Tibetan
ཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ད་ལྟར་གྱི་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་དེ། ཇི་ལྟར་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདིས་ངའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་འབྱོར་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ། སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་རབ་ཏུ་གང་བ་ན་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་གོ །དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་དང་ཧ་ཅང་ཡང་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་ཡོད་པའི་བསྟི་གནས་རྩ་བ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། འབྲས་བུ་དང་། ཆུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བྱ་སྣ་ཚོགས་སྐད་འབྱིན་པ་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོ་སྤྱོད་པ་ཆུ་དང་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ། པགས་པ་དང་ཤིང་ཤུན་གྱོན་པ་ཞིག་གནས་སོ། །དེའི་བསྟི་གནས་ཀྱི་ཉེ་འཁོར་ན་རྔོན་པ་ཞིག་རི་དགས་བསད་ཅིང་འཚོ་བར་བྱེད་དེ། དེ་དུས་དུས་སུ་དྲང་སྲོང་དེའི་གན་དུ་འོང་ངོ་། །དྲང་སྲོང་དེས་ཀྱང་དེ་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་རྔོན་པ་འདིས་བདག་གི་ཉེ་འཁོར་ན་གནས་པའི་རི་དགས་རྣམས་གསོད་པར་མི་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ངལ་སོས་ནས་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུས་སྟོབས་པར་བྱེད་པས། དེ་གཉིས་གཅིག་ལ་གཅིག་ཕ་དང་བུའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏེ་རྔོན་པས་ནི་དྲང་སྲོང་ལ་ཕ་ཞེས་ཚིག་ཏུ་འབོད་དོ། །དྲང་སྲོང་གིས་ཀྱང་རྔོན་པ་ལ་བུ་ཞེས་འབོད་དོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ནང་པར་སྣང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ་རི་དགས་ཤོར་དུ་བྱིར་བྱུང་བ་དེས་རི་དགས་ཤིག་ལ་མདས་ཤི་གསོར་དུ་བསྣུན་པ་དང་དྲང་སྲོང་དེའི་བསྟི་གནས་སུ་ཞུགས་སོ། །དེར་ཡང་རྒྱལ་པོས་ལྕགས་མདས་གནད་དུ་བསྣུན་པས་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་ཁྲོ་བའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ནི་ཕུང་ཀྲོལ་སྤྱོད་པ་ངན་པ་ཞིག་སྟེ། དེས་ན་རི་དགས་ང་ལ་སྐྱབས་སུ་འོངས་པ་བསད་དོ་ཞེས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེ་ཞེ་སྡང་གི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ལ་ཞེན་པའི་བློས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ལ་ཁ་ཚས་ཟེར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཆད་བ་ཅི་བཅད་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཆད་པས་དགུམ་ལགས་མོད། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དྲང་སྲོང་འདི་ངས་ཡོངས་སུ་སྤངས་སོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་གསད་པར་བརྩམས་པ་ན་སྟེས་དབང་གིས་རྔོན་པ་དེ་ཡང་དྲང་སྲོང་དེའི་ཉེན་འཁོར་ན་འདུག་ནས་དེས་བསམས་པ། བདག་གསོན་བཞིན་དུ་དྲང་སྲོང་ཅིའི་ཕྱིར་གསོད་དུ་གཞུག་སྙམ་ནས། དེས་གཡུལ་འགྱེད་པར་བརྩམས་པ་ན་དྲང་སྲོང་བྲོས་ནས། དཔུང་ཆེན་པོའ་ཚོགས་ཀྱིས་དེ་བསད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་དྲང་སྲོང་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་རྔོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནེ་གནོད་སྦྱིན་ཀུན་བི་ར་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཡང་འདིས་ངའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཏང་ངོ་། །ད་ལྟར་ཡང་འདིས་ངའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཏང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་རྡོ་བའི་དུམ་བུས་རྨ་བྱུང་བ་ཁྲག་འཆད་དུ་མ་བཏུབ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་འཇག་གོ །སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་འཚོ་བྱེད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྙུན་བརྟག་པའི་ཕྱིར་དུས་གསུམ་དུ་སྤྱན་སྔར་འགྲོའོ། །རྒྱལ་པོའ་ཁབ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའ་ཚོགས་དད་པ་ཅན་དང་། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ནས་ལྷགས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་ནོར་ཅན་དང་། ཚོང་དཔོན་དང་། དེད་དཔོན་རྣམས་ཀྱང་འོངས་ཏེ། དེ་ན་ཁ་ཅིག་གིས་སྨྲས་པ། འཚོ་བྱེད་སྨན་འདི་ནི་དེ་ལ་བཟང་ངོ་། །གཞན་དག་གིས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་དེ་བས་ཀྱང་བཟང་ངོ་། །སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འདི་ལ་མོད་ལ་གདངས་པར་འགྱུར་བའི་སྨན་ཡོད་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་རྙེད་པར་དཀའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ དགའ་བོས་སྨྲས་པ། འཚོ་བྱེད་དེ་ཅི་ཡིན། དེས་སྨྲས་པ། ཙན་དན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཙན་དན་ས་མཆོག་རྙེད་པ་ཉིད་མེད་དོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཚོང་པ་ཞིག་ཡོད་པས་འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཙན་དན་ས་མཆོག་དུས་སུ་བཙོངས་པས་མ་སྐྱེས་དགྲ་འདི་ནི་གཏུམ་པ་བརླང་བ། གཟུ་ལུམ་ས་ཅན་ཡིན་པས་གལ་ཏེ་མ་སྟེས་ཏེ་དེ་ལ་ཙན་དན་ས་མཆོག་དགོས་པར་གྱུར་ལ། དེ་མ་རྙེད་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་མགོ་གཅོད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་ཙན་དན་ས་མཆོག་བསྲེས་ཏེ་བཞག་པ་ཞིག་ཡོད་དོ། །དེས་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་འཚོ་བྱེད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྙུན་ལ་ནི་ཙན་དན་ས་མཆོག་གིས་གདངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཐོས་ནས་དེས་བསམས་པ། མ་སྐྱེས་དགྲ་འདི་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་རྦད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེ་འགྲས་པའི་བློ་ཡོད་དེ། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཙན་དན་ས་མཆོག་ཕུལ་ན་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་གནས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་དོ་སྙམ་མོ། །ཡང་བསམས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ལྷ་དང་མིས་མཆོད་པ་ཡིན་པས་གལ་ཏེ་དེའི་དོན་དུ་སྲོག་དང་ཕྲལ་ན་ཡང་ཕྲལ་དུ་ཟད། མ་ལ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཙན་དན་ས་མཆོག་དབུལ་ལོ་
Chinese
开示说：比丘们，不只是现在，过去的时候，他也为了我而舍弃了自己，你们听着。比丘们，过去在瓦拉纳西城，有个名叫梵施的国王，富裕、繁荣、安乐、年成好、充满人民，治理着国家。当时，在离瓦拉纳西城不远的地方，有个住所，那里有根、花、果、水，非常丰盛，各种鸟儿发出鸣叫声，有个苦行仙人，修行苦行，享用着水、根和果实，穿着兽皮和树皮。那个住所附近，有个猎人靠猎杀野兽为生，他时不时地会来到仙人那里。仙人也总是让他休息，用根和果实来增强他的体力，为了不让他杀死住在自己附近的野兽。他们两个彼此产生了父子之情，猎人称仙人为父亲。仙人也称猎人为儿子。在某个时候，梵施国王早上醒来，为了追逐逃跑的野兽，用箭射中了一只野兽，然后进入了仙人的住所。在那里，国王又用铁箭射中了它，导致它死亡。 然后，仙人被愤怒所包围，说道：国王，你是个行为恶劣的败类！竟然杀死了逃到我这里寻求庇护的野兽！国王被愤怒所包围，用执着的思想对大臣们说：贤臣们，对于从头顶加冕的国王，也就是所谓的“卡擦”，应该处以什么惩罚？大臣们说：神啊，应该处以死刑。国王说：如果那样的话，我就放弃这个仙人。当大臣们开始杀害仙人的时候，碰巧那个猎人也在仙人的附近，他心想：我活着的时候，这个仙人
English
