Tibetan
། །སྐྱོང་མ་ཆོམ་རྐུན་པ་དེ་དག་ལ་ལན་ཚྭའི་སྨན་རྩབས་འབྲིམ་པར་བྱེད་པ་ན་ནམ་སྲོས་པར་གྱུར་ནས་དགེ་སློང་ མའི་དབྱར་ཁང་སྒོ་བཅད་པ་ན། སྐྱོང་མ་འོངས་ནས་དེས་དལ་བུས་ཁད་ཀྱིས་ཁད་ཀྱིས་སྒོ་གཏན་བརྡུངས་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། སྒོ་གཏན་རྡུང་བར་བྱེད་པ་འདི་སུ། སྐྱོང་མས་སྨྲས་པ། བདག་སྐྱོང་མའོ། །ཁྱོད་ནམ་སྲོས་ནས་ག་ལས་འོངས། ཕུ་ནུ་མོ་དག་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་གྱིས་ཤིག །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་གྱིས་ཤིག །ཅི་ཁྱེད་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སམ། འོན་ཏེ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུའམ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུའམ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་སམ། འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་བྱེད་དུ་བཅུག །ཕུ་ནུ་མོ་དག །མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ན་འབྲས་ཆན་ནམ། སྐྱོ་མའམ། ཐུག་པའི་བཏུང་བའམ། རས་ཡུག་ཆེན་སྦྱོར་དུ་བཅུག་གམ། སྐྱོང་མས་སྨྲས་པ། ཕུ་ནུ་མོ་དག་ཅི་ཁྱེད་ཅག་ལ་འབྲས་ཆན་དང་། སྐྱོ་མ་དང་། ཐུག་པའི་བཏུང་བ་དང་། རས་ཡུག་ཆེན་སྦྱོར་དུ་གཞུག་པ་བཙལ་བ་ལས། ལས་གཞན་མེད་དམ། འོ་ན་གཞན་ཅི་བྱས། ཁྱེད་ཅག་གིས་ཆོམ་རྐུན་པ་དྲུག་ཅུ་པོ་ལག་པ་དང་། རྐང་པ་བཅད་པ་དེ་དག་མཐོང་ངམ། མཐོང་ངོ་། །བདག་གིས་ལན་ཚྭའི་སྨན་རྩབས་བསླངས་ཏེ་དེ་དག་འཐུང་དུ་བཅུག་ནས་འཐུངས་པ་དང་། དེ་དག་དུས་ལ་བབ་པས་མ་གཞོན་ནུ་དག་གི་ནུ་ཞོ་འཐུང་དུ་བཅུག་གོ་།སྐལ་ཆད་མ་ཁྱོད་ལྟོ་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དག་གིས་བཀང་ལ། ངེད་ཅག་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་དུ་འཇུད་དམ། དེ་བདག་ལ་ཡང་དག་པར་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ལྟུང་བ་མ་བྱུང་ངམ་སྙམ་དུ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། དེས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བརྗོད་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་མ་དེ་ལ་འདུ་ཤེས་ཀྱང་ཡོད། སེམས་པ་ཡང་ཡོད་པས་ཕམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། དགེ་སློང་ངམ་དགེ་སློང་མས་ནད་པ་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་ནད་པ་དུས་བྱེད་པར་གྱུར་ ཅིག་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་སྨན་སྦྱིན་པར་མི་བྱ་བར་འདི་ལྟར་ཅི་ནས་ཀྱང་ནད་སོས་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་སྨན་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་གིས་ནད་པ་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་ནད་པ་དུས་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་སྨན་སྦྱིན་པར་བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་ཉེ་བར་འཁོར་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་ཕྲན་གཞོན་ནུ་བཅུ་བདུན་སྡེའི་ཚོགས་དག་རབ་ཏུ་ཕྱུང་རྫོགས་པར་བསྙེན་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་ན། བཅུ་བདུན་སྡེ་དག་གལ་ཏེ་གཅིག་ལ་ལས་སུ་བསྐོ་བ་བབ་ན་ཡང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྡོངས་ཏེ་བྱེད་དོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་མཚན་ཐོགས་ཐག་ཏུ་ཆོས་མཉན་པ་བྱུང་ནས་དེར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྡོངས་ཏེ་ཏྲོན་བྱས་སོ། །ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་དགེ་འདུན་གྱི་བསྲོ་གང་བྱུང་ནས་དེར་ཡང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྡོངས་ཏེ་ཏྲོན་བྱས་སོ། །