Tibetan
་བརྗོད་དོ། །མཁན་པོས་སྨྲས་པ། བུ་ཅི་ཉེས། མཁན་པོ་བདག་གི་ཕུ་བོ་དེ་མཆིས་ནས་ཏེ་པོར་མཆིད་འབོ་ཞིང་། ཇི་དེ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཡིན་ནམ། ཁོ་བོ་དེར་ཡང་སོང་ལ་དེ་ལ་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅད་པར་བྱའོ་ཞེས་མཆིའོ། །འདི་ལྟར་བདག་ཅག་རྒྱལ་པོས་གཞོན་ནུའི་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་སྩལ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བདག་ནོངས་པ་དང་བཅས་པ་ལགས་པས། གལ་ཏེ་ན་འདིར་ཡང་བདག་ལ་གནོད་ པ་བགྱིད་པར་འགྱུར་བའི་གནས་མཆིས་ཀྱིས། བྲོས་ཏེ་མཆིའོ། །བུ་གང་དུ་འགྲོ། མཁན་པོ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུའོ། །བུ་དེ་ན་ཁོ་བོ་མཛའ་བཤེས་དགེ་སློང་ཞིག་འདུག་གི་།དེ་ལ་སྤྲིང་ཡིག་བསྐུར་གྱིས། དེའི་དྲུང་ན་འདུག་ཅིག་དང་། དེ་ཁྱོད་ལ་བྱམས་པས་རྗེས་སུ་སྐྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །མཁན་པོ་ལེགས་སོ། །དེས་དགེ་སློང་དེ་ལ་སྔར་བྲོ་རྨ་བ་དྲིས་ཏེ། བདག་གི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་བདག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་གན་དུ་གཏང་སྟེ་འོང་གིས། དེའི་སླད་དུ་ཇི་ལྟར་འདི་ནི་མངོན་པར་དགའ་བ་བཞིན་དུ་བྱམས་པས་རྗེས་སུ་སྐྱོངས་ཤིག་ཅེས་སྤྲིང་ཡིག་བྲིས་ནས། ཉེ་སྡེས་སྤྲིང་ཡིག་དེ་མནོས་ཏེ་བག་ཚ་བས་ཡིད་མི་བདེ་ཞིང་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་པར་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་འཕགས་ཏེ་མཐར་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་སོང་ནས། ཐོས་པ་བརྒྱུད་པས་དགེ་སློང་དེའི་གན་དུ་ཕྱིན་ནས་རྐང་པ་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། སྤྲིང་ཡིག་ཕུལ་ནས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེས་སྤྲིང་ཡིག་བཀླགས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོངས་པ་ལེགས་སོ། །འོངས་པ་ལེགས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཁྱོད་དེའི་ཉེ་གནས་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཁོ་བོའི་ཡང་ཡིན་གྱིས་བསླབ་པ་ལ་གུས་པར་གྱིས་ཤིག་དང་། ཁོ་བོས་ཁྱོད་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་དང་དྲ་བ་དང་ཕོར་བུ་དང་སྐ་རགས་ཀྱིས་མི་བྲེལ་བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དགེ་སློང་གི་ལས་ནི་གཉིས་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་ཀློག་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་བསམ་གཏན་དང་ཀློག་པ་གང་འདོད། བསམ་གཏན་འཚལ་ལོ། །བུ་ལེགས་སོ། །དེས་དེ་ལ་གདམས་ངག་བྱིན་ནས་ཉེ་སྡེ་བསིལ་བ་ཚལ་གྱི་དུར་ཁྲོད་དུ་སོང་སྟེ། བརྩོན་པ་དང་འབད་པ་དང་། བརྩལ་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། བོང་བ་དང་གསེར་དུ་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་མཚུངས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་བཞག་པ་ལྟ་བུ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་དྲལ་བར་གྱུར་ཅིང་། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད
Chinese
说了。堪布说：孩子，有什么危险？堪布，我的哥哥去了德波，说：那里是无畏的城市吗？我也要去那里，要给他定一个大罪。这样，我们国王虽然已经完全放弃了年轻人，但是因为我犯了错，如果在这里也会对我造成伤害，所以逃走了。孩子，你要去哪里？堪布，去王舍城。孩子，那里有我的朋友比丘，给他寄一封信，你待在他那里，他会慈悲地照顾你的。堪布，好的。他先问了那个比丘的伤势，说：我要把我的同伴送到你那里，为了他，就像对待显现的喜悦一样慈悲地照顾他。写完信后，近侍收到了信，因为害怕而心神不宁，像四处张望一样，前往王舍城，最终到达王舍城。通过打听，他找到了那个比丘，用头顶礼他的双脚，献上信，然后默默地坐在一旁。然后，那个比丘读了信，说：有寿命的人，来得好！来得好！就像你是他的近侍一样，你也是我的，要恭敬地学习，我会让你不为钵、法衣、网、碗和腰带而操心。另外，比丘的事务有两种：禅定和阅读。你喜欢禅定还是阅读？喜欢禅定。孩子，很好！他给了他教诲，近侍去了寒林尸陀林，通过精进、努力和勤奋，舍弃了一切烦恼，证得了阿罗汉果位。阿罗汉，从三界中解脱了贪欲，粪土和黄金平等，虚空和手掌相同的心，就像放置的旃檀一样，智慧破开了蛋壳，获得了智慧和神通，以及各别正知，有