He declared: Monks, not only now, but also in the past, he gave himself up for me, listen to that. Monks, in the past, in the city of Varanasi, there was a king named Brahmadeva, who was rich, prosperous, happy, had good harvests, and was full of people, and he ruled the kingdom. At that time, not far from the city of Varanasi, there was a dwelling place with abundant roots, flowers, fruits, and water, and various birds chirping. There lived a hermit who practiced severe austerities, enjoying water, roots, and fruits, and wearing animal skins and bark. Near that dwelling place, there was a hunter who lived by killing wild animals, and he would come to the hermit from time to time. The hermit would always let him rest and strengthen him with roots and fruits, so that he would not kill the wild animals living near him. The two of them developed a father-son relationship with each other, and the hunter called the hermit father. The hermit also called the hunter son. At one point, King Brahmadeva woke up early in the morning and, in pursuit of a fleeing wild animal, shot an arrow at a wild animal and entered the hermit's dwelling. There, the king shot it again with an iron arrow, causing it to die. Then, the hermit, surrounded by anger, said: King, you are a wicked and depraved person! You killed the wild animal that came to me for refuge! The king, surrounded by anger, with an attached mind, said to the ministers: Wise ministers, what punishment should be given to a king who is crowned from the head, that is, the so-called "Kacha"? The ministers said: O God, he should be put to death. The king said: If that is the case, then I abandon this hermit. When the ministers began to kill the hermit, it happened that the hunter was also near the hermit, and he thought: While I am alive, this hermit
Chinese
想著為何要殺我，因此他開始作戰時，仙人逃走了，大軍隊伍殺了他。世尊說道：比丘們，你們怎麼想？那時那刻的仙人是誰呢？就是我。那時那刻的獵人是誰呢？就是夜叉昆比拉，那時他也為了我捨棄了自己，現在他也為了我捨棄了自己。世尊的腳被石塊碎片劃傷，血流不止，就那樣擱置著。名醫耆婆為了診斷世尊的病情，一天三次來到佛前。在王舍城居住的具信眾人和，從各個地方來的具有正見的富人、商人和船長們也來了。在那裡，有些人說：耆婆醫生對此有效。其他人說：這個比那個更好。名醫耆婆說：這裡有能立即癒合的藥，但很難找到。具壽阿難陀說：耆婆，那是什麼？他說：是上等旃檀。當時根本找不到上等旃檀。當時有個商人這樣想：我曾及時賣過上等旃檀，但阿闍世王是個殘暴無情、貪得無厭的人，萬一他碰巧需要上等旃檀，如果找不到，肯定會毫不留情地砍頭。想著，他藏起了一些摻雜的上等旃檀。他聽到名醫耆婆說，要用上等旃檀才能治好世尊的病，他心想：阿闍世王被提婆達多蠱惑，對世尊懷有敵意。如果我把上等旃檀獻給世尊，就會有危害我的地方。他又想：世尊是天人供養的，如果為了他而捨棄生命，也值得。無論如何，我都要把上等旃檀獻給世尊。
English
Thinking, "Why are you going to kill me?" When he began to fight, the hermit fled, and the great army killed him. The Blessed One said: "Monks, what do you think? Who was that hermit at that time? It was I. Who was that hunter at that time? It was the Yaksha Kunbira. Even then, he gave himself up for me. Even now, he gives himself up for me." The Blessed One's foot was wounded by a piece of stone, and the blood could not be stopped, so it was left as it was. The king of physicians, Jivaka, went before the Blessed One three times a day to examine his illness. The faithful people living in Rajagriha, and the wealthy, merchants, and captains who had come from various countries, also came. There, some said: "This physician Jivaka is good for that." Others said: "This is even better than that." The king of physicians, Jivaka, said: "There is a medicine here that can heal quickly, but it is difficult to find." The venerable Ananda said: "Jivaka, what is it?" He said: "It is excellent sandalwood." At that time, excellent sandalwood could not be found at all. Then a merchant thought: "I once sold excellent sandalwood in time, but Ajatashatru is a cruel and ruthless, greedy person. If he happens to need excellent sandalwood, and if he cannot find it, he will surely cut off my head without eating." Thinking, he had some mixed excellent sandalwood stored away. When he heard the king of physicians, Jivaka, say that the Blessed One's illness could be healed with excellent sandalwood, he thought: "Ajatashatru has been bewitched by Devadatta and has a hostile mind towards the Blessed One. If I offer excellent sandalwood to the Blessed One, there will be a place to harm me." He also thought: "The Blessed One is worshiped by gods and humans, and even if I give up my life for his sake, it is worth it. In any case, I will offer excellent sandalwood to the Blessed One."
Tibetan
སྙམ་ནས། དེས་ཙན་དན་ས་མཆོག་ཁྱེར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སོང་ནས་ཞབས་ལ་གཏུགས་ཏེ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཙན་དན་ས་མཆོག་གིས་བགྱི་བ་ཅི་མཆིས་པ་གློ་བར་ཆུད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ཏེ་འདི་བཞེས་སུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་ལས་ཙན་དན་ས་མཆོག་ལོང་ཤིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བླངས་སོ། །དེ་ནས་ཚོང་པ་དེ་དགའ་བ་དང་མགུ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཛུམ་པ་མཛད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་འཛུམ་པ་མཛད་པ་དེའི་ཚེ་ཞལ་ནས་འོད་ཟེར་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་ པོ་དང་། དཀར་པོ་དང་། བཙོད་ཀ་དག་བྱུང་ནས་ཁ་ཅིག་ནི་འོག་དུ་འགྲོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྟེང་དུ་འགྲོ་ལ། གང་དག་འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཡང་སོས་དང་། ཐིག་ནག་དང་། བསྡུས་འཇོམས་དང་། ངུ་འབོད་དང་། ངུ་འབོད་ཆེན་པོ་དང་། ཚ་བ་དང་། རབ་ཏུ་ཚ་བ་དང་། མནར་མེད་པ་དང་། ཆུ་བུར་ཅན་དང་། ཆུ་བུར་རྡོལ་པ་ཅན་དང་། སོ་ཐམས་ཐམས་དང་། ཀྱི་ཧུད་ཟེར་བ་དང་། ཨ་ཅུ་ཟེར་བ་དང་། ཨུཏྤལ་ལྟར་གས་པ་དང་། པད་མ་ལྟར་གས་པ་དང་། པད་མ་ལྟར་གས་པ་ཆེན་པོར་སོང་སྟེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཚ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཏུ་ནི་བསིལ་བར་གྱུར་ཏེ་འབབ་པར་བྱེད་ལ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་གྲང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཏུ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་ཏེ་འབབ་པར་བྱེད་དོ། །དེས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དེ་དག་གི་གནོད་པའི་བྱེ་བྲག་དག་རྒྱུན་གཅོད་པར་བྱེད་ཅིང་། དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་ཤེས་ལྡན་དག་ཅི་བདག་ཅག་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་སམ། འོན་ཏེ་གཞན་དུ་སྐྱེས་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་དག་དང་པ་བསྐྱེད་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་གཏོང་བར་མཛད་དེ། དེ་དག་གིས་སྤྲུལ་པ་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཤེས་ལྡན་དག་བདག་ཅག་འདི་ནས་ཤི་འཕོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་གཞན་དུ་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་སྔོན་མ་མཐོངབ་འདིའི་མཐུས་བདག་ཅག་གི་གནོད་པའི་བྱེ་བྲག་དག་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་སྤྲུལ་པ་ལ་སེམས་མངོན་པར་དད་པར་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་དེ་ཟད་པར་བྱས་ནས་གང་དུ་བདེན་པ་དག་གི་སྣོད་དུ་གྱུར་པར་འགྱུར་བའི