དེའི་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་བཅུ་བདུན་སྡེ་ལས་གཅིག་ལ་དགེ་སྐོས་བབ་ནས་དེའི་ཉིན་མོ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་བརྒྱན་ཏེ་འཁོད་དོ། །དེ་ན་དགེ་སྐོས་ཏྲོན་བྱེད་པའི་ཚེ་བཅུ་བདུན་སྡེ་ལས་གཅིག་ལ་བློ་བྱུང་བ་བདག་ནི་ཆད་ཀྱིས་ཉལ་ལོ། །མི་བཅུ་དྲུག་གིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཏྲོན་མི་ནུས་སྙམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་ལ་ཡང་བློ་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་ནས་གཞན་བཅུ་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་ཉལ་དུ་དོང་ངོ་། །དགེ་སྐོས་དེ་འབའ་ཞིག་གཅིག་པུས་མཚན་ཐོག་ཐག་ལས་བྱས་ཏེ། མཚན་མོ་ནམ་ནངས་པ་དང་། མར་མེའི་ཀོང་བུ་དག་བསྡུས། སྒོ་དག་ཕྱེ། གཙུག་ལག་ཁང་ཆག་ཆག་བཏབ། བྱུག་པ་བྱས་ཏེ། དུས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྟན་བཤམས་ཤིང་མཆོད་རྟེན་གྱི་འཁོར་སར་བདུག་སྤོས་བྲིམས་ཏེ། གཙུག་ལག་ཁང་གི་སྟེང་དུ་འགྲེང་ནས་གཎྜཱི་བརྡུང་བར་བརྩམས་སོ། །དེ་ནས་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་གཎྜཱིའི་སྒྲས་སད་ནས། རང་རང་གི་གནས་ཁང་དག་ནས་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ་བྱུང་བ་དང་། དེ་དག་གིས་དགེ་སྐོས་དེ་གཅིག་པུ་ཕར་རྒྱུགས་ཚུར་རྒྱུག་ཅིང་འདུག་པ་མཐོང་ནས། དེ་དག་གིས་ཕན་ཚུན་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་གཅིག་པུ་ཕར་རྒྱུག་ཚུར་རྒྱུག་ཅིང་འདུག་ན། ཡུ་བུ་ཅག་ལས་སུས་ཀྱང་འདིའི་གྲོགས་མ་བྱས་སམ། གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ལ་བློ་བྱུང་བ་བདག་ནི་ཆད་ཀྱི་ཉལ་ལོ། །མི་བཅུ་དྲུག་གིས་ཅིའི་ ཕྱིར་ཏྲོན་མི་ནུས་སྙམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་དེ་སྐད་ཟེར། གཞན་དག་ཀྱང་ཟེར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་སྐད་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བཅུ་དྲུག་པོ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་བདག་ཅག་གི་འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོག་མར་འགྲོ་བ་ཡིན་ན། བདག་ཅག་གིས་འདིའི་གྲོགས་མ་བྱས་པ་ནི་ཡུ་བུ་ཅག་གིས་མ་ལེགས་པ་བྱས་ཏེ། འདི་བདག་ཅག་ལ་གཤེ་བར་འགྱུར་གྱིས། ཟན་ཟོས་མ་ཐག་ཏུ་བཟོད་པ་གསོལ་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག
Chinese
那时，养母给那些盗贼分发盐水药渣时，天色已晚，比丘尼的夏安居房门已经关闭。养母来了，她慢慢地、轻轻地敲门。比丘尼们说：“敲门的是谁？”养母说：“我是养母。”“你天黑了才来干什么？”姐妹们，随喜吧！随喜吧！难道你已经现证了阿罗汉果位吗？或者是不还果？或是一来果？或是预流果？还是建造了僧伽的寺庙？姐妹们！”“不是的！”“那么是得到了米饭、酸奶、汤饮，还是布施了大量的布匹？”养母说：“姐妹们，难道你们除了寻找米饭、酸奶、汤饮和布施大量布匹之外，就没有其他事了吗？”“那么你做了什么？”“你们看到那六十个手脚被砍断的盗贼了吗？”“看到了。”“我讨来盐水药渣，让他们喝了，他们喝了之后，因为时机成熟，就让他们喝了年轻母亲的乳汁。”“你这倒霉的家伙，用注定要失败的东西填饱了肚子，还让我们随喜吗？我是否没有犯下彻底失败的堕落？”她生起了后悔，然后把这件事告诉了比丘。比丘们禀告了世尊。世尊开示说：“比丘们，那位比丘尼既有知觉，也有心念，所以犯了堕落。”因此，比丘或比丘尼不应该以希望病人死亡的心态施药，而应该以希望病人痊愈的心态施药。比丘如果以希望病人死亡的心态施药，就会犯下重罪。佛陀世尊住在舍卫城的祇陀林给孤独园。
English
At that time, when the nurse was distributing the salt water dregs to those thieves, it was getting late, and the nuns' summer retreat house was closed. The nurse came and slowly, gently knocked on the door. The nuns said, "Who is knocking?" The nurse said, "It is I, the nurse." "Why have you come so late? Sisters, rejoice! Rejoice! Have you realized the Arhatship? Or the fruit of non-returning? Or the fruit of once-returning? Or the fruit of stream-entry? Or have you built a monastery for the Sangha? Sisters!" "No!" "Then