English
said. The abbot said: Child, what is the danger? Abbot, my brother went to Depo and said: Is that a fearless city? I will also go there and impose a great punishment on him. Thus, although our king has completely abandoned the young man, because I have made a mistake, if I am harmed here as well, I will flee. Child, where are you going? Abbot, to Rajagriha. Child, there is a monk who is my friend there, send him a letter, stay with him, and he will take care of you with compassion. Abbot, good. He first asked about the injury of that monk, saying: I will send my companion to you, and for him, take care of him with compassion as if it were manifest joy. After writing the letter, the attendant received the letter, and because he was afraid, he was uneasy and looked around, went to Rajagriha, and finally arrived in Rajagriha. Through inquiries, he found the monk, bowed his head to his feet, offered the letter, and then sat silently aside. Then, that monk read the letter and said: O long-lived one, welcome! Welcome! Just as you are his attendant, you are also mine, and you must respectfully study, and I will not bother you with alms bowls, robes, nets, bowls, and belts. In addition, there are two kinds of affairs for monks: meditation and reading. Do you prefer meditation or reading? I prefer meditation. Child, very good! He gave him teachings, and the attendant went to the Cool Grove charnel ground, and through diligence, effort, and exertion, he abandoned all defilements and attained the state of Arhat. Arhat, liberated from desire from the three realms, with a mind that is equal to dung and gold, the same as the sky and the palm of the hand, like placed sandalwood, wisdom broke open the eggshell, and obtained wisdom and supernatural powers, as well as individual correct knowledge, having
Tibetan
་པ་དང་འདོད་པའི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་། རྗེད་པར་བྱ་བ་དང་། མངོན་དུ་སྨྲ་བར་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་བར་སྐབས་སུ་སྡེ་པ་ཡང་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་སྟེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དྲིས་པ། འཕགས་པ་དག་འདི་ན་མཉན་ཡོད་པའི་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞིག་མཆིས་སམ། རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ག་ལ་མཆིས། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་སོང་ངོ་། །དེ་ཁྱེད་ཀྱི་ཅིར་འོང་ནུ་བོར་མཆིའོ། །སྡེ་པས་དགེ་སློང་དེ་དག་གི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སོང་ནས་བསམས་པ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱང་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་མ་ཡིན་གྱིས་བདག་དེར་ཡང་སོང་ལ། དེ་ལ་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེ་ལམ་བརྒྱགས་མང་པོ་དང་ཀར་ཤ་པ་ཎ་དག་ཁྱེར་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་སོང་ངོ་། །དེ་འོད་མའི་ཚལ་དུ་སོང་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དྲིས་པ། འཕགས་པ་དག་འདི་ན་མཉན་ཡོད་པའི་ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞིག་མཆིས་སམ། འདིར་འོངས་སོ། །དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཅིར་འོང་། ནུ་བོར་མཆིའོ། །དེ་ག་ལ་མཆིས། བསིལ་བ་ཚལ་གྱི་དུར་ཁྲོད་ནའོ། །སྡེ་པ་དེ་བསིལ་བ་ཚལ་གྱི་དུར་ཁྲོད་དུ་སོང་བ་དང་། དེས་ཉེ་སྡེ་བྱིས་པའི་གནས་སྐབས་ན་མཐོང་བ་ཆེན་པོར་གྱུར་པས། མཁས་པ་དང་རྣམ་པར་གནོན་པ་ལས་ངོ་མ་ཤེས་མོད་ཀྱི་ཏེ་པོར་བརྟགས་པ་དང་བཞིན་གཟུགས་ལས་ངོ་ཤེས་པར་གྱུར་ནས། དེས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་འདིས་བདག་ངོ་ཤེས་པར་གྱུར་ན། ངེས་པར་འདིས་བདག་གསོད་པར་བྱེད་པས་དེའི་ཐབས་སྦྱར་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སོང་སྟེ་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་པར་བལྟ་ཞིང་འདུག་གོ་།ཇི་ཙམ་ན་ལམ་དེར་རྔོན་པ་ལག་ན་མདའ་གཞུ་ཐོགས་པ་ཞིག་རི་དྭགས་བཤོར་བའི་ཕྱིར་འོངས་པ་དང་། སྡེ་པ་དེའི་གན་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་གྲོགས་པོ་ཁྱོད་ལག་ན་མདའ་གཞུ་ཐོགས་ཏེ་གར་འགྲོ་།དེས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་རི་དྭགས་ཤོར་དུའོ། །དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་རྙེད་པ་ཇི་ཙམ་ འགྲུབ། གྲོགས་པོ་ལན་འགའ་ནི་འགྲུབ། ལན་འགའ་ནི་མི་འགྲུབ་བོ། །གང་གི་ཚེ་འགྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་ན་མང་ཉུང་ཇི་ཙམ། གྲོགས་པོ་ཀར་ཤ་པ་ཎི་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་མོ། །སྡེ་པས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདི་སོད་ཅིག་དང་། ཁོ་བོས་ཁྱོད་ལ་ཀར་ཤ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བྱིན་ནོ། །རྔོན་པ་དེ་འདོད་པས་དྲངས་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པས་དེས་སྡེ་པ་ལས་ཀར་ཤ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བླངས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་བསམས་པ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདི་དག་ནི་
Chinese
，背离利养和恭敬。受到具足权力和近侍的天神们的供养，被遗忘，被公开谈论。在那期间，提婆也去了祇陀林，询问比丘们：诸位尊者，这里有没有舍卫城一位居士的儿子出家？回答说：出家了。他在哪里？回答说：去了王舍城。他和你们是什么关系？回答说：是兄弟。提婆向那些比丘的脚下顶礼，然后离开，心想：王舍城也不是无畏的城市，我也去那里，要给他一个巨大的惩罚。于是，他携带了许多路费和迦尔沙波拏，去了王舍城。他去了竹林精舍，询问比丘们：诸位尊者，这里有没有舍卫城一位居士的儿子出家？回答说：来过这里。他和你们是什么关系？回答说：是兄弟。他在哪里？回答说：在寒林坟场。提婆去了寒林坟场，他曾见过难陀在孩童时期变得非常出名，虽然不能凭着智慧和压制力认出他，但通过身形和面貌还是认出了他。他心想：如果他认出了我，肯定会杀了我，所以要设法应对。于是，他走到一边，四处张望地坐着。过了一会儿，一个猎人拿着弓箭，为了狩猎野兽来到了路上。提婆走到他身边说：朋友，你拿着弓箭要去哪里？猎人说：朋友，去狩猎野兽。你从中能获得多少收益？朋友，有时能获得，有时不能获得。获得的时候，能有多少？朋友，大约五百迦尔沙波拏。提婆说：朋友，如果这样，你杀了这个出家人，我就给你五百迦尔沙波拏。猎人被贪欲驱使，拿了提婆给的五百迦尔沙波拏，之后心想：这些出家人
English
turning their backs on gains and honors. They are to be worshiped, forgotten, and openly spoken of by the gods with power and attendants. In the meantime, Devadatta also went to the Jeta Grove and asked the monks: "Venerable ones, is there a son of a householder from Shravasti who has renounced here?" They replied: "He has renounced." "Where is he?" They replied: "He has gone to Rajagriha." "What is his relationship to you?" They replied: "He is our brother." Devadatta bowed at the feet of those monks and left, thinking: "Rajagriha is not a fearless city either, I will go there too, and I will inflict a great punishment on him." So, he took a lot of travel expenses and karshapanas and went to Rajagriha. He went to the Bamboo Grove and asked the monks: "Venerable ones, is there a son of a householder from Shravasti who has renounced here?" They replied: "He has come here." "What is his relationship to you?" They replied: "He is our brother." "Where is he?" They