Tibetan
ཟུང་ནས་དེ་ན་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལྷག་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཡོད་པ་དང་། དེས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་བསྒྲུབས་ནས་དེ་ནས་དེས་གནས་ཁང་རྩིག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། དེར་གོས་རྣམས་བཏིང་ནས་གྲྭ་རྣམས་སུ་ཀཱ་པ་ཎ་ལྔ་ལྔ་བཞག །དེ་ལ་དོམ་ལྤགས་ཤིག་བདོག་པ་དེ་ཡང་གནས་ཁང་གི་སྒོར་བཏིང་ངོ་། །དེ་ནས་ལྔ་བརྒྱའི་སྟོན་མོ་སྣོད་དུ་བཙོས་ཤིང་སྦྱར་ནས་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་ལ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་ཏེ་ཞབས་ལ་གཏུགས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་བ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་ལན་འགའ་ཡང་གདིང་བ་མ་མཆིས་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་རྐང་པ་མི་འཇོག་པ་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཀྱི་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་གཉིས་ལ་སྤུ་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་འདྲ་བ་སོར་བཞི་ཙམ་འཁྲུངས་པ་ཇི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུར་བདག་གི་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་དང་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་ཐོབ་ཅིང་། སྟོན་པ་འདི་འདྲ་བ་མཉེས་པར་བགྱིད་པར་འགྱུར་གྱིས་མི་མཉེས་པར་བགྱིད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་དགའ་སྡེའི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་བྱེ་བ་ཉི་ཤུ་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་ལ་བྱ་བ་བྱས་ཤིང་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གང་ཡིན་པས་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་དང་། རྐང་པ་གཉིས་ལ་སྤུ་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་འདྲ་བ་སོར་བཞི་ཙམ་སྐྱེས་པ་དང་། འདི་ནས་བཟུང་སྟེ་བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གི་བར་དུ་ལན་འགའ་ཡང་གདིང་བ་མེད་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་རྐང་པ་མ་བོར་བ་དང་། བཙས་པ་ན་ཡང་དཀན་དབབ་པའི་རིན་དུ་གསེར་བྱེ་བ་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ཐོབ་ཅིང་། ངའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་ཡིན་ལ། གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་ཡིན། འདྲེན་མ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འདྲེན་མ་ཡིན་པས། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་དང་འདྲེན་མ་རྣམས་ནི་སྤངས་ལ། ལས་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་ལ་བརྩལ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་ན་སྐྱེས་དགྲ་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་ཟིན་པས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་འཕངས་པ་དེའི་ཚེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་གྲོང་མི་རྣམས་ཀྱིས་འཕྱ་བར་བརྩམས་ཏེ། དེ་ན་ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་མི་སྙན་པ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་དེ། །འདི་མ་བཙས་པ་ཉིད་ནས་ཡབ་ལ་དགྲར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་མ་བཙས་པ་ཉིད་དུ་མི་བསད། གཞན་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་རྒྱལ་པོས་མཉེས་ཏེ་ཅི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུང་བསྟན་པ་བདན་པར་འགྱུར་རམ། གཞོན་ནུ་ཉིད་དུལ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ལྷ་སྦྱིན་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བསླུས་ནས་དེས་ན་བྱ་བ་ངན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །གཞན་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་རྒྱལ་པོ་དང་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་ཀྱང་མ་ཉེས་ཏེ། འོན་ཀྱང་ལྷ་སྦྱིན་ཁྲིད་དེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བར་དུ་མི་བཞག་པར་འདི་ལྟར་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་མཛད་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ནས་ནོངས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་ནོངས་ཏེ། དེ་གང་གི་ཕྱིར་གནས་ནས་དབྱུང་བའི་ལས་མ་བྱས་པས་དགེ་འདུན་གྱིས་ཉེས་སོ། །དེ་ནས་གང་དག་རྒྱལ་པོ་ལ་མི་སྙན་པར་སྒྲོགས་པ་དེས་རྒྱལ་པོ་ངོ་ཚ་བར་མི་བྱེད་ཀྱི། སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་རྣམས་སུ་བདག་གིས་ལས་འདི་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །གང་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མི་སྙན་པ་སྒྲོགས་པ་དེས་ནི་རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་ངོ་ཚ་བར་བྱེད་དེ། བདག་གི་ལུས་ངན་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་འཇིག་རྟེན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་མི་སྙན་པ་ བརྗོད་དོ་སྙམ་མོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ནོངས་པ་གཞན་གྱིས་བགྱིས་ལ་སྐྱོན་གཞན་ལ་བསྒོ་བ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ད་ལྟར་གྱི་འདི་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་དེ། ཇི་ལྟར་འདིས་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཉེས་པ་གཞན་གྱིས་བྱས་ལ་སྐྱོན་གཞན་ལ་བསྒོས་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་འབྱོར་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་མང་པོས་རབ་ཏུ་གང་བ་ན་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་གོ །དེ་ལ་ཁྱི་གཉིས་ཞིག་ཡོད་པ་འགྲམ་དང་ཉེ་འགྲམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའ་རྟ་ཁྲབ་ཀྱི་ཆ་སྤྱད་འཆོས་སོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་དྲ་མ་ལ་ཆ་བ་ན་དེས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་རྟ་ཁྲབ་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ལྟོས་ཤིག
Chinese
再者，那时有很多剩余的集资财物，他也稍微做了一些，然后让他建造住所，在那里铺设衣服，给僧人们每人放五个卡巴那。他有一张熊皮，也铺在住所的门口。然后将五百份食物在容器中烹煮并混合，以极大的敬意供养给圆满正等觉的遍视佛，献上伞盖，触碰双足，并祈愿道：以此善根，愿我生于富裕、财富众多、享受丰厚的家族，并且永远不会在没有铺垫的地面上落脚。愿我像圆满正等觉遍视佛的双足脚底长出四指长的金色毛发一样，我也能获得同样的品质和功德，并且能够令如此导师欢喜，不要令其不悦。比丘们，你们怎么想？当时的嘎德地方的婆罗门之子，就是现在的二十俱胝谷生。他曾为圆满正等觉遍视佛做事并祈愿，以其业果，他生于富裕、财富众多、享受丰厚的家族，双足长出四指长的金色毛发，从那时起直到九十一劫之间，从未在没有铺垫的地面上落脚，出生时也获得了价值二十俱胝的黄金作为接生费。出家后，也断除了所有烦恼，现证了阿罗汉果。比丘们，因此，完全是黑业的果报就是完全是黑的，完全是白业的果报就是完全是白的，混合业的果报就是混合的。比丘们，因此，应该断除完全是黑业和混合业，应该努力行持完全是白业。比丘们，你们应当如此学习。当具寿被恶友提婆达多控制时，
English
Furthermore, at that time there were many remaining accumulated resources, and he also did a little bit, and then he had a dwelling built. There he spread out clothes and placed five karapanas each for the monks. He had a bearskin, which he also spread at the entrance of the dwelling. Then he cooked and mixed five hundred portions of food in a container, and with great respect offered it to the Fully Enlightened Buddha Vipashyin, offered an umbrella, touched his feet, and prayed: 'By this root of virtue, may I be born into a wealthy, rich, and prosperous family, and may I never set foot on a place without a covering. Just as the Fully Enlightened Buddha Vipashyin's soles of his feet have golden hairs about four fingers long, may I also obtain the same qualities and merits, and may I please such a teacher, and may I not displease him.' Monks, what do you think? The Brahmin boy of Gada at that time was this very Grosa-born-twenty-kotis. Because he served the Fully Enlightened Buddha Vipashyin and made prayers, as a result of that karma, he was born into a wealthy, rich, and prosperous family, and golden hairs about four fingers long grew on his feet, and from then until ninety-one kalpas, he never set foot on a place without a covering, and when he was born, he also received twenty kotis of gold as the price of his birth. After ordaining in my teaching, he also abandoned all defilements and realized the Arhat. Monks, therefore, the result of completely black karma is completely black, and the result of completely white karma is completely white, and the result of mixed karma is mixed. Monks, therefore, completely black karma and mixed karma should be abandoned, and completely white karma should be practiced. Monks, you should train yourselves in this way. When the venerable one was controlled by the evil friend Devadatta,
Chinese
当向具相王子投掷金刚独橛时，王舍城（Rajagriha）的居民们开始嘲笑。其中一些人向国王散布不好的言论：“预言说此子未出生就会成为父亲的敌人，为何不在此子未出生时就杀死他？”另一些人说：“智者们，难道国王喜欢所有预言都成真吗？虽然这个年轻人很温顺，但却被提婆达多这个恶友所迷惑，因此深深地陷入了恶行之中。”另一些人说：“智者们，国王和提婆达多都没有错，而是世尊犯了错，他不应该让提婆达多被带到这个世间，而应该彻底驱逐他。”有些人说：“世尊没有错，因为他没有执行驱逐的行为，所以是僧团的错。”然后，那些向国王散布不好言论的人，国王并不感到羞耻，心想：“我在过去世中已经做过并积累了这些业。”而那些向世尊和僧团散布不好言论的人，国王感到非常羞耻，心想：“我的这个恶劣的身体正在说世尊和僧团的坏话。”众比丘生起疑惑，向断除一切疑惑的世尊请教：“尊者，请看，有人犯了错，却把责任推给别人。”世尊开示说：“比丘们，不仅是现在如此，你们听着，此人在过去世中也曾犯错，却把责任推给别人。”比丘们，过去在瓦拉纳西（Varanasi）城，有一位名叫梵施（Brahmadatta）的国王，他富裕、繁荣、安乐、年成丰收，民众众多，执掌国政。他有两只狗，名叫颊和近颊，这两只狗负责照料国王的马铠甲装备。过了一段时间，梵施国王要穿戴铠甲时，他吩咐大臣们：“智者们，检查一下马铠甲装备。”
English
When the vajra one-pointed peg was thrown at Prince Endowed with Form, the townspeople residing in the royal palace began to mock. Some of them spread unpleasant rumors about the king, saying, "It was prophesied that this child would become an enemy to his father even before he was born. Why was he not killed before he was born?" Others said, "Wise ones, does the king want all prophecies to come true? Although the young man is gentle, he has been deceived by Devadatta, an evil friend, and therefore has become deeply involved in evil deeds." Others said, "Wise ones, neither the king nor Devadatta is at fault. However, the Blessed One alone is at fault for bringing Devadatta here and not utterly banishing him from the realms of the world." Some said, "The Blessed One is not at fault, for the Sangha is at fault for not performing the act of expulsion." Then, those who spread unpleasant rumors about the king did not feel ashamed, thinking, "I have done and accumulated these deeds in past lives." But those who spread unpleasant rumors about the Blessed One and the Sangha, the king felt very ashamed, thinking, "This evil body of mine is speaking ill of the Blessed One and the Sangha." The monks became doubtful and asked the Blessed One, who cuts through all doubts, "Venerable one, look, others commit faults, but the blame is placed on others." The Blessed One said, "Monks, this is not only the case now. Listen to how this person in the past also committed faults and blamed others. Monks, in the past, in the city of Varanasi, there was a king named Brahmadatta, who was wealthy, prosperous, happy, and had good harvests, and who ruled the kingdom, filled with many people. He had two dogs named Cheek and Near Cheek, and these two took care of the king's horse armor equipment. After some time, when King Brahmadatta was about to put on his armor, he instructed his ministers, "Wise ones, inspect the horse armor equipment."
Tibetan
།དེ་རྣམས་ཀྱིས་བལྟ་བར་བརྩམས་པ་ན་ཐམས་ཅད་བཅད་ཅིང་རབ་ཏུ་གཏུབས་པར་མཐོང་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ། ལྷ་རྟ་ཁྲབ་ཀྱི་ཆ་སྤྱད་ཞེས་རྣམས་ཀྱིས་འཚལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ངས་ཁྱི་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤང་ངོ་། །དེ་ན་ཁ་ཅིག་ནི་བསད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བྲོས་སོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཡུལ་གཞན་གྱི་ཁྱི་ཞིག་ཡུལ་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་འོང་བ་ན་དེས་དེ་རྣམས་འབྲོས་པ་མཐོང་ནས་དྲིས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱེད་འདི་ལྟར་སྐྲག །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྒྱས་པར་སྨྲས་པ་དང་དེས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བར་མ་བྱས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གཞན་དག་ནི་ཁ་བཏག །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་བྲོས་ན་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བར་བྱ་བའི་གཏོལ་ག་ལ་ཡོད། །དེས་སྨྲས་པ། འདུག་ཤིག་དང་ཁྱེད་ཀྱི་དོན་དུ་ཁོ་བོས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བ་བྱའོ། །དེས་དེ་རྣམས་དབུགས་ཕྱུང་ནས་སླར་ལོག་པ་དང་། དེ་ནས་དེས་རྒྱུན་ལུགས་ཆང་ཙམ་ན་ཐོས་པའི་ཉེན་ཀོར་དུ་འདུག་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གསོལ་བ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་ཁྱི་གཉིས་མཆིས་པ་འགྲམ་དང་ནི། །ཉེ་ འགྲམ་སྟོབས་དང་ཁ་དོག་ལྡན་པ་གང་ལགས་པ། །དེ་འདིར་དགུམ་རྒྱུ་བདག་དགུ་མ་པའི་རྒྱུ་མ་ལགས། ལྷ་ཅིག་དགུ་མ་རྒྱུ་མ་ལགས་བཀུམ་པ་རིགས་པ་མིན། རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་དེས་ནམ་ལངས་བ་དང་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་མདང་སུམ་པ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གསོལ་བ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཚོལ་ཅིག །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་དྲུང་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་མདང་སུམ་ལྷ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གསོལ་བ་བྱེད་པ་དེ་ཚོལ་ཅིག །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཡུལ་གྱི་ཁྱི་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཅི་འགྲམ་དང་ཉེ་འགྲམ་གྱིས་ཟོས་སམ་འོན་ཏེ། ཁྱི་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཡིན་རྟོགས་ཤིག །བློན་པོ་རྣམས་འདུས་ནས་གྲོས་བྱ་བར་བརྩམས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ལྷས་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱི་རྣམས་རྟོགས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ན། དེ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ། གཞན་དག་གིས་སྨྲས་པ། དེ་ལ་གཞན་བརྟག་ཏུ་ཅི་ཡོད། སྐྲའི་ཐུམ་པོ་བྱིན་ཏེ་སྐྱུག་ཏུ་གཞུག་མོད། དེ་རྣམསཀྱིས་སྐྲའི་ཐུམ་པོ་བྱིན་ཏེ་སྐྱུག་ཏུ་བཅུག་པ་ལས། ཇི་ཙམ་ན་འགྲམ་དང་ཉེ་འགྲམ་གཉིས་ཀོ་བའི་དུམ་བུར་སྐྱུགས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་རིག་པར་བྱས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་དེ་གཉིས་སྤངས་ཏེ། ལྷག་མ་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པ་བྱིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་འགྲམ་དང་ཉེ་འགྲམ་གང་ཡི
Chinese
他们开始观看时，看到一切都被切断和彻底砍碎，于是他们对国王说：神啊，马的盔甲等都被吃掉了。国王说：贤者们，如果真是这样，我就要完全抛弃这些狗了。那时，有些被杀，有些逃跑。当另一个国家的狗从某个地方来到波罗奈斯时，它看到那些狗在逃跑，便问道：贤者们，你们为什么如此害怕？他们详细地讲述了事情的经过，那只狗说：你们为什么不向国王禀告呢？他们说：其他的都被吃掉了，我们都在逃跑，哪里有机会向国王禀告呢？那只狗说：等着，我将为了你们的缘故向国王禀告。它让他们喘口气，然后返回。之后，它在通常喝酒的地方附近坐下，用诗句禀告：国王的宫殿里有两只狗，一只叫“边”，另一只叫“近边”，它们力大无比，颜色鲜艳。它们在这里吃掉东西，是因为我（dgu ma，梵文天城体：गुम，梵文罗马转写：guma，字面意思：九个）的肠子。神啊，吃掉九个（dgu ma，梵文天城体：गुम，梵文罗马转写：guma，字面意思：九个）肠子是不合适的。国王听到后，天亮时就命令大臣们：贤者们，去找找昨晚用诗句禀告的人是谁。他们命令侍从们：贤者们，去找找昨晚用诗句禀告神的人是谁。他们说：是乡下的狗。国王说：贤者们，是“边”和“近边”吃的吗？还是其他的狗吃的？查清楚。大臣们聚集在一起，开始商议：贤者们，神这样命令说要查清楚狗，我们该如何调查呢？其他人说：这有什么好调查的？给它们一团毛发，让它们呕吐出来就行了。他们给它们一团毛发，让它们呕吐出来，结果“边”和“近边”两只狗呕吐出皮革的碎片，并向国王报告。国王抛弃了那两只狗，并给予其余的狗免于恐惧。比丘们，你们怎么想？那时，那个时候的“边”和“近边”是谁呢？
English
When they began to watch, they saw that everything was cut off and thoroughly chopped up, so they said to the king: O God, the horse's armor and so on have all been eaten. The king said: O wise ones, if that is so, I will completely abandon these dogs. Then, some were killed, and some fled. When a dog from another country came to Varanasi from somewhere, it saw those dogs fleeing and asked: O wise ones, why are you so afraid? They told in detail what had happened, and that dog said: Why didn't you report to the king? They said: The others have been eaten, and we are all fleeing, where is there an opportunity to report to the king? That dog said: Wait, and I will report to the king for your sake. It let them catch their breath and then returned. After that, it sat near the usual drinking place and, in verse, reported: In the king's palace there are two dogs, one called "Edge" and the other called "Near Edge," they are mighty and have bright colors. They eat things here because of my (dgu ma, Devanagari: गुम, Romanized Sanskrit: guma, literal meaning: nine) intestines. O God, it is not appropriate to eat nine (dgu ma, Devanagari: गुम, Romanized Sanskrit: guma, literal meaning: nine) intestines. When the king heard this, he ordered his ministers at dawn: O wise ones, find out who was reporting in verse last night. They ordered the attendants: O wise ones, find out who was reporting to God in verse last night. They said: It is the country dog. The king said: O wise ones, did "Edge" and "Near Edge" eat it? Or did the other dogs eat it? Find out. The ministers gathered together and began to discuss: O wise ones, the God has commanded to find out about the dogs, how should we investigate them? Others said: What else is there to investigate? Give them a ball of hair and make them vomit it out. They gave them a ball of hair and made them vomit it out, and as a result, the two dogs, "Edge" and "Near Edge," vomited out pieces of leather and reported it to the king. The king abandoned those two dogs and gave the remaining dogs freedom from fear. Monks, what do you think? Who were "Edge" and "Near Edge" at that time?