Tibetan
་ཕན་པར་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པ་མ་བོས་བས་དུབ་བཞིན་དུ་ཡང་ཤིང་དེ་ལ་འཛེགས་ནས་ཨ་མྲའི་འབྲས་བུ་ཀླག་པར་བརྩམས་ཏེ། མི་དེ་ཇི་ཙམ་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་ཨ་མྲའི་འབྲས་བུ་ཟར་བཅུག་ནས་ཐུབ་ཡང་བཀང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བག་འབེབས་པ་ཡིན་པས་དེ་ནས་སྤྲེའུའི་དཔོན་པོ་དེ་བབས་ནས་དེས་མི་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྭའི་ནང་རྗེ་ཁོ་བོ་དུབ་པས་ཡུད་ཙམ་ཞིག་ཉལ་གྱིས་རེ་ཞིག་ཕྱོགས་སུ་བྱ་ར་གྱིས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། །བཀའ་བཞིན་འཚལ་དེ་གཉིད་ལོག་པ་དང་མི་དེས་བསམས་པ། བདག་རྒྱགས་ཆད་པས་གལ་ཏེ་ཨ་མྲ་རྣམས་ཟོས་ན་ནི་བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཡང་ཅི་དབུལ་དེ་བས་ན་སྤྲེའུ་འདི་བསད་ལ་ཤ་སྐམ་དུ་བྱས་ཏེ་ལམ་དུ་འཇུག་གོ་སྙམ་ནས། སྙིང་རྗེ་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡལ་བར་བོར་བ་དེས་དེ་རྡོ་བ་ ཆེན་པོས་བསད་དོ། །ལྷས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཕན་འདོགས་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་དང་། །དེ་བཞིན་དྲིན་གཟོ་གྲོགས་པོར་བརྗོད། །མི་རྣམས་ལ་ཡང་ཁ་ཅིག་ནི། །ཕན་བ་བྱས་པ་མི་ཤེས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་སྤྲེའུའི་དཔོན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྒྱུད་མཁན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷ་སྦྱིན་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཡང་འདི་བྱས་བ་མི་གཟོ་བ་དང་། བྱས་པ་མི་ཚོར་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་ཡང་འདི་བྱས་པ་མི་གཟོ་ཞིང་བྱས་པ་མི་ཚོར་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་འདི་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་དང་། བྱས་པ་མི་ཚོར་བ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ངེས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་གནས་པ་ན་གྲོང་རྡལ་མེད་པའི་དགོན་པའི་གནས་རི་འོར་དང་རིའི་ཕུག་ཆུ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུས་རྒྱས་པ་ཞིག་ཏུ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་ཏེ། བྱ་ཤིང་སྟ་མོ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །རི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཞིག་ན་རི་དགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཞིག་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་སྤྱོད་པ་དང་གནས་པས་རི་དགས་བསད་ཅིང་བསད་ཅིང་ཟ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཤ་ཟོས་པ་ལས་སོའ་བར་དུ་རུས་པ་ཆུད་ནས་དེ་འཇིགས་པ་དང་། བག་ཚབ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང་སོའ་ནང་ཀྱི་ཚོར་བས་ལུས་ལ་གནོད་པར་གྱུར་ནས་བློང་བར་གྱུར་པས་ཁ་ཟས་ཟ་མ་ནུས་སོ། །སྟེས་དབང་གིས་ཤིང་སྟ་མོ་དེ་ཤིག་ཁ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་རྒྱུ་བ་ལ་གོམས་བས་དེ་ཕྱོགས་དེ་ནས་རི་དགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་འདུག་པའི་ཕྱོགས་དེར་འོངས་པ་ན། དེས་སེང་གེ་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བས་ཉེན་པར་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་ཅིའི་ཕྱིར་བློང་བར་གྱུར། དེས་སྨྲས་པ། ཚ་བོ་བདག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བས་ཉེན་ཏོ། །ཁྱོད་སྡུག་བསྔལ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་གིས། དེས་རྒྱས་པར་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་ཁྱོད་ལ་བདག་གིས་དཔྱད་བྱས་ཁྱོད་ནི་སེང་གེ་ཡིན་ཏེ་རྐང་བཞི་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཔོན་པོ་ཡིན་པས་ཕན་གདགས་པར་ནུས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་དུས་དུས་སུ་ཕན་པ་བྱོས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ཤིང་སྟ་མོས་བསམས་པ། ཇི་ལྟར་འདིས་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཚོར་བ་དེ་ལྟར་འདིའི་དཔྱད་བྱས་ནས་སོས་ནས་ཤེས་པར་འགྱུར་བར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ཕན་པར་བྱ་བ་ལྷུར་ལེན་པས་དེའི་སྤྱོད་པ་དང་གནས་པ་ལ་རྟོག་ཅིང་འདུག་གོ །ཇི་ཙམ་རི་དགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དེ་རླུང་བདེ་བའི་རེག་པས་ནད་རྩེ་ཞིལ་ནས་རྡོ་བ་ཞིང་ཡངས་པ་ཞིག་ལ་ཁ་གདགས་ནས་གཉིད་ལེག་གོ །དེ་ནས་ཤིང་སྟ་མོ་དེ་རི་དགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་ན་དེ་ལྟར་བསོད་པར་གནས་པར་མཐོང་ནས་དེས་བསམས་པ། འདིའི་དཔྱད་བྱ་བའི་དུས་དེ་ལ་བབ་པོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་ལེགས་པར་བརྟགས་ཏེ་སོའ་བར་དུ་ཆུད་པའི་རུས་པ་འདབ་མས་བསྐྱོད་པའི་རིམ་པས་མོད་ལ་ཕྱུང་སྟེ་སྐྱེས་ཤིང་གཉིད་ཀྱི་སྙོམས་པ་བསལ་བའི་མིག་གིས་ལངས་ནས་འདུག་གོ །དེ་ནས་ཤིང་སྟ་མོ་དེས་རི་དགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དེ་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་བྲལ་བར་རིག་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་དེའི་དྲུང་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི་རུས་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རི་དགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དེ་མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ནས་སྨྲས་པ། ཚ་བོ་ཕན་པ་འདིའི་ལན་ཁྱོད་ལ་བདག་གིས་ངེས་པར་སླར་ཕན་པ་བྱས་དུས་དུས་སུ་ཤིག་ཤིག །ལེགས་སོ་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཤིང་སྟ་མོ་སོང་ངོ་། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རི་དགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་ཤ་ལ་ཟབ་ན་ཤིང་སྟ་མོ་དེ་ཡང་བྱ་ཁྲ་ཞིག་གིས་ཟིན་ཏེ་དེའུ་ཤི་བ་ལས་ཤོར་ཏེ་བཀྲེས་པས་གདུངས་པའི་སྙིང་གིས་རི་དགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཉམ་ཐག་པ་དག་རིག་པར་བྱས་ནས་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་བདག་བཀྲེས་པས་གཟིར་གྱིས་ཤ་ལ་ཆུང་ཟད་བྱིན་ཅིག །དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ད་ལྟར་ཁོ་བོ་སྲོག་གཅོད་ཅིང་། །གཏུམ་པོ་མི་དགེ་བྱེད་པ་ཡི། །མཆེ་བའི་བར་དུ་ཁྱོད་འོངས་པ། །གསོན་པ་དྲིན་ཆེར་མི་སེམས་སམ། །དེས་ཀྱང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། རྒྱ་མཚོར་ལྷུང་བ་ཕུང་བསྟེ། །རྨི་ལམ་བསམས་པ་དོན་མེད་ཡིན། །ཕོ་ངན་བསྟེན་པ་གང་ཡིན་དང་། །བྱས་མི་གཟོ་ལ་བྱས་དོན་མེད། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ པ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་ཤིང་སྟ་མོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་རི་དགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷ་སྦྱིན་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཡང་འདི་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་དང་། བྱས་པ་མི་ཚོར་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་ཡང་འདི་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་དང་། བྱས་པ་མི་ཚོར་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་འདི་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་དང་། བྱས་པ་མི་ཚོར་བ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིན་མི་དབུལ་པོ་ཞིག་གནས་པ་དེ་ཤིང་བཙོང་ཞིང་བཙོངས་པས་འཚོ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ་སྟ་རེ་དང་ཁུར་ཤིང་དག་ཐོགས་ཏེ་ཤིག་གི་ཕྱིར་ནགས་ཁྲོད་དུ་སོང་བ་དང་། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཆར་སྤྲིན་ཆེན་པོ་སྣ་ལ་རླུང་ལྡང་བ་ལངས་སོ། །མི་དེ་འདི་རུང་ངམ་འདི་རུང་ངམ་ཞེས་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཚོལ་ཞིང་ཤིང་ནས་ཤིང་གཞན་གྱི་དྲུང་དུ་སོང་ན་འོན་ཀྱང་གཤེར་བར་གྱུར་པ་ཉིད་པས། དེས་ཤིང་དྲུང་བརྒྱུས་ཏེ་རིམ་གྱིས་བྲག་ཕུག་ཅིག་ཏུ་ཞུགས་པ་དང་། དེས་བྲག་ཕུག་དེ་ན་དོམ་ཞིག་གནས་པ་དེ་མཐོང་ནས་སྡངས་ཏེ་འབྲོས་པར་བརྩམས་པ་ལས། དོམ་གྱིས་སྨྲས་པ། བུ་ཅིའི་ཕྱིར་སྡངས་བུ་མ་འཇིགས་པར་ཁོ་བོའ་དྲུང་ན་འདུག་ཤིག །དེ་བག་ཚ་བཞིན་དུ་བྲེད་ནས་འགྲོ་མ་ནུས་སོ། །དེ་ནས་དོམ་དེས་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ། ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་པང་དུ་འཁྱུད་ནས་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུས་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། །ཡུལ་ངན་ཡང་ཞག་བདུན་དུ་བྱུང་ལྷས་ཀྱང་ཆར་པ་མ་བཅད་དོ། །ཞག་བདུན་འདས་ཏེ་ཞག་བརྒྱད་པའི་ཉིན་པར་ཆར་སྤྲིན་སངས་ནས་དོམ་གྱིས་ཕྱོགས་བཞིར་བལྟས་ཏེ་རྩ་བ་དང་། འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་མང་པོ་བྱིན་ནས་མི་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བུ་ཆར་སྦྲིན་སངས་ཏེ་ཡུལ་ངན་མེད་ཀྱིས་ཅི་བདེར་སོང་ཤིག །མི་དེས་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཡབ་མཆི་ན་བདག་གིས་ཁྱེད་ལ་ལན་ཅི་ཞིག་གླན། དེས་སྨྲས་པ། བུ་ཅི་ནས་ཀྱང་ཁོ་བོ་སུ་ལ་ཡང་མ་སྨྲས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལན་གླན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཡན་དེ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་ཞེས་དེས་དེ་ལ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་ཆས་སོ། །དེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཞུགས་ པ་དང་རྔོན་པ་ཞིག་རིགས་འཆོར་དུ་ཆས་པ་དེས་དེ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་ཁྱོད་དུས་འདི་སྲིད་ཅིག་ལོན་ན་གང་ནས་འདིར་འོངས། ཁྱོད་ཀྱི་བུ་སྨད་ནི་ཁྱོད་དུས་མ་ཡིན་པར་ཆར་ཞག་བདུན་བབ་པས་གཅན་གཟན་གྱི
Chinese
未被邀请却努力行善，（他）疲惫不堪，仍然爬上那棵树，开始摘芒果。让那人随心所欲地吃芒果，也装满了他的袋子。菩萨们对一切众生都心怀慈悲，所以那猴王下来后对那人说：‘喂，老爷，我累了，想稍微睡一会儿，请你暂时在旁边守卫一下。’那人说：‘遵命。’他睡着后，那人想：‘我已经吃饱了，如果我吃了芒果，我还能给国王进贡什么呢？不如杀了这猴子，把肉晒干，带在路上。’于是，那个没有慈悲心，把来世抛在脑后的人，用大石头杀死了它。天神用偈颂说道：利益他人的特性，以及报答恩情，被称为朋友。然而，有些人，甚至不知道别人对他们所做的好事。’比丘们，你们怎么想？那时那刻的猴王就是我。那时那刻的花环制作者就是提婆达多。那时他也忘恩负义，不知感恩。现在他仍然忘恩负义，不知感恩。另外，听着，他是如何忘恩负义，不知感恩的。比丘们，过去，菩萨住在一个不确定的身体里，在一个没有城镇的寂静地方，一个充满山丘、山洞、水、鲜花和果实的地方，生于鸟类之中，变成了一只名叫鸟木的鸟。在那座山的另一边，有一只狮子，是鹿的国王，随心所欲地生活，杀戮并吞食鹿。在另一个时候，因为吃了肉，骨头卡在了牙齿之间，虽然它感到恐惧和不安，但由于牙齿里的感觉伤害了身体，它变得虚弱，无法进食。偶然地，那只鸟木习惯于从一棵树跳到另一棵树，它从那个方向来到了鹿王所在的方向。它看到那只狮子被痛苦的感觉所折磨，
English
Without being invited, he diligently did good deeds. Exhausted, he still climbed that tree and began to pick mangoes. He let that man eat mangoes as much as he wanted, and also filled his bag. Bodhisattvas are compassionate towards all sentient beings, so that monkey king came down and said to that man: 'Hey, sir, I am tired, I want to sleep for a while, please guard me for a while.' That man said: 'As you wish.' After he fell asleep, that man thought: 'I am already full, if I eat the mangoes, what can I offer to the king? It is better to kill this monkey, dry the meat, and take it on the road.' So, that person without compassion, who had forgotten the afterlife, killed it with a large stone. The god said in verse: 'The characteristic of benefiting others, and likewise, gratitude is called a friend. However, some people do not even know the good deeds that others have done for them.' Monks, what do you think? The monkey king at that time was me. The garland maker at that time was Devadatta. Even then, he was ungrateful and unappreciative. Even now, he is ungrateful and unappreciative. Furthermore, listen to how he is ungrateful and unappreciative. Monks, in the past, the Bodhisattva lived in an uncertain body, in