is it rice, yogurt, soup, or the donation of large pieces of cloth?" The nurse said, "Sisters, do you have nothing else to do besides seeking rice, yogurt, soup, and the donation of large pieces of cloth?" "Then what else have you done?" "Have you seen those sixty thieves whose hands and feet were cut off?" "We have seen them." "I begged for salt water dregs and let them drink it, and after they drank it, because the time was ripe, I let them drink the milk of young mothers." "You unfortunate one, you fill your stomach with things destined to fail, and then you want us to rejoice? I wonder if I have not committed a downfall that is a complete failure?" She felt remorse, and then told this matter to the monks. The monks reported it to the Blessed One. The Blessed One said, "Monks, that nun has both awareness and intention, so she has fallen." Therefore, a monk or nun should not give medicine with the intention of wanting the patient to die, but should give medicine with the intention of wanting the patient to recover. If a monk gives medicine with the intention of wanting the patient to die, he will commit a serious offense. The Buddha, the Blessed One, was staying in Anathapindika's Grove in Jeta's Grove in Shravasti.
Chinese
住在温迦园林中。当具寿大目犍连为近侍等十七位年轻沙弥僧团受具足戒时，如果这十七人僧团中，某件事委派给其中一人，他们也会一起完成。后来，在另一段时间，寺庙里举行了彻夜的听法活动，他们全部一起“宗”。第二天早上，僧众举行了任何仪式，他们也全部一起“宗”。在那之后的第二天，十七人僧团中的一人被委任为维那，那天他们也全部一起装饰寺庙并安坐。那时，当维那“宗”的时候，十七人僧团中的一人心想：我偷偷地睡觉了，十六个人为什么不能“宗”呢？同样，每个人都这样想，然后其他十六个人都各自去睡觉了。只有那个维那独自一人从彻夜开始工作，夜晚天亮后，他收拾了灯盏，打开了门，清扫了寺庙，涂抹了地面，知道时间后，铺设了坐垫，在佛塔周围焚香，然后站到寺庙顶上开始敲击犍稚。然后，那十六个人被犍稚的声音吵醒，各自拿着钵从自己的房间里出来，他们看到那个维那独自一人跑来跑去，他们互相说道：具寿们，这个人独自一人跑来跑去，我们这些年轻人中，没有人帮助他吗？其中一人说道：我心想我偷偷地睡觉了，十六个人为什么不能“宗”呢？其他人也这样说，所有人都这样说。然后，那十六个人说道：具寿们，这个人总是第一个做我们所有的事情，如果我们不帮助他，那就是我们这些年轻人做得不对，他会责骂我们的，吃完饭后立刻请求宽恕吧。
English
They were residing in the Un Garden. When the Venerable Mahāmaudgalyāyana ordained the seventeen young novices, including the attendants, into the fully ordained Sangha, if a task was assigned to one of the seventeen, they would all do it together. Later, at another time, there was an all-night Dharma listening event at the monastery, and they all did "Tron" together. The next day, whatever ceremony the Sangha held, they all did "Tron" together as well. The day after that, one of the seventeen was assigned as the Karmadāna (monastery supervisor), and that day they all decorated the monastery and sat down. Then, when the Karmadāna was doing "Tron," one of the seventeen thought: "I'll just sleep secretly; why can't the sixteen others do 'Tron'?" Likewise, each of them had the same thought, and then all the other sixteen went to sleep separately. Only that Karmadāna alone worked from the beginning of the night. When the night dawned, he collected the oil lamps, opened the doors, swept the monastery, plastered the floor, knew the time, laid out the mats, offered incense around the stupa, and then stood on top of the monastery and began to