Chinese
心想。他便拿着旃檀胜地，来到世尊面前，顶礼佛足，禀告道：世尊，我以旃檀胜地供养世尊，不知有何用处，如果能入您之耳，恳请世尊慈悲纳受。之后，世尊对具寿阿难陀说：阿难陀，从这位大士这里取走旃檀胜地。具寿阿难陀便取走了。之后，那位商人心中生起欢喜和满足，用头顶礼世尊双足，然后从世尊面前离去。之后，世尊露出了微笑。法性使然，每当诸佛世尊露出微笑时，他们的面容便会放射出蓝色、黄色、红色、白色和深蓝色的光芒，有些光芒向下照射，有些光芒向上照射。那些向下照射的光芒，照到有情众生地狱，如复活地狱、黑绳地狱、众合地狱、呼号地狱、大呼号地狱、热地狱、极热地狱、无间地狱、具疱地狱、疱裂地狱、紧牙地狱、皓皓地狱、阿啾啾地狱、如青莲花裂地狱、如莲花裂地狱、如大莲花裂地狱。所有热地狱都变得凉爽，寒地狱都变得温暖。这光芒切断了地狱众生的各种痛苦。他们心想：贤者啊，难道我们已经从这里死亡并转生了吗？或者转生到了其他地方？为了让他们首先生起这种想法，世尊便化现了化身。他们看到化身，心想：贤者啊，我们既没有从这里死亡转生，也没有转生到其他地方，而是因为这位前所未见的有情众生的力量，我们的各种痛苦才得以止息。之后，他们对化身生起了极大的信心，从而使他们将要感受地狱之苦的业力得以耗尽，并最终成为盛载真理的容器。
English
Thinking thus, he took the supreme sandalwood ground and went before the Blessed One, touched his feet and said: "Blessed One, I offer this supreme sandalwood ground to the Blessed One, but I do not know what use it has. If it could reach your ears, I beseech the Blessed One to accept it with compassion." Then, the Blessed One said to the venerable Ānanda: "Ānanda, take the supreme sandalwood ground from this great being." The venerable Ānanda took it. Then, that merchant felt joy and satisfaction, bowed his head at the feet of the Blessed One, and departed from the presence of the Blessed One. Then, the Blessed One smiled. By the nature of Dharma, whenever the Buddhas, the Blessed Ones, smile, rays of blue, yellow, red, white, and dark blue light emanate from their faces. Some rays go downwards, and some go upwards. Those that go downwards illuminate the hells of sentient beings, such as the Reviving Hell, the Black Line Hell, the Crushing Hell, the Howling Hell, the Great Howling Hell, the Hot Hell, the Very Hot Hell, the Uninterrupted Hell, the Blistering Hell, the Bursting Blister Hell, the Gnashing Teeth Hell, the Kyi Hud Hell, the A-chu Hell, the Hell where it cracks like a blue lotus, the Hell where it cracks like a lotus, and the Hell where it cracks like a great lotus. All the hot hells become cool and the cold hells become warm. This light cuts off the various sufferings of the hell beings. They think: "Sages, have we died and transmigrated from here? Or have we been reborn elsewhere?" In order to make them generate this thought first, the Blessed One sends forth emanations. When they see the emanations, they think: "Sages, we have neither died and transmigrated from here, nor have we been reborn elsewhere, but by the power of this previously unseen sentient being, our various sufferings have ceased." Then, they develop great faith in the emanations, thereby exhausting the karma that would cause them to experience the suffering of hell, and ultimately becoming vessels of truth.