a solitary place without towns, a place full of hills, caves, water, flowers, and fruits, born among the birds, and became a bird called the Bird Tree. On the other side of that mountain, there was a lion, the king of deer, living as he pleased, killing and devouring deer. At another time, because he ate meat, a bone got stuck between his teeth, and although he felt fear and unease, the sensation in his teeth harmed his body, he became weak and unable to eat. Coincidentally, that Bird Tree, accustomed to jumping from one tree to another, came from that direction to the direction where the deer king was. It saw that the lion was tormented by the feeling of suffering,
Chinese
說道： 「伯父為何呻吟？」 他說：「姪兒，我被痛苦的感覺所困擾。」 「你是什麼樣的痛苦呢？」 他詳細地說了。 他說：「伯父，我診斷您是一隻獅子，是所有四足動物的首領，所以能給予幫助，請您時時幫助我。」 他說： 「就這樣做吧。」 樹精想：「就像這樣，他做的事情也沒感覺到，就這樣診斷他，讓他痊癒後再知道。」 他全心全意地想要幫助他，觀察他的行為和住處。 不久，鹿王被舒適的風吹拂，病痛消散，面向寬闊的石頭睡著了。 然後，樹精來到鹿王的身邊，看到他如此安樂地躺著，心想：「現在是診治他的時候了。」 他仔細地觀察，用樹葉撥開陷入腐爛的骨頭，迅速地拔了出來，鹿王從沉睡中醒來，睜開眼睛站了起來。 然後，樹精看到鹿王擺脫了痛苦和不適，心中充滿喜悅，走到他身邊說：「伯父，造成您痛苦的原因就是這根骨頭。」 然後，鹿王非常驚訝地說：「姪兒，為了報答你的恩情，我一定會再次幫助你，時時刻刻。」 「好的，就這樣做吧。」 說完，樹精就走了。 不久之後，鹿王正在享用肉，樹精也被一隻老鷹抓住了，從懸崖上掉了下來，他飢餓難耐，心灰意冷地走到鹿王的身邊，可憐兮兮地說：「伯父，我餓得要命，請給我一點肉吧。」 他用偈頌說道：「如今我正值殺生時，兇猛作惡之人也，你卻來到獠牙間，難道不念活命大恩嗎？」 他也用偈頌說道：「落入海中依附屍體，夢中所想皆無意義，依附惡人又有何用？」
English
He said, "Uncle, why are you groaning?" He said, "Nephew, I am afflicted by the feeling of suffering." "What kind of suffering are you in?" He explained in detail. He said, "Uncle, I have diagnosed you as a lion, the leader of all quadrupeds, so you are able to help. Please help me from time to time." He said: "So be it." The tree spirit thought, "Just as he doesn't feel what he is doing, so I will diagnose him like this, let him recover, and then he will know." He wholeheartedly wanted to help him, observing his behavior and dwelling place. Soon, the deer king was soothed by the comfortable breeze, his pain subsided, and he lay down to sleep facing a wide stone. Then, the tree spirit came to the deer king's side, saw him lying so comfortably, and thought, "Now is the time to treat him." He carefully observed, used leaves to move the bone that was stuck in the decay, quickly pulled it out, and the deer king woke up from his deep sleep, opened his eyes, and stood up. Then, the tree spirit saw that the deer king was free from suffering and discomfort, his heart filled with joy, and he went to his side and said, "Uncle, the cause of your suffering was this bone." Then, the deer king was very surprised and said, "Nephew, to repay your kindness, I will definitely help you again, from time to time." "Okay, so be it." Having said that, the tree spirit left. Not long after, the deer king was enjoying meat, and the tree spirit was also caught by an eagle, fell from a cliff, and was starving and disheartened. He went to the deer king's side and pitifully said, "Uncle, I am tormented by hunger, please give me a little meat." He said in verse, "Now I am in the midst of killing, and also a fierce and evil person, yet you come between my fangs, do you not remember the great kindness of saving your life?" He also said in verse, "Falling into the sea and clinging to a corpse, dreams are meaningless, what is the use of relying on an evil man?"
