི་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་མུ་གེ་ཉམ་ང་བ་དགོན་པ་སློང་མོ་བས་ཟས་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་ཕ་མ་དག་ཀྱང་རང་གི་བུ་དག་ལ་ཟས་སྦྱིན་པ་དང་། བྱ་བར་སེམས་པ་དཀའ་ན་སློང་མོ་བདག་ལྟ་ལ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ད་ལྟར་མུ་གེ་ཉམ་ང་བ་དགོན་པ་སློང་མོ་བས་ཟས་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་ཕ་མ་དག་ཀྱང་རང་གི་བུ་དག་ལ་ཟས་སྦྱིན་པ་དང་། བྱ་བར་སེམས་པ་དཀའ་ན་སློང་མོ་བ་དག་ལྟ་ལ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་བྱུང་གིས་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཅག་ཚུར་ཤོག་ལ་སྨོས་འདྲིན་ཅི་ལྟ་བ་དང་། ཕེབས་པར་སྨྲ་བ་ཅི་ལྟ་བ་དང་། འགྲོགས་བ་ཤེས་ཇི་ལྟ་བས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེན་ཀོར་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གྲོང་དུ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་ལོང་ཞིག །ང་ཡང་འོད་མ་ཅན་གྱི་གྲོང་འདི་ཉིད་ དུ་བསྙེན་བཀུར་བ་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོ་དང་དབྱར་གནས་པར་ཁས་ལེན་གྱིས། ཐམས་ཅད་ཉིད་ནི་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་། །དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་བཙུན་པ་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མཉན་ནས་སྨོས་འདྲིན་ཇི་ལྟ་བ་དང་། ཕེབས་པར་སྨྲ་བ་ཇི་ལྟ་བ་དང་། འགྲོགས་བཤེས་ཇི་ལྟ་བས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེན་ཀོར་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གྲོང་དུ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་འོད་མ་ཅན་གྱི་གྲོང་དེ་ཉིད་དུ་བསྙེན་བཀུར་བ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་དབྱར་གནས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཤེས་
Chinese
仅仅是世尊的教诲的结尾，就剃了头发，穿上了袈裟。头发和胡须才长了七天左右，双手忙于拿着钵和水瓶，就像比丘受具足戒后年满百岁的行为一样。又说，如来以“来吧”的教诲，拥有剃发、身穿袈裟之身，于四禅定中安住，以佛陀的意念覆盖了身体。之后，世尊让那五百位善男子出家并受具足戒后，在广严城（Vaisali）随意居住，在名为光严城的村庄游行，最终游行到光严城，住在光严城北边的沙罗树林中。当时，发生了可怕的饥荒，僧侣们难以乞食，父母也难以供养自己的孩子食物，做事也很困难，更不用说像我这样的乞丐了。之后，世尊对比丘们说：比丘们，现在发生了可怕的饥荒，僧侣们难以乞食，父母也难以供养自己的孩子食物，做事也很困难，更不用说乞丐们了。比丘们，你们来这里问讯如何，说去如何，结伴同行知道如何，就在广严城附近的避难村庄安居吧。我也将在光严城这里，与侍奉者比丘阿难陀一起安居。如果所有人都因乞食而感到疲惫，那就不好了。那些比丘听了世尊的话后，说“尊者，如您所说”，然后问讯如何，说去如何，结伴同行知道如何，就在广严城附近的避难村庄安居了。世尊也在光严城那里，答应与侍奉者具寿阿难陀一起安居。之后，那五百位比丘心想：具寿们知道
English
Merely by the conclusion of the Blessed One's teachings, they shaved their heads and donned robes. Their hair and beards had only grown for about seven days, and their hands were busy with begging bowls and water pots, behaving like monks who had taken full ordination and were a hundred years old. It was also said, "By the Tathagata's command to 'Come here,' possessing bodies with shaved heads and wearing robes, they remained in the four meditative states, and their bodies were covered by the Buddha's intention." Then, after the Blessed One had five hundred noble sons ordain and receive full ordination, they resided as they pleased in Vaisali, wandering to the village called Radiant City, and eventually wandering to Radiant City, where they stayed in the Sal tree grove north of the village. At that time, there was a terrible famine, and it was difficult for monks to find food, and even parents found it difficult to provide food for their children, and it was difficult to do anything, let alone beggars like myself. Then the Blessed One said to the monks: "Monks, now there is a terrible famine, and it is difficult for monks to find food, and even parents find it difficult to provide food for their children, and it is difficult to do anything, let alone beggars. Monks, how about you come here to inquire, how about saying to go, how about knowing to go together, and spend the summer retreat in the village of refuge near Vaisali? I will also spend the summer retreat here in Radiant City with the attendant monk Ananda. It would not be good if everyone were troubled by begging for alms." Those monks, having heard from the Blessed One, said, "Venerable one, as you say," and then inquired how, said how to go, knew how to go together, and agreed to spend the summer retreat in the village of refuge near Vaisali. The Blessed One also, there in Radiant City, agreed to spend the summer retreat with the attendant, the venerable Ananda. Then, those five hundred monks thought to themselves: "The venerable ones know
Tibetan