replied: "In the charnel ground of the Cool Grove." Devadatta went to the charnel ground of the Cool Grove, and he had seen Nanda become very famous in his childhood. Although he could not recognize him by wisdom and suppression, he recognized him by his figure and appearance. He thought: "If he recognizes me, he will surely kill me, so I must devise a way to deal with it." So, he went to one side and sat looking around. After a while, a hunter came to the road with a bow and arrow in his hand to hunt wild animals. Devadatta went to him and said: "Friend, where are you going with a bow and arrow in your hand?" The hunter said: "Friend, to hunt wild animals." "How much gain do you get from it?" "Friend, sometimes I get it, sometimes I don't." "When you get it, how much is it?" "Friend, about five hundred karshapanas." Devadatta said: "Friend, if so, kill this renunciate, and I will give you five hundred karshapanas." The hunter, driven by desire, took the five hundred karshapanas from Devadatta, and then thought: "These renunciates are
Tibetan
རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་གཞོན་ནུའི་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་བྱིན་པ་ཡིན་ལ། བདག་ནི་ཕྱོགས་འདིར་རྟག་ཏུ་རྒྱུ་བ་ཡིན་པས། གལ་ཏེ་བདག་གིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདི་བསད་པར་གྱུར་ན། བདག་ཀྱང་བུ་དང་རྩ་ལག་དང་ཕྱུགས་དང་བཅས་ཏེ་ངེས་པར་བཙོན་རར་བཅུག་ཅིང་གསོད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་ཁྱིམ་བདག་འདི་ནི་ན་ལེ་ཤམ་དཀར་པོ་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་བར་འདི་ག་ལས་འོངས་པ་སུས་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་ཡིན་གྱིས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། རྔོན་པ་དེས་མདའ་དུག་ཅན་གྱིས་གཞུ་རྔའི་དབྱིབས་འདྲ་བར་རྣ་དྲུང་དུ་ཐུག་པར་བཀང་སྟེ་སྡེ་པའི་གནད་དུ་བསྣུན་ཏོ། །སྡེ་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པས་བདག་བསད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདིས་རྔོན་པ་འདི་དང་ལྷན་ཅིག་བརྡ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་གང་དུ་འདི་གསོད་པར་འགྱུར་བ་དེར་སྐྱེ་བ་བླང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་དག་གསོ་བར་བྱེད་ཅིང་། དེས་སྨོན་ལམ་ལོག་པར་བཏབ་ནས། ཉེ་སྡེའི་གནས་ཁང་གི་སྒོ་གླེགས་འདྲུད་པའི་འོག་ཏུ་སྦྲུལ་དུག་མྱུར་དུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་དག་ནི་མ་བསམས་པར་ཤེས་པ་དང་། མཐོང་བ་མི་འཇུག་པས། ཉེ་སྡེས་སྒོ་ལེགས་ཕྱེ་བས་སྦྲུལ་དུག་མྱུར་དུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སྒོ་གླེགས་འདྲུད་པའི་སྟེང་དུ་སྐྱེས་ནས་དེར་ཡང་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཁྲིའི་རྐང་རྟེན་གཅིག་གི་འོག་ཏུ་སྐྱེས་ནས་དེར་ཡང་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་ལན་བཞིར་འོག་ཏུ་སྐྱེ་ནས་དེར་ཡང་ཤི་བར་གྱུར་ ཏོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་འཆི་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དུག་ཤིན་དུ་རྣོ་བ་དང་། ལུས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལེན་པ་བྱེད་དོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དེ་སྟེང་གི་སྤང་ལེབ་ཀྱི་བར་དུ་སྐྱེས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་སྡེ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་སོང་སྟེ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་ཞུགས་པའི་ལུས་ལ་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་སྡེས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཁོ་བོའི་ལུས་ལ་སྦྲུལ་དུག་མྱུར་དུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ། འབར་བ་རྣོ་བ་དུག་དྲག་པ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་མིག་སྨན་གྱི་ཐུར་མ་ལྟར་ཕྲ་བ་ལྟུང་གིས། ཀྱེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལུས་ཀྱི་ཐཎ་ཀོར་ནས་བཟུང་ལ། འདི་ཉིད་དུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྦུན་པའི་ཆང་བུ་ལྟར་ཞིགས་པར་མི་འགྱུར་བར་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཕྱུང་ཞིག །དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ། ཚེ
Chinese
国王相好心给了青年完全的舍弃。我经常在这边行走，如果我杀了这个出家人，我和我的儿子、亲属、牲畜等必定会被关进监狱并处死。像这样，这个施主就像出现白色娜丽花一样，没有人知道他是从哪里来的，无论如何都要杀了他。这样想着，猎人就用毒箭，像拉弓一样拉到耳边，射中了斯德巴的要害。斯德巴被痛苦的感受所折磨，心想：杀我的那个人，一定是这个出家人和猎人一起串通好的，我要在他杀我的地方投生。他这样想着，发了恶愿，就投生在了涅斯德住所的门槛下，变成了一条毒性迅速蔓延的蛇。阿罗汉们具有不思而知的智慧，而且不会被看见，所以涅斯德打开门的时候，那条毒性迅速蔓延的蛇就死了。然后，他又投生在门槛上，也在那里死了。然后，他又投生在一张床的脚下，也在那里死了。像这样，他两次、三次、四次地投生在下面，也在那里死了。他越是这样死去，毒性就越是猛烈，身体也越是纤细，从而不断地转生。过了一段时间，他又投生在上面的草垫之间。这时，具寿涅斯德独自一人到僻静处，进入禅定，身体倒了下去。之后，具寿涅斯德对众比丘说：诸位具寿，有一种蛇毒正在迅速蔓延我的身体，它燃烧、锋利、剧毒，就像眼药棒一样细小。诸位具寿，抓住我的身体的腰部，不要像糠秕一样散开，把它扔到寺庙外面。那时，具寿舍利子，
English
King Endowed with Beauty granted the youth complete renunciation. I always wander in this direction. If I were to kill this renunciate, I, along with my sons, relatives, and livestock, would surely be imprisoned and killed. This householder, like the appearance of a white nālī flower, no one knows where he came from. By all means, he must be killed. Thinking thus, the hunter, with a poisoned arrow, drew the bowstring to his ear, like the shape of a rainbow, and shot it into the vital spot of Sdepa. Sdepa, afflicted by feelings of suffering, thought, 'Whoever has killed me, surely this renunciate has conspired with this hunter. I will take birth where he will be killed.' Cherishing such thoughts, he made a perverse aspiration and was born as a snake with rapidly spreading venom under the threshold of Nyésdé's dwelling. Arhats possess knowledge without thought and are not subject to being seen. When Nyésdé opened the door, the snake with rapidly spreading venom died. Then, he was born on the threshold and died there as well. Then, he was born under one of the legs of a throne and died there as well. Likewise, he was born underneath two, three, four times and died there as well. The more he died, the more potent the venom became, and the more subtle the body became, thus taking rebirth continuously. Some time later, he was born between the grass mats above. Then, the venerable Nyésdé, alone, went to a secluded place and, having entered into meditation, his body fell. Then, the venerable Nyésdé said to the monks, 'Venerable ones, a snake venom is rapidly spreading through my body, burning, sharp, and extremely poisonous. It is falling like a fine eye-ointment stick. O venerable ones, grasp my body by the waist and, without letting it scatter like chaff, throw it outside the monastery.' At that time, the venerable Śāriputra,