Tibetan
་བ། སུས་ཀྱང་ཕྱག་སྔལ་དུ་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་བསྐྱལ་བར་མི་བྱའོ། །གང་ཞིག་སྐྱེལ་ན་དེ་ཆད་པས་བསད་དོ། །དེ་ཞེ་གནག་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པས་སུ་ཡང་ཁ་ཟས་སྦྱོར་བ་ཡང་མི་བྱེད་ན་སྐྱེལ་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། །དེ་ནས་ལུས་འཕགས་མ་ཁྱིམ་ཐབ་ལ་སྡུག་པར་འཆུམས་པའི་སྙིང་གིས་ཕྱེའི་འདེ་གུས་ལུས་བྱུགས་ཤིང་རྐང་གདུབ་ཀྱི་སྦུབས་ཆུས་བཀང་ནས་བསྐྱལ་བར་བརྩམས་ཏེ་དེ་དེས་འཚོ་བར་བྱེད་དོ། །བཙོན་སྲུངས་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཐབས་ཤེས་མོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་དགའ་བས་མཐོང་ཡང་མ་སྐྱེས་དགྲལ་མ་སྦྲམ་ཏོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཡང་མ་སྐྱེས་དགྲས་བཙོན་སྲུངས་ཀྱི་མི་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་རྒྱལ་པོ་བགྲེས་པོ་ཇི་ལྟར་འཚོ་བར་བྱེད། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་སྨྲས་པ་དང་། །དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ལུས་འཕགས་མ་ཇི་ལྟར་ཡང་ཕྱིར་སྐྱེལ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཁོག་ཤིག །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐར་ཁུང་གི་དྲང་ཐད་ཀྱི་བྱ་རྒོད་ ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་ལ་འཆག་པར་བརྩམས་ནས། རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་སྐར་ཁུང་ནས་དྲང་ཐད་ཀྱི་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའ་རིལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་ལ་བལྟས་ནས་དགའ་བསྐྱེད་པས་དེས་ན་སྲོག་དང་བྲལ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །མ་སྐྱེས་དགྲས་ཡང་བཙོན་སྲུངས་ཀྱི་མི་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ནི་བཀག་ན་ད་ལྟར་རྒྱལ་པོ་བགྲེས་པོ་ཇི་ལྟར་འཚོ་བར་བྱེད། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་སླད་དུ་སྐར་ཁུང་གི་དྲང་ཐད་ཀྱི་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའ་རི་ལ་འཆག་པར་མཛད་པ་དེ་ལ་དེ་གདུགས་རེ་རེ་ཞིང་བཞེངས་ནས་གཟིགས་ལགས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། སྐར་ཁུང་ཁོག་ལ་དེའི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱང་སྤུ་གྲིས་དྲོས་ཤིག །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྐར་ཁུང་དག་བཀག་དེའི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱང་སྤུ་གྲིས་དྲས་པ་དང་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བས་གདུངས་པས་མཆིམས་བརྣངས་ཤིང་སྐད་འགགས་ལ་མིག་མཆི་མས་གང་བས་བསམས་པ། བདག་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་དོག་པ་ཐོབ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་དགོངས་པ་ལྟ་ཞིག་སྙམ་མོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མི་མཁྱེན་པའམ། མི་གཟིགས་པའམ། ཐུགས་སུ་མི་ཆུད་པའམ། རྣམ་པར་མི་མཁྱེན་པ་ཅི་ཡང་མི་མངའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་པར་ཞུགས་པ། བསྲུང་བ་གཅིག་པུ་པ། ཉག་གཅིག་དཔའ་བ། ཟླ་མེད་པ། གཉིས་སུ་མི་གསུང་བ
Chinese
啊！任何人都不应给狱中的人送去食物和饮料。如果有人送，那人将被处死。因为知道他是怀有恶意的人，所以谁也不应该给他食物，更不用说送食物了。之后，卢舍那女用因家庭困苦而悲伤的心，用面糊涂抹身体，将脚镯的空隙装满水，开始送去，以此来养活他。狱卒们虽然知道她的方法，但因为喜欢国王，所以即使看见了，也没有告诉阿阇世。无论何时，阿阇世对狱卒们说：贤者们，老国王是如何活下来的？他们详细地说了。他说：贤者们，无论如何也不要让卢舍那女再送进东西了，堵住（通道）。之后，为了让世尊生起他的善根，开始在窗户正对面的鹫峰山上行走。国王频婆娑罗从窗户里看见正对面的鹫峰山上世尊所在的地方，生起了欢喜，因此没有死去。阿阇世又对狱卒们说：贤者们，如果食物和饮料都被禁止了，那么现在老国王是如何活下来的？他们说：世尊为了摄受他，所以在窗户正对面的鹫峰山上行走，他（国王）就一个一个地竖起伞盖来观看。他说：堵住窗户，用剃刀割断他的双脚。他们堵住了窗户，用剃刀割断了他的双脚，他（国王）因痛苦的感受所折磨，哽咽着，声音嘶哑，眼睛充满泪水，心想：如果我能得到一点无法忍受的痛苦的解脱，世尊会不会不知道呢？诸佛世尊们不是那样不了解，不是那样看不见，不是那样不明白，不是那样不遍知的。自性使然，诸佛世尊具有大悲心，为了利益世间而行，是唯一的守护者，唯一的勇士，无与伦比，不说二话。
English