Chinese
是，做了不相称，做也没有意义。世尊开示说：比丘们，你们怎么想？那时那时的木匠是谁，那就是我。那时那时的鹿王是谁，那就是提婆达多。那时也是做了不相称，做了没有感觉。现在也是做了不相称，做了没有感觉。另外，怎么样做了不相称，做了没有感觉，听着。比丘们，过去在波罗奈斯城住着一个穷人，他卖木头为生。有一次，他早上早起，拿着斧头和扁担，为了捡柴而去了森林。这时，一场不合时宜的大雨，带着狂风刮了起来。这个人想，这里好呢，还是那里好呢，寻找着地方的差别，从这棵树到那棵树的树下走去，但仍然是湿透了。于是他穿过树丛，逐渐进入一个岩洞。他看到那个岩洞里住着一只熊，吓得想要逃跑。熊说：孩子，你为什么要害怕？孩子，不要害怕，在我这里待着吧。他很害怕，吓得走不了。然后，熊叹了口气，用两只手抱着他，用树根和果实让他吃饱。恶劣的天气持续了七天，雷电也没有停止下雨。七天过去了，第八天，雨过天晴，熊向四处看了看，给了他很多树根和果实，对那个人说：孩子，雨过天晴了，恶劣的天气也没有了，你随便走吧。那个人跪在地上说：父亲，如果我走了，我该怎么报答您呢？熊说：孩子，无论如何，你不要对任何人说起我，那就是报答我了。那个人说：是的，我会那样做的。然后他绕着熊转了一圈，向熊的脚行礼，然后离开了。他进入波罗奈斯城，一个猎人正要去打猎，他看到那个人，说：朋友，你这么长时间都到哪里去了？你的妻儿因为你遇到不合时宜的七天大雨，
English
Yes, doing is inappropriate, doing is meaningless. The Blessed One said: Monks, what do you think? Who was the carpenter at that time, that was me. Who was the deer king at that time, that was Devadatta. Even then, doing was inappropriate, doing was not felt. Even now, doing is inappropriate, doing is not felt. Furthermore, how is doing inappropriate, doing is not felt, listen. Monks, in the past, there lived a poor man in the city of Varanasi who made a living by selling wood. One time, he got up early in the morning, took an axe and a carrying pole, and went to the forest to collect firewood. At this time, an untimely heavy rain, with a strong wind, arose. The man thought, is it good here, or is it good there, searching for the difference in places, going from this tree to the foot of that tree, but still he was soaked. So he passed through the bushes and gradually entered a cave. He saw a bear living in that cave, and was frightened and tried to run away. The bear said: Child, why are you afraid? Child, do not be afraid, stay with me. He was very scared and could not leave. Then the bear sighed, hugged him with both hands, and satisfied him with roots and fruits. The bad weather lasted for seven days, and the lightning did not stop the rain. Seven days passed, and on the eighth day, the rain cleared and the bear looked in all directions, gave him many roots and fruits, and said to the man: Child, the rain has cleared and the bad weather is gone, go as you please. The man knelt on the ground and said: Father, if I leave, how should I repay you? The bear said: Child, in any case, do not tell anyone about me, that is repaying me. The man said: Yes, I will do that. Then he circled the bear, bowed to the bear's feet, and left. He entered the city of Varanasi, and a hunter who was going hunting saw the man and said: Friend, where have you been for so long? Your wife and children, because you encountered an untimely seven-day rain,