strike the ghaṇṭā (bell). Then, those sixteen were awakened by the sound of the ghaṇṭā, and came out of their respective rooms carrying their alms bowls. They saw that Karmadāna running back and forth alone, and they said to each other: "Venerable ones, this one is running back and forth alone; haven't any of us youngsters helped him?" One of them said: "I thought I would just sleep secretly; why can't the sixteen others do 'Tron'?" Others said the same, and they all said that. Then the sixteen said: "Venerable ones, since this one always goes first in all our immediate tasks, if we haven't helped him, then we youngsters have done wrong, and he will scold us. Let's ask for forgiveness immediately after eating."
Tibetan
་གིས་ཟན་ཟོས་ནས་བཟོད་པ་གསོལ་བར་བརྩམས་ཏེ། གཞོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེའི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་གཏུགས། རྒན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མགུལ་ནས་འཁྱུད་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཟོད་པར་གསོལ་ཞེས་བྱས་ནས་དེ་ཅང་མི་སྨྲ་བ་ཉིད་དུ་འདུག་གོ་།དེ་དང་ཆེས་བཤེས་པ་གཅིག་ཡོད་པ་དེས་ག་ག་ཚིལ་བྱས་པ་དང་། དེས་དགོད་པར་བརྩམས་ཏེ་བཟོད་དོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །དེ་དག་གིས་བསམས་པ། དེ་ནི་ཐབས་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། གཞན་གྱིས་ཀྱང་ག་ག་ཚིལ་བྱས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་གྱིས་ག་ག་ཚིལ་བྱས་པ་དང་། དེ་རླུང་གྱེན་དུ་འཆུགས་ཏེ་དུས་ལ་བབ་བོ། །དེ་དག་བརྟད་ཅིང་མྱ་ངན་བྱ་བར་བརྩམས་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་གྱིས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་བཅུ་བདུན་སྡེ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་བརྟད་ཅིང་མྱ་ངན་བྱེད། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་སྔོན་ནི་བཅུ་བདུན་སྡེར་གྱུར་ན། ད་ནི་བཅུ་དྲུག་སྡེར་གྱུར་ཏེ། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིད་དུ་འོང་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ཕམ་པར་གྱུར་པའི་ལྟུང་བ་བྱུང་ངོ་། །དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་མ་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་དོང་ངོ་། །བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཀྱང་མཐའ་ཅིག་ཏུ་དོང་སྟེ། སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འཁོད་པ། དགེ་སློང་གཞན་དག་གིས་མཐོང་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་སྦྱོར་བར་བརྩམས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་བཅུ་བདུན་སྡེ་འདི་དག་ནི་སོག་མའི་མེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་གིས་འབར་ཞིང་སྐད་ཅིག་གིས་ཤི་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡུད་ཙམ་ཞིག་གིས་རྒོད་བག་བྱེད་ཅིང་ཡུད་ཙམ་ཞིག་གིས་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འཁོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་མྱ་ངན་གྱི་མེས་ཡིད་གདུངས་པས། ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ཀྱང་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འཁོད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་དེ་རྣམས་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་གིས་ག་ག་ཚིལ་མི་བྱའོ། །བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ།། །།འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། བམ་པོ་བཅུ་གཅིག་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །མཉན་ཡོད་ནས་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ན་རི་བྲགས་ཤིག་ཡོད་པ་དེ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་པ་ནོར་མང་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཞིག་འདུག་སྟེ། དེ་ཡང་དད་པ་ཅན་བཟང་བ་དགེ་བའི་བསམས་པ་ཅན་ཡིན་པས། དེས་དགེ་འདུན་ལ་བསྡོས་ཏེ། གཙུག་ལག་ཁང་རྟ་བབས་མཐོན་པོ་དང་། སྐར་ཁུང་དང་། སྐར་ཁུང་དྲ་བ་ཅན་དང་། ལན་ཀན་གྱིས་བརྒྱན་པ། སྙིང་དང་མིག་འཕྲོ
Chinese
吃了糌粑后，就开始请求宽恕。年轻人就抓住他的双脚，年长者则从脖子上拥抱，说“有寿命者，请宽恕”，但他却一言不发。和他非常亲近的一个人做了“嘎嘎ཚིལ་”，他也开始笑，还说“宽恕吧”。他们心想，这真是个好办法，其他人也做了“嘎嘎ཚིལ་”，就这样，所有人都做了“嘎嘎ཚིལ་”，结果他放了个响屁，时候到了。他们开始哭泣哀号，比丘们问道：“喂，十七众，你们为何哭泣哀号？”他们回答说：“我们以前是十七众，现在变成十六众了，失去了令人愉悦的梵行同修，发生了失败的堕落。”比丘们说“不好啊”，然后离开了。那十六个人也全都离开了，内心沮丧而沉默。其他比丘看到后，就开始议论说：“有寿命者，这十七众就像稻草之火一样，瞬间燃烧，瞬间熄灭，一会儿得意洋洋，一会儿又沮丧沉默。”他们被悲伤之火烧灼，虽然享用，却一言不发地沉默着。这时，比丘们向世尊禀告，世尊 开示说：比丘们，那些比丘没有堕落，但是比丘不应该做“嘎嘎ཚིལ་”，如果做了，就会构成重罪。། །《毗奈耶分别》，第十一卷。佛陀薄伽梵住在舍卫城，胜林给孤独园。离舍卫城不远的地方有一座山岩，那里住着一位富有的、财产众多、享受丰厚的居士，他既有信仰又善良，心怀善念。他发愿为僧团建造一座寺庙，有高高的马厩、窗户、带窗户的网格和栏杆装饰，赏心悦目。
English
Having eaten the tsampa, they began to ask for forgiveness. The young ones grabbed his two feet, while the elders embraced him from the neck, saying, "O long-lived one, please forgive us," but he remained completely silent. One who was very close to him made a "嘎嘎ཚིལ་", and he began to laugh, also saying, "Forgive me." They thought, "This is a good method," and others also made "嘎嘎ཚིལ་", and in this way, everyone made "嘎嘎ཚིལ་", and then he broke wind upwards, and the time had come. They began to weep and lament, and the monks asked, "Hey, you seventeen, why do you weep and lament?" They replied, "We were formerly seventeen, but now we are sixteen, and we have lost our pleasing companions in pure conduct, and a defeat has occurred." The monks said, "It is not good," and departed. The sixteen also all departed, their minds subdued and silent. Other monks saw this and began to discuss it, saying, "O long-lived ones, these seventeen are like a fire of straw, burning in an instant and dying in an instant, for a moment joyful and for a moment subdued and silent." They were consumed by the fire of sorrow, and although they partook, they remained silent without speaking. Then the monks reported this to the Blessed One, and the Blessed One spoke, saying: "Monks, there is no transgression for those monks, but a monk should not make "嘎嘎ཚིལ་", and if he does, it will be a grave offense." ། ། Vinaya-vibhaṅga, Volume Eleven. The Buddha Bhagavan was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Garden. Not far from Shravasti, there was a rocky mountain where a wealthy householder lived, with much wealth and great enjoyment. He was faithful, virtuous, and of good intention. He vowed to build a monastery for the Sangha, with a high stable, windows, window grilles, and decorated with railings, pleasing to the heart and eye.