Ah! No one should send food and drink to the prisoner. If anyone sends it, that person will be put to death. Since he is known to be a malicious person, no one should give him food, let alone send it. Then, Lushena, with a heart saddened by the hardships of her family, smeared her body with flour paste and filled the hollows of her anklets with water, and began to send it, thereby sustaining him. The prison guards knew her method, but because they liked the king, they did not tell Ajatasatru even though they saw it. Whenever Ajatasatru said to the prison guards: "Wise men, how does the old king survive?" They told him in detail. He said: "Wise men, by no means let Lushena send anything in again, block (the passage)." Then, in order for the Blessed One to generate his roots of virtue, he began to walk on the Vulture Peak Mountain directly in front of the window. King Bimbisara saw from the window the place where the Blessed One was on the Vulture Peak Mountain directly in front, and generated joy, and therefore did not die. Ajatasatru again said to the prison guards: "Wise men, if food and drink are forbidden, how does the old king survive now?" They said: "The Blessed One, in order to embrace him, walks on the Vulture Peak Mountain directly in front of the window, and he (the king) raises umbrellas one by one to watch." He said: "Block the window and cut off his two feet with a razor." They blocked the window and cut off his two feet with a razor, and he (the king), tormented by the feeling of pain, choked, his voice hoarse, his eyes filled with tears, and thought: "If I could get a little relief from the unbearable pain, would the Blessed One not know?" The Buddhas, the Blessed Ones, are not like that, they do not fail to understand, they do not fail to see, they do not fail to comprehend, they do not fail to know everything. By nature, the Buddhas, the Blessed Ones, are endowed with great compassion, engage in benefiting the world, are the sole protectors, the sole heroes, incomparable, and do not speak in two ways.
Tibetan
། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གིས་བཞུགས་པ། དུས་བའི་གནས་གསུམ་གྱི་གཞི་ལ་མཁས་པ། ཆུ་བོ་བཞི་ལས་རྒལ་བ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞིའི་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ལེགས་པར་གནས་པ། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་མཛད་པ། ཡན་ལག་ལྔ་སྤངས་པ། འགྲོ་བ་ལྔ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ། ཡན་ལག་དྲུག་དང་ལྡན་པ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་མེ་ཏོག་གིས་ཕྱུག་པ། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་སྟོན་པ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་མཁས་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། ཕྱོགས་བཅུར་སྙན་པས་ཡང་དག་པར་རྒྱས་པ། བརྒྱ་ཕྲག་བཅུར་དབང་ སྒྱུར་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་འཇིག་རྟེན་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་ནས་གང་ནི་ཉམས། གང་ནི་འཕེལ། གང་ནི་མི་བཟད་པར་གྱུར། གང་ནི་དོག་པར་གྱུར། གང་ནི་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར། གང་ནི་མི་བཟད་པ་དང་དོག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར། གང་ནི་ངན་སོང་ལ་གཞོལ། གང་ནི་ངན་སོང་ལ་འབབ། གང་ནི་ངན་སོང་ལ་བབ། ངས་གང་ནི་ངན་སོང་ནས་དྲངས་ཏེ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་བ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གཞག་པར་བྱ། གང་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་མ་བསྐྱེད་པ་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ། གང་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དག་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ། གང་གི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་ཞེས་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་ལ་འཇུག་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མཽད་གལ་གྱི་བུ་སོང་ལ་ངའི་ཚིག་གིས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལ་ནད་མེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱོས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ངས་ཁྱོད་ལ་མཛད་ཟིན་ཏེ། ཁྱོད་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་། ཡི་དགས་རྣམས་ནས་ནི་རྐང་པ་དྲངས། ལྷ་དང་མི་རྣམས་སུ་ནི་རབ་ཏུ་བཞག །འཁོར་བའི་ནི་མཐའ་བྱས། ཁྲག་དང་མཆི་མའི་རྒྱ་མཚོ་ནི་བསྐམས། རུས་པའི་རི་བོ་ལས་ནི་བསྒྲལ། ངན་སོང་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནི་བཅད། མཐོ་རིས་དང་ཐར་བའི་སྒོ་རྣམས་ནི་ཕྱེ་ན། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱི་ལས་ཚོགས་རྙེད་པ། རྐྱེན་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ། འོད་པ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ། གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་དག་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལས་བྱས་ཤིང
Chinese
以止观而安住，精通三时之基础，超越四河，神足四支之足底善安住，于四摄事长久修习，断除五盖，真实超脱五趣，具足六支，六度圆满，以菩提七支之花富饶，示现八支道，精通渐次而住之九等至，具足十力之力量，十方美名远扬，超胜百倍自在者们，乃是佛陀以佛眼昼三次夜三次观视世间，何者衰损？何者增长？何者转为不可忍受？何者转为狭隘？何者转为痛苦？何者转为不可忍受、狭隘与痛苦？何者趋向恶趣？何者堕入恶趣？何者落入恶趣？我将从恶趣中救拔，安置于天界、解脱与果位。何者之善根尚未生起，令其生起。何者之已生善根，令其成熟。何者之已成熟者，令其解脱，如是入于智慧观视。其后，薄伽梵告语具寿大目犍连之子：目犍连之子，去以我之语，令具形国王心安康，如是而言，薄伽梵之口中如是说：善知识所作之事，我已为你做了。你从有情地狱和畜生之处，以及饿鬼之处救拔双足，安置于天与人中。已作轮回之边际，已干涸血与泪之海洋，已从骨山中救度，已关闭恶趣之门，已开启天界与解脱之门。然而你自己的业力聚集，因缘完全转变，如闪电般临近，不被鬼怪吞噬而将要发生的业，是你自己所作所积累的，又有谁会各自去感受呢？大国王所作之业
English
Abiding in tranquility and insight, skilled in the basis of the three times, crossing the four rivers, the soles of the feet of the four miraculous legs are well established, having practiced the four objects of collection for a long time, abandoning the five hindrances, truly transcending the five destinies, possessing the six limbs, perfecting the six perfections, rich with the flowers of the seven limbs of enlightenment, showing the eightfold path, skilled in the nine successive abidings of meditative absorption, possessing the power of the ten strengths, fame rightly spreading in the ten directions, those who excel over hundreds of times of mastery, are those who, with the Buddha's eye, the Buddha sees the world three times during the day and three times during the night, what is declining? What is increasing? What has become unbearable? What has become narrow? What has become painful? What has become unbearable, narrow, and painful? What is inclined towards the lower realms? What is falling into the lower realms? What is falling into the lower realms? I will lead them from the lower realms and place them in the heavens, liberation, and fruition. For those whose roots of virtue have not yet arisen, may they arise. For those whose roots of virtue have arisen, may they be fully ripened. For those who are fully ripened, may they be liberated, thus entering into the wisdom of seeing. Then, the Bhagavan spoke to the venerable great son of Maudgalyayana: Son of Maudgalyayana, go and with my words, may King Rupin be free from illness, say this, from the mouth of the Bhagavan it was said: Whatever a virtuous friend should do, I have already done for you. I have lifted your feet from the hells of sentient beings, the places of animals, and the pretas, and have placed you well among gods and humans. I have made an end to samsara, dried up the ocean of blood and tears, delivered you from the mountain of bones, closed the gates of the lower realms, and opened the gates of the heavens and liberation. However, the accumulation of your own karma, the complete transformation of conditions, approaching like lightning, the karma that will occur without being devoured by demons, is what you yourself have done and accumulated, who else will experience it individually? The karma done by the great king