པར་གྱིས་ཤིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་དགེ་སློང་དག་ད་ལྟར་མུ་གེ་ཉམ་ང་བ་དགོན་པ་སློང་མོ་བས་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་ཕ་མ་དག་ཀྱང་རང་གི་བུ་དག་ལ་ཟས་སྦྱིན་པ་དང་། བྱ་བ་སེམས་པ་དཀའ་ན་སློང་མོ་བ་དག་ལྟ་ལ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་དག་བྱུང་གིས། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཅག་ཚུར་ཤོག་ལ་སྨོས་འདྲིན་ཇི་ལྟ་བ་དང་། ཕེབས་པར་སྨྲ་བ་ཇི་ལྟ་བ་དང་། འགྲོགས་བཤེས་ཇི་ལྟ་བས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ཉེན་ཀོར་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གྲོང་དུ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་ལོང་ཞིག །ང་ཡང་འོད་མ་ཅན་གྱི་གྲོང་འདི་ཉིད་དུ་བསྙེན་བཀུར་བ་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོ་དང་དབྱར་གནས་པར་ཁས་ལེན་གྱིས། ཐམས་ཅད་ཉིད་ནི་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ན། འདི་ན་བདག་ཅག་ལ་ཉེ་དུ་འགའ་ཡང་མེད་དེ། ཉ་བའི་གྲོང་ན་བདག་ཅག་གི་ཉེ་དུ་དག་འཁོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་ཉ་པའི་གྲོང་དུ་དོང་སྟེ་ཉེ་དུ་རྣམས་བལྟས་ནས། ཉ་བའི་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་དུ་ལོ་མ་དང་འདབ་མའི་སྤྱིལ་བུ་དག་བྱས་ཏེ། དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླང་བར་བྱ་གོར་མ་ཆག་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ཉ་པའི་གྲོང་དུ་དོང་སྟེ་ཉེ་དུ་དག་ལ་བལྟས་ནས་ཉ་བའི་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་དུ་ལོ་མ་དང་། འདབ་མའི་སྤྱིལ་བུ་དག་བྱས་ཏེ་དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་སོ། །དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །བདག་ཅག་ནི་ཐོས་པ་ཉུང་བ་ཐོས་པ་ཉུང་ངུ་དང་ལྡན་པ་དག་ཡིན་པས་བདག་ཅག་གི་ཉེ་དུ་དག་ཉེ་བར་འོངས་ པར་གྱུར་ན། བདག་ཅག་གིས་ཉེ་བར་འོངས་པ་དེ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་མི་ནུས་ཀྱིས། བདག་ཅག་གི་ཉེ་དུ་འོངས་པ་དག་ལ་ཉེ་དུ་དག་ཁྱེད་ཅག་གང་དག་གི་གྲོང་ཚིགས་ན་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་འདི་འདི་ལྟར་དབྱར་གནས་པར་ཁས་བླངས་པར་གྱུར་པའི་ཉེ་དུ་དེ་དག་གིས་ནི་རྙེད་པ་ལེགས་པ་རྙེད་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་འདི་ནི་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། མི་རྟག་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདག་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། ཟས་ལ་མི་མཐུན་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། ཉེས་དམིགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་། སྤོང་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། འགོག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། འཆི་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་སྔོས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་རྣགས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་བམ་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་འབུས་གཞིགས་པའི་འདུ་ཤེས་དང
Chinese
打印出来！世尊这样说：比丘们，现在饥荒可怕，在寂静处乞食难以获得，父母也难以拿出食物布施给自己的孩子，做事思考困难，更不用说乞丐了。比丘们，你们过来，像平时说话一样，像平时来往一样，像平时交往一样，到广阔的危险之地避开喧嚣的村庄去安居吧！我也在这个光明村落里，与侍者比丘阿难陀一起安居。世尊教诫说：如果你们都因乞食而感到疲惫，那是不允许的。这里我们没有任何亲戚，渔村里有我们的亲戚居住，我们去渔村探望亲戚，然后在渔村附近用树叶和树枝搭建小屋，一定在那里安居。于是，五百比丘前往渔村探望亲戚，然后在渔村附近用树叶和树枝搭建小屋，在那里安居。他们这样想：请了解具有寿命者！我们是少闻者，拥有极少的闻法，如果我们的亲戚前来，我们无法为前来的亲戚说法，我们对前来的亲戚说：亲戚们，你们在哪个村庄里，有比丘僧团像这样安居，那些亲戚们真是获得了极好的收获。因为这位比丘具有无常想，于无常中具有痛苦想，于痛苦中具有无我相，于食物中具有厌恶想，于一切世间具有不悦想，具有过患想，具有舍弃想，具有离欲想，具有灭尽想，具有死亡想，具有不净想，具有青瘀想，具有脓烂想，具有断坏想，具有虫蚀想。
English
Print it out! The Blessed One said this: Monks, now famine is terrible, it is difficult to obtain alms in secluded places, and parents also find it difficult to give food to their children. It is difficult to do things and think, let alone beggars. Monks, come here, speak as usual, come and go as usual, associate as usual, and go to a vast and dangerous place to avoid the noisy villages and settle down! I will also settle down in this bright village with the attendant monk Ananda. The Blessed One taught: If you are all tired of begging, that is not allowed. Here we have no relatives, and our relatives live in the fishing village. We will go to the fishing village to visit our relatives, and then build huts with leaves and branches near the fishing village, and we will definitely settle there. Then, five hundred monks went to the fishing village to visit their relatives, and then built huts with leaves and branches near the fishing village, and settled there. They thought: Please understand, those who have life! We are those who have heard little, and have very little Dharma. If our relatives come, we cannot preach the Dharma to the relatives who come. We say to the relatives who come: Relatives, in which village do you have a Sangha of monks who settle down like this? Those relatives have really gained a very good harvest. Because this monk has the perception of impermanence, the perception of suffering in impermanence, the perception of non-self in suffering, the perception of disgust with food, the perception of displeasure with all the world, the perception of fault, the perception of abandonment, the perception of detachment, the perception of extinction, the perception of death, the perception of impurity, the perception of blue-purple, the perception of pus, the perception of disintegration, and the perception of worm-eaten.